ஸ்ரீதரவெங்கடேஶர் இயற்றிய அச்யுதாஷ்டகம்

இயற்கையாகவே பேசும் இயல்புடையேன், அச்யுதா என்ற திருநாமத்தை உச்சரித்து உன்னை வழிபடுகிறேன். நீயோ என் பாவக் கூட்டங்களை உன் அருட்பசியால் நீக்குகிறாய். 'பாவத்தை அழிப்பவன்' என்ற புகழ் உனக்கு உரியதாயினும், நானோ உனக்குப் புகழைத் தருகிறேன். என் தாழ்ந்த சொற்களுக்கும் உனக்கும் என்ன தொடர்பு?

சாண்டீபனி முனிவரின் மகன் வெகுகாலத்திற்கு முன் இறந்து யமலோகம் சென்றான். அவனை மீண்டும் பெற்றோரின் சமீபத்தில் கொண்டு வந்தாய். இதுவே கிருஷ்ணனின் கீர்த்தி. ஐயோ! அந்த முனிவர் மகன், உன்னை ஸ்ரீகிருஷ்ணா என்ற திருநாமத்தால் நாவினால் வழிபடவில்லையென்றால், அது எப்படி நிகழ்ந்தது?

ஹரியின் திருட்டுத்தனமும், கள்ளத்தனமான நடத்தையும் ஆகிய இவையெல்லாம், அவற்றைச் சொல்வதன் மூலம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதற்காகும். மதுசூதனா, உன் மகிமை இவ்வாறு விளக்கப்பட்டுள்ளது. கிருஷ்ணா என்ற திருநாமம் கொண்ட உன் திருவிளையாடலே இது.

சபையில் திரௌபதியின் ஆடை நழுவும் பயத்தால், அவள் தன் ஆடையை மென்மையான நிலையில் பிடித்திருந்தாள். அப்போது, கோவிந்தா, நீயோ மலை போன்ற ஆடைக் குவியலை விரித்தாய். அன்னாய், சொல்வாயாக! உன்னிடம் இத்துணை ஆடைக் குவியல் எவ்வாறு வந்தது?

அச்யுதா என்ற திருநாமமே, உன்னை நாவில் தரித்திருப்பது, பிரம்மா முதலியோராலும் வணங்கத்தக்கதெனப் பெரியோர் கூறுகிறார்கள். ஆனால் அதே நாவோ, குதிரைகள், பசுக்கள் முதலியவற்றிற்கும் வணங்குகிறது. அன்னாய், உன் அடியார்களின் நெறியானது விந்தையானதுதான்!

முராசுரனை வதைத்தவளே, சக்கரபாணியின் திருவடித் தாமரையிலிருந்து தோன்றிய கங்கை ஆறு ஒன்றேயாகும். ஆயினும் அவ் இறைவனின் பாதோதகத்தின் ஒரு துளி, கங்கை, கோதாவரி முதலிய எல்லா நதிகளையுமே தன்வயமாக்கிக் கொள்கிறது. உலகில் இது மிகவும் விந்தையானதுதான்!

அச்யுதா, வைனதேயனான கருடன் அருகில் இருப்பதைக் கண்டு, ஈசன் தன் தாமரைக் கரத்தை விரைந்து அசைத்து, அந்தக் கஜேந்திரனைக் காக்கும் பொருட்டு அவனைக் கொண்டு வந்தாய். அன்னாய், சொல்வாயாக! உன்னைத் தவிர வேறு யாரால் அந்நேரத்தில் அது இயலும்?

மூவுலகங்களையும் காக்கும் திருவடிகளை உடையவளே, நான் உன்னை இவ்வாறு துதிப்பதால் உன் மகிமைக்கு ஒரு குறையும் இல்லை; என் பயனோ முடிவற்றது. புனித கங்கை நதியே ஒரு நாய்க்கு விளையாட்டுப் பொருளாகுமாயின், இது என்ன நிலை? ஆனால் அவளோ உடனே துன்பத்தால் நிறைந்தாள்.