அச்யுதஶதகம்
வேதாந்த தேசிகரின் அச்யுதசதகத்தின் 1 முதல் 20 வரையிலான ஸ்லோகங்கள்; திருவஹீந்திரபுரத்து அச்யுதர், தன்னிடம் சரணடைபவர்களுக்கு எப்போதும் உண்மையானவர் என்று போற்றப்படுகிறார்.
செய்யுள்கள்
வேதாந்த தேசிகனால் இயற்றப்பட்டது. முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களின் தலைவரும், அடியார்களுக்கு மெய்யனும், கருட நதிக்கரையில் தமால மரத்தைப் போன்றவரும், அஹீந்திரநகரின் ஔஷத மலையில் ஒப்பற்ற உன்னத யானையாக விளங்குபவரும், நிலையான ஜோதியுமான அச்சுதப் பெருமானுக்கு வணக்கங்கள்.
பாடல் 1
அடியார்களுக்கு என்றும் மெய்யாக விளங்கும் இறைவா! சுயம்பு பிரம்மாவின் மனைவியான சரஸ்வதியின் நயம்பட உரைக்கும் வாக்கைக் கொண்டுள்ள இந்த ஸ்தோத்திரத்தை, கூண்டிலடைபட்ட கிளியின் சொல்லைப் போல ஒரு குழந்தையான நான் பாடுகிறேன்; இதையேற்று என்மீது உனது அருளைப் பொழிவாயாக.
பாடல் 2
அடியார்களுக்கு மெய்யான இறைவா! சாதாரண நீர் கங்கை நதியில் கலக்கும்போது தூய்மையடைவது போல, எனது அசுத்தமான சொல்லும் உனது புகழென்னும் சந்திரனின் ஒளியில் தூய்மையடையட்டும்.
பாடல் 3
தேவராஜனே! மரியாதைக்குரிய வேதங்களின் மத்தியில் நிலைபெற்றுள்ள இந்த அறியாமையுள்ள அல்லது குழந்தை போன்ற ஸ்தோத்திரம், உனது திவ்ய அவையை தகுந்தவாறு அலங்கரிக்கட்டும்.
பாடல் 4
அச்சுதா! எங்களது குருமார்களின் நாவில் சிம்மாசனமிட்டு வீற்றிருந்து, பரம்பொருளின் உண்மையை விளக்கி, எங்களது அறியாமையைப் போக்குகிறாய்.
பாடல் 5
அச்சுதா! கங்கை அலைகளின் மீது பௌர்ணமி நிலவு பிரகாசிப்பது போல, குருமார்களின் இதயங்களில் நீ பிரகாசிக்கிறாய். ஆனால், பற்றும் வெறுப்பும் நிறைந்த மனத்தில், சேறு நிறைந்த நீரில் அன்னப்பறவை தங்காதது போல, நீ ஒரு கணமும் தங்குவதில்லை.
பாடல் 6
உன்னைச் சரணடைந்தவர்களுக்கு மெய்யான இறைவா! சாஸ்திரங்கள் மூலமாக மட்டுமே அறியப்படக்கூடியவன் என்றாலும், உனது பெருமை கோபியர்களின் முன் தெளிவாக வெளிப்பட்டது. பக்தி நிறைந்த இதயங்களுக்கு எளிதில் கிட்டக்கூடியவன் நீ; ஆனால் சந்தேகப்படும் மனமுடையவர்களுக்கு வெகு தொலைவில் இருக்கிறாய்.
பாடல் 7
சரணடைந்தவர்களுக்கு மெய்யான இறைவா! அனைத்துக் குற்றங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவனும், சத்-சித்-ஆனந்த ஸ்வரூபனும், முவ்வகை எல்லைகளையும் (இடம், காலம், பொருள்) கடந்தவனுமான உனது பெருமையை நூற்றுக்கணக்கான உபநிடதங்கள் பாடிப் புகழ்கின்றன.
பாடல் 8
குற்றமற்ற ஒளியால் மிளிரும் அஹீந்திரநகரத்தின் இறைவா! நீ அனைத்துச் செயல்களையும் செய்கிறாய், ஆனால் யாராலும் படைக்கப்படவில்லை; நீ அனைத்தையும் நிலைநிறுத்துகிறாய், ஆனால் யாராலும் நிலைநிறுத்தப்படுவதில்லை; நீ அனைத்தையும் அழிக்கிறாய், ஆனால் ஒருபோதும் அழிவதில்லை.
பாடல் 9
அச்சுதா! ஓர் அணுவை விடவும் நுட்பமானவனாக இருந்தபோதிலும், முழு அகிலத்தையும் தாங்கும் உனது ஆற்றல் அளப்பரியது. எனவே, நீ ஒவ்வொரு பொருளிலும் நிறைந்திருப்பவனாகவும், எங்கும் தடையற்றவனாகவும் இருக்கிறாய் என்று அறியப்படுகிறது.
பாடல் 10
அச்சுதா! அனைத்தையும் தாங்குதல், ஆளுதல், உடைமையாக்குதல் எனும் விதியில் நிலைபெற்று, நீ அனைத்து உடல்களின் ஆத்மாவாக (சர்வ தனு) இருக்கிறாய். காரணம் மற்றும் காரியத்தின் பல்வேறு வடிவங்களில் உன்னையே வெளிப்படுத்திக்கொண்டு, நீயே அனைத்துமாகவும் இருக்கிறாய் என்று வேதங்களில் உரைக்கப்படுகிறது.
பாடல் 11
விசித்திரமான ஆற்றல் கொண்ட அச்சுதா! புருஷனையும் (ஜீவாத்மா) பிரகிருதியையும் (இயற்கை) உனது உடலாகக் கொண்டு, நீ உலகத்தின் உபாதான காரணமாகிறாய். உனது திவ்ய சங்கல்பத்தால், நீயே இதன் நிமித்த காரணமாகவும் ஆகிறாய்.
பாடல் 12
அச்சுதா! பல்வேறு குணங்களைக் கொண்ட விதைகள் வளர்வதற்கு நீர் பொதுக் காரணமாக இருப்பது போல, உனது திவ்ய லீலையே படைப்பிற்குப் பொதுக் காரணமாகும். பிரம்மா முதல் அசையும் அசையாப் பொருட்கள் வரையிலான உயிரினங்களின் வேறுபாடுகள் அவற்றின் சொந்த கர்மாவினாலேயே தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.
பாடல் 13
அச்சுதா! ஆண் வடிவங்கள் அனைத்தும் உனது திவ்ய சொரூபம்; பெண் வடிவங்கள் அனைத்தும் லக்ஷ்மியின் சொரூபம். உங்கள் இருவரையும் விட உயர்ந்தவர் எவரும் இல்லை. லக்ஷ்மி தேவியே உனக்கு உரியவளாக இருக்கும்போது, மற்றவர்களைப் பற்றிச் சொல்லவும் வேண்டுமோ!
பாடல் 14
இறைவா! மெய்யாகவே உனக்கு நிகரானவரோ அல்லது உன்னை விட உயர்ந்தவரோ எவருமில்லை. நீ ஒருவனே அனைத்து உலகங்களுக்கும் புகலிடம். இதுவே உண்மையான அறிவின் சாரமாகும். இதனை உணர்ந்த பின், பரம்பொருளைத் தவிர மற்ற தெய்வங்களைப் பற்றிய கவலை அர்த்தமற்றதாகும்.
பாடல் 15
பணீந்திரபுரத்தின் இறைவா (தேவநாதா)! உனது கட்டளை பிரம்மா போன்ற முதன்மையான தேவர்களாலும் மீற முடியாத ஆற்றல் கொண்டது. நீ யாரைக் காக்கிறாயோ, அவர்களிடம் அதன் பலன் தெளிவாகவும் மிகுதியாகவும் வெளிப்படுகிறது.
பாடல் 16
தாஸசத்யா (அடியார்களுக்கு என்றும் மெய்யானவனே)! அனைத்து விதிகளும் சடங்குகளும் உன்னையே இலக்காகக் கொண்டு செய்யப்படுகின்றன. சிராத்த சடங்கிற்கு அழைக்கப்பட்ட அந்தணர்களின் தியானத்தால் புனிதமாக்கப்பட்ட உணவை, தேவர்கள் உன் மூலமாகவே பெறுகிறார்கள்.
பாடல் 17
அச்சுதா! இவ்விதம் ஆராதிக்கப்படும் நீ, பரமபதத்தில் என்றும் வீற்றிருக்காவிட்டால், பல்வேறு கல்பங்களில் செய்யப்பட்ட செயல்களின் பலன்களை யார் வழங்குவார்?
பாடல் 18
நதாசத்யா (உன்னை வணங்குபவர்களுக்கு மெய்யானவனே)! தங்கக் கொடியைப் போன்ற ஸ்ரீலக்ஷ்மியுடன் இணைந்து, கற்பக விருட்சத்தைப் போல விரும்பிய அனைத்துப் பலன்களையும் வழங்கி, உனது குளிர்ந்த நிழலால் மூன்று உலகங்களின் முவ்வகைத் துயரங்களையும் போக்குகிறாய்.
பாடல் 19
நதாசத்யா! நீ ஒருவனே அனைத்து ஆகமங்களின் (சாஸ்திரங்களின்) பரம இலக்காகும், அனைத்து தேவதைகளின் அந்தராத்மாவாகும், அனைத்துப் பலன்களையும் அளிப்பவனாகும், மனிதகுலம் அனைத்திற்கும் உண்மையிலேயே சமமானவனாகவும் இருக்கிறாய்.
பாடல் 20
இவ்வாறு, அனைவரிடமும் சமமாக விளங்குபவரும், சத்தியத்தில் நிலைபெற்றவரும், நித்திய நிறைவுள்ளவருமான ஓ தாஸசத்யா...
பாடல் 21
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
தினசரி அல்லது சுப திதிகளில் (ஏகாதசி, பௌர்ணமி)
பிரம்ம முகூர்த்தம் (காலை 4 - 6) அல்லது அந்திப் பொழுது
நெய் தீபம், தூபம், மலர்கள் மற்றும் நைவேத்தியம்
- மன அமைதி, ஆன்மீக முன்னேற்றம் மற்றும் நேர்மறை ஆற்றல்
பின்னணி
அச்யுதசதகம் வேதாந்த தேசிகருக்குக் (வேங்கடநாதர், கி.பி. 1268–1369) காரணம் கூறப்படுகிறது; அவர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ மரபின் முக்கியமான தத்துவஞானியும் துறவியும் ஆவார். சம்ஸ்கிருத ஆவணங்களின் தலைப்புக் குறிப்பு, அவர் இதை திருவஹீந்திரபுரத்தில், மூலிகை மலையில் இயற்றினார் என்றும், நூறு ஸ்லோகங்கள் கொண்ட மூல நூல் பிராகிருதத்தில் உள்ளது என்றும் கூறுகிறது. இந்தப் பக்கம் 1 முதல் 20 வரையிலான ஸ்லோகங்களை சம்ஸ்கிருதத்தில் வழங்குகிறது. இவை பகவான் அச்யுதரை தம் அடியார்களுக்குச் சத்தியமாக நிற்கும் இறைவனாகப் போற்றுகின்றன (நதசத்ய, தாசசத்ய). ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பக்தர்கள் இதைத் தினசரி பிரார்த்தனையில் ஓதுகின்றனர்.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆசிரியர்
வேதாந்த தேசிகர் (கி.பி. 1268–1369) ஸ்ரீ வைஷ்ணவ மரபின் தலைசிறந்த இறையியலாளரும் கவிஞரும் ஆவார்; அந்த மரபு விஷ்ணுவை பரம்பொருளாக வழிபடுகிறது. அவர் 100க்கும் மேற்பட்ட நூல்களை இயற்றியதாகக் கூறப்படுகிறது; இந்த ஸ்தோத்திரம் அவரது மிகவும் அன்பிற்குரிய துதிகளில் ஒன்று; நுட்பமான தத்துவத்தையும் உள்ளார்ந்த பக்தியையும் இணைக்கிறது.
தெய்வமும் புனிதத் தலமும்
இந்த ஸ்தோத்திரம் தமிழ்நாட்டின் திருவஹீந்திரபுரம் (அஹீந்திரநகரம்) தலத்தில் அச்யுதரை 'தாசசத்யம்' (அடியார்களின் சத்தியம்) என்ற நிலையில் போற்றுகிறது. முதல் ஸ்லோகம் கருடநதிக் கரை, தமால மரங்கள், மூலிகை மலையான ஔஷதாசலம் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிட்டு, பகவானை உண்மையான, போற்றப்படும் நிலப்பரப்பில் நிறுத்துகிறது.
மையத் தத்துவம்
தேசிகர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்தின் முக்கியக் கோட்பாடுகளை இணைக்கிறார் — பகவான் பரிணாமவாதத்தின்படி பொருள் காரணமாகவும் நிமித்த காரணமாகவும் இருப்பது; அவர் அனைத்து உயிர்களிலும் உறைந்திருப்பது; பக்தி ஒன்றே அவரை அடையும் வழி என்பது. உதாரணமாக, 12ஆம் ஸ்லோகம், பகவானின் சங்கல்பமே பல்வேறு தன்மைகளுக்கு அடிப்படை என்கிறது — நுட்பமானதும் மையமானதுமான போதனை.
கவிதைச் சிறப்பு
ஸ்தோத்திரம் தெளிவான உவமைகளைப் பயன்படுத்துகிறது. ஆறாம் ஸ்லோகம், கங்கை அலைகளின் மேல் முழுநிலவு போலவும், சேற்று நீரில் அன்னம் போலவும், ஆசிரியர்களின் இதயங்களில் பகவான் ஒளிர்வதை விவரித்து, அவரது தூய்மையைக் காட்டுகிறது. ஸ்லோகங்கள் 'கிங்கரசத்ய', 'நதசத்ய', 'தாசசத்ய' போன்ற அடைமொழிகளால் அவரை அழைக்கின்றன; இவை தியானத்திற்கு உதவும் தாள லயமுள்ள ஓதுதலை உருவாக்குகின்றன.
மரபில் இடம்
இந்த ஸ்தோத்திரம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களால் பிரார்த்தனையாக ஓதப்படுகிறது. அதன் ஸ்லோகங்கள் பகவானின் உயர்நிலையிலிருந்து அவரை அணுகக்கூடிய தன்மை வரையிலான குணங்களை உள்ளடக்குகின்றன. முழு நூலில் நூறு ஸ்லோகங்கள் உள்ளன; இங்கு வழங்கப்படும் 1 முதல் 20 வரையிலான ஸ்லோகங்கள் பக்திக்கான ஒரு முழுமையான சிறு கையேடு.
Vishnu
இந்து மதம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
