அதிமானுஷஸ்தவഃ

பஞ்சஸ்தவ்யத்தில் இரண்டாவதான அதிமானுஷஸ்தவம். ஸ்ரீ உண்டாகட்டும். ஸ்ரீமான் ஹயக்ரீவருக்கு நமஸ்காரம். ஸ்ரீமான் ராமானுஜருக்கு நமஸ்காரம்.

ஸ்ரீவத்ஸம் என்னும் அடையாளத்துடன் கூடியவருக்கு எங்கள் நமஸ்கார மொழியைக் கற்கிறோம்; யாருடைய வாக்குகள் மூன்று வேதங்களின் கழுத்தில் மங்களசூத்திரமாகச் செல்கின்றனவோ.

மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட சுபாவம், நடத்தை, உடை, மற்றும் தேவர்களையும் மீறிய வீரியமும் பிரதாபமும் கொண்டு, எல்லா உலகங்களின் சமத்தையும் கடந்த வைஷ்ணவ வைபவத்தின் அவதாரத்தை நான் வேண்டுகிறேன்.

திருவடித் தாமரைகளிலிருந்து சொரியும் மகரந்த ரசப் பெருக்கின் ஒப்பான கிரணங்கள் நன்மைகளைப் பொழியட்டும்; அவற்றிலிருந்து உண்டான வேதமாகிய தேனின் ‘உத்ஸ’ என்று பிரசித்தமான, பரம பதத்தின் மங்கள ரங்க நிலையத்தைச் சேர்ந்தவை.

ஸ்ரீமான் பராங்குச முனீந்திரரின் மனதில் வசிப்பதாலும், அவரிடம் உண்டான ப்ரேம ரசத்தில் மூழ்கி எளிதில் அடைந்ததாலும், இன்றும் இடைவிடாது அவரால் எழுப்பப்பட்ட ப்ரேம யோகத்துடன் கூடிய ஸ்ரீரங்கராஜரின் திருவடித் தாமரைகளை உயர்த்துகிறோம்.

வஜ்ரம், த்வஜம், அங்குசம், அமுத கலசம், சாமரம், பத்மம் ஆகிய அடையாளங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, அடி முதல் தலை வரை விளங்கும் மௌலி வரை கொண்ட ஸ்ரீரங்கியின் இரண்டு திருவடிகளையும் நான் அடைக்கலமாக அடைகிறேன்.

ஸ்ரீரங்கராஜரின் திருவடிகளை நான் துதிக்கிறேன்; யாருடைய ஒரு திருவடியானது த்ரிவிக்ரம அவதாரத்தில் முழு பூமியையும் மலைகளுடன் சேர்த்து, சிதறிய பெரிய மணல்மேடுகளுடன் கூடிய சமமற்ற நிலம் போல் அளந்ததோ.

ஞானம், பலம், விசாலமான ஐச்வர்யம், வீர்யம், சக்தி, தேஜஸ் ஆகிய ஆறு குணங்களும் முழுமையாகப் பெற்று, மூன்று யுகங்களிலும் விளங்கி, நீ நான்கு வடிவங்களாகப் பிரிந்து, பக்தனான மனிதனை அன்புடன் அனுக்ரஹித்தாய்.

தேவனே! உன் பதம் நித்தியமானது, மங்கள குணங்களுக்கு இருப்பிடம், அழிவற்றது, குற்றமற்றது; ஆதலால் வேதம் அதை ‘இங்கு விஸ்வத்தின் விரூப ரூபம்’ என்று கூறுகிறது; அதனாலேயே இதை ‘சப்தமற்றது, ரூபமற்றது’ என்றும் சொல்கிறார்கள்.

இங்கு சப்தம் முதலியன ஹேயமானவை, இந்திரியங்களுக்கு விஷயமானவை; அவற்றுக்கு எதிரான வைபவம் கொண்ட நீ அதீந்திரியன். ஆதலால் உனக்கு எந்த தரிசனமும் இல்லை; அதனாலேயே வாக்கும் புத்தியும் உன்னை அடைய முடியாது.

இவ்வாறு இருக்கையில், உன்னை அடையும் உபாயம் எந்த ப்ரமாணத்தாலும் பெற முடியாததாக இருந்தது; இல்லையேல், நீ அமரர்கள், மனிதர்கள் முதலிய யோனிகளில் இச்சாப் பிரகாரமாக அவதரித்திருக்க மாட்டாய்.

ஐயோ! தயைக்கு ஒரே கடலே! உன் இந்த சீலம் என்ன? பிரம்மாண்டத்தின் நடுவே உள்ள க்ஷுத்ரமான மனித உலகில், மிகச் சிறிய மனிதனுக்காகவும் நீ கருணை கொண்டு, இங்கு அவதரித்து கண்களுக்கு விஷயமானாய்.

மிகப் பெரிய பாவத்திலிருந்து நீ யாரை மீட்டாயோ, உன் திருவடி நீரால் பரிசுத்தமான தலையை உடையவனான அவனை நீ வணங்குகிறாய்; பின்னர் அவனிடம் வரம் கேட்கிறாய்; உன் க்ரீடா விதி விசித்திரமான லக்ஷணம் உடையது.

உன் க்ரீடா விதியின் பரிகரமான மாயை எந்த ஜந்துவையும் மோகிப்பிக்காதது இல்லை. மனித சிங்க வடிவான உன் தேஜஸின் அம்சத்தில் சிவபெருமான் ஷரபமாகி விட்டாலும், விட்டிலாய்ப் போனார்.

த்ரிபுர சம்ஹாரத்தில் யாரை நீ ஆத்மாவாகக் கொண்டாயோ, உன் சக்தியால் தேஜஸ் பெற்ற அம்பினால் விஜயியான அவன் தக்ஷ யாகத்தில் உன்னை வென்றான்; விதேய விஷயங்களில் காமசாரம் உண்டு அல்லவா?

மிக மெல்லிய உடலுடன் ஆலிலையில் படுத்திருந்த முக்தனான குழந்தை நீ, அதே உடலால் உலகங்களை விகசித்தபடி தரித்தாய். இந்த அதர்க்கிதமான உன் சக்தியை மறைவின்றி வெளிப்படுத்த இங்கு அவதரித்தாயோ?

பிரம்மா, சிவன் முதலியோரின் கணக்கு சூரிய மண்டலத்தில் கணக்காகும்; இந்திரனுக்கு இளையவன் என்றும், அதிதியின் புத்திரன் என்றும், இக்ஷ்வாகு வம்சம், யது வம்சத்தில் பிறப்பு என்றும் உள்ள இவை அனுபமமான பரம பதத்திற்கு ஸ்லாக்யமானவை.

உன்னால் நிர்மிக்கப்பட்ட மூன்று உலகங்களும் உன் வயிற்றில் அடங்கின; பிச்சை எடுத்தல் முதலியன இல்லாமல் இவை உன்னால் அடைய முடியாதவையா? நடுவில் நீ விக்ரமம் செய்யாவிட்டால், உன் விக்ரமங்களால் வேதம் எப்படி அலங்கரிக்கப்படும்?

ராகவனாக இருந்தபோது, மாயமான மானின் வசப்பட்டு மனித இயல்பின் மௌக்தியத்தால், சீதா வியோகத்தால் விவசனாகி, அதன் கதி தெரியாமல், அப்போது பிறருக்கு பரகதியை எப்படி உன் கதியாகக் கொடுத்தாய்?

அழியாத யோக மார்க்கத்தில் சிறந்த ஜடாயுவை மிருகமாக இருந்தும் மோக்ஷ மார்க்கத்தில் நியமிக்க உன்னால் முடியும்; நீ அதை அறிவாய்; அப்போது தேவியை அடைய இயலாமல் துன்பப்பட்டுத் தேடியது எப்படி?

ஏழு சால மரங்களையும், மலைகளையும், பாதாளங்களையும் நாணமின்றி மெதுவான வேகத்துடன் அம்புகளால் துளைத்த நீ, அவற்றில் ஒன்றில் வலியால் களைத்த குரங்கால் தள்ளப்பட்ட வானரத்தை எப்படி சகாயமாக நாடினாய்?

உனக்கு அடிமையும் சகாவுமான கபீந்திரன், தன் வைரியான கபியை அமர்ஷத்தால் கொல்ல விரும்பி, உன் ப்ரேமத்தால் கலங்கிய புத்தியுடன் இருந்த அந்த கபீந்திரனை நம்ப வைத்து உடனே சால மரங்களையும் மலைகளையும் எய்தாய்.

அல்லது, மானை வேட்டை முறையில் மறைந்து கொன்றாயே தவிர, சத்ரு வதத்தின் நோக்கத்தால் அல்ல; அது உனக்கு ராகவ வம்சத்தில் பிறந்தவனுக்கு ஏற்றதே; மிருகங்களிடம் விபக்ஷதையாக நடத்தல் இல்லை அல்லவா?

மானுஷ்ய சரிதத்தை நடத்தப் புகுந்த நீ, தேவர்களையும் கடந்த சரிதத்தை ஏன் செய்தாய்? கடலில் குரங்குகளால் தள்ளப்பட்ட மலைகளால் பாலம் கட்டினாயே!

மனிதத்துவத்தின் அலங்காரமான விக்ரமத்தால் வருணராஜனான தேவனை வென்றாய்; தசரதனுக்கு உபதா கொடுத்து, பிரம்மா ருத்ரன் முதலிய தேவர்களால் ஸ்துதிக்கப்பட்ட நீ, இந்திரஜித்தால் வெல்லப்பட்டாய்.

கடலை நீந்தவில்லை, ராக்ஷசேந்திரனை வெல்லவில்லை, அவனுடைய பலாபலத்தை அறியவில்லை; உடனே சந்தேகமின்றி அவன் பதத்தில் அவன் தம்பியான விபீஷணனை அபிஷேகம் செய்தாய்; இது எப்படி?

நீ தென் கடற்கரையில் வசித்தும், வட கடலின் மிகத் தொலைவான மகாந்தரீபத்தில் உள்ள லங்கையில் இருந்து, தைத்தியர்களை ஒரே அம்பால் பாரணை செய்யும் நீ, அந்த லங்கையை சாம்பலாக்கவில்லையே?

இதைச் சொல்: மூவுலகிலும் பிரசித்தமான தன் இயற்கை நியமத்தை விட்டு, நீ கடைந்த அந்தக் கடல், குதிரை, அப்ஸரஸ், விஷம், அமுதம், சந்திரன், பாரிஜாதம், லக்ஷ்மி ஆகிய வடிவங்களில் மாறியது எப்படி?

ரகுவீர! அத்தகைய பாவியான சத்ருவைக் கண்டு, ‘இளைப்பாறு’ என்று முக்தமாக யுத்தத்தில் விட்டாய்; இந்த குணம் எது? எந்த கோடியில் உள்ளது? எவ்வளவு? எந்த ஸ்துதிக்கு பாத்திரம்? எதன் பூமி?

லக்ஷ்மணன் உன் தம்பியாக இருந்தும், சத்ருவின் சக்தியால் மயங்கி, சத்ருவின் குருவை விட ஹனுமானுக்கு இலகுவானவனானான்; இதனால் இந்திரசத்ருவின் மாயாஸ்திர பந்தனத்தால் உண்டான மோஹம் நன்றாகத் தெரிந்தது.

ஐயோ! உன் திருவடித் தாமரை இரட்டையானது எப்போது என் கண்களுக்கு விஷயமாகும்? நான் தடையில்லாமல் வெளிப்படும் இருளால் மூடப்பட்ட மரங்கள், புல் முதலியவற்றால் எளிதில் கிடைக்கும் காலத்தைக் கடந்தவன்.

ரகு வம்சத்தை அனுக்ரஹிக்க இங்கு அவதரித்து, திவ்யமான உன் குணக் கூட்டங்களைப் பொழிந்தாய்; உன் சந்நிதியால் உண்டான குளிர்ச்சியை அனுபவித்த மரங்கள் உன் வியோகத்தில் வாட்டம் அடைந்தன.

எந்த ஒருவரும் தர்மத்தைச் செய்யவோ யோகத்தைக் கற்கவோ சிறிதும் அதிகாரம் பெறாதவர்களாயினும், அவர்களும் உமது பூலோகச் செயல்களின் பந்தத்தின் வாசனையினாலேயே பந்தத்தைக் கடந்து பரம கதியை அடைந்தனர்; புல் முதலியவைகூட அவ்வாறே.

இராமனாகிய அவதாரத்தில் இத்தகைய குணம் உமக்கு இருந்ததன்றோ; எவர் உமது சரிதத்தை நாள்தோறும் அனுபவித்தாரோ, அவராகிய அந்த அனுமன் இங்கேயே பரம முக்தியையும் அறிவால் துறந்து, உமது சரிதத்தைச் சேவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

நீர் குற்றம் செய்தவனும் வணக்கத்தில் ஈடுபட்டவனுமான அந்தக் காகத்தை மிகுந்த கருணையால் மன்னித்தீர். ஆதலால், பெரும் பாவம் உள்ள என்னைப் போன்றவனுக்கும் ஆறுதல் அளிப்பது பொருத்தமே என்று நான் கருதுகிறேன்.

பூதனையும், சகடமும், அர்ஜுன மரங்கள் இரண்டும்—உமது பால்யத்தில் மற்றச் செயல்களின் பொறிகளால் விட்டில் பூச்சிகளின் நிலையை அடைந்தன. ஐயோ! கம்சனின் பயத்தால் மறைந்து நீர் விரஜாவில் வளர்ந்தீர்.

முனிவர்கள் எப்போதும் உமது பரம பதத்தைக் காண்கின்றனர்; அங்கு நீர் தேவியும் செல்வமுமாகிய மிகுந்த வைபவத்துடன் வசிக்கின்றீர்; யோகிகளால் யோகத்தால் தேடப்படுகின்றீர்; ஆனால், ஐயோ! நீர் விரஜாவில் நெய்யை ஏன் திருடினீர்?

எவரை நல்லோர் மனத்தாலும் எப்போதும் அடைதற்கரியவர், பந்தத்தை அறுப்பவர், பரம ஈசன் என்று சொல்லுகிறார்களோ, அந்த உம்மைக் கயிற்றால் கட்டப்பட்டதாகக் கேட்டோம்; அந்தக் கயிற்றைத் தளர்த்த உம்மால் முடியவில்லையே! ஐயோ!

உமது பால்யமும் மிகுந்த விளையாட்டுடன் கூடியதாயிற்றே; அதில் பூதனை, சகடம், அர்ஜுன மரங்கள் இரண்டும்—பால்யத்திற்கு உரிய மற்றச் செயல்களின் விளையாட்டினால் உமது வலிமையின் விட்டில் பூச்சி நிலையை அடைந்தன.

உமது சொந்த இல்லத்தில் பால் பொருட்கள் மிகுதியாக இருந்தும், மற்றவர் வீடுகளில் ஏன் திருடினீர்? திருடியும், பாத்திரங்களை ஏன் உடைத்தீர்? பின்னர் கோபியருக்கு நகைப்புக்கு இடமானீரே?

ஆண்டவனே! நெய்யைத் திருடியது அதை மறைப்பதற்காக என்றால், மூடனே! அதனால் உமது கையைப் பூசி, பின்னர் உடலில் துடைத்துக் கொண்டு அச்சமின்றி வெளியே சென்றீரே, ஏன்?

மற்ற கோபியர் வீடுகளில் நெய் திருடிய உமது அவமானத்தைப் பொறுக்க முடியாத யசோதை, அன்பினால் உண்டான கயிற்றால் உம்மைக் கட்டினாள். இத்தகைய உமது செயலை ஆரியர்கள் பொறுத்துக் கொள்வதில்லை.

தாயால் கயிற்றில் கட்டப்பட்டிருந்தீர் என்றால், அதைக் கேட்பவர்களின் கண்களில் நீரருவி பொங்குகிறதே; ஆண்டவனே! நீர் எப்படி இருதயத்தைக் கட்டுகிறீர்? எல்லோரும் தம் வசத்தில் உள்ள விஷயத்தில் வீர்யத்தைக் காட்டுகிறார்களே.

பரமனே! அழகிய சுருள்கள், களங்கமில்லாத முகம், தாமரை போன்ற நீண்ட கண்கள், புருவ வளைவுகள், மென்மையான புன்னகை, உயர்ந்த மூக்கு—இவற்றைக் கொண்ட முகத்தைத் தாங்கி, கோபியர் வீடுகளில் நீர் கோபியரின் மனங்களையா அல்லது நெய்யையா திருடினீர்?

"நல்லோருக்கு எல்லாமே நன்மைக்கே" என்பது உண்மை; இங்கு மற்றவர்களுக்கு மாசுக்குக் காரணமானதே, உமது கோபால் வேடம் தரிப்பதும், கோபாலனமும்—அவற்றை நல்லோர் நற்குணங்களில் நற்குணமாகக் கருதுகிறார்கள்.

கோபால் பாலகனாக, பூமியில் மறைந்து வசிக்க விரும்பியும், பால்யச் சுறுசுறுப்பால் இந்திரனின் யாகத்தை அழித்து, பின்னர் மலையைத் தாங்கி, தேவர்களுக்கும் இந்திரனுக்கும் எதிராக ஏன் நின்றீர்?

லோகநாதரே! வெண்குழலின் ஒலியில் அன்பு கொண்ட நீர், விருந்தாவனத்தை உமது பாதச் சஞ்சாரத்தால் புனிதப்படுத்தும் போது, அப்போது வனபூமிகளின் நிலை எப்படி இருந்ததோ? உமது பாடல்களால் நனைந்த மணல்களைக் கொண்ட பூமியில்.

பாக்கியசாலிகள் கேட்டனர்—உமது ராசக்காலத்தில், உமது பாடலால் கற்கள் நீராயின. மேலும், பூமி, நீர், தீ, வாயு, ஆகாயம் என்ற ஐந்து பூதங்களும் தங்கள் குணங்களை மாற்றிக் கொண்டன.

இந்த உலகில், ராச விழாவில் கலந்துகொள்ள ஆவல் கொண்ட மனத்துடன், உன் கானகத்தின் ஓரத்தே, புல்லாங்குழல் ஒலியிலிருந்து பொழிந்த அமுத வெள்ளத்தால் நனைந்த தங்கள் இதழ் ஓரங்களை நாக்களால் நக்கிய பாம்புகளைப் போல் பாக்கியசாலி வேறு யாரும் இல்லை.

மேகம் போன்ற நீல நிறமும், தாமரை இதழ் போன்ற நீண்ட கண்களும், மயில் தோகை மகுடமும், கையில் குழலை ஏந்தியவனாகவும், இடையர் உடையால் அழகுற்ற உடல் காந்தியுமாக விளங்கும் உன்னை, மற்ற எண்ணங்கள் கடையப்பட்ட பாக்கியவான்கள் அப்போது நேரில் கண்டனர்.

கோவர்த்தனம் என்னும் சிறந்த மலையும், அந்த யமுனை நதியும், விருந்தாவனமும், பழமையான மதுரா நகரமும்—உன் திருவடிகள் நடமாடிய இந்த இடங்கள்—இன்றும் பாக்கியம் செய்தவர்களுக்கு எளிதில் அடையக்கூடியனவாக உள்ளன. ஐயோ!

விருந்தாவனத்தில், அசையாதன, அசைவன, பூச்சி, அறுகம்புல் வரையிலான உயிரினத் தொகுதியில் அப்போது பிறவியைப் பெறாதவை, ஐயோ, துர்ப்பாக்கிய பாவிகளாயின! அவற்றைப் போன்ற நாங்கள் உன் திருவடியை எப்போது மீண்டும் சரணடைவோம்?

ஐயோ! அந்த மணல்களில் எனக்குப் பிறவி கிடைக்கவில்லையே! ராசலீலையில் உன்னைப் பிரிந்த கோபிகைப் பெண்கள், அனங்கனால் தகிக்கப்பட்ட தங்கள் உடல்களை அங்கே வைத்து, உன் திருவடி வரிசைகளை அனுபவித்தார்களே!

நீ பூக்களைப் பறித்தபொழுது, உன் திருவடித் தாமரையை அடைந்த மரங்களோ கொடிகளோ—ஆ!—இன்றும் அவற்றின் குலத்தில் தோன்றியவை, என் குலதெய்வமான விருந்தாவனத்தையும் என் மனத்தையும் புனிதம் செய்கின்றன.

உனக்கு எது பிரியமோ அதுவே இங்கு புண்ணியம்; வேறு எதுவும் பாவம். இவ்விரண்டிற்கும் இங்கு வேறு அடையாளம் எப்போதும் இல்லை. ராச கோஷ்டியில் நீ செய்த சூதான செயல் எதுவோ, அதைக் கீர்த்தனம் செய்வதே மிக உயர்ந்த பாவனமானது என்று சான்றோர் கூறுகின்றனர்.

கம்சன் முதலான அரசர்களாகிய பூச்சிகளை அழித்ததால் எழுந்த புகழ், மூவுலகையும் வென்ற உனக்குக் கீர்த்தியே அல்ல. ஆநிரை மேய்த்தல் முதலிய உன் இந்தத் தொழில்தான் அறிஞர்களின் இதயத்தை உருக்குகிறது.

இடையர் உடையையே அலங்காரமாகக் கொண்ட, எல்லாவற்றிற்கும் மேலான ஈசனும், இருளுக்கு அப்பாற்பட்ட பரமபதமாகிய திருநாமம் உடையவனுமான அவன், மயில் தோகை அடையாளத்தையும், நல்ல கயிற்றால் ஆன பூணூலையும், பசுக்களின் புழுதியால் பழுப்பேறிய சுருள் முடியையும் உடையவனாக என் உள்ளத்தில் பொருந்துவானாக!

கம்சனிடம் பயந்து நீ ஓடியதெல்லாம் மனித நடத்தையைப் பின்பற்றியதனால் என்றால், மூவுலகங்களுக்கும் குருவும், ஈசர்களுக்கெல்லாம் ஈசனுமாகிய சிவனை பாணாசுரனுடைய போரில் ஏன் நீ ஈடுபடுத்தினாய்?

உனக்கு அந்த நன்றிகெட்ட செயல் எங்கிருந்து வந்தது? விடைக்கொடியோனாகிய சிவனிடமிருந்து, மகன் வேண்டும் விருப்பத்தால் வரத்தைக் கேட்டாய்; சூதாட்டத்தில் மனம் செலுத்தியவனாய், மதிப்பின்றி, ஹரனுடைய நகரமான வாரணாசியை எரித்தாய்.

நீ உத்தரையின் இறந்த மகனை உயிர்ப்பித்தாய்; சாண்டீபனியின் நெடுங்காலம் இறந்த மகனை அழைத்து வந்தாய்; அல்லது, உன் அதிகாரத்திலுள்ள இடத்திலிருந்து பிராமண குமாரர்களை மீட்டு வந்தாய். ஆஹா! உன் சொந்த அந்தத் திருமேனியை இங்கு எப்படி நீ கொண்டுவந்தாய்?

இன்னும் நான் மூவகைத் தவறுகளிலிருந்து ஓய்ந்தவனாக இல்லை; பாவியாகிய நான் முடிவில்லாத இருளில் வீழ்ந்துள்ளேன். இப்படிப்பட்ட கதியற்ற என்னை உன் கருணைக்கு உரியவனாக்கி, உன் திருவடிகளையே சரணாக அடைகிறேன்.

உன்மீது எனக்கு நம்பிக்கை இல்லாவிட்டாலும், சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளின் பொருளில் சிரத்தையும் இல்லாவிட்டாலும், கருணைக்கு ஒரே கடலே! ஒருமுறை அல்லது பலமுறை நான் சொன்ன இந்த வாக்கை உன் கருணையாலேயே உண்மையாக்குவாய்.

மிக்க பாவியாக இருந்தாலும், சரணாகதன் என்ற பெயருக்கு உரியவனான என்னைப் புறக்கணிப்பது ஈசுவரனாகிய உனக்குத் தகாது. உன் ஞானமும், சக்தியும், கருணையும் இருக்கும்போது, என் பாவம் இங்கு மேலோங்கி வெல்ல முடியாது.

இவ்வாறு, பஞ்சஸ்தவி என்னும் துதித்தொகுப்பில், மனிதரைக் கடந்த அதிமானுஷமான தோத்திரம் நிறைவுற்றது.