Bharat Devotion
Embroidered artwork for అతిమానుషస్తవః: Embroidered Om symbol above a brass diya, marigolds and a temple spire at sunrise

అతిమానుషస్తవః

అతిమానుషస్తవః

61 శ్లోకాల అతిమానుష స్తవం: రాముడు మరియు కృష్ణుడు వంటి మానవ రూపాలలో ప్రభువు చేసిన అతిమానుష కార్యాలను విస్మయంతో స్తుతించి, వినయపూర్వక శరణాగతితో ముగుస్తుంది.

శ్లోకాలు

పఞ్చస్తవ్యాం ౨ అతిమానుషస్తవః శ్రీరస్తు శ్రీమతే హయగ్రీవాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
pancastavyaam 2 atimaanushastavah shreerastu shreemate hayagreevaaya namah shreemate raamaanujaaya namah | 1 |

శ్లోకం 1

శ్రీవత్సచిహ్నమిశ్రేభ్యో నమౌక్తిమధీమహే యదుక్తయస్త్రయీకణ్ఠే యాన్తి మఙ్గలసూత్రతామ్
shreevatsacihnamishrebhyo namauktimadheemahe yaduktayastrayeekanthe yaanti mangalasootrataam | 2 |

శ్లోకం 2

అతిమానుషశీలవృత్తవేషైరతివృత్తామరవిక్రమప్రతాపైః అతిలఙ్ఘితసర్వలోకసామ్యం వరయే వైష్ణవవైభవావతారమ్
atimaanushasheelavrittaveshairativrittaamaravikramaprataapaih atilanghitasarvalokasaamyam varaye vaishnavavaibhavaavataaram | 3 |

శ్లోకం 3

శ్రేయః కిరన్తు కిరణాశ్చరణారవిన్దనిష్యన్దమానమకరన్దరసౌఘదేశ్యాః తజ్జాః శ్రుతేర్మధున ఉత్స ఇతి ప్రతీతామాఙ్గల్యరఙ్గనిలయస్య పరస్య ధామ్నః
shreyah kirantu kiranaashcaranaaravindanishyandamaanamakarandarasaughadeshyaah tajjaah shrutermadhuna utsa iti prateetaamaangalyaranganilayasya parasya dhaamnah | 4 |

శ్లోకం 4

శ్రీమత్పరాఙ్కుశమునీన్ద్రమనోనివాసాత్తజ్జానురాగరసమజ్జనమఞ్జసాఽఽప్య అద్యాప్యనారతతదుత్థితరాగయోగం శ్రీరఙ్గరాజచరణామ్బుజమున్నయామః
shreematparaankushamuneendramanonivaasaattajjaanuraagarasamajjanamanjasaa''pya adyaapyanaaratatadutthitaraagayogam shreerangaraajacaranaambujamunnayaamah | 5 |

శ్లోకం 5

వజ్రధ్వజాఙ్కుశసుధాకలశాతపత్రపఙ్కేరుహాఙ్కపరికర్మపరీతమన్తః ఆపాదపఙ్కజవిశృఙ్ఖలదీప్రమౌలేశ్శ్రీరఙ్గిణశ్చరణయోర్యుగమాశ్రయామః
vajradhvajaankushasudhaakalashaatapatrapankeruhaankaparikarmapareetamantah aapaadapankajavishrinkhaladeepramauleshshreeranginashcaranayoryugamaashrayaamah | 6 |

శ్లోకం 6

శ్రీరఙ్గరాజచరణౌ ప్రణుమో యయోః ఖల్వేకస్త్రివిక్రమవిధౌ వసుధామశేషామ్ వ్యక్రంస్త సాచలకులామపి విప్రకీర్ణస్థూలావలగ్నసికతామివ నిర్ణతోచ్చమ్
shreerangaraajacaranau pranumo yayoh khalvekastrivikramavidhau vasudhaamasheshaam vyakramsta saacalakulaamapi viprakeernasthoolaavalagnasikataamiva nirnatoccam | 7 |

శ్లోకం 7

జ్ఞానం బలం విపులమీశనవీర్యశక్తితేజాంసి చ త్రియుగభూయముపాగతాని పూర్ణాని షట్ చ పరిగృహ్య భవంశ్చతుర్ధా భక్తం జనం త్వమనుజగ్రహిథానురాగాత్
jnaanam balam vipulameeshanaveeryashaktitejaamsi ca triyugabhooyamupaagataani poornaani shat ca parigrihya bhavamshcaturdhaa bhaktam janam tvamanujagrahithaanuraagaat | 8 |

శ్లోకం 8

ఏకాన్తమఙ్గలగుణాస్పదమస్తహేయం నిత్యం పదం తవ యతస్తత ఏవ దేవ! ఆమ్నాయతే తదిహ విశ్వవిరూపరూపం తేనైవ నన్విదమశబ్దమరూపమాహుః
ekaantamangalagunaaspadamastaheyam nityam padam tava yatastata eva deva! aamnaayate tadiha vishvavirooparoopam tenaiva nanvidamashabdamaroopamaahuh | 9 |

శ్లోకం 9

శబ్దాదిహేయ ఇహ గోచర ఇన్ద్రియాణాం తత్ప్రత్యనీకవిభవస్త్వమతీన్ద్రియోఽసి తేనైవ తే న బత దర్శనమస్తి కిఞ్చిద్వాచో ధియశ్చ తత ఏవ న గోచరోఽసి
shabdaadiheya iha gocara indriyaanaam tatpratyaneekavibhavastvamateendriyo'si tenaiva te na bata darshanamasti kincidvaaco dhiyashca tata eva na gocaro'si | 10 |

శ్లోకం 10

ఏవం స్థితే త్వదుపసంశ్రయణాభ్యుపాయో మానేన కేనచిదలప్స్యత నోపలబ్ధుమ్ నో చేదమర్త్యమనుజాదిషు యోనిషు త్వమిచ్ఛావిహారవిధినా సమవాతరిష్యః
evam sthite tvadupasamshrayanaabhyupaayo maanena kenacidalapsyata nopalabdhum no cedamartyamanujaadishu yonishu tvamicchaavihaaravidhinaa samavaatarishyah | 11 |

శ్లోకం 11

శీలః క ఏష తవ హన్త దయైకసిన్ధో! క్షుద్రే పృథగ్జనపదే జగదణ్డమధ్యే క్షోదీయసోఽపి హి జనస్య కృతే కృతీ త్వమత్రావతీర్య నను లోచనగోచరోఽభూః
sheelah ka esha tava hanta dayaikasindho! kshudre prithagjanapade jagadandamadhye kshodeeyaso'pi hi janasya krite kritee tvamatraavateerya nanu locanagocaro'bhooh | 12 |

శ్లోకం 12

యం పాతకాత్సుమహతోఽప్యుదధారయస్త్వం త్వత్పాదవారిపరిపూతశిరాశ్చ యోఽభూత్ తం వన్దసే కిల తతశ్చ వరం వృణీషే క్రీడావిధిర్బత! విలక్షణలక్షణస్తే
yam paatakaatsumahato'pyudadhaarayastvam tvatpaadavaariparipootashiraashca yo'bhoot tam vandase kila tatashca varam vrineeshe kreedaavidhirbata! vilakshanalakshanaste | 13 |

శ్లోకం 13

క్రీడావిధేః పరికరస్తవ యా తు మాయా సా మోహనీ న కతమస్య తు హన్త! జన్తోః హై మర్త్యసింహవపుషస్తవ తేజసోంఽశే శమ్భుర్భవన్ హి శరభశ్శలభో బభూవ
kreedaavidheh parikarastava yaa tu maayaa saa mohanee na katamasya tu hanta! jantoh hai martyasimhavapushastava tejasom'she shambhurbhavan hi sharabhashshalabho babhoova | 14 |

శ్లోకం 14

యస్యాత్మతాం త్రిపురభఙ్గవిధావధాస్త్వం త్వచ్ఛక్తితేజితశరో విజయీ చ యోఽభూత్ దక్షక్రతౌ తు కిల తేన వినిర్జితస్త్వం యుక్తో విధేయవిషయేషు హి కామచారః
yasyaatmataam tripurabhangavidhaavadhaastvam tvacchaktitejitasharo vijayee ca yo'bhoot dakshakratau tu kila tena vinirjitastvam yukto vidheyavishayeshu hi kaamacaarah | 15 |

శ్లోకం 15

ముగ్ధశ్శిశుర్వటదలే శయితోఽతితన్వా తన్వా జగన్తి బిభృషే సవికాసమేవ ఐశీమిమాం తు తవ శక్తిమతర్కితవ్యామవ్యాజతః ప్రథయసే కిమిహావతీర్ణః
mugdhashshishurvatadale shayito'titanvaa tanvaa jaganti bibhrishe savikaasameva aisheemimaam tu tava shaktimatarkitavyaamavyaajatah prathayase kimihaavateernah | 16 |

శ్లోకం 16

బ్రహ్మేశమధ్యగణనా గణనాఽర్కపఙ్క్తౌ ఇన్ద్రానుజత్వమదితేస్తనయత్వయోగాత్ ఇక్ష్వాకువంశయదువంశజనిశ్చ హన్త శ్లాఘ్యాన్యమూన్యనుపమస్య పరస్య ధామ్నః
brahmeshamadhyagananaa gananaa'rkapanktau indraanujatvamaditestanayatvayogaat ikshvaakuvamshayaduvamshajanishca hanta shlaaghyaanyamoonyanupamasya parasya dhaamnah | 17 |

శ్లోకం 17

త్వన్నిర్మితా జఠరగా చ తవ త్రిలోకీ కిం భిక్షణాదియమృతే భవతా దురాపా మధ్యే కదా తు న విచక్రమిషే జగచ్చేత్ త్వద్విక్రమైః కథమివ శ్రుతిరఞ్చితా స్యాత్
tvannirmitaa jatharagaa ca tava trilokee kim bhikshanaadiyamrite bhavataa duraapaa madhye kadaa tu na vicakramishe jagaccet tvadvikramaih kathamiva shrutirancitaa syaat | 18 |

శ్లోకం 18

పృచ్ఛామి కిఞ్చన యదా కిల రాఘవత్వే మాయామృగస్య వశగో మనుజత్వమౌగ్ధ్యాత్ సీతావియోగవివశో న చ తద్గతిజ్ఞః ప్రాదాస్తదా పరగతిం హి కథం స్వగాయ
pricchaami kincana yadaa kila raaghavatve maayaamrigasya vashago manujatvamaugdhyaat seetaaviyogavivasho na ca tadgatijnah praadaastadaa paragatim hi katham svagaaya | 19 |

శ్లోకం 19

అక్షుణ్ణయోగపథమగ్ర్యహతం జటాయుం తిర్యఞ్చమేవ బత! మోక్షపథే నియోక్తుమ్ శక్నోషి వేత్సి చ యదా స తదా కథం త్వం దేవీమవాప్తుమనలం వ్యథితో విచిన్వన్
akshunnayogapathamagryahatam jataayum tiryancameva bata! mokshapathe niyoktum shaknoshi vetsi ca yadaa sa tadaa katham tvam deveemavaaptumanalam vyathito vicinvan | 20 |

శ్లోకం 20

సాలాన్ హి సప్త సగిరీన్సరసాతలాన్యానేకేషుమన్దజవతో నిరపత్రయస్త్వమ్ తేష్వేకవివ్యథనఖిన్నకపిప్రణున్నం శాఖామృగం మృమయసే స్మ కథం సహాయమ్
saalaan hi sapta sagireensarasaatalaanyaanekeshumandajavato nirapatrayastvam teshvekavivyathanakhinnakapipranunnam shaakhaamrigam mrimayase sma katham sahaayam | 21 |

శ్లోకం 21

దాసస్సఖా సమభవత్తవ యః కపీన్ద్రస్తద్విద్విషం కపిమమర్షవశాజ్జిఘాంసుః త్వత్స్నేహవిక్లబధియం తమిమం కపీన్ద్రం విస్రమ్భయన్ సపది సాలగిరీనవిధ్యః
daasassakhaa samabhavattava yah kapeendrastadvidvisham kapimamarshavashaajjighaamsuh tvatsnehaviklabadhiyam tamimam kapeendram visrambhayan sapadi saalagireenavidhyah | 22 |

శ్లోకం 22

యద్వా మృగం మృగయువన్మృగయాపథేన చ్ఛన్నో జఘన్థ న తు శత్రువధాభిముఖ్యాత్ తద్యుక్తమేవ తవ రాఘవ వంశజస్య తిర్యక్షు నైవ హి విపక్షతయోపచారః
yadvaa mrigam mrigayuvanmrigayaapathena cchanno jaghantha na tu shatruvadhaabhimukhyaat tadyuktameva tava raaghava vamshajasya tiryakshu naiva hi vipakshatayopacaarah | 23 |

శ్లోకం 23

మానుష్యకం చరితమాచరితుం ప్రవృత్తో దేవాతిగం చరితమఙ్గ! కిమఙ్గ్యకార్షీః యత్సాగరే బత బబన్ధిథ నాథ! సేతుం శైలైఃప్లవఙ్గమసమిఙ్గితసంప్రణున్నైః
maanushyakam caritamaacaritum pravritto devaatigam caritamanga! kimangyakaarsheeh yatsaagare bata babandhitha naatha! setum shailaihplavangamasamingitasampranunnaih | 24 |

శ్లోకం 24

యో విక్రమేణ మనుజత్వవిభూషణేన దేవం వరం వరుణరాజమజ! వ్యజేష్ఠాః కృత్వోపదాం దశరథం విధిరుద్రముఖ్యైర్దేవైస్స్తుతశ్చ స కిలేన్ద్రజితా జితోఽసి
yo vikramena manujatvavibhooshanena devam varam varunaraajamaja! vyajeshthaah kritvopadaam dasharatham vidhirudramukhyairdevaisstutashca sa kilendrajitaa jito'si | 25 |

శ్లోకం 25

అబ్ధిం న తేరిథ న జిగ్యిథ రాక్షసేన్ద్రం నైవాస్య జజ్ఞిథ యదా చ బలాబలం త్వమ్ నిస్సంశయస్సపది తస్య పదేఽభ్యషిఞ్చస్తస్యానుజం కథమిదం హి విభీషణం చ
abdhim na teritha na jigyitha raakshasendram naivaasya jajnitha yadaa ca balaabalam tvam nissamshayassapadi tasya pade'bhyashincastasyaanujam kathamidam hi vibheeshanam ca | 26 |

శ్లోకం 26

త్వం దక్షిణస్య నివసన్నుదధేస్తటేఽపి దూరాన్తరోత్తరపయోధిమహాన్తరీపే దైత్యాన్నిజైకశరపారణయూన్ కిమేతాం లఙ్కాం స్థితోఽత్ర కురుషే కిల న స్మ భస్మ
tvam dakshinasya nivasannudadhestate'pi dooraantarottarapayodhimahaantareepe daityaannijaikasharapaaranayoon kimetaam lankaam sthito'tra kurushe kila na sma bhasma | 27 |

శ్లోకం 27

ఏతత్కథం కథయ యన్మథితస్త్వయాఽసౌ హిత్వా స్వభావనియమం ప్రథితం త్రిలోక్యామ్ అశ్వాప్సరోవిషసుధావిధుపారిజాతలక్ష్మ్యాత్మనా పరిణతో జలధిర్బభూవ
etatkatham kathaya yanmathitastvayaa'sau hitvaa svabhaavaniyamam prathitam trilokyaam ashvaapsarovishasudhaavidhupaarijaatalakshmyaatmanaa parinato jaladhirbabhoova | 28 |

శ్లోకం 28

యత్తాదృశాగసమరిం రఘువీర! వీక్ష్య విశ్రమ్యతామితి ముమోచిథ ముగ్ధమాజౌ కోఽయం గుణః కతరకోటిగతః కియాన్వా కస్య స్తుతేః పదమహో బత! కస్య భూమిః
yattaadrishaagasamarim raghuveera! veekshya vishramyataamiti mumocitha mugdhamaajau ko'yam gunah katarakotigatah kiyaanvaa kasya stuteh padamaho bata! kasya bhoomih | 29 |

శ్లోకం 29

యల్లక్ష్మణస్త్వదనుజో రిపుశక్తిముగ్ధశ్శత్రోర్గురుర్హనుమతస్తు లఘుర్బభూవ ఏతేన వై సువిదితోఽభవదిన్ద్రశత్రోర్మాయాస్త్రబన్ధననిబన్ధనజో విమోహః
yallakshmanastvadanujo ripushaktimugdhashshatrorgururhanumatastu laghurbabhoova etena vai suvidito'bhavadindrashatrormaayaastrabandhananibandhanajo vimohah | 30 |

శ్లోకం 30

హా హన్త హన్త ! భవతశ్చరణారవిన్దద్వన్ద్వం కదా ను భవితా విషయో మమాక్ష్ణోః యోఽహం నిరర్గలవినిర్గలదన్ధకారైర్వృక్షైస్తృణైశ్చ సులభం సమయం వ్యతీతః
haa hanta hanta ! bhavatashcaranaaravindadvandvam kadaa nu bhavitaa vishayo mamaakshnoh yo'ham nirargalavinirgaladandhakaarairvrikshaistrinaishca sulabham samayam vyateetah | 31 |

శ్లోకం 31

వంశం రఘోరనుజిఘృక్షురిహావతీర్ణో దివ్యైర్వవర్షిథ తథాఽత్ర భవద్గుణౌఘైః త్వత్సన్నిధిప్రభవశైత్యజుషో యథా హి వృక్షాశ్చ తాన్తిమలభన్త భవద్వియోగే
vamsham raghoranujighrikshurihaavateerno divyairvavarshitha tathaa'tra bhavadgunaughaih tvatsannidhiprabhavashaityajusho yathaa hi vrikshaashca taantimalabhanta bhavadviyoge | 32 |

శ్లోకం 32

యే ధర్మమాచరితుమభ్యసితుం చ యోగం బోద్ధుం చ కిఞ్చన న జాత్వధికారభాజః తేఽపి త్వదాచరితభూతలబన్ధగన్ధాద్బన్ధాతిగాః పరగతిం గమితాస్తృణాద్యాః
ye dharmamaacaritumabhyasitum ca yogam boddhum ca kincana na jaatvadhikaarabhaajah te'pi tvadaacaritabhootalabandhagandhaadbandhaatigaah paragatim gamitaastrinaadyaah | 33 |

శ్లోకం 33

తాదృగ్గుణో నను బభూవిథ రాఘవత్వే యస్తావకం చరితమన్వహమన్వభుఙ్క్తః సోఽత్రైవ హన్త హనుమాన్ పరమాం విముక్తిం బుద్ధ్యాఽవధూయ చరితం తవ సేవతేఽసౌ
taadrigguno nanu babhoovitha raaghavatve yastaavakam caritamanvahamanvabhunktah so'traiva hanta hanumaan paramaam vimuktim buddhyaa'vadhooya caritam tava sevate'sau | 34 |

శ్లోకం 34

యత్త్వం కృతాగసమపి ప్రణతిప్రసక్తం తం వాయసం పరమయా దయయాఽక్షమిష్ఠాః తేనైవ మాదృశజనస్య మహాగసోఽపి యుక్తం సమాశ్వసనమిత్యుపధారయామి
yattvam kritaagasamapi pranatiprasaktam tam vaayasam paramayaa dayayaa'kshamishthaah tenaiva maadrishajanasya mahaagaso'pi yuktam samaashvasanamityupadhaarayaami | 35 |

శ్లోకం 35

సా పూతనా శకటమర్జునయోశ్చ యుగ్మం బాల్యోచితాఽన్యపరచేష్టితవిస్ఫులిఙ్గే యస్యాలభన్త శలభత్వమహో నిగూఢస్స త్వం వ్రజే వవృధిషే కిల కంసభీత్యా
saa pootanaa shakatamarjunayoshca yugmam baalyocitaa'nyaparaceshtitavisphulinge yasyaalabhanta shalabhatvamaho nigoodhassa tvam vraje vavridhishe kila kamsabheetyaa | 36 |

శ్లోకం 36

పశ్యత్సు సూరిషు సదా పరమం పదం తే దేవ్యా శ్రియా సహ వసన్పరయా విభూత్యా యోగేన యోగనిరతైః పరిమృగ్యమాణః కిం త్వం వ్రజేషు నవనీతమహో ! వ్యముష్ణాః
pashyatsu soorishu sadaa paramam padam te devyaa shriyaa saha vasanparayaa vibhootyaa yogena yoganirataih parimrigyamaanah kim tvam vrajeshu navaneetamaho ! vyamushnaah | 37 |

శ్లోకం 37

యం దుర్గ్రహం సుమనసో మనసాఽపి నిత్యం బన్ధచ్ఛిదం పరమమీశముదాహరన్తి దామ్నా నిబద్ధ ఇతి శుశ్రుమ తం భవన్తం నాలం బభూవిథ బత ! శ్లథనాయ తస్య
yam durgraham sumanaso manasaa'pi nityam bandhacchidam paramameeshamudaaharanti daamnaa nibaddha iti shushruma tam bhavantam naalam babhoovitha bata ! shlathanaaya tasya | 38 |

శ్లోకం 38

ఐశం హి శైశవమపి వ్యతివేలఖేలం యత్పూతనా శకటమర్జునయోశ్చ యుగ్మమ్ బాల్యోచితాన్యపరసాచివిచేష్టితేన హన్తాలభన్త శలభాయితమోజసస్తే
aisham hi shaishavamapi vyativelakhelam yatpootanaa shakatamarjunayoshca yugmam baalyocitaanyaparasaaciviceshtitena hantaalabhanta shalabhaayitamojasaste | 39 |

శ్లోకం 39

సత్యేవ గవ్యనివహే నిజధామ్ని భూమ్నా పర్యన్తసద్మసు కిమర్థమచూచురస్త్వమ్ ముష్ణంశ్చ కిం వ్యజఘటో ఘటశేషమగ్రే గోపీజనస్య పరిహాసపదం కిమాసీః ?
satyeva gavyanivahe nijadhaamni bhoomnaa paryantasadmasu kimarthamacoocurastvam mushnamshca kim vyajaghato ghatasheshamagre gopeejanasya parihaasapadam kimaaseeh ? | 40 |

శ్లోకం 40

యన్నామ నాథ నవనీతమచూచురస్త్వం తచ్ఛాదనాయ యది తే మతిరావిరాసీత్ కిం ముగ్ధ ! దిగ్ధమమునా కరపల్లవం తే గాత్రే ప్రమృజ్య నిరగాః కిల నిర్విశఙ్కః
yannaama naatha navaneetamacoocurastvam tacchaadanaaya yadi te matiraaviraaseet kim mugdha ! digdhamamunaa karapallavam te gaatre pramrijya niragaah kila nirvishankah | 41 |

శ్లోకం 41

త్వామన్యగోపగృహగవ్యముషం యశోదా గుర్వీ త్వదీయమవమానమమృష్యమాణా ప్రేమ్ణాఽథ దామపరిణామజుషా బబన్ధ తాదృఙ్ న తే చరితమార్యజనాస్సహన్తే
tvaamanyagopagrihagavyamusham yashodaa gurvee tvadeeyamavamaanamamrishyamaanaa premnaa'tha daamaparinaamajushaa babandha taadrin na te caritamaaryajanaassahante | 42 |

శ్లోకం 42

మాత్రా యది త్వమసి దామని సన్నిబద్ధస్తచ్ఛ్రావిణాముదితచాక్షుషనిర్ఝరాణామ్ బధ్నాసి హన్త హృదయం భగవన్కుతస్తత్సర్వో హి వశ్యవిషయే వివృణోతి వీర్యమ్
maatraa yadi tvamasi daamani sannibaddhastacchraavinaamuditacaakshushanirjharaanaam badhnaasi hanta hridayam bhagavankutastatsarvo hi vashyavishaye vivrinoti veeryam | 43 |

శ్లోకం 43

కాన్తాలకాన్తమమలం కమలాయతాక్షముద్భ్రూవిలాసముదితస్మితమున్నసం చ వక్త్రం వహన్ పరమ ! గోపగృహేషు కిం త్వం గోపీమనాంసి నవనీతముతాభ్యమోషీః
kaantaalakaantamamalam kamalaayataakshamudbhroovilaasamuditasmitamunnasam ca vaktram vahan parama ! gopagriheshu kim tvam gopeemanaamsi navaneetamutaabhyamosheeh | 44 |

శ్లోకం 44

సర్వం గుణాయ గుణినామితి సత్యమేతద్యత్ఖల్విహేతరజనే మలినత్వహేతుః యద్గోపవేషవినిషేవణముత్తమం తే గోపాలనం చ గణయన్తి గుణం గుణేషు
sarvam gunaaya guninaamiti satyametadyatkhalvihetarajane malinatvahetuh yadgopaveshavinishevanamuttamam te gopaalanam ca ganayanti gunam guneshu | 45 |

శ్లోకం 45

గోపాలపోతకతయా నిభృతం ధరిత్రీం ఆవస్తుకామ ఇవ సన్నపి బాల్యలౌల్యాత్ ఐన్ద్రం నిహన్య మఖమద్రిమథో దధానః కిం తస్థిషే సురగణాయ సవాసవాయ
gopaalapotakatayaa nibhritam dharitreem aavastukaama iva sannapi baalyalaulyaat aindram nihanya makhamadrimatho dadhaanah kim tasthishe suraganaaya savaasavaaya | 46 |

శ్లోకం 46

వేణుక్వణప్రణయిని త్వయి లోకనాథ! వృన్దావనం చరణసఞ్చరణైః పునానే భావాస్తదా వనభువః కిల కీదృశస్తే త్వద్గీతసిక్తసికతాసు వసున్ధరాసు
venukvanapranayini tvayi lokanaatha! vrindaavanam caranasancaranaih punaane bhaavaastadaa vanabhuvah kila keedrishaste tvadgeetasiktasikataasu vasundharaasu | 47 |

శ్లోకం 47

ధన్యైశ్శ్రుతం తదిహ తావకరాసకాలే గీతేన యేన్ హి శిలాస్సలిలామ్బభూవుః పఞ్చాపి కిఞ్చ పరివృత్తగుణాని భూతాన్యుర్వీకృశానుమరుదమ్బరశమ్బరాణి
dhanyaishshrutam tadiha taavakaraasakaale geetena yen hi shilaassalilaambabhoovuh pancaapi kinca parivrittagunaani bhootaanyurveekrishaanumarudambarashambaraani | 48 |

శ్లోకం 48

తేభ్యః కృతీ న కిల కశ్చిదిహాస్తి యే వై రాసోత్సవోత్సుకధియస్తవ కాననాన్తే వేణుస్వనస్రుతరసౌఘపరిప్లుతాన్తే స్వే సృక్వణీ రసనయా లిలిహుర్భుజఙ్గాః
tebhyah kritee na kila kashcidihaasti ye vai raasotsavotsukadhiyastava kaananaante venusvanasrutarasaughapariplutaante sve srikvanee rasanayaa lilihurbhujangaah | 49 |

శ్లోకం 49

అమ్భోదనీలమరవిన్దదలాయతాక్షం పిఞ్ఛావతంసమురరీకృతవేణుపాణిమ్ త్వాం గోపవేషపరికర్మితకాయకాన్తిం ధన్యాస్తదా దదృశురున్మథితాన్యభావాః
ambhodaneelamaravindadalaayataaksham pinchaavatamsamurareekritavenupaanim tvaam gopaveshaparikarmitakaayakaantim dhanyaastadaa dadrishurunmathitaanyabhaavaah | 50 |

శ్లోకం 50

గోవర్ధనో గిరివరో యమునా నదీ సా వృన్దావనం చ మధురా చ పురీ పురాణీ అద్యాపి హన్త సులభాః కృతినాం జనానామేతే భవచ్చరణచారజుషః ప్రదేశాః
govardhano girivaro yamunaa nadee saa vrindaavanam ca madhuraa ca puree puraanee adyaapi hanta sulabhaah kritinaam janaanaamete bhavaccaranacaarajushah pradeshaah | 51 |

శ్లోకం 51

వృన్దావనే స్థిరచరాత్మకకీటదూర్వాపర్యన్తజన్తునిచయే బత ! యే తదానీమ్ నైవాలభామహి జనిం హతకాస్త ఏతే పాపాః పదం తవ కదా పునరాశ్రయామః
vrindaavane sthiracaraatmakakeetadoorvaaparyantajantunicaye bata ! ye tadaaneem naivaalabhaamahi janim hatakaasta ete paapaah padam tava kadaa punaraashrayaamah | 52 |

శ్లోకం 52

హా జన్మ తాసు సికతాసు మయా న లబ్ధం రాసే త్వయా విరహితాః కిల గోపకన్యాః యాస్తావకీనపదపఙ్క్తిజుషోఽజుషన్త నిక్షిప్య తత్ర నిజమఙ్గమనఙ్గతప్తమ్
haa janma taasu sikataasu mayaa na labdham raase tvayaa virahitaah kila gopakanyaah yaastaavakeenapadapanktijusho'jushanta nikshipya tatra nijamangamanangataptam | 53 |

శ్లోకం 53

ఆచిన్వతః కుసుమమంఙ్ఘ్రిసరోరుహం తే యే భేజిరే బత ! వనస్పతయో లతా వా అద్యాపి తత్కులభువః కులదైవతం మే వృన్దావనం మమ ధియం చ సనాథయన్తి
aacinvatah kusumamamnghrisaroruham te ye bhejire bata ! vanaspatayo lataa vaa adyaapi tatkulabhuvah kuladaivatam me vrindaavanam mama dhiyam ca sanaathayanti | 54 |

శ్లోకం 54

యత్త్వత్ప్రియం తదిహ పుణ్యమపుణ్యమన్యన్నాన్యత్తయోర్భవతి లక్షణమత్ర జాతు ధూర్తాయితం తవ హి యత్కిల రాసగోష్ఠ్యాం తత్కీర్తనం పరమపావనమామనన్తి
yattvatpriyam tadiha punyamapunyamanyannaanyattayorbhavati lakshanamatra jaatu dhoortaayitam tava hi yatkila raasagoshthyaam tatkeertanam paramapaavanamaamananti | 55 |

శ్లోకం 55

యా కంసముఖ్యనృపకీటనిబర్హణోత్థా సా నిర్జితత్రిజగతస్తవ నైవ కీర్తిః గోపాలనాది యదిదం భవదీయకర్మేత్యార్ద్రీకరోతి విదుషాం హృదయం తదేతత్
yaa kamsamukhyanripakeetanibarhanotthaa saa nirjitatrijagatastava naiva keertih gopaalanaadi yadidam bhavadeeyakarmetyaardreekaroti vidushaam hridayam tadetat | 56 |

శ్లోకం 56

గోపాలవేషపరికర్మ పరావరేశం యన్నామ ధామ పరమం తమసః పరస్తాత్ తత్పిఞ్ఛలాఞ్ఛనసుదామకృతోపవీతం గోధూలిధూసరితకున్తలమన్తరాస్తామ్
gopaalaveshaparikarma paraavaresham yannaama dhaama paramam tamasah parastaat tatpinchalaanchanasudaamakritopaveetam godhoolidhoosaritakuntalamantaraastaam | 57 |

శ్లోకం 57

యద్వై జరాసుతభయాద్విపలాయథాస్త్వం తచ్చేన్మనుష్యచరితానువిధానజం తే తర్హి త్రిలోకగురుమీశ్వరమీశ్వరాణాం బాణాహవే కిమితి శమ్భుమజృమ్భయస్త్వమ్
yadvai jaraasutabhayaadvipalaayathaastvam taccenmanushyacaritaanuvidhaanajam te tarhi trilokagurumeeshvarameeshvaraanaam baanaahave kimiti shambhumajrimbhayastvam | 58 |

శ్లోకం 58

జాతం కుతస్తదకృతజ్ఞవిచేష్టితం తే పుత్రీయయా కిల వరం వవృషేవృషాఙ్కాత్ అక్షేషు సక్తమతినా చ నిరాదరేణ వారాణసీ హరపురీ భవతా విదగ్ధా
jaatam kutastadakritajnaviceshtitam te putreeyayaa kila varam vavrishevrishaankaat aksheshu saktamatinaa ca niraadarena vaaraanasee harapuree bhavataa vidagdhaa | 59 |

శ్లోకం 59

సఞ్జీవయన్నపి మృతం సుతముత్తరాయాస్సాన్దీపనేశ్చిరమృతం సుతమానయంశ్చ ధామ్నో నిజాద్ద్విజసుతాన్పునరానయన్వా స్వామేవ తాం తనుమహో ! కథమానయస్త్వమ్
sanjeevayannapi mritam sutamuttaraayaassaandeepaneshciramritam sutamaanayamshca dhaamno nijaaddvijasutaanpunaraanayanvaa svaameva taam tanumaho ! kathamaanayastvam | 60 |

శ్లోకం 60

అద్యాపి నాస్మ్యుపరతస్త్రివిధాపచారాత్పాపః పరే నిపతితోఽస్మి తమస్యపారే ఏతాదృశోఽహమగతిర్భవతో దయాయాః పాత్రం త్వదీయచరణౌ శరణం ప్రపద్యే
adyaapi naasmyuparatastrividhaapacaaraatpaapah pare nipatito'smi tamasyapaare etaadrisho'hamagatirbhavato dayaayaah paatram tvadeeyacaranau sharanam prapadye | 61 |

శ్లోకం 61

విస్రమ్భణం త్వయి న యద్యపి మేఽస్తి నాపి శ్రద్ధా యథోక్తవచనార్థగతా తథాఽపి వాచం త్విమాం సకృదథాప్యసకృన్మయోక్తాం సత్యాం కురుష్వ దయయైవ దయైకసిన్ధో
visrambhanam tvayi na yadyapi me'sti naapi shraddhaa yathoktavacanaarthagataa tathaa'pi vaacam tvimaam sakridathaapyasakrinmayoktaam satyaam kurushva dayayaiva dayaikasindho | 62 |

శ్లోకం 62

పాపీయసోఽపి శరణాగతశబ్దభాజో నోపేక్షణం మమ తవోచితమీశ్వరస్య త్వజ్జ్ఞానశక్తికరుణాసు సతీషు నేహ పాపం పరాక్రమితుమర్హతి మామకీనమ్
paapeeyaso'pi sharanaagatashabdabhaajo nopekshanam mama tavocitameeshvarasya tvajjnaanashaktikarunaasu sateeshu neha paapam paraakramitumarhati maamakeenam | 63 |

శ్లోకం 63

ఇతి పఞ్చస్తవ్యాం అతిమానుషస్తవః సమాప్తః
iti pancastavyaam atimaanushastavah samaaptah | 64 |

శ్లోకం 64

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

ప్రతిరోజూ లేదా శుభ తిథులలో (ఏకాదశి, పూర్ణిమ)

Best Time (Muhurta)

బ్రహ్మ ముహూర్తం (ఉదయం 4 - 6) లేదా సంధ్యా సమయం

Sacred Offerings

నెయ్యి దీపం, ధూపం, తాజా పువ్వులు, నైవేద్యం

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • మనశ్శాంతి, ఆత్మిక ఉన్నతి, ఇంట్లో అనుకూల శక్తి

నేపథ్యం

ఇది పంచస్తవిలో రెండవ స్తోత్రమైన అతిమానుష స్తవం; పంచస్తవి అనేది శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలో కూరేశునికి (కూరత్తాళ్వాన్) ఆపాదించబడిన ఐదు స్తోత్రాల సమూహం. కూరేశుడు రామానుజుని శిష్యుడు, సుమారు క్రీ.శ. 1010లో జన్మించినవాడు. ఈ పాఠం హయగ్రీవునికి మరియు రామానుజునికి నమస్కారాలతో ఆరంభమవుతుంది. రాముడు మరియు కృష్ణుడు వంటి రూపాలలో ప్రభువు దివ్య లీలను స్తుతించడానికి భక్తులు దీనిని పఠిస్తారు; ఇది దాని కవిత్వ సౌందర్యం మరియు వేదాంత బోధ కోసం విలువైనదిగా భావించబడుతుంది. అత్యంత సాధారణంగా కనిపించే ప్రభువు కార్యాలు కూడా మానవ అవగాహనకు మించినవని ఈ స్తోత్రం చూపుతుంది.

ఈ పాఠం గురించి

రచయిత: Kuresa (Koorathalvar)

మీకు తెలుసా?

సంప్రదాయం మరియు రచయిత

అతిమానుష స్తవం (అతిమానుషం గురించిన స్తోత్రం) శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలోని పంచస్తవిలో ఐదు స్తోత్రాలలో రెండవది. దీని కర్తృత్వం రామానుజుని శిష్యుడైన కూరేశునికి (కూరత్తాళ్వాన్) ఆపాదించబడింది. ఆరంభ శ్లోకాలు హయగ్రీవునికి మరియు రామానుజునికి నమస్కరిస్తాయి.

నిర్మాణం

ఈ స్తోత్రంలో ప్రార్థనా ఉపోద్ఘాతం తర్వాత సంఖ్యాక్రమంగా 61 సంస్కృత శ్లోకాలు ఉన్నాయి. ఇది విష్ణువును రామ మరియు కృష్ణ అవతారాలలో సంబోధిస్తుంది; మానవ రూపాన్ని, మానవ పరిమితులు మరియు భావోద్వేగాలతో స్వీకరించిన దైవ సత్తపై ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేయడానికి అలంకారిక ప్రశ్నలను ఉపయోగిస్తుంది.

ప్రధాన భావాలు

కేంద్ర భావం దైవ ప్రభువు స్వేచ్ఛగా మర్త్య రూపాలలోకి అవతరించడం పట్ల భక్తుని విస్మయం (విస్మయం). ఇది రామాయణ ఘట్టాలను (ఉదా. సీత గురించి రాముని వేదన, వానరులతో అతని మైత్రి) మరియు భాగవత పురాణ ఘట్టాలను (ఉదా. కృష్ణుడు వెన్న దొంగిలించడం, యశోద అతనిని కట్టివేయడం, మరియు రాస నృత్యం) ప్రస్తావిస్తుంది; దివ్య శక్తికి మరియు భూలోక కార్యాలకు మధ్య ఉన్న అసమానతను ఇది నొక్కి చెబుతుంది.

ముఖ్య శ్లోకాలు

శ్లోకాలు 35 మరియు 36 — యోగులు తన పరమ నివాసంలో వెదికే ప్రభువు వ్రజలో వెన్న ఎలా దొంగిలించగలడు, మరియు తాడుతో ఎలా కట్టబడగలడు అని ప్రశ్నిస్తాయి. శ్లోకం 40 దొంగతన ఫిర్యాదులను భరించలేని యశోద ప్రేమతో అతనిని ఎలా కట్టివేసిందో చెబుతుంది. శ్లోకం 54 జ్ఞానుల హృదయాలను కరిగించేది కంసుని వధ యొక్క కీర్తి కాదు, గోపాలుని కార్యాలే అని చెబుతుంది.

ప్రాముఖ్యత

ఈ స్తోత్రం శ్రీవైష్ణవ ఆరాధనలో కీలక గ్రంథం; వినయం మరియు శరణాగతి (ప్రపత్తి) పెంపొందించడానికి తరచుగా పఠిస్తారు. ప్రభువు అత్యంత కరుణామయ కార్యాలు అతిమానుష కార్యాలని ఇది బోధిస్తుంది; ఇవి విరుద్ధంగా మానవ అనుభవాలలోనే అత్యంత మానవీయమైనవిగా కూడా ఉంటాయి.

Vishnu సంపూర్ణ స్తోత్రాలు మరియు ప్రార్థనలు

Vishnu

Vishnu అన్నీ చూడండి →

హిందూ మతం నుండి మరిన్ని

అన్నీ చూడండి

సంబంధిత బోధనలు

అదే బోధన, వివిధ సంప్రదాయాలలో ప్రతిధ్వనిస్తుంది