அச்யுதாஷ்டகம் 3
எட்டு வசனங்களும் நிறைவில் பலன் கூறும் ஒரு வசனமும் விஷ்ணுவைப் பல திருநாமங்களால் அழைக்கின்றன; ஒவ்வொரு வசனமும் அனைத்துத் துயரங்களையும் அமைதிப்படுத்துமாறு ஸ்ரீபதியிடம் செய்யும் வேண்டுதலுடன் முடிகிறது.
செய்யுள்கள்
ஹே அச்யுதா, ஹே அச்யுதா, ஹே ஹரி, ஹே பரமாத்மா, ஹே ராமா, ஹே க்ருஷ்ணா, ஹே புருஷோத்தமா, ஹே விஷ்ணு, ஹே வாஸுதேவா, ஹே பகவானே, ஹே அனிருத்தா, ஹே ஶ்ரீபதி, என் துன்பங்கள் அனைத்தையும் போக்கியருளுங்கள்.
பாடல் 1
ஹே ஜகத்கல்யாணனே, ஹே ஸர்வவ்யாபியே, ஹே ஜகதீஶா, ஹே நந்தநந்தனா, ஹே நரஸிம்ஹா, ஹே நரேஶா, ஹே முக்திதாயகனே, ஹே முகுந்தா, ஹே முராரே, ஹே ஶ்ரீபதி, என் துன்பங்கள் அனைத்தையும் போக்கியருளுங்கள்.
பாடல் 2
ஹே ராமசந்த்ரா, ஹே ரகுவீரா, ஹே தேவா, ஹே தீனபந்தோ, ஹே பாபதுக்கஹரனே, ஹே யாதவேஶா, ஹே யதுபூஷணா, ஹே யஜ்ஞரூபா, ஹே ஶ்ரீபதி, என் துன்பங்கள் அனைத்தையும் போக்கியருளுங்கள்.
பாடல் 3
ஹே தேவகீநந்தனா, ஹே துக்கவனதாவானலா, ஹே ராதிகாப்ரியா, ஹே சுந்தரரூபா, ஹே துக்கஹரனே, ஹே தயாஸிந்தோ, ஹே ஶ்ரீபதி, என் துன்பங்கள் அனைத்தையும் போக்கியருளுங்கள்.
பாடல் 4
ஹே கோபியரின் முகசந்த்ரனின் நிலவொளியைப் பருகும் சகோரப் பறவையே, ஹே நித்யனே, ஹே நிர்குணனே, ஹே நிர்மலனே, ஹே விஜயனே, ஹே பூர்ணரூபனே, ஹே மங்களமூர்த்தியே, ஹே விபோ, ஹே ஶ்ரீபதி, என் துன்பங்கள் அனைத்தையும் போக்கியருளுங்கள்.
பாடல் 5
ஹே கோகுலேஶா, ஹே கோவர்த்தனகிரிதாரியே, ஹே யமுனையின் தூய கரையில் விளையாடும் வீரனே, ஹே நாரதர் முதலான முனிவர்களால் போற்றப்படும் திருவடிகளை உடையவனே, ஹே ஶ்ரீபதி, என் துன்பங்கள் அனைத்தையும் போக்கியருளுங்கள்.
பாடல் 6
ஹே துவாரகாதிபதி, ஹே அனந்தகுணஸாமுத்ர, ஹே என் பிராணநாதா, ஹே பரிபூரணனே, ஹே ஸம்ஸாரசக்ரத்தை அழிப்பவனே, ஹே ஞானத்தால் அடையப்படுபவனே, ஹே குணஸாகரா, ஹே பரபிரம்மனே, ஹே ஶ்ரீபதி, என் துன்பங்கள் அனைத்தையும் போக்கியருளுங்கள்.
பாடல் 7
ஹே துஷ்டநிக்ரஹனே, ஹே தயாளோ, ஹே பத்மநாபா, ஹே பூமியைத் தாங்கும் ஶேஷநாகனை ஏந்தியவனே, ஹே இராவணஸம்ஹாரியே, ஹே ரமேஶா, ஹே முராரே, ஹே ஶ்ரீபதி, என் துன்பங்கள் அனைத்தையும் போக்கியருளுங்கள்.
பாடல் 8
ஸம்ஸார பயத்தைப் போக்குவதற்காக இயற்றப்பட்ட இந்த அழகிய அச்யுதாஷ்டகத்தைப் படிப்பவர் எவரோ, அவர் உலக ஆசைகளிலிருந்து விடுதலையடைந்து, பிறவித்துன்பங்கள் அனைத்திலிருந்தும் விடுபடுகிறார்.
பாடல் 9
ஸ்ரீ சங்கராசாரியாரால் இயற்றப்பட்ட அச்யுதாஷ்டகம் இத்துடன் நிறைவடைகிறது.
பாடல் 10
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
புதன்கிழமை, வியாழக்கிழமை & ஏகாதசி
பிரம்ம முகூர்த்தம் அல்லது அந்திப் பொழுது
துளசி இலை, வெண்ணெய், கல்கண்டு மற்றும் மஞ்சள் மலர்கள்
- தெய்வீக பக்தி, மன மகிழ்ச்சி மற்றும் கவலைகள் நீங்குதல்
பின்னணி
இது ஆதிசங்கர பகவத்பாதரால் இயற்றப்பட்டதாக நம்பப்படும் விஷ்ணு ஸ்தோத்திரம். வழக்கமாக காலை அல்லது மாலை நேரத்தில் இறைவனை நினைத்துப் பாராயணம் செய்யப்படுகிறது. எட்டு வசனங்கள் ஒவ்வொன்றும் 'ஸ்ரீபதே சமய துக்கமசேஷம்' என்று முடிவடைந்து இறைவனின் அருளை வேண்டுகிறது.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Adi Shankaracharya · Classical Philosopher-Saint · 8th century CE, Kaladi (Kerala)
A philosopher and monk born in Kaladi, Kerala, credited with systematizing Advaita Vedanta (non-dual philosophy) and establishing four monastic seats (mathas) across India. Alongside his commentaries on the Upanishads and Brahma Sutras, he composed numerous devotional hymns to various deities in classical Sanskrit.
Adi Shankaracharya இன் மேலும்
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆசிரியர்
அச்சுதாஷ்டகம் பாரம்பரியமாக 8–9ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தத்துவஞானியும் கவிஞருமான ஆதி சங்கராச்சாரியார் இயற்றியதாகக் கருதப்படுகிறது. அத்வைத போதனைக்காக மிகவும் அறியப்பட்ட அவர், இங்கே விஷ்ணு மற்றும் கிருஷ்ணர் மீதான அன்பு நிறைந்த பக்தித் துதியின் ஆசிரியராகக் கூறப்படுகிறார்.
அமைப்பும் பல்லவியும்
இந்த ஸ்தோத்திரத்தில் எட்டு வசனங்களும், அதன் பின் பலன்களை விவரிக்கும் ஒன்பதாம் வசனமான பலசுருதியும் உள்ளன. முதல் எட்டு வசனங்களும் ஒரே வேண்டுதலுடன் முடிகின்றன: “ஸ்ரீபதே சமய துக்கமசேஷம்”, அதாவது “லக்ஷ்மிபதியே, என் முடிவற்ற துயரத்தை நீக்கியருள்க”. இந்த மீண்டும் வரும் வேண்டுதல், ஸ்தோத்திரத்தைத் தெய்வத் திருநாமங்களின் தொடராகவும், துயர் நீங்க வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனையாகவும் ஆக்குகிறது.
ஒரே இறைவனின் பல வடிவங்கள்
ஸ்தோத்திரம் விஷ்ணுவை ராமராக (1 மற்றும் 3ஆம் வசனங்கள்), நரசிம்மராக (2ஆம்), கோகுலம் மற்றும் கோவர்தனம் சார்ந்த கிருஷ்ணராக (6ஆம்), துவாரகாதீசராக (7ஆம்), ராவணனை அழித்தவராக (8ஆம்) அழைக்கிறது. ஐந்தாம் வசனம் அவரை “நித்ய நிர்குண நிரஞ்ஜன” என்றும் குறிக்கிறது: நித்தியர், குணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர், களங்கமற்றவர். இதனால் சங்கரரின் இறைவனைப் பற்றிய சகுண, நிர்குண நோக்குகள் ஒருங்கே இணைகின்றன.
விடுதலையின் வாக்குறுதி
ஒன்பதாம் வசனம், இந்த அழகிய அச்சுதாஷ்டகத்தை யார் ஓதுகிறாரோ அவருக்கு உலகப் பிறவியின் அச்சம் அழிகிறது என்று அறிவிக்கிறது. ஓதுபவர் புலன் விஷயங்களிலிருந்து விலகும் நிலையை (விஷய விருத்தி நிவிருத்தி) அடைந்து, பிறப்பின் துன்பங்கள் அனைத்திலிருந்தும் விடுபடுகிறார். இது ஒரு உன்னதமான பலசுருதி; துயர் நீங்க வேண்டும் என்ற இப்பாடலின் தொடர் வேண்டுதலால் இது மேலும் உருக்கமாகிறது.
முடிவுக் குறிப்பும் ஆசிரியத்துவமும்
நூல் “இதி ஶ்ரீ ஶங்கர பகவத்பாதக்ருதம் அச்யுதாஷ்டகம் 3 ஸம்பூர்ணம்” என்று முடிகிறது; அதாவது “பூஜ்ய ஶங்கரரால் இயற்றப்பட்ட மூன்றாவது அச்யுதாஷ்டகம் இங்கே நிறைவுற்றது”. ஸம்ஸ்கிருத டாக்குமெண்ட்ஸ் பதிப்பு இந்தக் கூற்றைத் தாங்குகிறது. சங்கரருடன் தொடர்புடைய பல ஸ்தோத்திரங்களைப் போலவே, ஆசிரியத்துவம் பாரம்பரியத்தையும் இந்த முடிவுக் குறிப்பையும் சார்ந்தது. தென்னிந்தியக் குடும்பங்களில் அன்றாட அமைதி மற்றும் பாதுகாப்புக்காக இப்பாடல் தொடர்ந்து ஓதப்படுகிறது.
Krishna
இந்து மதம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது