অচ্যুতশতকম্
দাসসত্য স্তোত্র হৈছে বৈষ্ণৱ দৰ্শনৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ স্তোত্ৰ। ইয়াত ভগৱানৰ সত্যতা, দাসত্ব, আৰু সৰ্বশক্তিমত্তাৰ স্তুতি কৰা হৈছে।
পদসমূহ
বেদান্ত দেশিক ৰচিত। ত্ৰিশ দেৱতাৰ অধিপতি, নিজ দাসসকলৰ প্ৰতি সত্যনিষ্ঠ (বিশ্বস্ত), গৰুড় নদীৰ পাৰত তমাল বৃক্ষৰ দৰে আৰু অহীন্দ্ৰনগৰৰ ঔষধ পৰ্বতত অনন্য শ্ৰেষ্ঠ হস্তীস্বৰূপ, স্থিৰ জ্যোতিৰ্ময় অচ্যু সৰ্বোচ্চ প্ৰভুৰ চৰণত প্ৰণাম।
শ্লোক 1
হে প্ৰভু, যিজনে নিজ দাসসকলৰ প্ৰতি সদায় সত্যনিষ্ঠ! স্বয়ম্ভূ ব্ৰহ্মাৰ পত্নী সৰস্বতীৰ মনোহৰ বাক্যৰে গঠিত এই স্তোত্ৰটি, খাঁচাত আৱদ্ধ ভাটৌৰ দৰে এটি শিশু হিচাপে মই গান গাইছোঁ; অনুগ্ৰহ কৰি ইয়াক গ্ৰহণ কৰক আৰু মোৰ ওপৰত আপোনাৰ কৃপা বর্ষণ কৰক।
শ্লোক 2
হে প্ৰভু, যিজনে নিজ দাসসকলৰ বাবে সত্যস্বৰূপ! সাধাৰণ পানী গংগাৰ ধাৰাত বিলীন হৈ যেনেকৈ পৱিত্ৰ হয়, তেনেকৈ আপোনাৰ কীৰ্তিৰূপ চন্দ্ৰৰ পোহৰত মোৰ অপৱিত্ৰ বাক্যও পৱিত্ৰ হৈ উঠক।
শ্লোক 3
হে দেৱৰাজ! পূজনীয় বেদসমূহৰ মাজত প্ৰতিষ্ঠিত এই অজ্ঞ বা শিশুসুলভ স্তোত্ৰটিয়ে যেন আপোনাৰ দিব্য সভাক যথাযথভাৱে অলংকৃত কৰে।
শ্লোক 4
হে অচ্যুত! আমাৰ গুৰুসকলৰ জিভাৰূপী সিংহাসনত উপৱিষ্ট হৈ পরম সত্য ব্যাখ্যা কৰি আপুনি আমাৰ অজ্ঞতা দূৰ কৰে।
শ্লোক 5
হে অচ্যুত! গংগাৰ তৰংগত পূর্ণিমাৰ চন্দ্ৰৰ দৰে আপুনি গুৰুসকলৰ হৃদয়ত উজ্জ্বলভাৱে শোভা পায়। কিন্তু আসক্তি আৰু দ্বেষত আচ্ছন্ন মনত, ঘোলা পানীত ৰাজহাঁহ যেনেকৈ নাথাকে, তেনেকৈ আপুনি এক মুহূৰ্তৰ বাবেও বাস নকৰে।
শ্লোক 6
হে প্ৰভু, যিজনে শৰণাগতসকলৰ প্ৰতি সত্যনিষ্ঠ! কেৱল শাস্ত্ৰৰ মাধ্যমেৰেহে আপোনাক বুজিব পৰা যায় যদিও, গোপীসকলৰ সন্মুখত আপোনাৰ মহিমা স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল। ভক্তিময় হৃদয়ৰ বাবে আপুনি সহজে লভ্য, কিন্তু সংশয়ীসকলৰ পৰা বহু দূৰত অৱস্থান কৰে।
শ্লোক 7
হে প্ৰভু, যিজনে শৰণাগতসকলৰ প্ৰতি সত্যনিষ্ঠ! সকলো দোষৰ পৰা মুক্ত, সৎ-চিৎ-आनন্দৰ মূৰ্ত প্ৰতীক আৰু তিনিপ্ৰকাৰৰ সীমাবদ্ধতা (দেশ, কাল আৰু বস্তু) অতিক্ৰম কৰা আপোনাৰ মহিমা শ শ উপনিষদে গান গায়।
শ্লোক 8
হে ত্ৰুটিহীন জ্যোতিৰে ভাস্বৰ অহীন্দ্ৰনগৰৰ প্ৰভু! আপুনি সকলো কৰ্ম সম্পাদন কৰে কিন্তু আপোনাক কোনেও সৃষ্টি কৰা নাই; আপুনি সকলোকে প্ৰতিষ্ঠা কৰে কিন্তু আপোনাক কোনেও প্ৰতিষ্ঠা কৰা নাই; আপুনি সকলোকে সংহাৰ কৰে কিন্তু আপুনি কেতিয়াও বিনষ্ট নহয়।
শ্লোক 9
হে অচ্যুত! পৰমাণুতকৈও সূক্ষ্ম হোৱা সত্ত্বেও, সমগ্ৰ বিশ্বক ধাৰণ কৰাৰ আপোনাৰ শক্তি অসীম। সেয়েহে, আপুনি প্ৰতিটো বস্তুতেই ব্যাপ্ত আৰু সৰ্বত্ৰ অপ্ৰતિহত বুলি শুনা যায়।
শ্লোক 10
হে অচ্যুত! সকলোকে ধাৰণ, নিয়ন্ত্ৰণ আৰু মালিকীস্বত্ব থকাৰ নিয়ম ত অৱস্থিত হৈ আপুনি সকলো দেহৰে আত্মা (সৰ্বতনু)। কাৰণ আৰু কাৰ্যৰ নানা ৰূপত নিজকে প্ৰকাশ কৰি আপুনি একেজনেই যে সকলো, সেয়া বেদত শুনা যায়।
শ্লোক 11
হে অদ্ভুত শক্তিধৰ অচ্যুত! পুৰুষ (জীৱাত্মা) আৰু প্ৰकृतিক আপোনাৰ শৰীৰ কৰি আপুনি এই জগতৰ উপাদান কাৰণ হৈ পৰে। আৰু আপোনাৰ নিজৰ দিব্য সংকল্পৰ দ্বাৰা আপুনি ইয়াৰ নিমিত্ত কাৰণো হয়।
শ্লোক 12
হে অচ্যুত! বিভিন্ন গুণসম্পন্ন বীজৰ বৃদ্ধিৰ বাবে পানী যেনেকৈ সাধাৰণ কাৰণ, তেনেকৈ আপোনাৰ দিব্য লীলা সৃষ্টিৰ সাধাৰণ কাৰণ। ব্ৰহ্মাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি স্থাৱৰ বস্তুলৈকে জীৱসমূহৰ বৈষম্য সিহঁতৰ নিজ নিজ কৰ্মৰ দ্বাৰাহে নিৰ্ধাৰিত হয়।
শ্লোক 13
হে অচ্যুত! সকলো পুৰুষেই আপোনাৰ দিব্য রূপ আৰু সকলো নাৰীয়েই লক্ষ্মীদেৱীৰ ৰূপ। আপোনালোক দুজনতকৈ শ্ৰেষ্ঠ কোনো নাই। লক্ষ্মীদেৱী নিজেই যেতিয়া আপোনাৰ, তেতিয়া আনৰ কথা আৰু কি ক’ব লাগে!
শ্লোক 14
হে প্ৰভু! সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ সমান বা আপোনাতকৈ শ্ৰেষ্ঠ কোনো নাই। আপুনি একেজনেই সমগ্ৰ লোকৰ শৰণস্থল। এয়াই জ্ঞানৰ সাৰমৰ্ম। এয়া উপলব্ধি কৰাৰ পিছত, পৰম প্ৰভুৰ বাহিৰে আন দেৱ-দেৱীসকলৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাটো অৰ্থহীন।
শ্লোক 15
হে ফণীন্দ্ৰপুৰৰ প্ৰভু (দেৱনাথ)! আপোনাৰ আদেশ ব্ৰহ্মা আদি প্ৰধান দেৱতাসকলৰ বাবেও অলংঘনীয় শক্তিৰে পৰিপূৰ্ণ। আপুনি যাক ৰক্ষা কৰে, সিহঁতৰ মাজত ইয়াৰ ফল স্পষ্টভাৱে আৰু প্ৰচুৰ পৰিমাণে প্ৰকাশ পায়।
শ্লোক 16
হে দাসসত্য (ভক্তসকলৰ প্ৰতি সদায় সত্যনিষ্ঠ)! সকলো নিয়ম আৰু আনুষ্ঠানিক কৰ্ম কেৱল আপোনাক উদ্দেশ্য কৰিয়েই কৰা হয়। শ্ৰাদ্ধ কৰ্মত আমন্ত্ৰিত ব্ৰাহ্মণসকলৰ ধ্যানৰ দ্বাৰা পবিত্ৰ কৰা অন্ন দেৱতাসকলে আপোনাৰ মাধ্যমেৰেহে গ্ৰহণ কৰে।
শ্লোক 17
হে অচ্যুত! এইদৰে পূজিত হৈ আপুনি যদি পৰমধামত সদায় বিৰাজমান হৈ নাথাকিলহেঁতেন, তেন্তে নানা কল্প ধৰি কৰা কৰ্মসমূহৰ ফল কোনে প্ৰদান কৰিলেহেঁতেন?
শ্লোক 18
হে নতাসত্য (আপোনাক প্ৰণাম কৰাসকলৰ প্ৰতি সত্যনিষ্ঠ)! সোণালী লতাৰ দৰে শ্ৰীলক্ষ্মীৰ সৈতে যুক্ত হৈ, আপুনি কল্পবৃক্ষৰ দৰে সকলো বাঞ্ছিত ফল প্ৰদান কৰে আৰু আপোনাৰ শীতল ছাঁৰে ত্ৰিভুবনৰ ত্ৰিবিধ তাপ দূৰ কৰে।
শ্লোক 19
হে নতাসত্য! আপুনি একেজনেই সকলো আগমৰ (শাস্ত্রৰ) পৰম লক্ষ্য, সকলো দেৱ-দেৱীৰ অন্তৰাত্মা, সকলো ফলদাতা আৰু সমগ্ৰ মানৱজাতিৰ প্ৰতি প্ৰকৃততে সমভাৱাপন্ন।
শ্লোক 20
এইদৰে, সকলোৰে প্ৰতি সমভাৱাপন্ন, সত্যত প্ৰতিষ্ঠিত আৰু নিত্য পৰিপূৰ্ণ হে দাসসত্য...
শ্লোক 21
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই স্তোত্ৰখনৰ ৰচক হৈছে বৈষ্ণৱ গুৰু বেদান্ত দেশিক। ই শ্ৰী বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাৰ এক অংশ আৰু সাধাৰণতে ভক্তসকলে পুৱা বা বিশেষ পূজাৰ সময়ত পাৰায়ণ কৰে।
আপুনি জানেনে?
ৰচক
এই স্তোত্ৰটি ১৩শ-১৪শ শতিকাৰ বিখ্যাত শ্ৰীৱৈষ্ণৱ সাধু, কবি আৰু দাৰ্শনিক বেদান্ত দেৱশিখা (वेदान्तदेशिक) ৰচিত। তেওঁ সংস্কৃত আৰু তামিল ভাষাত ১০০ৰো অধিক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে, আৰু তেওঁক 'কৱি তাৰ্কিক সিংহ' (কবি আৰু তৰ্কবিদসকলৰ মাজত সিংহ) বুলি জনা যায়।
স্তোত্ৰৰ নাম
এই স্তোত্ৰটি ‘কিঙ্কৰ সত্য’ বা ‘দাস্য সত্য’ স্তোত্ৰ নামেৰে জনাজাত। ‘কিঙ্কৰ’ অৰ্থ ‘দাস’ আৰু ‘সত্য’ অৰ্থ ‘সত্যতা’ বা ‘পৰম সত্য’—অৰ্থাৎ ভগৱান দাসসকলৰ পৰম সত্য স্বৰূপ। এই স্তোত্ৰত ভগৱানক ‘নত সত্য’ (নম্ৰসকলৰ সত্য) বুলিও সম্বোধন কৰা হৈছে।
স্থানীয় বিশেষত্ব
প্ৰথম শ্লোকত ‘অহিন্দ্ৰনগৰ’ (সাপৰ ৰজাৰ নগৰ) উল্লেখ আছে, যি তামিলনাডুৰ তিৰুৱহিন্দ্ৰপুৰম নামৰ এখন তীৰ্থস্থান। এই ঠাইত ভগৱান নৰসিংহৰ বিখ্যাত মন্দিৰ আছে, আৰু বেদান্ত দেৱশিখাই ইয়াতেই এই স্তোত্ৰটি ৰচনা কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
স্তোত্ৰৰ বিষয়বস্তু
স্তোত্ৰটিত ভগৱানৰ সৰ্বশক্তিমত্তা, জগতৰ কাৰণ হিচাপে তেওঁৰ ভূমিকা, আৰু ভক্তৰ প্ৰতি তেওঁৰ সহজলভ্যতা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ২০টা শ্লোকত বিভিন্ন উপমা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে—যেনে গঙ্গাৰ তৰংগত পূৰ্ণচন্দ্ৰ, বোকা পানীত হংস ইত্যাদি। প্ৰতিটো শ্লোকৰ শেষত ‘অচ্যুত’, ‘নত সত্য’, ‘ত্ৰিদশনাথ’ আদি সম্বোধন আছে।
Vishnu
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত