স্তোত্ৰ

এইটো ভগৱান গণেশৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গিত এক প্ৰাৰ্থনামূলক শ্লোক, য'ত তেওঁক বক্ৰ সুঁড়ি আৰু বিশাল শৰীৰযুক্ত, সূৰ্যকোটিতুল্য তেজস্বী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু সকলো কাৰ্যত বিঘ্ন দূৰ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।

এই স্তোত্ৰটো ভগৱান শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা এক অপূৰ্ব ৰচনা। পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক ৰাৱণে ৰচনা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই স্তোত্ৰটো গণেশৰ আঠটা বিশেষ ৰূপৰ প্ৰশংসাত ৰচিত। এই ৰূপবোৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ আঠটা ভিন ভিন স্থানৰ সৈতে জড়িত।

এই শ্লোকসমূহ ভগৱান হনুমান (আঞ্জনেয়)ৰ প্ৰতি উছৰ্গিত এক সংস্কৃত স্তোত্ৰ। ইয়াত তেওঁক ৰামৰ পৰম ভক্ত, ৰামনামৰ গায়ক আৰু ভক্তৰ ৰক্ষক হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই স্তোত্ৰখন মহান সন্ত ত্যাগৰাজৰ এগৰাকী শিষ্যা পুষ্পাই ৰচনা কৰিছিল।

এই স্তোত্ৰটো হৈছে দেৱী সন্ধ্যা বা গায়ত্ৰীৰ মহিমামণ্ডিত স্তুতি, য’ত তেওঁৰ বিভিন্ন ৰূপ, শক্তি, আৰু সৰ্বব্যাপীতাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে এই স্তোত্ৰ পাঠ কৰিলে পাপ ধ্বংস হয় আৰু স্নান আৰু মোক্ষৰ ফল লাভ কৰা যায়।

এই পবিত্ৰ পাঠখন শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ মাজত হোৱা কথোপকথন। ইয়াত শিৱই ওঁকাৰেশ্বৰ জ্যোতিৰ্লিংগৰ মহিমা, তাত থকা পবিত্ৰ কুণ্ডৰ গুণাগুণ আৰু ইন্দ্ৰৰ অহংকাৰ ভংগৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে।

এই স্তোত্রটো হৈছে ভগৱান গণেশৰ আঠটা বিশিষ্ট ৰূপ বা অষ্টবিনায়কৰ স্তুতি। ই আঠটা পবিত্ৰ স্থানত বিদ্যমান গণেশ মূৰ্তিৰ প্ৰশংসা কৰে, যিবোৰ মহাৰাষ্ট্ৰত অৱস্থিত।

দাসসত্য স্তোত্র হৈছে বৈষ্ণৱ দৰ্শনৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ স্তোত্ৰ। ইয়াত ভগৱানৰ সত্যতা, দাসত্ব, আৰু সৰ্বশক্তিমত্তাৰ স্তুতি কৰা হৈছে।

এই স্তোত্ৰখন হৈছে দেৱী অখিলণ্ডেশ্বৰীৰ স্তুতিৰ এক শক্তিশালী ৰচনা। ইয়াত সংস্কৃত বৰ্ণমালাৰ প্ৰত্যেকটো আখৰেৰে আৰম্ভ হোৱা পদেৰে দেৱীৰ বিভিন্ন গুণ, ৰূপ আৰু শক্তিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই স্তৱটো ভগৱানৰ অতিমানৱ অৱতাৰ আৰু তেওঁৰ দিব্য লীলা-বিলাসৰ প্ৰশংসাত ৰচনা কৰা হৈছে। ই পঞ্চস্তৱ্যা নামৰ স্তৱমালাৰ অন্তৰ্গত এখন স্তৱ।

এই গ্ৰন্থখন ভাস্কৰ কবিৰ দ্বাৰা ৰচিত এটি স্তোত্ৰ, যাক অখিলাণ্ডনায়িকা (বিশ্বৰ অধিকাৰিণী) দেৱীৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গা কৰা হৈছে। দণ্ডক নামৰ এই পদ্য শৈলীত দেৱীৰ ৰূপ, গুণ আৰু কৃপা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই স্তোত্রটো হিন্দু দেৱতা গণপতিৰ উচ্ছিষ্ট ৰূপৰ ১০৮টা নামৰ সংকলন। ইয়াক জপ বা পঠন কৰিলে ভক্তসকলৰ মনোবাঞ্ছা পূৰ্ণ হয়, ৰোগ নিৰাময় হয়, আৰু আধ্যাত্মিক শক্তি লাভ হয়।

এই অংশটো উচ্ছিষ্ট গণপতিৰ পূজাৰ পূৰ্বৰ প্ৰস্তুতি আৰু শুদ্ধিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে, য’ত ক্ষৌৰ, বিষ্ণু পূজা, তৰ্পণ, হোম আৰু পঞ্চগব্য পানৰ দৰে কাৰ্য্য অন্তৰ্ভুক্ত।

এই পাঠ্যখন উচ্ছিষ্ট গণপতি (গণেশৰ এটা তান্ত্ৰিক ৰূপ) আৰু উচ্ছিষ্ট চাণ্ডালিনীৰ উপাসনা সম্পৰ্কীয় মন্ত্ৰ, যন্ত্ৰ আৰু পূজাপদ্ধতিৰ সংকলন।

বাল্মীকি ৰামায়ণৰ যুদ্ধকাণ্ডৰ ৩১টা শ্লোকৰ এই সূৰ্যস্তোত্ৰত মহৰ্ষি অগস্ত্যই ৰাৱণৰ সৈতে যুদ্ধৰ আগতে শ্ৰীৰামক সূৰ্যৰ স্তুতি কৰাৰ উপদেশ দিয়ে।

এই স্তোত্রখন দেৱী অখিলাণ্ডেশ্বৰীৰ দহটা শ্লোকৰ স্তুতি, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন নাম আৰু বীজ মন্ত্ৰৰ দ্বাৰা স্তৱ কৰা হৈছে। এই স্তোত্র পঢ়িলে ধন, আয়ু, স্বাস্থ্য আৰু পুত্ৰ সম্পদ লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই স্তোত্রটো মহাযান বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত অৱলোকিতেশ্বৰ বোধিসত্ত্বৰ ১০৮টা নামৰ স্তুতি। ইয়াত তেওঁৰ কৰুণা, জ্ঞান আৰু শক্তিৰ বিভিন্ন গুণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইটো শিৱ দেৱতাৰ উদ্দেশ্যেৰে ৰচিত এটি স্তোত্র, যি দাৰিদ্ৰ্য আৰু দুখ-কষ্টৰ পৰা মুক্তিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে। ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে ঋষি বশিষ্ঠৰ ৰচনা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু নিয়মীয়াকৈ পঢ়িলে জীৱনত সমৃদ্ধি আৰু সুখ কঢ়িয়াই আনে বুলি কোৱা হয়।

এই স্তোত্রটো হৈছে ভগৱান ধন্বন্তৰিৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত এটা প্ৰাৰ্থনামূলক ৰচনা। ইয়াত তেওঁক ৰোগ-ব্যধিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু স্বাস্থ্য প্ৰদান কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছে।

এইখন তুলসীদাস ৰচিত হনুমানৰ স্তুতি, যি অসুখ-বিসুখ আঁতৰাই শৰীৰৰ বেদনা দূৰ কৰাৰ বাবে পঢ়া হয়। বিশেষকৈ বাহুৰ বিষ (বাহুক) নিৰাময়ৰ বাবে ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে পাৰ্শ্বন কৰা হয়।

এইখন হনুমান দেৱতাৰ স্তুতিৰে ভৰা এখন ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ। ইয়াত হনুমানৰ বিভিন্ন গুণ, যেনে বীৰত্ব, জ্ঞান, সংগীতপ্ৰিয়তা, আৰু ৰামৰ প্ৰতি থকা ভক্তিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

আদি শংকৰাচাৰ্যৰ দ্বাৰা ৰচিত এই ২১টা শ্লোকৰ কনকধাৰা স্তোত্ৰই মানুহৰ দৰিদ্ৰতা নাশ কৰি অপাৰ ঐশ্বৰ্য প্ৰদান কৰে।

‘মহিষাসুৰমৰ্দিনী স্তোত্ৰ’ হৈছে দেৱী দুৰ্গাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক প্ৰাচীন সংস্কৃত স্তোত্ৰ। ই দেৱীৰ অসুৰ মহিষাসুৰ বধ, তেওঁৰ শক্তি, আৰু ভক্তৰ প্ৰতি কৃপাৰ মহিমা তুলি ধৰে।

এইটো নৱগ্ৰহ (নৱটা গ্ৰহ)ৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক স্তোত্ৰ, য’ত তেওঁলোকৰ অশুভ অৱস্থানৰ বাবে হোৱা পীড়া দূৰ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে। প্ৰতিটো শ্লোকত এজন গ্ৰহক তেওঁৰ বিশেষ গুণ আৰু ক্ষমতাৰে আহ্বান কৰি কষ্ট নাশৰ বিনতি কৰা হৈছে।

এই স্তোত্রটো ঋণৰ পৰা মুক্তি লাভৰ বাবে শ্ৰী গণেশ দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত। ইয়াত গণেশৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু গুণৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই স্তোত্রটো মঙ্গল গ্ৰহৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত, যি ঋণৰ পৰা মুক্তি দিয়ে আৰু ধন-সম্পত্তি প্ৰদান কৰে।

নাৰদ পুৰাণৰ এই সংকটনাশন গণেশস্তোত্ৰই মানুহৰ সকলো জটিল সমস্যা আৰু বাধা নিমিষতে সমাধান কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই পৱিত্ৰ সংকলনত দেৱী অন্নপূৰ্ণাৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নাম আছে। এই নামবোৰ উচ্চাৰণ কৰিলে ভক্তই দেৱীৰ কৃপা লাভ কৰে আৰু জীৱনৰ সমস্ত সংকটৰ পৰা মুক্তি পায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এইটো শাস্ত্ৰ দেৱতাৰ ১০৮টা নামৰ এটা স্তোত্রমালা, য’ত তেওঁৰ বিভিন্ন ৰূপ, গুণাৱলী আৰু শক্তিৰ স্তুতি কৰা হৈছে।

শ্ৰী দুৰ্গা অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী বিশ্বসাৰ তন্ত্ৰৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা দেৱী দুৰ্গাৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ স্তুতিমালা।

শ্ৰী গণেশ অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী গণেশ পুৰাণৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা ভগৱান গণেশৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ স্তুতিমালা।

শ্ৰী হনুমান অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী: শ্ৰীৰামৰ অক্লান্ত সেৱক হনুমানৰ ১০৮টা নাম, মঙ্গলবাৰ, শনিবাৰ আৰু হনুমান জয়ন্তীত সাহস আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে জপ কৰা হয়।

শ্ৰী কৃষ্ণ অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ সংকলন।

শ্ৰী লক্ষ্মী অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী ধন আৰু সৌভাগ্যৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ সংকলন।

এইটো হৈছে ভগৱান নৃসিংহৰ ১০৮ টা নামৰ সংগ্ৰহ, যাক নৃসিংহ অষ্টোত্তৰ শতনামাৱলী বুলি কোৱা হয়। এই স্তোত্ৰটো ভক্তসকলে নিয়মীয়াকৈ পাৰায়ণ কৰে।

এই স্তোত্ৰটোত শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ ১০৮টা নাম উল্লেখ কৰা হৈছে। প্ৰতিটো নামৰ আগত 'ওঁ' আৰু শেষত 'নমঃ' যোগ কৰি উচ্চাৰণ কৰা হয়। এই স্তোত্ৰটো ভক্তসকলে ৰামৰ ধ্যান আৰু পূজাৰ সময়ত পঢ়ে।

বুধকৌশিকে ৰচনা কৰা ৩৮ শ্লোকৰ ৰক্ষা-স্তোত্ৰ, যিয়ে সমগ্ৰ দেহক ৰামৰ ৰক্ষণাবেক্ষণত সমৰ্পণ কৰে আৰু ৰামনামক সহস্ৰনামৰ সমতুল্য বুলি ঘোষণা কৰি সমাপ্ত হয়।

শ্ৰী সৰস্বতী অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী জ্ঞান আৰু সঙ্গীতৰ দেৱী সৰস্বতীৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ সংকলন।

এইটো শনি গ্ৰহৰ ১০৮টা নামৰ সংকলন, যিটো শনিৰ স্তুতি আৰু পূজাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

শ্ৰী শিৱ অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী শিৱ পুৰাণৰ অন্তৰ্গত মহাদেৱৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ স্তুতিমালা।

এইটো ভগৱান সুব্ৰহ্মণ্য (স্কন্দ, কাৰ্তিকেয়)ৰ ১০৮টা পৱিত্ৰ নামৰ সংগ্ৰহ। ভক্তিসহকাৰে এই নামবোৰ জপ কৰিলে মনোকামনা পূৰ্ণ হয় আৰু সুব্ৰহ্মণ্যৰ আশীৰ্বাদ লাভ হয়।

এই অংশত সূৰ্য দেৱতাৰ ১০৮টা নামৰ সংকলন দিয়া হৈছে, যি সূৰ্য অষ্টোত্তৰশতনামাৱলী নামেৰে জনাজাত। প্ৰত্যেক নামৰ আগত 'ওঁ' আৰু শেষত 'নমঃ' যোগ কৰা হৈছে, আৰু এই স্তোত্ৰ পুৱা সূৰ্যক প্ৰণাম কৰিবলৈ পঢ়া হয়।

এই গ্ৰন্থখন হৈছে দেৱী ললিতাৰ ১০৮ টা পবিত্ৰ নামৰ সংকলন। প্ৰতিটো নামৰ লগত ‘নমো নমঃ’ যোগ কৰি ভক্তসকলে দেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু গুণৰ ধ্যান কৰে।

এই শ্লোকবোৰ হৈছে ভগৱান বেঙ্কটেশ্বৰৰ (শেষাদ্ৰিশয়ী বিষ্ণু) ১০৮খন পবিত্ৰ নামৰ সংকলন, যি তেওঁৰ বিভিন্ন দিশ আৰু লীলা বৰ্ণনা কৰে।

শ্ৰী বিষ্ণু অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী পদ্ম পুৰাণৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা ভগৱান বিষ্ণুৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ স্তুতিমালা।

এই ৩৩ টা শ্লোকৰ স্তোত্ৰত ভগৱান স্কন্দ (সুব্ৰহ্মণ্য)ৰ স্তুতি কৰা হৈছে, যিয়ে তেওঁৰ ঐশ্বৰিক ৰূপ, তাৰকাসুৰ বধ, আৰু ভক্তৰ প্ৰতি কৰুণা বৰ্ণনা কৰিছে। ভক্তই তেওঁৰ ওচৰত সুৰক্ষা, শান্তি, আৰু জীৱনৰ শেষত মোক্ষ কামনা কৰে।

এই স্তোত্ৰটো হৈছে জৈন ধৰ্মৰ তীৰ্থংকৰসকলৰ প্ৰশংসাত ৰচিত এক ভক্তিমূলক ৰচনা। ইয়াত জিনৰ মহিমা, তেওঁৰ কৰুণা, আৰু তেওঁৰ শৰণ ল'লে সংসাৰ-সাগৰ পাৰ হোৱাৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইখন জৈন পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত দেৱী পদ্মাৱতীৰ ১০৮টা পৱিত্ৰ নামৰ সংকলন। ইয়াক স্তুতি বা ধ্যানৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।