ශ්‍රීධරවෙන්කටේෂ විසින් රචිත අච්‍යුතාෂ්ටකය

අච්යුත නමැති ඔබට මම භජනය කරමි. මක්නිසාද යත්, ස්වභාවයෙන්ම ඔබ ගැන කියනු ලබන බැවිනි. ඔබ කුසගින්නෙන් මාගේ පාප සමූහය දුරු කරන්නෙහිය. "පාප නසන්නා" යන නමින් ඔබ ප්රසිද්ධ වුවද, මම ඔබට ප්රශංසා කරන්නෙක් වෙමි. එසේ නම්, මාගේ දීන වචන සමූහයට ඔබ කෙරෙහි ඇති සම්බන්ධය කුමක්ද?

සාන්දීපනි මුනිගේ පුත්‍රයා බොහෝ කලකට පෙර මිය ගොස් කාලයාගේ ගෘහයට (යමලොවට) පැමිණියේය. ඔහු නැවත ඔහුගේ දෙමාපියන් සමීපයට ගෙන එන ලද්දේ ක්රිෂ්ණයන්ගේ යශස්සකින් බව මෙයයි. අහෝ! යමෙක් ශ්‍රීක්රිෂ්ණ නමැති ඔබව රසනාවෙන් භජනය නොකරන්නේ නම්, ඔහු මුනි පුත්‍රයෙක් වන්නේ කෙසේද?

හරිගේ සොරකම් කිරීම සහ ජාර චරිතය (ප්‍රේම ලීලා) වැනි ක්‍රියා ද, මේ සියල්ල පාප සමූහය විනාශ කිරීම සඳහා කථා කිරීමෙන් වේ. මධුමථනය, ඔබගේ මෙම මාහාත්මය (මහිමය) ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ ක්රිෂ්ණා නමැති ඔබ වෙනුවෙන් සැරිසරන (මාගේ) විලාසිතාවෙනි.

සභා මධ්‍යයේ ද්‍රෞපදීගේ වස්ත්‍ර හරණයේ භයින් ඇයගේ රසනාවෙන් (ඇඳුමෙන්) අල්ලාගෙන සිටියදී, ඔබ ඇගේ සිහින් වස්ත්‍රය එලෙසම තබා, ගලක් වැනි වස්ත්‍ර සමූහයක් විහිදුවාලූවෙහිය. ගෝවින්ද නමැති ඔබ, අහෝ! ඇඳුම් ගලවා දමන්නවුන්ට එවැනි වස්ත්‍ර රාශියක් ඔබට කොහින් ලැබුණේද?

අච්යුත නමැති ඔබව මම හෘදයෙහි තබා ගනිමි. බ්‍රහ්මාදීන් විසින් වන්දනීය යැයි මහාත්මයෝ කියති. එහෙත්, ඔබ ගවයන්, අශ්වයන්, සුනඛයන් ආදීන්ට ද නමස්කාර කරන්නෙහිය. සැබවින්ම ඔබගේ භක්තිකයන්ගේ මාර්ගය අපූරුය.

ජනනිය, මුර නමැති අසුරයා නසන්නවුන්ගේ (ක්රිෂ්ණයන්ගේ) පාද පද්මයෙන් ජාහ්නවී (ගංගා) නම් එකම නදිය පමණක් ඇති වූවාය. එහෙත්, ඒ පාද තීර්ථයෙන් එක් බින්දුවක් ගංගා, සහ්‍යාදී සියලු නදීන් බවට පරිණත වේ.

අච්යුත නමැති ඊශ්වරයා, වෛනතෙය (ගරුඩ) සමීපයෙහි සිටිනු දැක, පද්මාපාණිය (ලක්ෂ්මී) බලහත්කාරයෙන් සෙලවී, ගජේන්ද්‍රයා (ඇත් රජු) ගැළවීම සඳහා ඔබ විසින් ඉක්මනින් ගෙන එන ලදී. ජනනිය, ඔබ නොමැතිව එය කාට කළ හැකිදැයි කියනු මැනවි.

ත්‍රියුග (තුන් යුගයන්හි) පාද රක්ෂා කරන්නාණෙනි, මම ඔබට ප්‍රශංසා කරන්නෙමි. එයින් ඔබගේ මහිමයට කිසිදු හානියක් නැත. නමුත් මාගේ සම්පත්තියට සීමාවක් නැත. ලීලාවෙන් කැමති සුනඛයෙක් වුවද භගවතී සුරසින්ධු (ගංගා) බවට පත්වේ. එසේ නම්, මේ (තත්වය) කෙබඳුද? එහෙත්, එකෙණෙහි මම දැඩි සන්තාපයෙන් පිරී සිටිමි.