શ્રીધરવેંકટેશ રચિત અચ્યુતાષ્ટકમ્

હું તારું ભજન કરું છું, હે અચ્યુત! બોલવાના સ્વભાવથી તું મારા પાપોનો સમૂહ નાશ કરે છે, કારણ કે તું ભૂખ્યો છે. તું 'અઘહૃત્' (પાપનો નાશ કરનાર) કહેવાય છે, પણ હું તો તારી સ્તુતિ કરીને તને પ્રસિદ્ધિ આપનારો છું. તો પછી, હે અચ્યુત, મારી આ દીન વાણી સાથે તારો શો સંબંધ? કહો, આ શી સંગતિ?

સાંદીપનિ ઋષિનો પુત્ર ઘણા સમય પહેલાં મૃત્યુ પામ્યો હતો અને યમલોકમાં ગયો હતો. શ્રીકૃષ્ણે તેને પુનઃ માતા-પિતાના સાન્નિધ્યમાં લાવી દીધો. આ છે શ્રીકૃષ્ણની કીર્તિ! અરેરે, તે ઋષિપુત્રે તે સમયે તારું, હે શ્રીકૃષ્ણ, જીભ વડે ભજન કેમ ન કર્યું?

ભગવાનની ચોરી અને તેમનું પરકીયા સાથેનું વર્તન - આ બધી કથાઓનું વર્ણન કરવાથી સર્વ પાપોનો નાશ થાય છે. હે મધુમથન! તારું આ માહાત્મ્ય પ્રકાશિત થયું છે. હે કૃષ્ણ, તારી આ કથાઓ બોલતી અને વિચરતી વ્યક્તિનું આ વિલસિત (લીલા) જ છે - એમ કહેવાય છે.

સભામાં દ્રૌપદીને વસ્ત્રહરણનો ભય થયો, ત્યારે તેણે પોતાના હાથ વડે વસ્ત્ર પકડી રાખ્યું. તે વસ્ત્રને તું અત્યંત પાતળું કરતો ગયો અને પર્વત જેવડો વસ્ત્રોનો સમૂહ ફેલાવી દીધો. હે ગોવિંદ, કહો, તારી પાસે વસ્ત્રોનો એવો રાશિ ક્યાંથી આવ્યો?

હે અચ્યુત, જે જીવ તને જીભ પર ધારણ કરે છે, તેને મહાન પુરુષો બ્રહ્મા આદિ દ્વારા પૂજનીય કહે છે. પણ તે જ તું ગાય, ઘોડા, ગધેડા વગેરેને નમન કરે છે (તેમની સેવા કરે છે). ખરેખર, તારા ભક્તોની અથવા તારી પદ્ધતિ અતિ વિચિત્ર છે!

હે માતા! હે મુરભિદ્ (કૃષ્ણ) ! ગંગા નદી એકલી જ ચક્રધારી (ભગવાન વિષ્ણુ) ના ચરણકમલમાંથી ઉત્પન્ન થઈ, જે તારા આશ્રિતો માટે છે. પછી તેમના ચરણોનું એક જ ટીપું (ગંગાજળ) જગતમાં બધી નદીઓ - ગંગા, સહ્યજા વગેરે - માં પરિણમે છે.

હે અચ્યુત, ગરુડ નજીકમાં વિદ્યમાન હોવા છતાં, તું એમને ન જોઈ શક્યો - પ્રભુએ તારા કમળ હસ્ત વડે ગજેન્દ્રના ઉદ્ધાર માટે ઉતાવળે પગલાં ભર્યાં. હે માતા, તારા વિના તે સમયે, કહો, બીજું કોણ શું કરી શક્યું હોત?

હું તારી સ્તુતિ કરું છું, હે ત્રિયુગ (ત્રણ જગત) ના ચરણોના આશ્રયદાતા! તારા મહિમાની કોઈ હાનિ નથી, પણ મારો તો અનંત લાભ છે. રમતિયાળ કૂતરો પણ (તારી કૃપાથી) ભગવતી સુરસિંધુ (ગંગા) સમાન થઈ શકે છે. તો પછી આ શી સ્થિતિ? હું તો તત્કાળ સંતાપથી ભરાઈ ગયો છું!