तुलस्युपनिषद्
पवित्रतुलसीपरमसारः
तुलस्युपनिषद् लघु संस्कृतस्तोत्रमस्ति यत् पवित्रतुलसीवनस्पतिं लक्ष्म्याः दिव्यरूपं विष्णोः प्रियां च महिमानं वर्णयति। अस्याः आध्यात्मिकशक्तिं वर्णयति, पूजाविधिं निरूपयति, तां सम्मानयतां पापपुनर्जन्मविमोक्षं च प्रतिजानीते।
पद्यानि
तुलस्युपनिषदित्येतस्योपनिषदः आरम्भः।
श्लोकः 1
अत्र तुलस्युपनिषदः व्याख्यानं क्रियते। अस्याः ऋषिः नारदः।
श्लोकः 2
अस्याः उपनिषदः छन्दः अथर्वाङ्गिरा भवति। देवता अमृततुलसी।
श्लोकः 3
अस्याः उपनिषदः बीजं सुधा, शक्तिः वसुधा, कीलकं नारायणः।
श्लोकः 4
इयं तुलसी श्यामा, श्यामवपुर्धरा, ऋगादिरूपा, कल्पहस्ता, पुराणपठिता, अमृतोद्भवा, अमृतरसमञ्जरी, अनन्ता, अनन्तरसभोगदा, वैष्णवी, विष्णुवल्लभा, मृत्युजन्मनिबर्हिणी, दर्शनात्पापनाशिनी, स्पर्शनात्पावनी, अभिवन्दनाद्रोगनाशिनी, सेवनान्मृत्युनाशिनी, वैकुण्ठार्चनाद्विपद्धन्त्री, भक्षणाद्वयुनप्रदा, प्रादक्षिण्याद्दारिद्र्यनाशिनी, मूलमृल्लेपनान्महापापभञ्जिनी, घ्राणतर्पणादन्तर्मलनाशिनी। य एनामेवं वेद स वैष्णवो भवति।
श्लोकः 5
तुलसी वृथा न छिन्द्यात्। दृष्ट्वा प्रदक्षिणं कुर्यात्। द्वादश्यां न स्पृशेत्। पर्वणि न विचिन्वेत्। यदि विचिन्वीत स विष्णुहा भवति। मन्त्राः – श्री तुलस्यै स्वाहा, विष्णुप्रियायै स्वाहा, अमृतायै स्वाहा।
श्लोकः 6
तुलस्यै गायत्री – ‘श्री तुलस्यै विद्महे विष्णुप्रियायै धीमहि, तन्नो अमृता प्रचोदयात्’ इति।
श्लोकः 7
हे अमृते! त्वममृतरूपाऽसि, अमृतत्वप्रदायिनी। त्वं मां संसारादुद्धर। हे क्षीरसागरकन्यके!
श्लोकः 8
हे श्रीसखि! त्वं सदानन्दे, मुकुन्दस्य सदा प्रिये। वरदाभयहस्ताभ्यां मां विलोकय। हे दुर्लभे!
श्लोकः 9
हे अवृक्षवृक्षरूपे! वृक्षत्वं मे विनाशय। हे तुलसि! त्वमतुलरूपाऽसि, तुलाकोटिनिभे, अजरे।
श्लोकः 10
हे अतुले! त्वत्तुलायां हि हरिरेकोऽस्ति, नान्यथा। त्वमेव जगतां धात्री, त्वमेव विष्णुवल्लभा।
श्लोकः 11
त्वमेव सुरसंसेव्या, त्वमेव मोक्षदायिनी। त्वच्छायायां लक्ष्मीर्वसति, त्वन्मूले विष्णुरव्ययः। समन्तात्सर्वा देवताः, सिद्धचारणपन्नगाश्च।
श्लोकः 12
यन्मूले सर्वतीर्थानि, यन्मध्ये ब्रह्मदेवताः, यदग्रे वेदशास्त्राणि, तां तुलसीमहं नमामि।
श्लोकः 13
हे तुलसि! हे श्रीसखि! हे शुभे! हे पापहारिणि! हे पुण्यदे! तुभ्यं नमः। हे नारदनुते! हे नारायणमनःप्रिये!
श्लोकः 14
हे ब्रह्मानन्दाश्रुसञ्जाते! हे वृन्दावननिवासिनि! हे सर्वावयवसम्पूर्णे! हे अमृतोपनिषद्रसे!
श्लोकः 15
हे कल्याणि! त्वं मां महापापाब्धिदुस्तरादुद्धर। सर्वेषां पापानां प्रायश्चित्तं त्वमेव हि। देवानामृषीणां पितॄणां च त्वं सदा प्रिया।
श्लोकः 16
श्रीतुलसीं विना ये विप्राः श्राद्धं कुर्वते, तच्छ्राद्धं वृथा भवति, पितॄन्नोपगच्छति।
श्लोकः 17
तुलसीपत्रमुत्सृज्य यदि पूजां करोति, सा पूजा आसुरी भवति, विष्णुप्रीतिकरी न भवति।
श्लोकः 18
यज्ञदानजपतीर्थश्राद्धदेवतार्चनतर्पणमार्जनादीनि तुलसीं विना न कुर्यात्।
श्लोकः 19
तुलसीदारुमणिभिर्जपः सर्वार्थसाधकः। य एवं न वेद स विप्रः श्वपचाधमः।
श्लोकः 20
इत्याह भगवान्नारायणो ब्रह्माणम्। ब्रह्मा नारदसनकादिभ्यः, सनकादयो वेदव्यासाय, वेदव्यासः शुकाय, शुको वामदेवाय, वामदेवो मुनिभ्यः, मुनयो मनुभ्यः प्रोचुः।
श्लोकः 21
य एवं वेद स स्त्रीहत्यायाः प्रमुच्यते, वीरहत्यायाः प्रमुच्यते, ब्रह्महत्यायाः प्रमुच्यते, महाभयात्प्रमुच्यते, महादुःखात्प्रमुच्यते। देहान्ते वैकुण्ठमवाप्नोति वैकुण्ठमवाप्नोति। इत्युपनिषत्।
श्लोकः 22
एवं तुलस्युपनिषद् समाप्ता।
श्लोकः 23
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
शुक्रवासरः पूर्णिमा च
सन्ध्याकाले दीपप्रज्वलनसमये
कमलं, पायसं, पञ्चामृतं, कुङ्कुमं, घृतदीपः च
- धनधान्यसमृद्धिः, कौटुम्बिकशान्तिः, चित्तप्रसन्नता
पृष्ठभूमिः
तुलस्युपनिषद् वैष्णवपरम्परायाः लघूपनिषदस्ति, या विष्णुं तस्य पत्नीं लक्ष्मीं च पूजयति। इयम् अथर्ववेदस्य भागः, पवित्रतुलसीवनस्पतेः पूजायाम्, विशेषतः कार्तिकमासे, पारम्परिकतया पठ्यते। ग्रन्थः तुलसीं दिव्यमूर्तिम् उन्नमयति, तस्याः पठनं शुद्धिं मुक्तिं च इच्छतां भक्तानां पुण्यदं मन्यते।
ज्ञातव्य-विशेषः
तुलस्युपनिषद् किम्?
इदम् अथर्ववेदसम्बद्धं लघूपनिषद् (हिन्दुदार्शनिकग्रन्थवर्गः) अस्ति। विशिष्टतया, इदं पूर्णतया तुलसीवनस्पतये (पवित्रतुलसी) समर्पितं, तां देवीत्वेन दिव्यशक्तेः मूर्तिरूपेण च पूजयति।
तुलसीगायत्रीमन्त्रः
अस्य उपनिषदः षष्ठे श्लोके तुलस्यै विशिष्टः 'गायत्री' मन्त्रः वर्तते, यः 'श्रीतुलसी' 'विष्णुप्रिया' (विष्णोः प्रिया) इति तां सम्बोधयति ध्यानसूत्रम्। अयं मन्त्रः भक्तैः तस्याः आशीर्वादार्थं प्रयुज्यते, यथा प्रसिद्धः सूर्यगायत्रीमन्त्रः।
तुलस्याः व्यवहारविधयः
ग्रन्थः वनस्पतेः सादरव्यवहाराय नियमान् निर्दिशति। सः कारणं विना न कार्तव्या, दृष्ट्वा परिक्रमा कर्तव्या, चान्द्रपक्षस्य द्वादश्याम् (द्वादशी) पवित्रेषु कालेषु च (पर्वसु) स्पर्शः परिहरणीयः इति शिक्षयति, एतेषां विधीनाम् उल्लङ्घनं विष्णोः हानिं कुर्वतः तुल्यम् इति चेतयति।
तुलसीं विना पूजा किमर्थम् अपूर्णा?
उपनिषद् दृढतया घोषयति यत् तुलसीपत्रम् अप्रयुज्य कृतम् अनुष्ठानम्—यागः, होमः, जपः, पितृकर्म वा—निष्फलम् अथवा आसुरी भवति। इदं वैष्णवपूजायां तुलस्याः आवश्यकं स्थानं दृढीकरोति, यतः सा भक्तानां विष्णोश्च मध्ये मध्यस्था मन्यते।
प्रसारशृङ्खला
ग्रन्थः स्वोत्पत्तिम् नारायणं (विष्णुम्) अनुसरति, यः सृष्टिकर्त्रे ब्रह्मणे अशिक्षत्। ब्रह्मा ऋषिं नारदम् अन्यान् च प्रति प्रदत्तवान्, ततः व्यासं शुकं च, ऋषीणां मनूनां च परम्परया गत्वा, प्रकाशितशास्त्रत्वेन प्रमाणं स्थापितम्।
प्रतिज्ञातलाभाः
अस्य उपनिषदः पाठः वा ज्ञानं स्त्रीहननम्, वीरहननम्, ब्राह्मणहननम् इत्यादिभ्यः महापातकेभ्यः मुक्तिं प्रापयति। इदं महतः भयात् दुःखाच्च मोक्षं वदति, अन्ते च मरणोत्तरं विष्णोः दिव्यं धाम वैकुण्ठं प्राप्नोति।
Lakshmi
हिन्दूधर्मःतः अधिकम्
सर्वं पश्यतसम्बद्धशिक्षाः
सैव शिक्षा, विविधपरम्परासु प्रतिध्वनिता
