Bharat Devotion
Embroidered artwork for La Tulasy Upanishad: La Gloria de la Albahaca Sagrada: Embroidered Om symbol above a brass diya, marigolds and a temple spire at sunrise

La Tulasy Upanishad

La Gloria de la Albahaca Sagrada

La Tulasy Upanishad

La Gloria de la Albahaca Sagrada

La Tulasy Upanishad es un texto sagrado hindú que alaba la planta de tulsi (albahaca sagrada) como una manifestación divina de la diosa Tulsi, considerada muy querida por Vishnú. Explica cómo su culto, recitación y uso en rituales pueden purificar, otorgar bendiciones y conducir a la liberación espiritual.

Versos

Tulasyupanishat
Tulasyupanishat

Verso 1

Adha Tulasyupanishadaṃ Vyākhyāsyāmaḥ Nārada Ṛshiḥ
Atha tulasyupanishadam vyakhyasyamah | Narad rishih |

Verso 2

Atharvāṅgirāshchhandaḥ Amṛtā Tulasī Devatā
Atharvangirash-chhandah | Amrita tulasi devata |

Verso 3

Sudhābīyam Vasudhā Shaktiḥ Nārāyaṇaḥ Kīlakam
Sudhabijam | Vasudha shaktih | Narayanah keelakam |

Verso 4

Shyāmāṃ Shyāmavapurdharāṃ Ṛksvarūpāṃ Yayurmanasaṃ Brahmātharvaprāṇāṃ Kalpahastāṃ Purāṇapaṭhitāṃ Amṛtodbhavāṃ Amṛtarasamañyarīṃ Anantāṃ Anantarasabhogadāṃ Vaishṇavīṃ Vishṇuvallabhāṃ Mṛtyuyanmanibarhiṇīṃ Darshanātpāpanāshinīṃ Sparshanātpāvanīṃ Abhivandanād Roganāshinīṃ Sevanāt Mṛtyunāshinīṃ Vaikuṇṭhārchanāt Vipaddhantrīṃ, Bhakshaṇāt Vayunapradāṃ , Prādakshiṇyāt Dāridryanāshinīṃ, Mūlamṛllepanāt Mahāpāpabhañyinīṃ Ghrāṇatarpaṇāt Antarmalanāshinīṃ Ya Evaṃ Veda Sa Vaishṇavo Bhavati
Shyamam shyamavapurdharam rikswarupam yajurmanasam brahma-tharvapranam Kalpahastam puranapathitam amritodbhavam amritarasamanjarim anantam Anantarasabhogadam vaishnavim vishnuvallabham mrityujanmanibarhinim Darshanat-papanashinim sparshanat-pavanim abhivandanad roganashinim sevanat Mrityunashinim vaikuntharchanat vipaddhantrim, bhakshanat vayunapradam, Pradakshinyat daridryanashinim, mulamrillepanat mahapapabhanjinim Ghranatarpanat antarmalanashinim ya evam veda sa vaishnavo bhavati |

Verso 5

Vṛthā Na Chhindyāt Dṛshṭvā Pradakshiṇaṃ Kuryāt Dvādashyāṃ Na Spṛshet Parvaṇi Na Vichinvet Yadi Vichanvati Sa Vishṇuhā Bhavati Shrī Tulasyai Svāhā Vishṇupriyāyai Svāhā Amṛtāyai Svāhā
Vritha na chhindyat | Drishtva pradakshinam kuryat | Dwadashyam na sprishet | Parvani na vichinvet | Yadi vichanvati sa vishnuha bhavati | Shri tulasyai swaha | Vishnupriyayai swaha | Amritayai swaha |

Verso 6

Shrī Tulasyai Vidmahe Vishṇupriyāyai Dhīmahi Tanno Amṛtā Prachodayāt
Shri tulasyai vidmahe vishnupriyayai dhimahi | Tanno amrita prachodayat |

Verso 7

Amṛte'mṛtarūpā'si Amṛtatvapradāyini Tvaṃ Māmuddhara Saṃsārāt Kshīrasāgara Kanyake 1
Amrite amritarupa asi amritatvapradayini | Tvam mamuddhar samsarat kshirasagar kanyake || 1

Verso 8

Shrīsakhi Tvaṃ Sadānande Mukundasya Sadā Priye Varadābhayahastābhyāṃ Māṃ Vilokaya Durlabhe 2
Shrisakhi tvam sadanande mukundasya sada priye | Varadabhayahastabhyam mam vilokaya durlabhe || 2

Verso 9

Avṛkshavṛksharūpā'si Vṛkshatchaṃ Me Vināshaya Tulasyatularūpā'si Tulākoṭinibhe'yare 3
Avrikshavriksharupa asi vrikshatvam me vinashay | Tulasyatularupa asi tulakotinibhe ajare || 3

Verso 10

Atule Tvattulāyāṃ Hi Harireko'sti Nānyathā Tvameva Yagatāṃ Dhātrī Tvameva Vishṇuvallabhā 4
Atule tvattulayam hi harireko asti nanyatha | Tvameva jagatam dhatri tvameva vishnuvallabha || 4

Verso 11

Tvameva Surasaṃsevyā Tvameva Mokshadāyinī Tvachhāyāyāṃ Vasellakshmīḥ Tchanmūle Vishṇuravyayaḥ Samantād Devatāḥ Sarvāḥ Siddhachāraṇapannagāḥ 5
Tvameva surasamsevya tvameva mokshadayini | Tvachhayayam vasellakshmih tvanmule vishnuravyayah | Samantad devatah sarvah siddhacharanapannagah || 5

Verso 12

Yanmūle Sarvatīrthāni Yanmadhye Brahma Devatāḥ Yadayre Vedashāsrāṇi Tulasīṃ Tāṃ Namāmyaham 6
Yanmule sarvatirthani yanmadhye brahma devatah | Yadagre vedashastrani tulasim tam namamyaham || 6

Verso 13

Tulasi Shrīsakhi Shubhe Pāpahāriṇi Puṇyade Namaste Nāradanute Nārāyaṇamanaḥ Priye 7
Tulasi shrisakhi shubhe papaharini punyade | Namaste naradanute narayanamanah priye || 7

Verso 14

Brahmānandāshrusañyāte Vṛndāvananivāsini Sarvāvayasampūrṇe Amṛtopanishadrase 8
Brahmanandashrusanjate vrindavannivasini | Sarvavayavasampurne amritopanishadrase || 8

Verso 15

Tvaṃ Māmuddhara Kalyāṇi Mahāpāpābdhidustarāt Sarveshāmapi Pāpānāṃ Prāyashchittaṃ Tvameva Hi Devānāṃ Cha Ṛshīṇāṃ Cha Pitṝṇāṃ Tvaṃ Sadā Priyā 9
Tvam mamuddhar kalyani mahapapadbhidustarat | Sarveshamapi papanam prayashchittam tvameva hi devanam cha rishinam cha pitrinam tvam sada priya || 9

Verso 16

Vinā Shrītulasīṃ Viprā Ye'pi Shrāddhaṃ Prakurvate Vṛthā Bhavati Tachhrāddhaṃ Pitṝṇāṃ Nopagachhati 10
Vina shritulasim vipra ye api shraddham prakurvate | Vritha bhavati tachhraddham pitrinam nopagachhati || 10

Verso 17

Tulasīpatramutsṛyya Yadi Pūyāṃ Karoti Vai Āsurī Sā Bhavetpūyā Vishṇuprītikarī Na Cha 11
Tulasipatramutsrijya yadi pujam karoti vai | Aasuri sa bhavetpuja vishnupreetikari na cha || 11

Verso 18

Yayñaṃ Dānaṃ Yapaṃ Tīrthaṃ Shrāddhaṃ Vai Devatārchanam Tarpaṇaṃ Māryanaṃ Chānyanna Kuryāt Tulasīṃ Vinā 12
Yagyam danam japam tirtham shraddham vai devatarchanam | Tarpanam marjanam chanyanna kuryat tulasim vina || 12

Verso 19

Tulasīdārumaṇibhiryapaḥ Sarvārthasādhakaḥ Evaṃ Na Veda Yaḥ Kashchit Sa Vipraḥ Shvapachādhamaḥ 13
Tulasidarumani-bhirjapah sarvarthasadhakah | Evam na veda yah kashchit sa viprah shvapachadhamah || 13

Verso 20

Ityāha Bhagavān Brahmāṇaṃ Nārāyaṇaḥ ,brahmā Nāradasanakādibhyaḥ, Sanakādayo Vedavyāsāya, Vedavyāsaḥ Shukāya, Shuko Vāmadevāya, Vāmadevo Munibhyaḥ , Munayo Manubhyaḥ Prochuḥ
Ityaha bhagavan brahmanam narayanah, brahma naradasanakadibhyah, Sanakadayo vedavyasaya, vedavyasah shukaya, shuko vamadevaya, vamadevo Munibhyah, munayo manubhyah prochuh |

Verso 21

Ya Evaṃ Veda, Sa Srīhatyāyāḥ Pramuchyate, Sa Vīrahatyāyāḥ Pramuchyate, Sa Brahmahatyāyāḥ Pramuchyate, Sa Mahābhayāt Pramuchyate, Sa Mahāduḥkhātpramuchyate, Dehānte Vaikuṇṭhamavāpnoti Vaikuṇṭhamavāpnoti Ityupanishat (vaishṇava-upanishadaḥ)
Ya evam veda, sa strihatyayah pramuchyate, sa veerahatyayah pramuchyate, Sa brahmahatyayah pramuchyate, sa mahabhayat Pramuchyate, sa mahaduhkhat pramuchyate, dehante vaikunthamavapnoti Vaikunthamavapnoti | Ityupanishat | (Vaishnava-upanishadah)

Verso 22

Iti Tulasyupanishat Samāptā
Iti tulasyupanishat samapta |

Verso 23

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

Viernes y Luna Llena (Purnima)

Best Time (Muhurta)

Al atardecer durante el encendido de lámparas

Sacred Offerings

Flor de loto, dulce kheer, kumkum y lámpara de ghee

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • Prosperidad duradera, paz en el hogar y pureza espiritual

Contexto

La Tulasy Upanishad es una de las Upanishads Vaishnavas, un grupo de textos sagrados asociados con la tradición hindú dedicada al dios Vishnú y sus avatares. Se considera parte del Atharvaveda, uno de los cuatro Vedas, las escrituras más antiguas del hinduismo. El texto se centra en la planta de tulsi (albahaca sagrada), a la que se le atribuyen propiedades espirituales y purificadoras. Tradicionalmente se recita o estudia durante la adoración diaria, especialmente en el contexto de la devoción a Vishnú, y se cree que su recitación otorga méritos espirituales y protección. La autoría exacta y la fecha de composición no están establecidas con certeza, pero se le atribuye tradicionalmente a la tradición védica y se considera parte del canon de las Upanishads menores.

¿Sabías que...?

Origen y clasificación

La Tulasyupanishad es un texto sánscrito menor (upanishad) que pertenece al Atharvaveda, dentro del grupo de las upanishads vaiṣṇavas (dedicadas a Viṣṇu). Se presenta como una enseñanza secreta transmitida desde el dios Nārāyaṇa (Viṣṇu) a Brahmā, y luego a través de una cadena de sabios como Nārada, Vyāsa y Śuka.

Tulasi como diosa de la inmortalidad

En esta upanishad, la planta de tulsi (albahaca sagrada) es adorada como una diosa, llamada Amṛtā (la inmortal) y Viṣṇupriyā (la amada de Viṣṇu). Se le atribuyen poderes como destruir pecados, curar enfermedades y conceder la liberación (mokṣa), y se dice que su mera visión purifica.

Estructura y componentes clave

El texto incluye un mantra Gāyatrī específico para la tulsi —«Śrī Tulasyai vidmahe, Viṣṇupriyāyai dhīmahi, tanno amṛtā pracodayāt»—, himnos de alabanza en versos (ślokas) y reglas rituales, como no cortar la planta, circundarla al verla y evitar tocarla en ciertos días lunares (dvādaśī).

Centralidad en la devoción a Viṣṇu

La upanishad afirma que sin la tulsi, cualquier sacrificio, donación, recitación o adoración es inútil e incluso demoníaca. También declara que el rosario hecho con madera de tulsi es el más eficaz para la práctica del japa (repetición de mantras), y que la planta misma es la morada de todas las deidades y de la diosa Lakṣmī.

Promesa de liberación y transmisión

El texto concluye declarando que quien conoce esta upanishad se libera de los pecados más graves (como el asesinato de un brahmán) y al final de la vida alcanza Vaikuṇṭha, la morada celestial de Viṣṇu. Se describe una cadena de maestros que la transmitieron: desde Nārāyaṇa a Brahmā, luego a Nārada, a Sanaka, a Vyāsa, a Śuka y a otros sabios, hasta llegar a la humanidad.

Más de Hinduismo

Ver todo