তুলসী উপনিষদ

এই যে উপনিষদখন, ইয়াক তুলসী উপনিষদ বোলা হয়।

এতিয়া আমি তুলসী উপনিষদৰ ব্যাখ্যা কৰিম। এই উপনিষদৰ ঋষি হৈছে নাৰদ।

এই উপনিষদৰ ছন্দ হৈছে অথৰ্বাঙ্গিৰা। দেৱতা হৈছে অমৃতা তুলসী।

ইয়াৰ বীজ হৈছে সুধা। শক্তি হৈছে বসুধা। কীলক হৈছে নাৰায়ণ।

যিজনে শ্যাম বৰ্ণ ধাৰণ কৰা, ঋক্ স্বৰূপা, যজুৰ্মনা, অথৰ্ব-প্ৰাণা, কল্পহস্তা, পুৰাণত পঠিতা, অমৃতৰ পৰা উৎপন্না, অমৃতৰসৰ মঞ্জৰী, অনন্তা, অনন্ত ৰস ভোগ দায়িকা, বৈষ্ণৱী, বিষ্ণুপ্ৰিয়া, মৃত্যু আৰু জন্মক বিনাশ কৰা, দৰ্শনত পাপ নাশ কৰা, স্পৰ্শত পৱিত্ৰ কৰা, প্ৰদক্ষিণত ৰোগ নাশ কৰা, সেৱনত মৃত্যু নাশ কৰা, বৈকুণ্ঠত অৰ্চনাত বিপদ বিনাশ কৰা, ভক্ষণত জ্ঞান দিয়া, প্ৰদক্ষিণত দৰিদ্ৰতা নাশ কৰা, মূলৰ মৃত্তিকা লেপনত মহাপাপ বিনাশ কৰা, ঘ্ৰাণত অন্তৰ্মল নাশ কৰা, যি এইদৰে জানে সি বৈষ্ণৱ হয়।

বৃথা তুলসী নাতিছিবা। দেখা মাত্ৰে প্ৰদক্ষিণ কৰিবা। দ্বাদশী তিথিত স্পৰ্শ নকৰিবা। পৰ্বদিনত নাতুলিবা। যদি তোলে, তেন্তে সি বিষ্ণুহা হয়। শ্ৰী তুলসীয়ৈ স্বাহা। বিষ্ণুপ্ৰিয়ায়ৈ স্বাহা। অমৃতায়ৈ স্বাহা।

আমি শ্ৰী তুলসীক জানো, বিষ্ণুপ্ৰিয়াক ধ্যান কৰো। সেই অমৃতাই আমাক প্ৰেৰিত কৰক।

হে অমৃতা, তুমি অমৃতৰূপা, অমৃতত্ব প্ৰদান কৰা। তুমি মোক সংসাৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা, হে ক্ষীৰসাগৰৰ কন্যা।

হে শ্ৰীসখি, তুমি সদা আনন্দময়ী, মুকুন্দৰ সদা প্ৰিয়া। তুমি বৰদা আৰু অভয় হস্তেৰে মোক দৰ্শন দিয়া, হে দুৰ্লভা।

তুমি অবৃক্ষ কিন্তু বৃক্ষৰূপা, মোৰ বৃক্ষভাৱ নাশ কৰা। হে তুলসী, তুমি অতুলনীয় ৰূপা, কোটি কোটি তুলসীৰ সমান, হে অজৰা।

হে অতুলা, তোমাৰ তুলনাত কেৱল হৰিয়েই আছে, অন্য নাই। তুমিয়েই জগতৰ ধাত্ৰী, তুমিয়েই বিষ্ণুৰ বল্লভা।

তুমিয়েই দেৱতাসকলৰ সেৱনীয়া, তুমিয়েই মোক্ষদায়িনী। তোমাৰ ছাঁত লক্ষ্মী বাস কৰে, তোমাৰ মূলত অব্যয় বিষ্ণু। চাৰিওফালে সকলো দেৱতা, সিদ্ধ, চাৰণ আৰু পন্নগ।

যাৰ মূলত সকলো তীৰ্থ, যাৰ মধ্যস্থলত ব্ৰহ্মা আৰু দেৱতাগণ, যাৰ অগ্ৰভাগত বেদ-শাস্ত্ৰ, সেই তুলসীক মই নমস্কাৰ কৰো।

হে তুলসী, শ্ৰীসখি, শুভা, পাপহাৰিণী, পুণ্যদায়িনী। তোমাক নমস্কাৰ, হে নাৰদস্তুত্যা, নাৰায়ণৰ মনঃপ্ৰিয়া।

হে ব্ৰহ্মানন্দৰ চকুলোৰ পৰা জাতা, বৃন্দাবনত নিবাসিনী, সকলো অৱয়বত পূৰ্ণা, অমৃত উপনিষদৰ ৰস।

হে কল্যাণী, তুমি মোক মহাপাপৰ দুস্তৰ সাগৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা। সকলো পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত তুমিয়েই। দেৱতা, ঋষি আৰু পিতৃসকলৰ তুমি সদা প্ৰিয়া।

শ্ৰী তুলসী অবিহনে যি ব্ৰাহ্মণসকলে শ্ৰাদ্ধ কৰে, সেই শ্ৰাদ্ধ বৃথা হয়, পিতৃলোকলৈ নাযায়।

তুলসীপত্ৰ এৰি যদি কোনো পূজা কৰে, সেই পূজা আসুৰী হয় আৰু বিষ্ণুত সন্তুষ্ট নকৰে।

যজ্ঞ, দান, জপ, তীৰ্থ, শ্ৰাদ্ধ, দেৱতা অৰ্চন, তৰ্পণ, মাৰ্জন আৰু অন্য কাৰ্য তুলসী অবিহনে কৰা উচিত নহয়।

তুলসী কাঠৰ মণিৰে কৰা জপ সৰ্বাৰ্থসাধক। যিয়ে এই কথা নাজানে, সেই ব্ৰাহ্মণ শ্বপচতকৈ অধম।

এইদৰে ভগৱান নাৰায়ণে ব্ৰহ্মাক ক'লে; ব্ৰহ্মাই নাৰদ, সনক আদিক ক'লে; সনক আদিয়ে বেদব্যাসক ক'লে; বেদব্যাসে শুকক ক'লে; শুকে বামদেৱক ক'লে; বামদেৱে মুনিসকলক ক'লে; মুনিসকলে মনুক ক'লে।

যি এইদৰে জানে, সি স্ত্ৰীহত্যাৰ পৰা মুক্ত হয়, বীৰহত্যাৰ পৰা মুক্ত হয়, ব্ৰহ্মহত্যাৰ পৰা মুক্ত হয়, মহাভয়ৰ পৰা মুক্ত হয়, মহাদুঃখৰ পৰা মুক্ত হয়, দেহান্তত বৈকুণ্ঠ লাভ কৰে, বৈকুণ্ঠ লাভ কৰে। ইয়াকেই উপনিষদ বোলে।

এইদৰে তুলসী উপনিষদ সমাপ্ত হ'ল।