মহালক্ষ্মী স্তুতি আৰু আৰ্টি
এই গ্ৰন্থখন দেৱী লক্ষ্মীক উদ্দেশ্যি কৰা এক স্তুতি আৰু আৰ্টি, য'ত তেওঁৰ মহিমা, গুণাৱলী আৰু ভক্তৰ জীৱনত তেওঁৰ আশীৰ্বাদৰ প্ৰভাৱ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
পদসমূহ
মহালক্ষ্মী, তোমাক নমস্কাৰ, তোমাক নমস্কাৰ, হে দেৱীশ্বৰী। হৰিপ্ৰিয়ে, তোমাক নমস্কাৰ, তোমাক নমস্কাৰ, হে দয়ানিধি।
শ্লোক 1
পদ্মালয়ে, তোমাক নমস্কাৰ, তোমাক নমস্কাৰ, হে সৰ্বদেৱী। সকলো প্ৰাণীৰ হিতৰ অৰ্থে, মোক সদা ধন-সম্পদ দান কৰা।
শ্লোক 2
ওঁ জয় লক্ষ্মী মাতা, মাইয়া জয় লক্ষ্মী মাতা। তোমাক প্ৰতিদিন সেৱা কৰোঁ, হে হৰি বিষ্ণু বিধাতা।
শ্লোক 3
উমা, ৰমা, ব্ৰহ্মাণী, তুমিয়েই জগদম্বা। সূৰ্য-চন্দ্ৰ ধ্যান কৰে, নাৰদ ঋষি গায়।
শ্লোক 4
দুৰ্গা ৰূপ নিৰঞ্জনী, সুখ-সম্পত্তি দাত্ৰী। যিয়ে তোমাক ধ্যান কৰে, ঋদ্ধি-সিদ্ধি ধন পায়।
শ্লোক 5
তুমি পাতাল-নিবাসিনী, তুমিয়েই শুভদাত্ৰী। কৰ্ম-প্ৰভাৱ-প্ৰকাশিনী, ভৱনিধিৰ ত্ৰাত্ৰী।
শ্লোক 6
যি ঘৰত তুমি থাকা, তাত সকলো সদগুণ আহে। সকলো সম্ভৱ হয়, মনত ভয় নাথাকে।
শ্লোক 7
তোমাৰ অবিহনে যজ্ঞ নহয়, কাপোৰ কোনোৱে নাপায়। খান-পানৰ বৈভৱ, সকলো তোমাৰ পৰা আহে।
শ্লোক 8
শুভ-গুণ মন্দিৰ সুন্দৰী, ক্ষীৰোদধিৰ পৰা জন্মা। চতুৰ্দশ ৰত্ন তোমাৰ অবিহনে কোনোৱে নাপায়।
শ্লোক 9
মহালক্ষ্মী জীৰ আৰতি, যিয়ে কোনোৱে গায়। হৃদয়ত আনন্দ উপজে, পাপ দূৰ হয়।
শ্লোক 10
ওঁ জয় লক্ষ্মী মাতা, মাইয়া জয় লক্ষ্মী মাতা। তোমাক প্ৰতিদিন সেৱা কৰোঁ, হে হৰি বিষ্ণু বিধাতা।
শ্লোক 11
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Friday (Shukrawar) & Purnima (Full Moon)
Evening Sandhya (Dusk / Deepa Lighting Time)
Pink Lotus, Kheer, Panchamrit, Kumkum & Ghee Lamp
- Abundance (Dhana-Dhanya), household harmony, and spiritual purity
পৃষ্ঠভূমি
এই গ্ৰন্থখন হিন্দু পৰম্পৰাত দেৱী লক্ষ্মীৰ প্ৰশংসা আৰু আশীৰ্বাদ বিচৰাৰ বাবে ৰচিত এক জনপ্ৰিয় স্তোত্ৰ আৰু আৰ্টি। ইয়াৰ প্ৰথম অংশ 'মহালক্ষ্মী নমস্তুভ্যং' শীৰ্ষক সংস্কৃত শ্লোকৰে আৰম্ভ হয়, যি দেৱী লক্ষ্মীক সৰ্বশক্তিমান, বিষ্ণুপ্ৰিয়া আৰু দয়াৰ ভাণ্ডাৰ বুলি বন্দনা কৰে। দ্বিতীয় অংশ 'ওঁ জয় লক্ষ্মী মাতা' শীৰ্ষক হিন্দী ভাষাত ৰচিত এক সাধাৰণ আৰ্টি, যি দেৱী লক্ষ্মীক জগতৰ মাতৃ, সুখ-সম্পদ দাত্ৰী আৰু পাপ নাশক বুলি গুণগান কৰে। এই গ্ৰন্থখন দীপাৱলী, শুক্রৱাৰ, আৰু লক্ষ্মী পূজাৰ সময়ত নিয়মিতভাৱে গোৱা হয়।
আপুনি জানেনে?
লক্ষ্মী অৰ্তিৰ উৎপত্তি
এই ‘জয় লক্ষ্মী মাতা’ অৰ্তিটো হিন্দু ধৰ্মৰ এটি অতি জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰাচীন অৰ্তি। ভক্তই নিত্য পূজা-অৰ্চনাৰ সময়ত এই অৰ্তি গায়, যাৰ জৰিয়তে দেৱী লক্ষ্মীক ঘৰলৈ মাতি অনা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। অৰ্তিটোৰ প্ৰথম শাৰীখন সংস্কৃতত থকা মন্ত্ৰৰ সৈতে মিল আছে, কিন্তু পাছৰটো হিন্দী ভাষাত ৰচিত।
দেৱী লক্ষ্মীৰ বহু নাম
শ্লোকসমূহত দেৱী লক্ষ্মীৰ কেইবাটাও নাম উল্লেখ আছে যেনে ‘মহালক্ষ্মী’, ‘সুৰেশ্বৰী’ (দেৱতাৰো মা), ‘হৰিপ্ৰিয়া’ (বিষ্ণুৰ প্ৰিয়া), ‘দয়ানিধি’ (দয়াৰ ভঁৰাল), ‘পদ্মালয়ে’ (পদ্মত বাস কৰা), আৰু ‘সৰ্বদে’ (সকলোৰে দেৱী)। এই নামবোৰে দেৱীৰ বিভিন্ন গুণ আৰু ভূমিকা প্ৰকাশ কৰে।
ক্ষীৰোদধি আৰু চতুৰ্দশ ৰত্ন
অষ্টম শ্লোকত ‘ক্ষীৰোদধি’ (ক্ষীৰসাগৰ) আৰু ‘ৰত্ন চতুৰ্দশ’ৰ কথা কোৱা হৈছে। এই সংকেত পুৰাণৰ সমুদ্ৰ মন্থন কাহিনীৰ পৰা লোৱা। সেই কাহিনী মতে, দেৱ-দানৱে জগতৰ অমৃতৰ বাবে ক্ষীৰসাগৰ মন্থন কৰি চতুৰ্দশ (চৈধ্যটা) ৰত্ন ওলোৱাইছিল, যাৰ ভিতৰত দেৱী লক্ষ্মীও আছিল। তেওঁক দেখা পাই সকলোৱে তেওঁক নিজৰ দিশে নিবলৈ বিচাৰিছিল, কিন্তু লক্ষ্মীয়ে বিষ্ণুক পতি বাছি লৈছিল।
অৰ্তিৰ আধ্যাত্মিক প্ৰভাৱ
নৱম শ্লোকত কোৱা হৈছে—যিয়ে মহালক্ষ্মীৰ এই অৰ্তি গায়, তেওঁৰ মনত আনন্দ ওপচি পৰে, আৰু সকলো পাপ দূৰ হয়। এই ধাৰণাটো হিন্দু পৰম্পৰাত অৰ্তিক অতি পবিত্ৰ আৰু প্ৰভাৱশালী ক্ৰিয়া হিচাপে গণ্য কৰাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। অৰ্তি গোৱাৰ ফলত মন শুদ্ধ হয় আৰু ভক্তৰ জীৱনত সমৃদ্ধি আহে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
দেৱী লক্ষ্মীৰ লগত অন্যান্য দেৱীৰ সম্পৰ্ক
তৃতীয় শ্লোকত লক্ষ্মীক ‘উমা’, ‘ৰমা’ আৰু ‘ব্ৰাহ্মণী’ নামেৰেও মাতা হিচাপে বন্দনা কৰা হৈছে। ‘উমা’ পাৰ্বতী, ‘ৰমা’ লক্ষ্মী, আৰু ‘ব্ৰাহ্মণী’ সৰস্বতী দেৱীৰ প্ৰতীক। এই শাৰীত ত্ৰিদেৱী (লক্ষ্মী, পাৰ্বতী, সৰস্বতী) একত্ৰিত কৰি জগত-জননী তথা জগৎ-মাতা হিচাপে পূজা কৰা হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে, তিনিও দেৱী একেই শক্তিৰ ভিন্ন ৰূপ।
Lakshmi
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত