জয় চিত্ৰগুপ্ত হৰে
এইটো চিত্ৰগুপ্ত দেৱতাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা ভক্তিমূলক গীত (আৰতি), য'ত তেওঁৰ ন্যায়াধীশৰূপে প্ৰশংসা কৰা হৈছে।
পদসমূহ
ওঁ জয় চিত্ৰগুপ্ত হৰে, স্বামী জয় চিত্ৰগুপ্ত হৰে। ভক্তসকলৰ ইপ্সিত ফল পূৰ্ণ কৰে।
শ্লোক 1
বিঘ্ন বিনাশক মঙ্গলকৰ্তা, সন্তসকলৰ সুখদায়ী। ভক্তসকলৰ প্ৰতিপালক, ত্ৰিভুৱনত যশ ছায়া বিস্তাৰক।
শ্লোক 2
চাৰি ভুজবিশিষ্ট, শ্যামল মূৰ্তি, পীতাম্বৰে শোভিত। মাতৃ ইৰাৱতী, দক্ষিণা আৰু বাম অঙ্গ সুসজ্জিত।
শ্লোক 3
কষ্ট নিবাৰক, দুষ্ট সংহাৰক, প্ৰভু অন্তৰ্যামী। সৃষ্টি সমালোচক, জন দুঃখহাৰক, প্ৰকট হৈছা স্বামী।
শ্লোক 4
কলম, দোৱাত, শংখ, পত্ৰিকা, কৰত অতি শোভে। বৈজয়ন্তী বনমালা, ত্ৰিভুৱন মনমোহে।
শ্লোক 5
বিশ্ব ন্যায়ৰ কাৰ্য সম্বলিছা, ব্ৰহ্মা হৰ্ষিত হৈছে। তেত্ৰিছ কোটি দেৱী-দেৱতা, তোমাৰ চৰণত ধাৱিত হৈছে।
শ্লোক 6
ৰজা সুদাস আৰু ভীষ্ম পিতামহ, তোমাক স্মৰণ কৰিছিল। বেগ-বিলম্ব নকৰি ইপ্সিত ফল দিছিলা।
শ্লোক 7
পত্নী, পুত্ৰ, ভগিনী – সকলো নিজ স্বাস্থ্যৰ কৰ্তা। ক’লৈ যাওঁ কাৰ শৰণত, তুমি বিনে মই কোনো নাথ নাই।
শ্লোক 8
বন্ধু, পিতা তুমি স্বামী, কাৰ শৰণ লওঁ। তুমি বিনে আন কোনো নাই, যাৰ পৰা আশা কৰোঁ।
শ্লোক 9
যি জনে চিত্ৰগুপ্ত জীৰ আৰতী প্ৰেমসহিত গায়। চৌৰাশী যোনিৰ পৰা নিশ্চিত মুক্তি পায়, ইপ্সিত ফল পায়।
শ্লোক 10
ন্যায়াধীশ, বৈকুণ্ঠ নিবাসী, পাপ-পুণ্য লিখা। আমি তোমাৰ শৰণ, আন কোনো আশা নকৰোঁ।
শ্লোক 11
ওঁ জয় চিত্ৰগুপ্ত হৰে, স্বামী জয় চিত্ৰগুপ্ত হৰে। ভক্তসকলৰ ইপ্সিত ফল পূৰ্ণ কৰে।
শ্লোক 12
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই আৰতি চিত্ৰগুপ্ত দেৱতাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত, যি হিন্দু ধৰ্মত যমৰাজ্যৰ ন্যায়াধীশ আৰু মানুহৰ পাপ-পুণ্যৰ হিচাপ ৰখা দেৱতা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ই বেছিভাগেই বিশেষ পূজাৰ অৱসৰত, যেনে চিত্ৰগুপ্তৰ উৎসৱ বা শুভ অনুষ্ঠানত গোৱা হয়। এই গীতটোত ভক্তই তেওঁৰ ওচৰত শৰণ লৈ নিজৰ মনোস্কামনা পূৰণ হ'ব বুলি আশা কৰে।
আপুনি জানেনে?
চিত্ৰগুপ্ত দেৱতা কি
চিত্ৰগুপ্ত হৈছে হিন্দু বিশ্বাস অনুসৰি ভগৱান বিষ্ণুৰ এটা ৰূপ আৰু তেওঁ ধৰ্মৰাজ নামেৰে জনাজাত আৰু বিশ্ব ন্যায়ৰ ৰক্ষক। তেওঁ মৃত্যুৰ পিছত প্ৰত্যেক জীৱৰ পাপ আৰু পুণ্যৰ হিচাব ৰাখে আৰু তেওঁৰ নাম 'চিত্ৰ' (অৰ্থ চিত্ৰ বিচিত্ৰ) আৰু 'গুপ্ত' (অৰ্থ গোপনে থকা) ৰ পৰা আহিছে, কিয়নো তেওঁ ন্যায়ৰ হিচাব সঠিকভাৱে ৰাখে। তেওঁক সাধাৰণতে চতুৰ্ভূজ ৰূপে চিত্ৰিত কৰা হয় যাৰ এটা হাতত কলম আৰু দোৱাত থাকে।
আৰতিৰ গঠন আৰু ভাষা
এই আৰতি 'জয় চিত্ৰগুপ্ত হৰে' শীৰ্ষক আৰু ই এখন সাধাৰণ কিন্তু ভক্তিমূলক স্তুতি যি প্ৰতিটো স্তৱকৰ শেষত ৰেফ্ৰেইনৰূপে পুনৰাবৃত্তি হয়। ই সাধাৰণ হিন্দী ভাষাৰ মিশ্ৰণত ৰচিত যাতে যিকোনো ভক্তই সহজে গাব পাৰে। আৰতিৰ মূল কথা হৈছে চিত্ৰগুপ্তৰ স্তুতি, তেওঁৰ গুণ আৰু শক্তিৰ বিৱৰণ, আৰু ভক্তৰ বিশ্বাস যে তেওঁ সকলো দুঃখ আৰু সংকট নাশ কৰে।
ঐতিহাসিক প্ৰসংগ আৰু কিংবদন্তি
আৰতি সংখ্যা ৬ আৰু ৭ ত উল্লেখ কৰা নৃপ সূদাস আৰু ভীষ্ম পিতামহৰ কাহিনী জনপ্ৰিয়। নৃপ সূদাস এজন পৌৰাণিক ৰজা আছিল যি চিত্ৰগুপ্তৰ প্ৰতি গভীৰ ভক্ত আছিল। আনহাতে ভীষ্ম, মহাভাৰতৰ এজন প্ৰমুখ চৰিত্ৰ, যি নিজৰ ইচ্ছানুসাৰে মৃত্যুবৰণ কৰাৰ আশীৰ্বাদ পাইছিল। এই গল্পবোৰে দেখুৱাই যে চিত্ৰগুপ্তয়ে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ কষ্ট নাশ কৰি তেওঁলোকৰ ইচ্ছিত ফল দিয়ে।
উপাসনা আৰু সামাজিক প্ৰাসংগিকতা
চিত্ৰগুপ্তৰ আৰতি বিশেষকৈ কাৰ্তিক মাহৰ পূৰ্ণিমা বা চিত্ৰগুপ্ত জয়ন্তীত গোৱা হয়। তেওঁক বৈশ্য আৰু কায়স্থ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে বিশেষভাৱে পূজা কৰে, কিয়নন তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁলোকৰ বংশ চিত্ৰগুপ্তৰ পৰা আহিছে। আৰতিৰ শেষ অংশত কোৱা হৈছে যে যি ব্যক্তিয়ে ভক্তিৰে এই আৰতি গায়, তেওঁ চৌৰাশী (৮৪) জন্মৰ চক্ৰ (যি হিন্দু বিশ্বাস অনুসৰি পুনৰ্জন্মৰ চক্ৰ)ৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু তেওঁৰ মনোবাঞ্চিত ফল পায়।
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত