জয় অম্বে গৌৰী আৰতি
এইখন দেৱী অম্বে গৌৰীৰ প্ৰশংসাত ৰচিত এক ভক্তিমূলক গীত, যি তেওঁৰ ৰূপ, শক্তি আৰু কাৰ্যৰ বৰ্ণনা কৰে।
পদসমূহ
ওঁ জয় অম্বে গৌৰী, মাইয়া জয় শ্যামা গৌৰী। তোমাক নিশিদিন ধ্যান কৰে, হৰি ব্ৰহ্মা শিৱৰী।
শ্লোক 1
সিঁদুৰে মংগল সাজে, মৃগমদৰ টিকা শোভে। উজ্জ্বল দুই নয়ন, চন্দ্ৰবদন সুন্দৰ।
শ্লোক 2
সোণৰ সমান কলেৱৰ, ৰক্তাম্বৰ পৰিধান। ৰক্তপুষ্পৰ গলমালা, কণ্ঠত শোভা পায়।
শ্লোক 3
সিংহ বাহনে ৰাজে, খড়্গ খপ্পৰ ধাৰী। দেৱ-নৰ-মুনি সেৱে, তেওঁলোকৰ দুখ হাৰী।
শ্লোক 4
কাণত কুণ্ডল শোভে, নাকৰ আগে মণি। কোটি চন্দ্ৰ সূৰ্যৰ সমান, জ্যোতি প্ৰকাশে।
শ্লোক 5
শুম্ভ-নিশুম্ভ বিনাশে, মহিষাসুৰ ঘাতী। ধূম্ৰলোচন নয়ন, নিশিদিন মদমাতী।
শ্লোক 6
চণ্ড-মুণ্ড সংহাৰে, শোণিতবীজ হৰে। মধু-কৈটভ দুয়ো মাৰে, সুৰৰ ভয় দূৰ কৰে।
শ্লোক 7
ব্ৰহ্মাণী, ৰুদ্ৰাণী, তুমি কমলা ৰাণী। আগম-নিগমে বখানে, তুমি শিৱৰ পটৰাণী।
শ্লোক 8
চৌষঠি যোগিনী মঙ্গল গায়, নৃত্য কৰে ভৈৰৱ। বাজে তাল মৃদংগ, আৰু বাজে ডমৰু।
শ্লোক 9
তুমিয়েই জগতৰ মাতা, তুমিয়েই পিতা। ভক্তৰ দুখ হৰ্তা, সুখ সম্পতি কৰ্তা।
শ্লোক 10
চাৰি ভুজা অতি শোভিত, বৰ মুদ্ৰা ধাৰী। মনোবাঞ্ছিত ফল পায়, সেৱে নাৰী-নৰ।
শ্লোক 11
সোণৰ থালত ৰাজে, অগৰু কপুৰ বাতি। শ্ৰীমালকেতুত ৰাজে, কোটি ৰত্ন জ্যোতি।
শ্লোক 12
শ্ৰী অম্বে জীৰ আৰতি, যি জনে গায়। কহে শিৱানন্দ স্বামী, সুখ-সম্পতি পায়।
শ্লোক 13
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই আৰতি শাক্ত পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত, যি প্ৰধানকৈ দেৱী দুৰ্গাৰ উপাসনাত ব্যৱহৃত হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক শিৱানন্দ স্বামীৰ ৰচনা বুলি কোৱা হয়, কিন্তু সঠিক ৰচয়িতা আৰু সময় অনিশ্চিত। সাধাৰণতে দেৱীৰ পূজাৰ সময়ত, বিশেষকৈ দূৰ্গা পূজা বা নিত্য পূজাত এই আৰতি গোৱা হয়।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Shivananda Swami
আপুনি জানেনে?
আৰতিৰ ৰচনা
এই আৰতি শিৱানন্দ স্বামী নামৰ এজন ভক্তই ৰচনা কৰিছিল। ই দেৱী অম্বে (দুৰ্গা)ৰ স্তুতি, যি হিন্দু পৰম্পৰাত নিত্য পূজাৰ অংশ হিচাপে গোৱা হয়।
দেৱীৰ ৰূপ
আৰতিত দেৱীক সিংহ বাহন, হাতত খড়্গ আৰু খপ্পৰ ধাৰী, আৰু ৰক্তাম্বৰ পৰিধান কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই ৰূপ মহিষাসুৰ বধৰ সময়ত দেৱীৰ ভয়ংকৰ অৱতাৰক সূচায়।
দানৱ বধ
আৰতিৰ পাঁচ নং শ্লোকত শুম্ভ-নিশুম্ভ, মহিষাসুৰ, ধূম্ৰলোচন, চণ্ড-মুণ্ড, শোণিতবীজ, আৰু মধু-কৈটভ নামৰ দানৱসকলক দেৱীয়ে বধ কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। এই কাহিনী দেৱী মাহাত্ম্যৰ পৰা লোৱা।
যোগিনী আৰু ভৈৰৱ
আঠ নং শ্লোকত চৌষষ্ঠি যোগিনী আৰু ভৈৰৱে মঙ্গল গান গাই নৃত্য কৰাৰ কথা আছে। ই তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়, য'ত দেৱীৰ চাৰিওফালে যোগিনীসকল থাকে।
আৰতিৰ গুৰুত্ব
শেষ শ্লোকত কোৱা হৈছে যে যি কোনো নৰ-নাৰীয়ে এই আৰতি গায়, তেওঁলোকে সুখ-সম্পত্তি লাভ কৰে। ই ভক্তসকলৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰতিদিনে দেৱীৰ মন্দিৰত গোৱা হয়।
Devi
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
