শ্যাম চালিসা
শ্যাম চালিসা হৈছে খাটু শ্যাম দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত এখন ভক্তিমূলক স্তোত্র। ইয়াত তেওঁৰ দয়া, দানশীলতা আৰু কলিযুগত অৱতাৰ হোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে।
পদসমূহ
মঙ্গলাচৰণ (দোহা)
চালীছা পাঠৰ পূৰ্বে গুৰু বন্দনা আৰু মঙ্গলাচৰণ দোহা।
শ্ৰী গুৰুৰ চৰণত ধ্যান কৰি সচ্চিদানন্দক স্মৰণ কৰি মই অতিশয় আনন্দেৰে শ্যাম চালিছা ৰচনা কৰিছোঁ।
শ্লোক Dohā 1
শীষদানী, বলিদানীক বাৰে বাৰে প্ৰণাম। কলিযুগৰ অৱতাৰী খাটুৱালে শ্যাম।
শ্লোক Dohā 2
চালীছা (৪০টা চৌপাই)
ভগৱানৰ অপাৰ মহিমা আৰু দয়াৰ গুণানুকীৰ্তন কৰা মূল ৪০টা চৌপাই।
জয় শ্ৰী শ্যাম হৰে সুখদাতা। কলিযুগৰ তুমি ভাগ্যৰ বিধাতা।
শ্লোক 1
খাটু ধামত তুমি বিরাজমান দেৱতা। দেৱ-দানৱ সকলোৱে তোমাৰ সেৱা কৰে।
শ্লোক 2
মোৰৱী-নন্দন বীৰ বভ্ৰুবাহনে ঘটোৎকচৰ বংশ উজ্জ্বল কৰিলে।
শ্লোক 3
মহাভাৰতত যেতিয়া যুদ্ধ লাগিছিল, কৌৰৱ-পাণ্ডৱৰ সৈন্য সজ্জিত হৈ আহিছিল।
শ্লোক 4
মাতাক তুমি বচন দিছিলা যে পৰাজিতৰ লগতেই থাকিবা।
শ্লোক 5
তিনি বাণ লৈ ৰণক্ষেত্ৰলৈ আহি কৃষ্ণৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ ওলাইছিলা।
শ্লোক 6
পীপলৰ পাত ছিদ্ৰ কৰি দেখুৱালা, এটা বাণেৰেই সকলো বিন্ধাই দিলা।
শ্লোক 7
কৃষ্ণক শীষৰ দান দি নিজৰ সৰ্বস্ব অৰ্পণ কৰিলা।
শ্লোক 8
প্ৰসন্ন হৈ হৰিয়ে তোক এই বৰ দিলে যে 'শ্যাম' নামেৰে জগতত বিখ্যাত হ'বি।
শ্লোক 9
কলিযুগত সকলোৱে তোক পূজে; যিয়ে ধ্যান কৰে সি সংসাৰ-সাগৰ পাৰ হয়।
শ্লোক 10
ফাল্গুন শুক্লা দ্বাদশীত মেলা হয়; লক্ষদাতাই সকলো খেলা কৰে।
শ্লোক 11
যিয়ে নিশান চড়াই দুৱাৰলৈ আহে, সেই ব্যক্তিয়ে মনোবাঞ্ছিত ফল লাভ কৰে।
শ্লোক 12
শ্যাম কুণ্ডত যি স্নান কৰে, তাৰ পাপ-তাপ সকলো দূৰ হয়।
শ্লোক 13
অমৃতৰ সমান জল সুখদায়ী; ৰোগ কাটে, বীমাৰী মাৰে।
শ্লোক 14
হাৰাৱাৰ তুমি সহাৰা স্বামী, অন্তৰ্যামী, তিনি ভুবনৰ স্বামী।
শ্লোক 15
দীন-দুখীৰ সংকট হৰণকাৰী; জয় জয় জয় শ্ৰী কুঞ্জ বিহাৰী।
শ্লোক 16
যিয়ে সংকটত ধ্যান কৰে, তাৰ সংকট তৎক্ষণাত নাশ হয়।
শ্লোক 17
ধন-বৈভৱ, সুখ-সম্পত্তি পায়, যি নিত্য শ্যাম চালিছা গায়।
শ্লোক 18
ভূত-প্ৰেতৰ বাধা সকলো টৰে, শ্যাম নাম যেতিয়া হৃদয়ত ধৰে।
শ্লোক 19
সন্তানহীনৰ পুত্ৰ লাভ হয়, কোঢ়ীৰ শৰীৰ সুবৰ্ণৰ নিচিনা হয়।
শ্লোক 20
নিৰ্ধনক ধনৱান কৰে, অন্ধক প্ৰভুৱে বাট দেখুৱায়।
শ্লোক 21
জয় লক্ষদাতাৰ, জয় শীষদানী; তোমাৰ মহিমা জগতত বৰ্ণিত।
শ্লোক 22
ময়ুৰছড়ি যেতিয়া শীষত ঘূৰায়, যাদুৰ দৰে প্ৰভাৱ দেখুৱায়।
শ্লোক 23
খাটু নগৰ অতি পৱিত্ৰ ধাম, য'ত শ্ৰী ঘনশ্যাম বিৰাজমান।
শ্লোক 24
সলাসৰ সংগত ধাম নিৰালা; বীৰ হনুমানে সংকট হৰে।
শ্লোক 25
ৰাধা কুণ্ডৰ পৱিত্ৰ জল; দৰ্শন কৰিলে ভৱ-পীড়া নাশ হয়।
শ্লোক 26
জয়তি জয়তি খাটুৰ ৰাজা; মোৰ লাজ ৰাখা, কাৰ্য সিদ্ধি কৰা।
শ্লোক 27
মোকে সেৱক জানি দয়া কৰা; প্ৰেম-ভক্তিৰ দান মোক দিয়া।
শ্লোক 28
কলিযুগৰ তুমি দেৱ বুলি খ্যাত; ভক্তৰ সংকট দূৰ কৰা।
শ্লোক 29
যি এই চালিছা নিত্য গায়, সি নিশ্চয়েই সকলো সুখ লাভ কৰে।
শ্লোক 30
চল্লিছ দিন যি পাঠ কৰে, শ্যাম কৃপাত পাৰ হয়।
শ্লোক 31
জয় শ্ৰী শ্যাম, জয় শ্ৰী শ্যাম; সকলো মনৰ কামনা পূৰ্ণ কৰা।
শ্লোক 32
চৰণ কমলৰ সেৱা দিয়া; সকলো অপৰাধ ক্ষমা কৰা।
শ্লোক 33
জয় জয় মোৰৱী-নন্দন স্বামী; অন্তৰ্যামী প্ৰভু, কৃপা কৰা।
শ্লোক 34
জ্ঞানীয়ে চাৰি পদাৰ্থ লাভ কৰে; খাটুৱালেৰ অমৃত বাণী।
শ্লোক 35
হে দীনদয়াল, কৃপালু, প্ৰিয় প্ৰভু; আমি সকলো তোমাৰ শৰণাগত।
শ্লোক 36
জয়তি জয়তি জগত-পালনকাৰী; জয় খাটুৱালে গিৰিধাৰী।
শ্লোক 37
সকলো মনোৰথ পূৰ্ণ কৰা; দৰ্শন দি মনত আনন্দ দিয়া।
শ্লোক 38
যি নিত্য শ্যাম চালিছা ধ্যান কৰে, তাৰ ঘৰত সুখ-সম্পত্তি নিত্য আহে।
শ্লোক 39
জয় শ্ৰী শ্যাম, জয়তি সুখদাতা; কলিযুগৰ তুমি ভাগ্য বিধাতা।
শ্লোক 40
সামৰণি দোহা
ভগৱান হৃদয়ত সদায় বাস কৰক বুলি কৰা প্ৰাৰ্থনা আৰু চালীছাৰ সমাপ্তি।
কলিযুগৰ অৱতাৰী প্ৰভু খাটুৱালে শ্যাম; শৰণাগতৰ লাজ ৰাখি কাম পূৰ্ণ কৰা।
শ্লোক Dohā 1
সত্য মনে যি ভজে, শ্যাম নাম গুণগান কৰে; সুখ, সম্পত্তি, বৈভৱ পায়, শেষত বৈকুণ্ঠ ধাম লাভ কৰে।
শ্লোক Dohā 2
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
শ্যাম চালিসা ভাৰতীয় ভক্তি পৰম্পৰাৰ এক অংগ, বিশেষকৈ খাটু শ্যাম (বভ্ৰুবাহন ৰূপে অৱতাৰ)ৰ ভক্তসকলৰ মাজত প্ৰচলিত। এই স্তোত্রটো দৈনিক প্ৰাৰ্থনা হিচাপে বা বিশেষ ধাৰ্মিক উৎসৱত পাঠ কৰা হয়। 'চালিসা' অৰ্থাৎ চল্লিশটা পদ থকা এই ৰচনাত শ্যাম দেৱতাৰ মহিমা, তেওঁৰ কৃপা আৰু ভক্তসকলৰ দুখ-কষ্ট দূৰ কৰাৰ বৰ্ণনা আছে। ই কলিযুগত সহজে উপাসনা কৰিব পৰা এক শক্তিশালী মাধ্যম বুলি বিবেচিত।
আপুনি জানেনে?
লেখক আৰু ৰচনাৰ গঠন
শ্যাম চালীছা এখন ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ, যি খাটু শ্যাম (বৰ্বৰীক)ৰ মহিমা গায়। ইয়াত দোহা (দুই শাৰীৰ ছন্দ) আৰু চৌপাই (চাৰি শাৰীৰ ছন্দ) ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। এই স্তোত্ৰটো কলিযুগৰ দেৱতা হিচাপে শ্যামৰ পূজাৰ গুৰুত্ব বুজায় আৰু ইয়াক নিত্য পঢ়িলে সুখ-সম্পত্তি লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
শ্যামৰ উৎপত্তি আৰু মহাভাৰতৰ কাহিনী
শ্যাম দেৱতা বৰ্বৰীক, যি ঘটোৎকচৰ পুত্ৰ আৰু মোৰৱীৰ নন্দন। মহাভাৰত যুদ্ধত তেওঁ দুর্বলৰ পক্ষ লোৱাৰ ব্ৰত লৈছিল। কৃষ্ণই তেওঁৰ পৰীক্ষা লৈ তেওঁৰ মূৰ দান কৰিবলৈ কৈছিল, আৰু তেওঁ সন্মত হৈছিল। কৃষ্ণই প্ৰসন্ন হৈ তেওঁক ‘শ্যাম’ নাম দি কলিযুগত পূজিত হোৱাৰ বৰ দিছিল।
কলিযুগত শ্যামৰ পূজা আৰু খাটু ধামৰ মেলা
শ্যামক কলিযুগৰ অৱতাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ প্ৰধান মন্দিৰ ৰাজস্থানৰ খাটু ধামত। ফাল্গুন শুক্ল দ্বাদশী তিথিত তাত এক বৃহৎ মেলা অনুষ্ঠিত হয়, যাক লক্ষদাতাৰ মেলা বুলি কয়। এই মেলাত ভক্তসকলে নিশান (পতাকা) চড়াই মনোস্কামনা পূৰণ কৰে।
শ্যামৰ বিশেষ চিহ্ন আৰু প্ৰতীক
শ্যামৰ হাতত মোৰছড়ী (ময়ূৰ পাখিৰ চিহ্ন) থাকে, আৰু তেওঁ তিনিটা বাণ ধাৰণ কৰে। এই বাণে তেওঁৰ শক্তি আৰু দুর্বলৰ ৰক্ষক হিচাপে ভূমিকা প্ৰতিফলিত কৰে। শ্যাম কুণ্ডত স্নান কৰিলে পাপ-তাপ দূৰ হয় আৰু ৰোগ মিটে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
শ্যাম চালীছাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফল
এই স্তোত্ৰ নিত্য পঢ়িলে ধন, সুখ, সন্তান, আৰু ৰোগমুক্তি লাভ হয়। কোঢ়ীৰ দেহ সোণৰ দৰে হয়, অন্ধই দৃষ্টি পায়, আৰু নিঃসন্তানে সন্তান লাভ কৰে। চালীছ দিন পঢ়িলে শ্যামৰ কৃপাত পাৰ পোৱা যায় আৰু শেষত বৈকুণ্ঠ ধাম প্ৰাপ্তি হয়।