ৰাম আৰু কৃষ্ণৰ নামৰ মহিমা

শ্যাম চালিসা হৈছে খাটু শ্যাম দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত এখন ভক্তিমূলক স্তোত্র। ইয়াত তেওঁৰ দয়া, দানশীলতা আৰু কলিযুগত অৱতাৰ হোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে।

এইখন কৃষ্ণ ভগৱানৰ স্তুতিৰ ৪০টা শ্লোকৰ সংকলন, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন লীলা, মহিমা আৰু ভক্তসকলৰ বাবে আশীৰ্বাদৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াক পঢ়িলে মনোস্কামনা পূৰ্ণ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই স্তোত্রটো হৈছে ভগৱান বিষ্ণুৰ বিভিন্ন নামেৰে তেওঁৰ স্তুতি আৰু তেওঁৰ ওচৰত সকলো দুখ-কষ্ট দূৰ কৰাৰ প্ৰাৰ্থনা। ই অতি পৱিত্ৰ আৰু ভক্তিপূৰ্ণ ৰচনা।

এই পবিত্ৰ স্তোত্রটোত আঠটা শ্লোকৰ জৰিয়তে ভগৱান বিষ্ণুৰ অৰ্থাৎ কৃষ্ণ-ৰামাদি অৱতাৰৰ গুণগান কৰা হৈছে। যি কোনো ব্যক্তিয়ে ভক্তিৰে এই স্তোত্র প্ৰতিদিন পঢ়িলে তেওঁৰ মনোস্কামনা পূৰ্ণ হয় আৰু হৰি তেওঁৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হৈ বৰ দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই অংশটো হৰে কৃষ্ণ মহামন্ত্ৰ, যিটো ভগৱান কৃষ্ণ আৰু ৰামৰ নামৰ পৱিত্ৰ উচ্চাৰণ। ইয়াক ভক্তই ধ্যান আৰু কীৰ্তনত ব্যৱহাৰ কৰে।

এই স্তোত্ৰটো ভগৱান বিষ্ণুৰ বিভিন্ন অৱতাৰ, বিশেষকৈ শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ নাম আৰু গুণৰ স্তুতি। ইয়াত তেওঁলোকৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰকাশ কৰা হৈছে।

এইটো এটা সৰল ভক্তিমূলক নাম-কীৰ্তন, য'ত ভগৱান কৃষ্ণৰ বিভিন্ন নাম—গোবিন্দ, গোপাল, ৰাধাৰমণ—বাৰে বাৰে উচ্চাৰণ কৰা হৈছে।

এই আঠ শাৰীৰ ভক্তিমূলক স্তোত্রটোত শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰতিটো দিশ – তেওঁৰ মুখ, হাত, বাঁহী, নৃত্য, গীত আদি – মধুৰ (মিঠা) বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই স্তোত্র পঢ়িলে ভক্তই কৃষ্ণৰ মাধুৰ্য অনুভৱ কৰিব পাৰে।

এই ভজনটো ভক্তই ভগৱানক মাতৃ, পিতৃ, বিশ্বৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু সকলোৰে অন্তৰ্যামী হিচাপে প্ৰাৰ্থনা কৰি তেওঁৰ চৰণত চাৰি ধামৰ গুৰুত্ব স্বীকাৰ কৰিছে।

এই ভজনটো ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণৰ বিভিন্ন নাম যেনে হৰি, কেশৱ, গোৱিন্দ, নন্দ মুকুন্দ আদি উচ্চাৰণ কৰি তেওঁৰ স্তুতি কৰা এক পৱিত্ৰ ভজন। ইয়াত কৃষ্ণৰ বাল্যকালৰ ক্ৰীড়া, যেনে মাখন চুৰি, গোপীসকলৰ সৈতে ৰাসলীলা, গোবৰ্ধন পৰ্বত ধাৰণ আদিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।