কৃষ্ণ চালীচা
এইখন কৃষ্ণ ভগৱানৰ স্তুতিৰ ৪০টা শ্লোকৰ সংকলন, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন লীলা, মহিমা আৰু ভক্তসকলৰ বাবে আশীৰ্বাদৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াক পঢ়িলে মনোস্কামনা পূৰ্ণ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
পদসমূহ
মঙ্গলাচৰণ (দোহা)
চালীছা পাঠৰ পূৰ্বে গুৰু বন্দনা আৰু মঙ্গলাচৰণ দোহা।
বাঁহী শোভিত কৰত মধুৰ, নীল জালধৰ তনু শ্যাম। ৰঙা অধৰ যেন বিম্বফল, নয়ন কমল অতিশয় সুন্দৰ॥
শ্লোক Dohā 1
পূৰ্ণ চন্দ্ৰৰ দৰে সোৱামী মুখ, পীতাম্বৰ শুভ সাজ। জয় মনমোহন মদন ছবি, কৃষ্ণচন্দ্ৰ মহাৰাজ॥
শ্লোক Dohā 2
চালীছা (৪০টা চৌপাই)
ভগৱানৰ অপাৰ মহিমা আৰু দয়াৰ গুণানুকীৰ্তন কৰা মূল ৪০টা চৌপাই।
জয় যদুনন্দন, জয় জগবন্দন। জয় বসুদেৱ-দেৱকীৰ নন্দন॥
শ্লোক 1
জয় যশোদাৰ পুত্ৰ, নন্দৰ আদৰৰ ধন। জয় প্ৰভু ভক্তসকলৰ চকুৰ তাৰকা॥
শ্লোক 2
জয় নট-নাগৰ, নাগৰ নাথন, কৃষ্ণ কনৈয়া, ধেনু চৰোৱা॥
শ্লোক 3
আকৌ নখৰ ওপৰত প্ৰভু গোবৰ্ধন পৰ্বত ধাৰণ কৰা। আহা দীন-দয়াল, মোক উদ্ধাৰ কৰা॥
শ্লোক 4
বাঁহী মধুৰ বজোৱা জন। বিপিন বিহাৰী, প্ৰেম প্ৰসাৰ কৰা॥
শ্লোক 5
তৃণাৱৰ্ত অসুৰক বধ কৰা, বকাসুৰৰ চঞ্চ বিদাৰণ কৰা॥
শ্লোক 6
কংসক কেশ ধৰি পেলাই দিয়া। দাঁত উপাৰি হাতীক নাশ কৰা॥
শ্লোক 7
পূতনাৰ স্তনত বিষ পান কৰা, তাক তৃণ সমান কৰি পেলাই দিয়া॥
শ্লোক 8
দাৱানলত গোপসকলক পান কৰাই, অগ্নি পান কৰি পাৰ উদ্ধাৰ কৰা॥
শ্লোক 9
কালিয় ফণাত নৃত্য কৰাই, গোকুলৰ সকলো আনন্দ বঢ়াই দিয়া॥
শ্লোক 10
গোপীসকলৰ প্ৰিয় সুখদায়ক, যমুনাৰ তীৰত ৰাস সৃষ্টি কৰা॥
শ্লোক 11
চীৰ হৰণ কৰি লীলা কৰা, সকলো গোপীক ভক্তি দান কৰা॥
শ্লোক 12
মাখন চুৰি-চুৰি প্ৰভু খোৱা, যশোদাক বৈকুণ্ঠ দেখুৱাই দিয়া॥
শ্লোক 13
উখলত বান্ধ খাই লীলা বৈচিত্ৰ্য, যমলাৰ্জুন উদ্ধাৰ কৰা মুনি। প্ৰভু মুনি মাধৱৰ লীলা মহান॥
শ্লোক 14
দ্ৰৌপদীৰ প্ৰভু লাজ ৰক্ষা কৰা, চীৰ বঢ়াই দিয়া কৃষ্ণ সহায়ক॥
শ্লোক 15
দুৰ্যোধনৰ মিঠাই ত্যাগ কৰি, সাগ বিধুৰ ঘৰত খাই শুভ লাভ কৰা॥
শ্লোক 16
পাণ্ডৱৰ দূত হৈ প্ৰভু ধাই, ন্যায় আৰু ধৰ্মৰ পথ দেখুৱাই দিয়া॥
শ্লোক 17
কুৰুক্ষেত্ৰত ৰথ চলাই, গীতা জ্ঞান জগতক বাচি দিয়া॥
শ্লোক 18
অৰ্জুনক উপদেশ শুনাই, মোহৰ জাল সকলো দূৰ কৰাই দিয়া॥
শ্লোক 19
বিশ্বৰূপ নিজৰূপ দেখুৱাই, চাৰি পুৰুষাৰ্থ হাতত দিয়া॥
শ্লোক 20
সুদামাৰ চাউল প্ৰভু খাই, তিনিও লোক সুদামাৰ হাতত দিয়া॥
শ্লোক 21
ভীষ্মৰ প্ৰতিজ্ঞা প্ৰভু নিজে ভঙ্গ কৰা, চক্ৰ তুলি মহিমা যোগাই দিয়া॥
শ্লোক 22
জয় জগদীশ হৰে সুখদাতা, দীন দয়াল জগতৰ পিতা-মাতা॥
শ্লোক 23
যি এই পাঠ মনে মনে কৰে, তাৰ কষ্ট সকলো মিলি যায়, হে ভাই॥
শ্লোক 24
পুত্ৰহীনে পুত্ৰ লাভ কৰে, নিৰ্ধনে ধন লাভ কৰে, সুখেৰে ছায়া পায়॥
শ্লোক 25
অষ্ট সিদ্ধি নৱ নিধি ফল লাভ কৰে, যি নিত্য কৃষ্ণ চালিছা গায়॥
শ্লোক 26
সকলো সুখ ভোগ কৰি শেষত সুখ লাভ কৰে, হৰিৰ বৈকুণ্ঠ ধামলৈ যায়॥
শ্লোক 27
কবীৰে কয়, শুনা হে সাধু, কৃষ্ণ ভজন সকলো সংকট কাটে॥
শ্লোক 28
নিত্য নিয়মে উঠি পাঠ কৰে, ভৱ সাগৰৰ পাৰ উদ্ধাৰ কৰে॥
শ্লোক 29
যি জন কৃষ্ণ নাম নিত্য গায়, তাৰ কদাপিও কষ্ট নাহে॥
শ্লোক 30
চাৰি পুৰুষাৰ্থ লাভ কৰে জ্ঞানী, কৃষ্ণ চন্দ্ৰৰ অমৃত বাণী॥
শ্লোক 31
জয় জয় জয় প্ৰভু কৃষ্ণ কনৈয়া, দীন দয়াল কৃপা বৰষাই॥
শ্লোক 32
চৰণ শৰণ নিজ দাসক কৰা, প্ৰেম ভক্তি প্ৰভু মোক দিয়া॥
শ্লোক 33
কৰা কৃপা সকলো সংশয় দূৰ কৰা, ভৱ সাগৰৰ পাৰ উদ্ধাৰ কৰা॥
শ্লোক 34
জয় ৰাধা-বৰ মদন গোপাল, জয় যদুপতি জয় নন্দলাল॥
শ্লোক 35
জয় মূৰলীধৰ জয় গোবৰ্ধন, জয় গিৰিধাৰী জয় অসুৰ নিকন্দন॥
শ্লোক 36
জয় জয় জয় ত্ৰিভুবন পতি দেৱা, সকলো মিলি চৰণ নিত্য সেৱা॥
শ্লোক 37
যি এই চালিছা নিত্য গায়, সংকট কাটে পৰম পদ পায়॥
শ্লোক 38
কৃষ্ণ চন্দ্ৰ ভগৱানৰ জয়, জয় জয় জয় যদুনাথ অক্ষয়॥
শ্লোক 39
জয় ৰাধা মাধৱ সুখদাতা, জয় জয় জয় গোকুলৰ ত্ৰাতা॥
শ্লোক 40
সামৰণি দোহা
ভগৱান হৃদয়ত সদায় বাস কৰক বুলি কৰা প্ৰাৰ্থনা আৰু চালীছাৰ সমাপ্তি।
এই চালিছা কৃষ্ণৰ, পাঠ কৰে যি কোনো। সকলো মনোৰথ সিদ্ধ হয়, সুখ সম্পত্তি ঘৰত হয়॥
শ্লোক Dohā 1
দীন হীন জন জানি, কৃপা কৰা ভগৱান। অন্ত সময় হৰি পদ মিলে, দিয়া ভক্তি দান॥
শ্লোক Dohā 2
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Wednesday (Budhwar), Thursday (Guruwar) & Ekadashi
Early Morning (Brahma Muhurta) or Sandhya (Twilight)
Tulsi leaves, Butter (Makhan), Mishri, Yellow flowers & Chandan
- Awakening of pure divine love (Prema Bhakti), mental joy, and freedom from anxiety
পৃষ্ঠভূমি
এই চালীচা কৃষ্ণ ভক্তি পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত। পৰম্পৰাগতভাৱে ই কবীৰৰ ৰচনা বুলি কোৱা হয়, কিন্তু ইয়াৰ সঠিক উৎপত্তি অনিশ্চিত। সাধাৰণতে ভক্তই প্ৰাতঃকালত বা কৃষ্ণৰ পূজাৰ সময়ত, বিশেষকৈ জন্মাষ্টমীৰ দৰে উৎসৱত এই স্তুতি পঢ়ে। ই কৃষ্ণৰ জীৱনৰ বিভিন্ন ঘটনা আৰু তেওঁৰ কৃপাৰ বৰ্ণনা কৰে।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Sundardas
আপুনি জানেনে?
ৰচনাকাৰ আৰু পৰম্পৰা
এই ‘কৃষ্ণ চালিছা’ ৪০টা পদৰ এখন স্তোত্ৰ। ইয়াত ‘কহত কবীৰ’ (৩০শ পদ) বুলি উল্লেখ থকাত ইয়াক সাধাৰণতে কবীৰৰ ৰচনা বুলি কোৱা হয়, কিন্তু ইয়াৰ প্ৰকৃত ৰচনাকাৰ সম্পৰ্কে কোনো নিৰ্দিষ্ট প্ৰমাণ নাই। বহু ভক্তই ইয়াক কবীৰৰ নামত প্ৰচলিত এখন পৰম্পৰাগত স্তুতি হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।
গঠন আৰু শৈলী
স্তোত্ৰটো দুটা দোহা (শ্লোক) আৰু তাৰ মাজত চৌপাই (চাৰি পদীয়া ছন্দ)ৰে গঠিত। প্ৰথম দোহাত কৃষ্ণৰ ৰূপ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, তাৰ পিছত চৌপাইত তেওঁৰ বিভিন্ন লীলাৰ বিৱৰণ, আৰু শেষৰ দোহাত পাঠৰ ফলাফল উল্লেখ আছে। এই গঠন ভক্তিমূলক চালিছা সাহিত্যৰ এক সাধাৰণ ৰীতি।
লীলাৰ বৈচিত্ৰ্য
এই চালিছাত কৃষ্ণৰ শৈশৱৰ লীলা (যেনে পূতনা বধ, বকাসুৰ বধ, কালীয় নাগৰ নৃত্য, গোবৰ্ধন পৰ্বত ধাৰণ)ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰৱৰ্তী জীৱনৰ ঘটনা (যেনে দ্ৰৌপদীৰ লাজ ৰক্ষা, সুদামাৰ ভিক্ষা, গীতা উপদেশ)লৈকে বহু প্ৰধান প্ৰসংগ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই বৈচিত্ৰ্যই কৃষ্ণৰ জীৱনৰ বিভিন্ন দিশক একেলগে স্মৰণ কৰাৰ সুযোগ দিয়ে।
ফলশ্ৰুতি আৰু আশীৰ্বাদ
স্তোত্ৰটোৰ শেষৰ অংশত (২৫–৩২ পদ) ইয়াৰ নিত্য পাঠৰ ফলাফল বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কোৱা হৈছে যে ইয়াক শ্ৰদ্ধাৰে পাঠ কৰিলে কষ্ট দূৰ হয়, পুত্ৰ-ধন লাভ হয়, অষ্টসিদ্ধি-নৱনিধি প্ৰাপ্তি হয়, আৰু শেষত বৈকুণ্ঠ ধাম প্ৰাপ্তি হয়। এই ফলশ্ৰুতিয়ে ভক্তসকলক নিয়মীয়া পাঠত উদ্বুদ্ধ কৰে।
ৰাধা-কৃষ্ণৰ একত্ব
৩৬শ পদত ‘জয় ৰাধা-বৰ মদন গোপালা’ বুলি ৰাধাক কৃষ্ণৰ প্ৰিয়া হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। এই স্তোত্ৰত ৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ মিলনক ‘মদন’ (কামদেৱ)ৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে, যিয়ে ভক্তিমূলক সাহিত্যত প্ৰেমৰ পৰম ৰূপক বুজায়। ই ৰাধা-কৃষ্ণৰ অখণ্ড ভক্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
Krishna
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
