চালিসা

হনুমান চালীছা হৈছে ভগৱান হনুমানৰ স্তুতিৰ এটি প্ৰাৰ্থনামূলক কবিতা, য’ত তেওঁৰ শক্তি, জ্ঞান আৰু ৰামৰ প্ৰতি সেৱাৰ গুণাগৰ্ণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইখন শিৱ ভগৱানৰ স্তুতিৰ এক চল্লিশটা পদৰ ভক্তিগীত, যি অযোধ্যাদাস ৰচিত। ইয়াত শিৱৰ মহিমা, তেওঁৰ লীলা আৰু ভক্তৰ প্ৰাৰ্থনা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইটো হৈছে ভগৱান গণেশৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ, যাক 'গণেশ চালিশা' বুলি জনা যায়। ইয়াত চল্লিশটা শ্লোক (চৌপাই) আৰু দুইটা দোহা আছে, য'ত গণেশৰ জন্মকথা, মহিমা আৰু ভক্তৰ মনোৰথ পূৰণৰ কথা বৰ্ণিত হৈছে।

এইখন কৃষ্ণ ভগৱানৰ স্তুতিৰ ৪০টা শ্লোকৰ সংকলন, য'ত তেওঁৰ বিভিন্ন লীলা, মহিমা আৰু ভক্তসকলৰ বাবে আশীৰ্বাদৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াক পঢ়িলে মনোস্কামনা পূৰ্ণ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এইটো এটা ৪০টা শাৰীৰ ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ, য'ত দেৱী দুৰ্গাৰ স্তুতি কৰা হৈছে। ইয়াক সাধাৰণতে সুৰক্ষা, শান্তি আৰু মনৰ ইচ্ছা পূৰণৰ বাবে পাঠ কৰা হয়।

এইটো এখন ভক্তিমূলক পুথি য'ত দেৱী লক্ষ্মীৰ প্ৰশংসা আৰু স্তুতি কৰা হৈছে। ইয়াক 'চালিছা' বোলা হয় কাৰণ ইয়াত ৪০টা শ্লোক আছে। এই পুথি পঢ়িলে ধন-সম্পত্তি, জ্ঞান আৰু সুখ লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

শনি গ্ৰহৰ অধিদেৱতা শনি দেৱৰ স্তুতিত ৰচিত চল্লিশটা শ্লোকৰ এই হিন্দী ভক্তিগীত। শনিবাৰে ইয়াৰ পাঠ কৰি তেওঁৰ কৃপা বিচৰা হয় আৰু দুখ-কষ্ট লাঘৱৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়।

এই ভক্তিগীতখন শিৰ্ডিৰ সাঁই বাবাৰ জীৱন, তেখেতৰ লীলা, আৰু ভক্তসকলৰ প্ৰতি তেখেতৰ অসীম কৃপাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰে। ইয়াত সাঁই বাবা শিৰ্ডিত কেনেদৰে আগমন কৰিছিল, তেখেতৰ কৃপাত ভক্তসকলে কেনেদৰে দুখ-কষ্টৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিছিল, আৰু তেখেতৰ শিক্ষাৰ দ্বাৰা সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতিৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিছিল, সেইবোৰ সৰল ভাষাত বৰ্ণিত হৈছে।

শ্যাম চালিসা হৈছে খাটু শ্যাম দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত এখন ভক্তিমূলক স্তোত্র। ইয়াত তেওঁৰ দয়া, দানশীলতা আৰু কলিযুগত অৱতাৰ হোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে।

এইটো হনুমানজীৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত 'বজৰং বাণ' নামৰ এক শক্তিশালী স্তোত্ৰ। ইয়াত ভক্তই হনুমানজীক নিজৰ কষ্ট দূৰ কৰিবলৈ, শত্ৰুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু সকলো কামত সফলতা দিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে।

এইখন ভগৱান ৰামৰ স্তুতিৰ এক ভক্তিমূলক পদ্য, য'ত ৪০টা চৌপাই আৰু দুটা দোহা আছে। ইয়াক পঢ়িলে মনোকামনা পূৰ্ণ হয় আৰু ভক্তি লাভ হয়।

এই ৰচনাখন হৈছে দেৱী শৰস্বতীৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গিত ৪০টা শ্লোকৰ এক ভক্তিমূলক স্তুতি (চালিছা)। ইয়াত দেৱীৰ মহিমা, তেওঁৰ লীলা আৰু তেওঁৰ কৃপাত জ্ঞান, বুদ্ধি, সন্তান আদি লাভৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই গীতটো জৈন ধৰ্মৰ চতুৰ্বিংশ তীৰ্থংকৰ মহাবীৰ স্বামীৰ স্তুতিৰে ৰচিত এখন ভক্তিগীত। ইয়াত তেওঁৰ জন্ম, তপস্যা, জ্ঞানলাভ আৰু দয়াৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিয়ে পাঠকক শান্তি আৰু সুখ প্ৰদান কৰে।

এইখন ৪০টা শ্লোকৰ (চালীছা) ভক্তিমূলক স্তুতি, য'ত জৈন ধৰ্মৰ ২৩তম তীৰ্থংকৰ (আধ্যাত্মিক গুৰু) পাৰ্শ্বনাথ ভগৱানৰ জীৱন, তেওঁৰ কামঠ নাগৰ পৰা ৰক্ষা, আৰু তেওঁৰ নামৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই স্তুতি পঢ়িলে ভক্তসকলৰ সংকট দূৰ হয় আৰু সুখ-শান্তি লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।