মহাবীৰ চালিছা
এই গীতটো জৈন ধৰ্মৰ চতুৰ্বিংশ তীৰ্থংকৰ মহাবীৰ স্বামীৰ স্তুতিৰে ৰচিত এখন ভক্তিগীত। ইয়াত তেওঁৰ জন্ম, তপস্যা, জ্ঞানলাভ আৰু দয়াৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিয়ে পাঠকক শান্তি আৰু সুখ প্ৰদান কৰে।
পদসমূহ
মঙ্গলাচৰণ (দোহা)
চালীছা পাঠৰ পূৰ্বে গুৰু বন্দনা আৰু মঙ্গলাচৰণ দোহা।
অৰিহন্তসকলক মই শিৰ নত কৰোঁ, সিদ্ধসকলক প্ৰণাম জনাওঁ। উপাধ্যায় আৰু আচাৰ্যৰ সুখপ্ৰদ নাম লওঁ। সকলো সাধু, সৰস্বতী আৰু জিনমন্দিৰ সুখকৰ। ভগৱান মহাবীৰক মোৰ মনঃমন্দিৰত ধাৰণ কৰোঁ।
শ্লোক Dohā
চালীছা (৪০টা চৌপাই)
ভগৱানৰ অপাৰ মহিমা আৰু দয়াৰ গুণানুকীৰ্তন কৰা মূল ৪০টা চৌপাই।
জয় হওক দয়াৰ সাগৰ মহাবীৰ! জয় হওক জিনেন্দ্ৰ, গুণসমূহৰ ভঁৰাল!
শ্লোক 1
কুণ্ডলপুৰৰ ৰাজদুলাৰ, মাতৃ ত্ৰিশলা আৰু পিতৃ সিদ্ধাৰ্থৰ প্ৰিয় পুত্ৰ।
শ্লোক 2
প্ৰভু, আপুনি অতি পুণ্যৱান, আপুনি তিনিও লোকৰ স্বামী।
শ্লোক 3
যেতিয়া প্ৰভু আপুনি গৰ্ভত আহিলা, ছপ্পন কোটি দেৱতাই হৰ্ষিত হ’ল।
শ্লোক 4
ধনপতিয়ে ধনৰ বৰষুণ দিলে, সমগ্ৰ জগত আনন্দৰসেৰে ভৰি পৰিল।
শ্লোক 5
চৈত্ৰ শুক্লা তেৰশী তিথি সুখকৰ, তাতে জন্মিলে জগত তৰোঁতা অৱতাৰী।
শ্লোক 6
ইন্দ্ৰ দেৱ সকলোৱে মিলি আহি সুমেৰু পৰ্বতত আপোনাক স্নান কৰালে।
শ্লোক 7
শিশুৰূপত অতিশয় সুন্দৰ ৰূপে ৰাজত্ব কৰিছিল, স্বৰ্গ-মৰ্ত্য-মুনি সকলোৱে দেখি মুগ্ধ হ’ল।
শ্লোক 8
সংগম দেৱে পৰীক্ষা ল’লে, সৰ্পৰূপ ধৰি লীলা কৰিলে।
শ্লোক 9
প্ৰভু শিশুকালত জৰাৰ পৰা ভয় নাখালে, দেৱগণে মহাবীৰ নাম দিলে।
শ্লোক 10
ত্ৰিশ বছৰ গৃহস্থাশ্ৰম বুলি জানিবা, ৰাজপাট সকলো তৃণসম জ্ঞান কৰিলা।
শ্লোক 11
যেতিয়া প্ৰভুৱে তপ কল্যাণক কৰিলে, নিজ হাতেৰে কেশ লুঞ্চন কৰিলে।
শ্লোক 12
বাৰ বছৰ ঘোৰ তপস্যা কৰিলে, সকলো উপসৰ্গ সহ্য কৰিলে।
শ্লোক 13
চণ্ডকৌশিক বিষধৰে ফোঁট মাৰিলে, অমৃত দৃষ্টিৰে তাক উদ্ধাৰ কৰিলে।
শ্লোক 14
সংগম দেৱে অপাৰ কষ্ট দিলেও, ধৈৰ্যশালী প্ৰভু ধীৰতা হেৰুৱালে।
শ্লোক 15
যেতিয়া কেৱলজ্ঞানৰ ভাৰী হৈ পৰিল, সমৱশৰণ ৰচনা বিস্তাৰিত হ’ল।
শ্লোক 16
দ্বাদশ সভাৰ মাজত প্ৰভু বিৰাজমান হ’ল, মুখাৰবিন্দৰ পৰা দিব্য ধ্বনি সুশোভিত হ’ল।
শ্লোক 17
অহিংসা পৰম ধৰ্ম শিকালে, জীৱআ আৰু জীৱন দিয়া বুলি ক’লে।
শ্লোক 18
স্যাদ্বাদ অৰ্থাৎ অनेকান্তবাদ সুন্দৰ, প্ৰভুৰ বাণী অতি পবিত্ৰ।
শ্লোক 19
চাৰি পদাৰ্থ পায় জ্ঞানী, যি জনে মহাবীৰৰ গুণ গান কৰে।
শ্লোক 20
গৌতম গণধৰ প্ৰধান বুলি খ্যাত, তেওঁ প্ৰভুৰ দেশনা জগতত পহুচায়।
শ্লোক 21
পাৱাপুৰীত যোগ নিৰোধ হ’ল, কাৰ্তিক বদী অমাবস্যা বোধৰ সময়।
শ্লোক 22
বীৰ প্ৰভু মোক্ষলৈ পদাৰ্পণ কৰিলে, তিনিও লোকত জয়-জয়কাৰ হ’ল।
শ্লোক 23
দেৱতাই তেতিয়া দীপ জ্বলালে, দেওয়ালী পৰ্ব উদযাপন কৰিলে।
শ্লোক 24
যি নৰে বীৰ চালিশা গায়, সকলো সংকটৰ পৰা মুক্তি পায়।
শ্লোক 25
ৰোগ-শোক আৰু সমস্ত ব্যাধি নাশ হয়, কাঞ্চন দেহেৰে জগতত সুযশ পায়।
শ্লোক 26
পুত্ৰহীনে পুত্ৰ লাভ কৰে, নিৰ্ধনে ধন-দৌলতৰ সুখ পায়।
শ্লোক 27
অন্ধই দেখে, কুষ্ঠৰোগী সুস্থ হয়, যি জনে প্ৰভুৰ নিত্য স্মৰণ কৰে।
শ্লোক 28
চল্লিশ দিন যি পাঠ কৰে, তেওঁ ভৱসাগৰৰ পাৰ পাই।
শ্লোক 29
জিন শাসনৰ শোভা অপৰিসীম, জয় হওক সুখকৰ প্ৰভু মহাবীৰ।
শ্লোক 30
সকলো মনোৰথ পূৰ্ণ কৰোঁতা দাতা, ত্রিভুবনৰ তুমি পিতা-মাতা।
শ্লোক 31
আপোনাৰ শৰণলৈ আহিছোঁ স্বামী, অন্তৰ্যামী ৰূপে ৰক্ষা কৰক।
শ্লোক 32
কৰ্ম কাটি প্ৰভু মোক্ষ দিয়ক, নিজপদৰ অধিকাৰী কৰক।
শ্লোক 33
জয় জয় জয় মহাবীৰ স্বামী! দয়া নিধি বিখ্যাত, সংকট হৰক।
শ্লোক 34
নমো নমো প্ৰভু ত্ৰিশলা নন্দন! বাৰম্বাৰ কৰোঁ বন্দন।
শ্লোক 35
জয় জিনেন্দ্ৰ! জয় বীতৰাগ! জাগত জীৱৰ নিষ্কলঙ্ক ভাগ।
শ্লোক 36
আপোনাৰ মহিমা জগতত বিস্তাৰিত, জয় হওক দয়া ভাণ্ডাৰী মহাবীৰ।
শ্লোক 37
চৰণ শৰণত ৰাখক মোক, ভৱ বন্ধনৰ পৰা তৰক মোক।
শ্লোক 38
জয়তি জয়তি দয়ালু মহাবীৰ! লজ্জা ৰাখক, প্ৰতিপাল কৰক।
শ্লোক 39
যি এই চালিশা নিত্য ধ্যান কৰে, সি নিশ্চয় নিৰ্বাণ লাভ কৰে।
শ্লোক 40
সামৰণি দোহা
ভগৱান হৃদয়ত সদায় বাস কৰক বুলি কৰা প্ৰাৰ্থনা আৰু চালীছাৰ সমাপ্তি।
বীৰ চালিশা যিয়ে পঢ়ে, মনত ভক্তি ধাৰণ কৰে, সকলো অমঙ্গল দূৰ হৈ অপাৰ সুখ পায়।
শ্লোক Dohā 1
কৃপা কৰক প্ৰভু বীৰ জী, মোৰ লাজ ৰাখিব। হাত জোৰকৈ বন্দনা কৰোঁ, কাৰ্য পূৰ্ণ কৰক।
শ্লোক Dohā 2
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
মহাবীৰ চালিছা জৈন পৰম্পৰাত অতি প্ৰচলিত এখন স্তোত্ৰ, যি বিশেষকৈ মহাবীৰ জয়ন্তী আৰু দীপাৱলীৰ দৰে উৎসৱত পাঠ কৰা হয়। ই প্ৰায় ৪১টা দোহা আৰু চৌপাইৰে গঠিত, য'ত মহাবীৰ স্বামীৰ জীৱনৰ মূল ঘটনাবোৰ সন্নিৱিষ্ট হৈছে। এই স্তোত্ৰৰ ৰচয়িতা সম্পৰ্কে নিৰ্দিষ্ট তথ্য নাই, কিন্তু ই জৈন সমাজত মুখ্য ভক্তি গ্ৰন্থ হিচাপে মান্য। যিকোনো ভক্তই নিজৰ মনৰ শান্তি আৰু সফলতাৰ বাবে ইয়াক নিয়মিত পাঠ কৰিব পাৰে।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Pandit Jugal Kishore
আপুনি জানেনে?
জন্ম আৰু পিতৃ-মাতৃ
ভগৱান মহাবীৰৰ জন্ম কুণ্ডলপুৰ (বৰ্তমান বিহাৰৰ নালন্দা জিলাত) হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ ত্ৰিশলা আৰু পিতৃ সিদ্ধাৰ্থ আছিল। চৈত্ৰ শুক্লা তেৰসী তিথিত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল, যি তাৰিখ জৈন ধৰ্মত অতি পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।
নামকৰণৰ কাৰণ
শৈশৱতে মহাবীৰে সাপৰ দৰে ভয়ংকৰ পৰিস্থিতিতো নিঃশঙ্ক হৈ থাকিল। এই সাহস দেখি দেৱতাসকলে তেওঁক ‘মহাবীৰ’ নাম দিলে। ‘মহাবীৰ’ অৰ্থাৎ মহান বীৰ – যি কোনো ভয় বা বাধাৰ সন্মুখীন হ’লেও বিচলিত নহয়।
দীক্ষা আৰু কঠোৰ তপস্যা
৩০ বছৰ বয়সত মহাবীৰে গৃহস্থাশ্ৰম ত্যাগ কৰি নিজ হাতেৰে কেশ লুঞ্চন (চুলি উপড়াই) দীক্ষা ল’লে। তাৰ পিছত তেওঁ ১২ বছৰ কঠোৰ তপস্যা কৰিলে, বহু উপসৰ্গ (বাধা-বিঘ্নি) সহ্য কৰিলে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ চণ্ডকৌশিক নামৰ বিষধৰ সাপকো নিজৰ কৰুণা দৃষ্টিৰে শান্ত কৰিছিল।
কেৱলজ্ঞান আৰু শিক্ষা
কঠোৰ তপস্যাৰ পিছত মহাবীৰে কেৱলজ্ঞান (সৰ্বজ্ঞতা) লাভ কৰিলে। তেওঁৰ প্ৰথম ধৰ্মদেশনা আছিল ‘অহিংসা পৰমো ধৰ্ম’ – জীৱন দিয়া আৰু জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া। তেওঁ স্যাদ্বাদ (অনেকান্তবাদ) শিকালে, যাৰ অৰ্থ হৈছে যে সত্যক বিভিন্ন দৃষ্টিকোণৰ পৰা বুজিব লাগে।
মোক্ষ আৰু দীপাৱলী সংযোগ
ভগৱান মহাবীৰে পাৱাপুৰীত কাৰ্তিক বদী অমাৱস্যা তিথিত মোক্ষ (জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰৰ পৰা মুক্তি) লাভ কৰিলে। সেই দিনা দেৱতাসকলে দীপ জ্বলাই দীপাৱলী উৎসৱ পালন কৰিলে। এই কাৰণেই জৈন ধৰ্মত দীপাৱলীক মহাবীৰৰ মোক্ষ দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰা হয়।
চালীছাৰ প্ৰভাৱ
এই ‘বীৰ চালীছা’ পঢ়িলে বা শুনিলে মানসিক শান্তি লাভ হয়, ৰোগ-শোক দূৰ হয়, সন্তানহীন লোকৰ সন্তান হয়, দৰিদ্ৰৰ ধন-সম্পত্তি লাভ হয়, আৰু অন্ধই দৃষ্টি পায়। ৪০ দিন নিয়মীয়াকৈ পাঠ কৰিলে সংসাৰ সাগৰ পাৰ হোৱাৰ বিশ্বাস আছে।
Mahavira
জৈন ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত