চত্তাৰি মঙ্গল
এই প্ৰাৰ্থনাটি জৈন ধৰ্মৰ এটি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ মংগল স্তোত্ৰ। ইয়াত চাৰি বস্তুক মংগল, লোকোত্তম আৰু শৰণ হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছে: অৰিহন্ত, সিদ্ধ, সাধু আৰু কেৱলী প্ৰণীত ধৰ্ম।
পদসমূহ
চাৰিটা মঙ্গল হৈছে: অৰিহন্ত মঙ্গলময়, সিদ্ধ মঙ্গলময়, সাধু মঙ্গলময়, আৰু কেৱলী-প্ৰণীত ধৰ্ম মঙ্গলময়।
শ্লোক 1
চাৰিটা লোকোত্তম হৈছে: অৰিহন্ত লোকোত্তম, সিদ্ধ লোকোত্তম, সাধু লোকোত্তম, আৰু কেৱলী-প্ৰণীত ধৰ্ম লোকোত্তম।
শ্লোক 2
মই চাৰিটা শৰণ গ্ৰহণ কৰোঁ: অৰিহন্তৰ শৰণ গ্ৰহণ কৰোঁ, সিদ্ধৰ শৰণ গ্ৰহণ কৰোঁ, সাধুৰ শৰণ গ্ৰহণ কৰোঁ, কেৱলী-প্ৰণীত ধৰ্মৰ শৰণ গ্ৰহণ কৰোঁ।
শ্লোক 3
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই স্তোত্ৰটি জৈন সাধনাত প্ৰাতঃকালীন প্ৰাৰ্থনা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই জৈন ধৰ্মৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন স্তোত্ৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু ইয়াক সৰ্বসাধাৰণে পঠিত হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে ই জৈন নমোস্কাৰ মন্ত্ৰৰ পৰিৱৰ্তে বা তাৰ সৈতে সংযোগ কৰি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
আপুনি জানেনে?
প্ৰথম শ্লোকৰ তাৎপৰ্য
প্ৰথম শ্লোকটোত 'চত্তাৰি মঙ্গলং' (চাৰি মঙ্গল) বুলি কোৱা হৈছে। জৈন ধৰ্ম মতে অৰিহন্ত (জিন), সিদ্ধ (মুক্ত আত্মা), সাধু (সন্ন্যাসী) আৰু কেৱলী-প্ৰণীত ধৰ্ম (সৰ্বজ্ঞে প্ৰকাশিত ধৰ্ম) — এই চাৰিটাকেই পৰম মঙ্গলকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। ই সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মঙ্গলৰ ধাৰণাক বুজায়, যি আন কোনো লেৌকিক মঙ্গলতকৈ শ্ৰেষ্ঠ।
দ্বিতীয় শ্লোকৰ বিশ্লেষণ
'চত্তাৰি লোগুত্তমা' অৰ্থাৎ 'চাৰি লোকোত্তম'। এই শ্লোকত কোৱা হৈছে যে অৰিহন্ত, সিদ্ধ, সাধু আৰু কেৱলী-প্ৰণীত ধৰ্ম — এই চাৰিটাই জগতত সৰ্বোচ্চ। জৈন দৰ্শনত 'লোকোত্তম' বুলি কেৱল তেখেতসকলকেই গণ্য কৰা হয় যিয়ে জ্ঞান, বৈৰাগ্য আৰু মুক্তিৰ পথ দেখুৱায়। এই শ্লোকটোত সেই শ্ৰেষ্ঠত্বক স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।
তৃতীয় শ্লোকৰ অৰ্থ
'চত্তাৰি সৰণং পব্বজ্জামি' অৰ্থাৎ মই এই চাৰিটাক শৰণ লওঁ। জৈন ধৰ্মত শৰণ গ্ৰহণ অৰ্থাৎ আত্মসমৰ্পণৰ ধাৰণা গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই শ্লোকত ভক্তই অৰিহন্ত, সিদ্ধ, সাধু আৰু ধৰ্মক নিজৰ আশ্ৰয় বুলি স্বীকাৰ কৰি লৈছে। ইয়াত 'পব্বজ্জামি' শব্দটোৱে প্ৰব্ৰজ্যা (সন্ন্যাস গ্ৰহণ) বা সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণক সূচায়, কিন্তু ইয়াত সাধাৰণ ভক্তৰ শৰণাগতিও বুজাব পাৰে।
গঠনগত বৈশিষ্ট্য
এই স্তুতি তিনিটা শ্লোকত একেটা মূল বাক্যৰ পুনৰাৱৃত্তি দেখা যায় — প্ৰথমত 'মঙ্গলং', দ্বিতীয়ত 'লোগুত্তমা', তৃতীয়ত 'সৰণং পব্বজ্জামি'। প্ৰতিটো শ্লোকতে চাৰি উপাদান (অৰিহন্ত, সিদ্ধ, সাধু, ধৰ্ম) একে ক্ৰমত উল্লেখ আছে। এই ধৰণৰ পৌনঃপুনিক ৰচনা জৈন স্তোত্ৰ সাহিত্যত সাধাৰণ, যাৰ দ্বাৰা ভক্তৰ একাগ্ৰতা আৰু শ্ৰদ্ধা বৃদ্ধি পায়।
Mahavira
জৈন ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত