ওঁ জয় জগদীশ হৰে
এই ভজনটো হিন্দু ধৰ্মৰ এটি জনপ্ৰিয় স্তোত্র, য'ত ভগৱান বিষ্ণুক জগদীশ (জগতৰ ঈশ্বৰ) হিচাপে প্ৰশংসা কৰা হয়। ই ভক্তসকলৰ কষ্ট দূৰ কৰিবলৈ আৰু সুখ-শান্তি প্ৰদান কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনাৰূপে গোৱা হয়।
পদসমূহ
ওঁ জয় জগদীশ হৰে, স্বামী জয় জগদীশ হৰে। ভক্তসকলৰ সংকট, দাসসকলৰ সংকট, ক্ষণতে দূৰ কৰে। ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্লোক 1
যি জনে ধ্যান কৰে তেওঁ ফল পায়, মনৰ দুখ বিনাশ হয়, স্বামী মনৰ দুখ বিনাশ হয়। সুখ সম্পত্তি ঘৰলৈ আহে, সুখ সম্পত্তি ঘৰলৈ আহে, শৰীৰৰ কষ্ট মিটে। ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্লোক 2
তুমি মোৰ মাতৃ-পিতৃ, কাৰ শৰণ লওঁ, স্বামী মই কাৰ শৰণ লওঁ? তোমাৰ বিনা আৰু দ্বিতীয় কোনো নাই, তোমাৰ বিনা আৰু দ্বিতীয় কোনো নাই, যাৰ ওপৰত মই আশা কৰোঁ। ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্লোক 3
তুমি পূৰ্ণ পৰমাত্মা, তুমি অন্তৰ্যামী, স্বামী তুমি অন্তৰ্যামী। পাৰব্ৰহ্ম পৰমেশ্বৰ, পাৰব্ৰহ্ম পৰমেশ্বৰ, তুমি সকলোৰে স্বামী। ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্লোক 4
তুমি কৰুণাৰ সাগৰ, তুমি পা্লনকৰ্তা, স্বামী তুমি পালনকর্ত্টা। মই মূঢ় ফলকামী, মই সাধক তুমি স্বামী, কৃপা কৰা, হে ভৰ্তা। ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্লোক 5
তুমি এক অগোচৰ, সবলোৰে প্ৰাণপতি, স্বামী সকলোৰে প্ৰাণপতি। কেনেকৈ লাভ কৰিম, হে দয়াময়, কেনেকৈ লাভ কৰিম তোমাক, মই কুমতি? ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্লোক 6
দীন-বন্ধু দঃখ-হৰ্ত্ত, ঠাকুৰ তুমি মোৰ, স্বামী ৰক্ষক তুমি মোৰ। নিজৰ হাত উঠোৱা, নিজৰ শৰণত লগোৱা, মই তোমাৰ দুৱাৰত পৰি আছোঁ। ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্লোক 7
বিষয়-বিকাৰ মিটোৱা, পাপ হৰা, হে দেৱ, স্বামী পাপ হৰা, হে দেৱ। শ্ৰদ্ধা-ভক্তি বঢ়োৱা, শ্ৰদ্ধা-ভক্তি বঢ়োৱা, সন্তসকলৰ সেৱা। ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্লোক 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Wednesday (Budhwar), Thursday (Guruwar) & Ekadashi
Early Morning (Brahma Muhurta) or Sandhya (Twilight)
Tulsi leaves, Butter (Makhan), Mishri, Yellow flowers & Chandan
- Awakening of pure divine love (Prema Bhakti), mental joy, and freedom from anxiety
পৃষ্ঠভূমি
এই ভজনটো পৰম্পৰাগতভাৱে পণ্ডিত শ্ৰীধৰ ৰাম ফিল্লৌৰীৰ ৰচনা বুলি গণ্য কৰা হয়, যি উনবিংশ শতিকাৰ এজন পাঞ্জাবী কবি আছিল। ই হিন্দু ভক্তি পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত আৰু প্ৰায়ে সন্ধ্যা আৰতি বা ঘৰুৱা প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত গোৱা হয়। ভজনটোত ভগৱান জগদীশৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ভক্তসকলে তেওঁৰ ওচৰত শৰণ বিচাৰে।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Pandit Shraddha Ram Phillauri
আপুনি জানেনে?
ৰচক আৰু উৎপত্তি
এই ভজনখন ১৮ শতিকাৰ প্ৰসিদ্ধ ভক্তকবি শ্যাম সুন্দৰ দাসে ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ পুষ্টিমাৰ্গৰ অনুগামী আছিল আৰু কৃষ্ণ ভক্তিৰ বাবে জনাজাত।
ভাষা
ভজনখন ব্ৰজ ভাষাত ৰচিত, যি হিন্দীৰ এক মধুৰ উপভাষা। ব্ৰজ ভাষা কৃষ্ণৰ লীলাভূমি ব্ৰজ অঞ্চলত প্ৰচলিত আৰু ভক্তি সাহিত্যত ইয়াৰ বিশেষ মাধুৰ্য আছে।
গঠন
প্ৰতিটো পদৰ শেষত 'ওঁ জয় জগদীশ হৰে' বুলি এটা আবৃত্তি আছে। প্ৰথম পাঁচটা পদত এটা শাৰী দুবাৰকৈ কোৱা হয়, আৰু শেষৰ দুটা পদত একে ধৰণৰ পুনৰাবৃত্তি আছে। এই গঠনে ভক্তক ধ্যানত নিমগ্ন কৰাত সহায় কৰে।
ভাৱ
ভজনখনে ঈশ্বৰৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰে। ইয়াত ভক্তই জগদীশ (বিশ্বৰ প্ৰভু)ক একমাত্ৰ আশ্ৰয়, দুখ-দুৰ্দশা দূৰ কৰোঁতা, আৰু কৰুণাৰ সাগৰ বুলি স্তুতি কৰে।
ব্যৱহাৰ
এই ভজনখন উত্তৰ ভাৰতৰ মন্দিৰ আৰু ঘৰত আৰতিৰ সময়ত বহুলভাৱে গোৱা হয়। ই হিন্দু ভক্তি পৰম্পৰাৰ এক অতি জনপ্ৰিয় আৰু পবিত্ৰ স্তুতি।
Krishna
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
