শ্রী সত্যানাৰায়ণ ভগৱানৰ আৰতী

এই স্তোত্রটো হৈছে ভগৱান বিষ্ণুৰ বিভিন্ন নামেৰে তেওঁৰ স্তুতি আৰু তেওঁৰ ওচৰত সকলো দুখ-কষ্ট দূৰ কৰাৰ প্ৰাৰ্থনা। ই অতি পৱিত্ৰ আৰু ভক্তিপূৰ্ণ ৰচনা।

এই পবিত্ৰ স্তোত্রটোত আঠটা শ্লোকৰ জৰিয়তে ভগৱান বিষ্ণুৰ অৰ্থাৎ কৃষ্ণ-ৰামাদি অৱতাৰৰ গুণগান কৰা হৈছে। যি কোনো ব্যক্তিয়ে ভক্তিৰে এই স্তোত্র প্ৰতিদিন পঢ়িলে তেওঁৰ মনোস্কামনা পূৰ্ণ হয় আৰু হৰি তেওঁৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হৈ বৰ দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এইটো আঠটা শ্লোকৰে গঠিত এটা ভক্তিমূলক কবিতা, য’ত ভগৱান অচ্যুত (বিষ্ণু)ৰ নামৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। নাম জপ কৰিলে পাপ নাশ হয় আৰু ভক্তসকলে সংকটৰ পৰা ৰক্ষা পায় বুলি ইয়াত কোৱা হৈছে।

এইটো হৈছে ভগৱান নৃসিংহৰ ১০৮ টা নামৰ সংগ্ৰহ, যাক নৃসিংহ অষ্টোত্তৰ শতনামাৱলী বুলি কোৱা হয়। এই স্তোত্ৰটো ভক্তসকলে নিয়মীয়াকৈ পাৰায়ণ কৰে।

এই ভজনটো হিন্দু ধৰ্মৰ এটি জনপ্ৰিয় স্তোত্র, য'ত ভগৱান বিষ্ণুক জগদীশ (জগতৰ ঈশ্বৰ) হিচাপে প্ৰশংসা কৰা হয়। ই ভক্তসকলৰ কষ্ট দূৰ কৰিবলৈ আৰু সুখ-শান্তি প্ৰদান কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনাৰূপে গোৱা হয়।

এই আৰতীটো হৈছে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰূপ, সৌন্দৰ্য্য আৰু লীলাৰ বৰ্ণনা কৰা এক ভক্তিমূলক গীত। ইয়াত কৃষ্ণৰ মূৰ্তিৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন চিহ্ন, যেনে ময়ূৰপুচ্ছ, বেণু, আৰু ফুলৰ মালা আদিৰ উল্লেখ আছে, লগতে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ প্ৰতি থকা কৰুণা আৰু দয়াৰ কথাও কোৱা হৈছে।

দেৱী দুৰ্গাৰ প্ৰশংসাত এটি আন্তৰিক মাৰাঠী স্তোত্ৰ, যি দুৰ্ভগীয়াৰ ৰক্ষাকৰ্তা, মহিষাসুৰ বধক আৰু মৰমিয়াল মাতৃ হিচাপে বন্দিত, যিয়ে নিজৰ ভক্তসকলক প্ৰতিটো দুৰ্দশাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে। গায়কে তেওঁক জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰ অন্ত পেলাবলৈ আৰু দৈনিক জীৱনৰ বোজা পাতল কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা জনাইছে।

এইটো এটা ভক্তিমূলক গীত (আৰতী) যি ভগৱান কৃষ্ণৰ বাংকে বিহাৰী ৰূপৰ প্ৰশংসাত ৰচিত। ইয়াত তেওঁৰ সুন্দৰ ৰূপ, মোহনীয় বাঁশী, আৰু ভক্তসকলৰ প্ৰতি তেওঁৰ কৃপাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই সংকলনটো হৈছে বিভিন্ন হিন্দু ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ আৰু প্ৰাৰ্থনাৰ এক সমষ্টি। ইয়াত নামদেৱৰ অভঙ্গ, ভগৱদ্গীতাৰ শ্লোক, শান্তি মন্ত্ৰ, বিষ্ণুৰ নাম, হৰেকৃষ্ণ মন্ত্ৰ আৰু গণপতি স্তুতি সন্নিৱিষ্ট হৈছে।

সন্ত নামদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত 'যুগে অঠ্ঠাৱীস' ভগৱান বিঠলৰ প্ৰধান মংগল আৰতি। ২৮টা মহাযুগ ধৰি ভক্ত পুণ্ডলীকে দিয়া ইটাৰ ওপৰত থিয় হৈ ভক্তক কৃপা কৰা ভগৱান বিঠল আৰু ৰুক্মিণী দেৱীৰ বন্দনা ইয়াত কৰা হৈছে।