ওঁ নমো নাৰায়ণায় অষ্টানি প্ৰকাৰৰ মাহাত্ম্যম্

শ্ৰী শুকে ক'লে: হে পূজনীয় পিতা, ভগৱান বিষ্ণুৰ প্ৰতি সদায় ভক্তি ৰাখি কোনটো মন্ত্ৰ জপ কৰিলে মানুহে সংসাৰৰ দুখ-কষ্টৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰে? হে পিতা, সকলোৰে কল্যাণৰ বাবে অনুগ্ৰহ কৰি মোক কওক।

ব্যাসদেৱে ক’লে - মই মন্ত্ৰসমূহৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ আক্ষৰিক মন্ত্ৰ ক’ম, যি জপ কৰি মানুহে জন্ম আৰু সংসাৰৰ বান্ধোনৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰে।

হৃদয়কমলৰ মাজত বিৰাজমান, শংখ, চক্ৰ আৰু গদাধাৰী ভগৱান বিষ্ণুক একাগ্ৰ চিত্তে ধ্যান কৰি দ্বিজজনে এই জপ কৰা উচিত।

নিৰ্জন ঠাইত, বিষ্ণুৰ মূৰ্তিৰ সমুখত অথবা জলৰ কাষত মনত বিষ্ণুক ধাৰণ কৰি অষ্টাক্ষৰ মন্ত্ৰ জপ কৰা উচিত।

আঠাক্ষৰীয়া মন্ত্ৰৰ ঋষি স্বয়ং নাৰায়ণ ছন্দ হৈছে দৈৱী গায়ত্ৰী আৰু দেৱতা হৈছে পৰমাত্মা

'ওঁ' আখৰটো বগা ৰং, 'ন' ৰঙা, 'মো' ক'লা, আৰু 'না' ৰঙা ৰঙৰ বুলি কোৱা হৈছে।

'ৰা' আখৰটো কুঙ্কুমৰ দৰে উজ্জ্বল, 'য়' হালধীয়া, 'ণা' কজ্জলৰ দৰে ক'লা, আৰু শেষৰ 'য়' নানা ৰঙৰ বুলি কোৱা হৈছে।

"ওঁ নমো নাৰায়ণায়" হৈছে সেই মন্ত্ৰ যিয়ে মানৱ জীৱনৰ সকলো পুৰুষাৰ্থ পূৰণ কৰে। হে প্ৰিয়, জপ কৰা ভক্তসকলক ই স্বৰ্গলোক আৰু মোক্ষ প্ৰদান কৰে। বৈদিক প্ৰণৱ (ওঁ) দ্বাৰা সিদ্ধ এই মন্ত্ৰ সনাতন।

সকলো পাপ নাশ কৰোঁতা, কান্তিপূৰ্ণ আৰু সকলো মন্ত্ৰৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ এই আঠ বৰ্ণৰ মন্ত্ৰ জপ কৰি নাৰায়ণক স্মৰণ কৰা উচিত।

সন্ধ্যা বন্দনাৰ শেষত ইয়াক নিৰন্তৰ জপ কৰিলে মানুহ সকলো পাপৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে মুক্ত হয়। এইটোৱেই পৰম মন্ত্ৰ আৰু শ্ৰেষ্ঠ তপস্যা।

এইটোৱেই পৰম মোক্ষ আৰু ইয়াকেই স্বৰ্গ বুলি কোৱা হয়। সকলো বেদৰ ৰহস্যৰ পৰা এই সাৰাংশ উলিওৱা হৈছে।

পূৰ্বতে বিষ্ণুৱে বৈষ্ণৱসকলৰ হিতৰ বাবে মানুহক এই বিষয়ে অৱগত কৰিছিল, সেয়েহে এতিয়া ব্ৰাহ্মণে এই অষ্টাক্ষৰ মন্ত্ৰ স্মৰণ কৰা উচিত।

স্নান কৰি পবিত্ৰ হৈ, পৰিষ্কাৰ ঠাইত বহি, পাপৰ পৰা মুক্তিৰ বাবে ইয়াক জপ কৰা উচিত। জপ, দান, হোম-যজ্ঞ, যাত্ৰা, ধ্যান আৰু উৎসৱৰ সময়ত ইয়াক স্মৰণ কৰা উচিত।

যিকোনো কাম কৰাৰ আগতে আৰু পাছত নাৰায়ণ মন্ত্ৰ জপ কৰা উচিত। শুদ্ধ আৰু একাগ্ৰ মনেৰে ইয়াক এহেজাৰ বাৰ বা এক লাখ বাৰ জপ কৰা উচিত।

প্ৰতি মাহৰ দ্বাদশী তিথিত যিজনে স্নান কৰি পৱিত্ৰ হৈ "নমো নাৰায়ণায়" মন্ত্ৰ এশবাৰ জপ কৰে, তেওঁ বিষ্ণুভক্ত দ্বিজসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য হয় আৰু পৰম পদ লাভ কৰে।

যিজনে চন্দন, পুষ্প আৰু অন্যান্য উপচাৰেৰে ভগৱান বিষ্ণুৰ পূজা কৰি এই মন্ত্ৰ জপ কৰে, তেওঁ সকলো ক্লেশৰ পৰা মুক্ত পৰম পুৰুষ নাৰায়ণক প্ৰাপ্ত কৰে।

গুৰুতৰ পাপত লিপ্ত মানুহেও যদি শ্ৰীহৰিক নিজৰ হৃদয়ে ধাৰণ কৰি এই মন্ত্ৰ জপ কৰে, তেন্তে তেওঁ নিশ্চয়কৈ মুক্তি লাভ কৰিব; ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই।

সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হৈ আৰু শুদ্ধ আত্মা হৈ তেওঁ পৰম পদ লাভ কৰে। এই মন্ত্ৰ এক লাখ বাৰ জপ কৰিলে আত্মশুদ্ধি হয়।

দ্বিতীয়বাৰ এক লাখ বাৰ জপ কৰিলে মন্ত্ৰসিদ্ধি লাভ হয়। তৃতীয়বাৰ এক লাখ বাৰ জপ কৰিলে স্বৰ্গলোকত প্ৰৱেশ নিশ্চিত হয়।

চতুৰ্থবাৰ এক লাখ বাৰ জপ কৰিলে শ্ৰীহৰিৰ সামীপ্য (সামীপ্য মুক্তি) লাভ হয়। পঞ্চমবাৰ এক লাখ বাৰ জপ কৰিলে বিশুদ্ধ জ্ঞান প্ৰাপ্ত হয়।

ঠিক তেনেদৰে, ষষ্ঠবাৰ এক লাখ বাৰ জপ কৰিলে বুদ্ধি ভগৱান বিষ্ণুত স্থিৰ হয়। সপ্তমবাৰ এক লাখ বাৰ জপ কৰিলে সাৰূপ্য মুক্তি (দিব্য ৰূপ) প্ৰাপ্ত হয়।

অষ্টমবাৰ এক লাখ বাৰ জপ কৰিলে নিৰ্বাণ (মোক্ষ) লাভ হয়। নিজৰ ধাৰ্মিক কৰ্তব্যত স্থিৰ থাকি সজ্জন দ্বিজসকলে এই মন্ত্ৰ জপ কৰা উচিত।

আলস ত্যাগ কৰি মনোযোগেৰে জপ কৰিলে এই অষ্টাক্ষৰ মন্ত্ৰই সিদ্ধি প্ৰদান কৰে। দুঃস্বপ্ন, ভূত, দুষ্ট আত্মা, সৰ্প আৰু ব্ৰহ্মৰাক্ষস...

...এই মন্ত্ৰ জপ কৰোঁতাৰ ওচৰলৈ নাহে, আনকি চোৰ, সামান্য ৰোগ আৰু মানসিক চিন্তাও ঢাপলি নেমেলে। একাগ্ৰ চিত্তেৰে, অবিচলিত আৰু দৃঢ় সংকল্পৰে বিষ্ণুভক্তই...

...মৃত্যুৰ ভয় দূৰ কৰা এই নাৰায়ণ মন্ত্ৰ জপ কৰা উচিত। এইটো সকলো মন্ত্ৰৰ ভিতৰত পৰম মন্ত্ৰ আৰু দেৱসকলৰ দেৱ (পৰম দেৱ)।

ওঁকাৰেৰে আৰম্ভ হোৱা এই অষ্টাক্ষৰ মন্ত্ৰ সকলো ৰহস্যৰ ভিতৰত আটাইতকৈ গূঢ় ৰহস্য। ই আয়ুস, ধন, সন্তান, গৰু-মহিষ, জ্ঞান আৰু মহান খ্যাতি প্ৰদান কৰে।

এই মন্ত্ৰ জপ কৰি মানুহে ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম আৰু মোক্ষ লাভ কৰে। বেদ আৰু শ্ৰুতিৰ প্ৰমাণ অনুসৰি এইটো সত্য আৰু ধৰ্মসন্মত।

এই মন্ত্ৰই মানুহক কোনো সন্দেহ নোহোৱাকৈ সিদ্ধি প্ৰদান কৰে। ঋষি, পিতৃপুৰুষ, দেৱতা, সিদ্ধ, অসুৰ আৰু ৰাক্ষসসকলে...

...এই পৰম মন্ত্ৰ জপ কৰি পৰম সিদ্ধি লাভ কৰিছে। যিজনে শাস্ত্ৰীয় নিয়ম অনুসৰি নিজৰ মৃত্যুৰ সময় ওচৰ চাপিছে বুলি জানি অন্তিম মুহূৰ্তত এই মন্ত্ৰ জপ কৰে, তেওঁ ভগৱান বিষ্ণুৰ পৰম ধাম প্ৰাপ্ত কৰে।

"נారాయণায় নমঃ"-ই একমাত্র সত্য মন্ত্ৰ যিয়ে এই সংসাৰৰ ভয়ংকৰ বিষ নাশ কৰে। হে নিৰ্মল বুদ্ধিসম্পন্ন, আনন্দিত আৰু অনাসক্ত লোকসকল, শুনক! মই দুয়োখন হাত তুলি উচ্চস্বৰে এই উপদেশ ঘোষণা কৰিছো।

মই হাত তুলি আজি সত্য কথা কৈছো: হে পুত্ৰ! হে শিষ্যসকল! শুনক, অষ্টাক্ষৰ মন্ত্ৰতকৈ শ্ৰেষ্ঠ কোনো মন্ত্ৰ নাই।

এইটো সত্য, এইটো সত্য, পুনৰ এইটোৱেই সত্য, হাত তুলি ঘোষণা কৰা হৈছে: বেদতকৈ শ্ৰেষ্ঠ কোনো শাস্ত্ৰ নাই আৰু কেশৱতকৈ (বিষ্ণু) শ্ৰেষ্ঠ কোনো দেৱতা নাই।

সকলো শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰি আৰু সেইবোৰৰ ওপৰত বাৰে বাৰে বিচাৰ-বিবেচনা কৰি এই একেটা সিদ্ধান্তই উপनीत হয় যে ভগৱান নাৰায়ণেই সদায় ধ্যানৰ যোগ্য।

এইদৰে, এই সকলো পুণ্যময় উপদেশ তোমাৰ শিষ্যসকলক প্ৰদান কৰা হৈছে, আৰু মই বিভিন্ন পবিত্ৰ আখ্যানো বৰ্ণনা কৰিছো; গতিকে, জনাৰ্দনৰ (বিষ্ণু) উপাসনা কৰক।

হে পৰম প্ৰজ্ঞাবান পুত্ৰ! যদি তুমি সিদ্ধি লাভ কৰিব বিচাৰা, তেন্তে সকলো শোক আৰু দুখ বিনাশকাৰী এই অষ্টাক্ষৰ মন্ত্ৰ জপ কৰা।

ব্যাসৰ মুখৰ পৰা নিৰ্গত এই স্তোত্ৰ যিসকল লোকে দিনৰ তিনিটা সময়ত (পুৱা, দুপৰীয়া আৰু গধূলি) পাঠ কৰে, তেওঁলোকে শুভ্ৰ পাখিযুক্ত ৰাজহাঁহৰ দৰে কোনো ভয় নোহোৱাকৈ সংসাৰ সাগৰ পাৰ হয়।

শ্ৰীনৃসিংহ পুৰাণৰ অষ্টাক্ষৰ মাহাত্ম্য নামৰ সপ্তদশ অধ্যায় এনেদৰে সমাপ্ত হ'ল।