ଓଁ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ
ଭଗବାନ ଜଗଦୀଶଙ୍କୁ (ବିଷ୍ଣୁ/କୃଷ୍ଣ) ପରମ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଏକ ପ୍ରିୟ ହିନ୍ଦୁ ଆରତୀ, ଯାହା ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା ସମୟରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆହ୍ୱାନ ଓ ଭକ୍ତି ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ଗାୟନ କରାଯାଏ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଓଁ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ, ସ୍ୱାମୀ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ। ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟ ଏବଂ ଦାସମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟକୁ ସେ କ୍ଷଣରେ ଦୂର କରନ୍ତି। ଓଁ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଯିଏ ଧ୍ୟାନ କରେ ସେ ଫଳ ପାଏ, ମନର ଦୁଃଖ ଦୂର ହୁଏ। ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ଘରକୁ ଆସେ, ଶରୀରର କଷ୍ଟ ମିଟେ। ଓଁ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ।
ଶ୍ଲୋକ 2
ତୁମେ ମୋର ମାତା ଓ ପିତା, ମୁଁ କାହାର ଶରଣ ନେବି? ତୁମ ବିନା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ, ଯାହାଠାରୁ ମୁଁ ଆଶା କରିପାରେ। ଓଁ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ।
ଶ୍ଲୋକ 3
ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରମାତ୍ମା, ତୁମେ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ। ତୁମେ ପରବ୍ରହ୍ମ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ। ଓଁ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ।
ଶ୍ଲୋକ 4
ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଜୟ ହେଉ। ତୁମେ କରୁଣାର ସାଗର, ତୁମେ ପାଳନକର୍ତ୍ତା, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ପାଳନକର୍ତ୍ତା। ମୁଁ ଫଳର ଆକାଂକ୍ଷୀ ମୂର୍ଖ; ମୁଁ ସେବକ, ତୁମେ ପ୍ରଭୁ; ହେ ପାଳକ, କୃପା ପ୍ରଦାନ କର। ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଜୟ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 5
ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଜୟ ହେଉ। ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ, ସର୍ବଜୀବନ ଦାତା, ହେ ପ୍ରଭୁ, ସର୍ବଜୀବନ ଦାତା। ବିକୃତ ବୁଦ୍ଧିର ମୁଁ କିପରି ତୁମକୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବି, ହେ କରୁଣାମୟ? ବିକୃତ ବୁଦ୍ଧିର ମୁଁ କିପରି ତୁମକୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବି? ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଜୟ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 6
ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଜୟ ହେଉ। ଦୀନହୀନଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ଦୁଃଖ ହରଣକାରୀ, ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ମୋର ରକ୍ଷକ। ତୁମର ହାତ ଉଠାଇ ମୋତେ ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ ନିଅ; ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରରେ ପତିତ ହୋଇଛି। ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଜୟ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 7
ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଜୟ ହେଉ। ସାଂସାରିକ ବାସନା ଓ ମଳିନତା ଦୂର କର, ମୋର ପାପ ବିନାଶ କର, ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ସ୍ୱାମୀ, ମୋର ପାପ ବିନାଶ କର। ମୋର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ବଢ଼ାଅ, ମୋର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ବଢ଼ାଅ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ସାଧୁମାନଙ୍କର ସେବା ପ୍ରଦାନ କର। ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଜୟ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ବୁଧବାର, ଗୁରୁବାର ଓ ଏକାଦଶୀ
ପ୍ରାତଃକାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଲହୁଣୀ, ମିଶ୍ରି ଓ ହଳଦିଆ ଫୁଲ
- ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି, ପରମାନନ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ହିନ୍ଦୁ ଆରତୀ ପରମ୍ପରାର ଅଂଶ — ପ୍ରଶଂସା ଓ ଆଲୋକର ଏକ ଭକ୍ତିଗୀତ — ଯାହା ମନ୍ଦିର ଓ ଗୃହରେ ସାଧାରଣତଃ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା (ସନ୍ଧ୍ୟା ଆରତୀ) ସମୟରେ ଗାୟନ କରାଯାଏ। ଏହା ଭଗବାନ ଜଗଦୀଶଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରଚିତ, ଯେଉଁ ନାମର ଅର୍ଥ 'ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ' ଏବଂ ଯାହା ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଏକ ନାମ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପ୍ରାୟ 1870 ମସିହାରେ ପଞ୍ଜାବୀ ପଣ୍ଡିତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରାମ ଫିଲୌରୀ (1837–1881) ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ — ସେ ଜଣେ ପଞ୍ଜାବୀ ପଣ୍ଡିତ ଓ ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜ ଯୁଗର କବି ଥିଲେ — ଏବଂ ତାପରେ ଏହା ମୌଖିକ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ଉତ୍ତର ଭାରତୀୟ ହିନ୍ଦୁ ଗୃହ ଓ ମନ୍ଦିରରେ ଏହା ସର୍ବାଧିକ ଗାୟିତ ଆରତୀ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ହୋଇଛି, ଏହାର ସରଳ ଓ ଗଭୀର ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ଓ ଭକ୍ତି ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜଗଦୀଶ, ବିଶ୍ୱମ୍ଭର ଓ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରେ — ବିଷ୍ଣୁ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଏବଂ ଭଗବଦ୍ଗୀତାର ଉପଦେଶରେ (ଅଧ୍ୟାୟ 10, ଶ୍ଳୋକ 20) ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ପରମ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ସତ୍ୟର ଉପାଧି, ଯେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Pandit Shraddha Ram Phillauri
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ରଚନା ଓ ଉତ୍ପତ୍ତି
ଏହି ପ୍ରିୟ ଆରତୀ ଆନୁମାନିକ 1870 ମସିହାରେ ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜ ଆନ୍ଦୋଳନ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ଜଣେ ପଞ୍ଜାବୀ ପଣ୍ଡିତ ଓ ସମାଜ-ସଂସ୍କାରକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରାମ ଫିଲୌରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ। ଏହା ଉତ୍ତର ଭାରତର ଅସଂଖ୍ୟ ଗୃହ ଓ ମନ୍ଦିରରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆରତୀ ସମୟରେ ହିନ୍ଦୁ ଉପାସନାର ଏକ ମୂଳସ୍ତମ୍ଭ ହୋଇଛି।
ଭାଷା ଓ କାବ୍ୟ ରୂପ
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରା ସହ ନିବିଡ଼ ଭାବେ ଜଡ଼ିତ ହିନ୍ଦୀର ଏକ ଉପଭାଷା ବ୍ରଜ ଭାଷାରେ ରଚିତ। ଆଠଟି ପଦ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥିର ଛନ୍ଦ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କିମ୍ବା ପ୍ରଶଂସାର ଦୁଇ ପଙ୍କ୍ତି ପରେ 'ଓଂ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ' ଧ୍ରୁବପଦ ଆସେ, ଯାହା ଦଳଗତ ଗାୟନ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ-ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ଢାଞ୍ଚା ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ଧର୍ମତାତ୍ତ୍ୱିକ ବିଷୟ
ଏହି ପଦ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜଗଦୀଶ (ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ) ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ଉପରେ ଜୋର ଦିଏ — ଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମାତା, ପିତା ଓ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ। ପ୍ରମୁଖ ଗୁଣ ଭାବେ ଭଗବାନଙ୍କ ସର୍ବବ୍ୟାପକତା (ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ), କରୁଣା (କରୁଣାର ସାଗର) ଏବଂ ଦୁଃଖ ଓ ପାପ ଅପସାରଣକାରୀ ଭୂମିକା ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି, ଯାହା ମୂଳ ବୈଷ୍ଣବ ଭକ୍ତି ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ।
ପୂଜାରେ ବ୍ୟବହାର
ଏହି ଆରତୀ ସାଧାରଣତଃ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜାର ଶେଷରେ, ପ୍ରାୟତଃ ଦେବତା ସମ୍ମୁଖରେ ଦୀପ (ଦୀୟା) ଘୂରାଇ ଗାୟନ କରାଯାଏ। ଏହାର ସରଳ, ପୁନରାବୃତ୍ତ ଢାଞ୍ଚା ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗଦେବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଏ, ଏବଂ ଏହା ଅନେକ ହିନ୍ଦୁ ପ୍ରଥମେ ଶିଖୁଥିବା ସ୍ତୋତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ, ଯାହା ଏହାକୁ ଗୃହ ଓ ମନ୍ଦିର ଉପାସନାର ଏକତା-ସୂତ୍ର କରେ।
ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିସର
ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟବହାର ବାହାରେ 'ଓଂ ଜୟ ଜଗଦୀଶ ହରେ' ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓ ଭକ୍ତି ଆଲବମ୍ ଆଦି ଲୋକପ୍ରିୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଦୀପାବଳି ଓ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ପରି ଉତ୍ସବରେ ଗାୟନ କରାଯାଏ। ଏହାର ସର୍ବଜନୀନ ଆବେଦନ ରକ୍ଷା ଓ କୃପା ପାଇଁ ଏହାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ, ଆନ୍ତରିକ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ନିହିତ, ଯାହା ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରେ।
Krishna
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ