De Tulasyupanishad

De Tulasi Upanishad.

Nu zullen wij de Tulasi Upanishad uiteenzetten. De ziener is Narada.

Het metrum is Atharvangiras. De godheid is de onsterfelijke Tulasi.

Het zaad is de nectar. De kracht is de aarde. De sluitpen is Narayana.

Zij die donker is, met een donkere gestalte, de belichaming van de Rigveda, wier geest de Yajurveda is, wier levensadem de Atharvaveda is, die de kalpa in haar hand houdt, die in de Purana’s wordt bezongen, geboren uit nectar, een tros van nectar-sap, oneindig, schenkster van oneindig genot, toebehorend aan Vishnu, geliefde van Vishnu, die dood en geboorte vernietigt; door haar te aanschouwen worden zonden vernietigd, door aanraking reinigt zij, door aanbidding verdwijnen ziekten, door dienst verdwijnt de dood, door verering in Vaikuntha weert zij tegenslagen af, door haar te eten schenkt zij inzicht, door omloop vernietigt zij armoede, door het aanbrengen van wortelmodder neemt zij grote zonden weg, door het reukorgaan tevreden te stellen vernietigt zij innerlijke onzuiverheden – wie dit weet, wordt een Vaishnava.

Men mag haar niet zonder reden afsnijden. Na haar gezien te hebben, dient men haar te omlopen. Op de twaalfde dag mag men haar niet aanraken. Op een feestdag mag men haar niet plukken. Als men haar plukt, wordt men een Vishnu-doder. Aan de heilige Tulasi, svaha! Aan de geliefde van Vishnu, svaha! Aan de onsterfelijke, svaha!

Wij kennen de heilige Tulasi, wij mediteren op de geliefde van Vishnu. Moge die onsterfelijke ons aansporen.

O onsterfelijke, u bent van onsterfelijke gedaante, schenkster van onsterfelijkheid. Verhef mij uit de wereldse cyclus, o dochter van de melkzee.

O vriendin van Shri, u bent altijd gelukzalig, altijd dierbaar aan Mukunda. Met uw handen die gunsten schenken en angst wegnemen, aanschouw mij, o zeldzame.

U bent de vorm van een boom die geen boom is, vernietig mijn boomachtige bestaan. O Tulasi, u bent van onvergelijkbare gedaante, gelijk aan miljoenen weegschalen, onvergankelijk.

O onvergelijkbare, in uw weegschaal bestaat alleen Hari, niet anders. U bent de onderhoudster van de werelden, u bent de geliefde van Vishnu.

U alleen wordt door de goden gediend, u alleen schenkt bevrijding. In uw schaduw verblijft Lakshmi, aan uw wortel is de onvergankelijke Vishnu. Rondom u zijn alle goden, volmaakten, hemelse zangers en slangen.

Aan wiens wortel alle heilige wateren zijn, in wiens midden Brahma en de goden, aan wiens uiteinde de Veda’s en geschriften, ik buig voor die Tulasi.

O Tulasi, o heilzame vriendin van Shri, zondeverwijderaar, schenkster van verdienste, eer aan u, geprezen door Narada, geliefde van Narayana’s geest.

Geboren uit de gelukzalige tranen van Brahma, wonend in Vrindavan, volmaakt in alle ledematen, de essentie van de Amritopanishad.

O weldadige, verlos mij uit de moeilijk te overbruggen oceaan van grote zonden. U alleen bent de boetedoening voor alle zonden. U bent altijd dierbaar aan de goden, de zieners en de voorouders.

Brahmaanse priesters die een shraddha-ritueel uitvoeren zonder de heilige Tulasi, dat ritueel wordt zinloos en bereikt de voorouders niet.

Als men aanbidding verricht zonder het Tulasi-blad, wordt die aanbidding demonisch en behaagt Vishnu niet.

Offers, liefdadigheid, het reciteren van mantra’s, bedevaarten, shraddha, godenverering, wateroffers, reiniging en andere rituelen mag men niet verrichten zonder Tulasi.

Het reciteren van mantra’s met een kralensnoer van Tulasi-hout vervult alle doelen. Wie dit niet weet, die brahmaan is lager dan een hondenkok.

Zo sprak de Heer Narayana tot Brahma; Brahma tot Narada, Sanaka en anderen; Sanaka en anderen tot Vedavyasa; Vedavyasa tot Shuka; Shuka tot Vamadeva; Vamadeva tot de wijzen; de wijzen tot Manu.

Wie dit weet, wordt bevrijd van het doden van een vrouw, van het doden van een held, van het doden van een brahmaan, van grote angst, van groot verdriet; aan het einde van het lichaam bereikt hij Vaikuntha, hij bereikt Vaikuntha. Aldus de Upanishad.

Hiermee eindigt de Tulasi Upanishad.