ತುಲಸಿ ಉಪನಿಷತ್

ಇದು ತುಲಸ್ಯುಪನಿಷತ್ ಎಂಬ ತುಲಸಿದೇವಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಉಪನಿಷತ್ತು.

ಈಗ ನಾವು ತುಲಸ್ಯುಪನಿಷತ್ತನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಿದ್ದೇವೆ. ಇದರ ಋಷಿ ನಾರದರು.

ಇದರ ಛಂದಸ್ಸು ಅಥರ್ವಾಂಗಿರಸ್. ದೇವತೆ ಅಮೃತಾ ತುಲಸಿ.

ಇದರ ಬೀಜ ಸುಧಾ (ಅಮೃತ), ಶಕ್ತಿ ವಸುಧಾ, ಮತ್ತು ಕೀಲಕ ನಾರಾಯಣ.

ಶ್ಯಾಮಳವರ್ಣಳೂ, ಋಗ್ವೇದಸ್ವರೂಪಿಣಿಯೂ, ಯಜುರ್ವೇದಮನಸ್ಸುಳ್ಳವಳೂ, ಅಥರ್ವವೇದಪ್ರಾಣಳೂ, ಕಲ್ಪಹಸ್ತಳೂ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿತಳೂ, ಅಮೃತದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವಳೂ, ಅಮೃತರಸಮಂಜರಿಯುಳ್ಳವಳೂ, ಅನಂತಳೂ, ಅನಂತರಸಭೋಗದಾಯಿನಿಯೂ, ವೈಷ್ಣವಿಯೂ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ವಲ್ಲಭೆಯೂ, ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವಳೂ, ದರ್ಶನದಿಂದ ಪಾಪನಾಶಿನಿಯೂ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಪಾವನಿಯೂ, ಅಭಿವಂದನದಿಂದ ರೋಗನಾಶಿನಿಯೂ, ಸೇವನದಿಂದ ಮೃತ್ಯುನಾಶಿನಿಯೂ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವಿಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವವಳೂ, ಭಕ್ಷಣದಿಂದ ಬುದ್ಧಿದಾಯಿನಿಯೂ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ದಾರಿದ್ರ್ಯನಾಶಿನಿಯೂ, ಮೂಲಮೃತ್ತಿಕಾಲೇಪನದಿಂದ ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವಳೂ, ಘ್ರಾಣತರ್ಪಣದಿಂದ ಅಂತರ್ಮಲನಾಶಿನಿಯೂ ಆದ ತುಲಸಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಅರಿತವನು ವೈಷ್ಣವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ವೃಥಾ ತುಲಸಿಯನ್ನು ಕಡಿಯಬಾರದು. ನೋಡಿದೊಡನೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು. ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆರಿಸಬಾರದು. ಆರಿಸಿದರೆ ಅವನು ವಿಷ್ಣುಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ‘ಶ್ರೀ ತುಲಸ್ಯೈ ಸ್ವಾಹಾ’, ‘ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯಾಯೈ ಸ್ವಾಹಾ’, ‘ಅಮೃತಾಯೈ ಸ್ವಾಹಾ’ ಎಂದು ಹೋಮಮಂತ್ರಗಳು.

ನಾವು ಶ್ರೀ ತುಲಸೀದೇವಿಯನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ, ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ಅಮೃತಾ ತುಲಸಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ.

ಅಮೃತರೂಪಿಣಿಯೇ, ನೀನು ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಳಾಗಿದ್ದು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವವಳು. ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಕುಮಾರಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸು.

ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಸಖಿಯೇ, ನೀನು ಸದಾ ಆನಂದಮಯಿ, ಮುಕುಂದನಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯಳು. ದುರ್ಲಭಳೇ, ವರದ ಮತ್ತು ಅಭಯದ ಹಸ್ತಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ನೋಡು.

ನೀನು ವೃಕ್ಷರಹಿತಳೂ ವೃಕ್ಷರೂಪಿಣಿಯೂ ಆಗಿರುವೆ. ನನ್ನ ವೃಕ್ಷತ್ವವನ್ನು (ಸಂಸಾರಬಂಧನವನ್ನು) ನಾಶಮಾಡು. ತುಲಸಿಯೇ, ನೀನು ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ರೂಪವುಳ್ಳವಳು, ಕೋಟಿ ತುಲೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಳು, ವಯಸ್ಸಿಲ್ಲದವಳು.

ಹೋಲಿಸಲಾಗದವಳೇ, ನಿನ್ನ ಸಮಾನದಲ್ಲಿ ಹರಿಯೊಬ್ಬನೇ ಇದ್ದಾನೆ, ಅನ್ಯಥಾ ಅಲ್ಲ. ನೀನೇ ಜಗತ್ತಿನ ಧಾತ್ರಿ, ನೀನೇ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಲ್ಲಭೆ.

ನೀನೇ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡತಕ್ಕವಳು, ನೀನೇ ಮೋಕ್ಷದಾಯಿನಿ. ನಿನ್ನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ, ನಿನ್ನ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಯ ನಾರಾಯಣನಿದ್ದಾನೆ. ಸುತ್ತಲೂ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ಮತ್ತು ಪನ್ನಗರು ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಯಾವ ತುಲಸಿಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸರ್ವತೀರ್ಥಗಳಿವೆಯೋ, ಯಾವ ತುಲಸಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿವೆಯೋ, ಯಾವ ತುಲಸಿಯ ಅಗ್ರದಲ್ಲಿ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿವೆಯೋ, ಆ ತುಲಸಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತುಲಸಿಯೇ, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಸಖಿಯೇ, ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಣಿಯೇ, ಪಾಪಹಾರಿಣಿಯೇ, ಪುಣ್ಯಪ್ರದಾಯಿನಿಯೇ, ನಾರದರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳೇ, ನಾರಾಯಣನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನಳಾದವಳೇ, ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿಸುವವಳೇ, ಸರ್ವಾವಯವಸಂಪೂರ್ಣಳೇ, ಅಮೃತೋಪನಿಷತ್ತಿನ ರಸವೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕಲ್ಯಾಣಿಯೇ, ಮಹಾಪಾಪವೆಂಬ ದುಸ್ತರ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು. ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಗೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯೂ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯಳೂ ಆಗಿರುವವಳು ನೀನೇ.

ಶ್ರೀತುಲಸಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿಪ್ರರು ಯಾರೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಶ್ರಾದ್ಧವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.

ತುಲಸೀಪತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾರಾದರೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಪೂಜೆಯು ಆಸುರೀಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ಜಪ, ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ, ಶ್ರಾದ್ಧ, ದೇವತಾರ್ಚನೆ, ತರ್ಪಣ, ಮಾರ್ಜನೆ ಮೊದಲಾದ ಯಾವುದನ್ನೂ ತುಲಸಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬಾರದು.

ತುಲಸಿಯ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಣಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಜಪವು ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯದ ಯಾವ ವಿಪ್ರನೂ ಕೂಡ ಶ್ವಪಚನಿಗಿಂತ ಅಧಮನು.

ಹೀಗೆ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾರದ ಮತ್ತು ಸನಕಾದಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಸನಕಾದಿಗಳು ವೇದವ್ಯಾಸರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ವೇದವ್ಯಾಸರು ಶುಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಶುಕರು ವಾಮದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ವಾಮದೇವರು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಮುನಿಗಳು ಮನುಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಈ ರೀತಿ ಅರಿತವನು ಸ್ತ್ರೀಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ವೀರಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಮಹಾದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದೇಹಾಂತದಲ್ಲಿ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಉಪನಿಷತ್ತು.

ಹೀಗೆ ತುಲಸ್ಯುಪನಿಷತ್ ಸಮಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.