തുളസ്യുപനിഷത്ത്

തുളസ്യുപനിഷത്ത്

ഇനി തുളസ്യുപനിഷത്തിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കും. ഋഷി നാരദനാണ്.

ഛന്ദസ്സ് അഥർവാംഗിരസ്സ്. ദേവത അമൃതയായ തുളസിയാണ്.

ബീജം സുധയാണ് (അമൃത്). ശക്തി വസുധയാണ്. കീലകം നാരായണനാണ്.

ശ്യാമവർണ്ണയും ശ്യാമളശരീരിണിയും ഋക്കിന്റെ സ്വരൂപിണിയും യജുസ്സിനെ മനസ്സിലുള്ളവളും ബ്രഹ്മവും അഥർവവും പ്രാണനായിട്ടുള്ളവളും കല്പവൃക്ഷം കൈയിലുള്ളവളും പുരാണങ്ങളിൽ വർണ്ണിക്കപ്പെട്ടവളും അമൃതിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ചവളും അമൃതരസമഞ്ജരിയും അനന്തയും അനന്തരസഭോഗത്തെ നൽകുന്നവളും വൈഷ്ണവിയും വിഷ്ണുവിനു വല്ലഭയും മൃത്യുജന്മങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും ദർശനത്താൽ പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും സ്പർശനത്താൽ പവിത്രീകരിക്കുന്നവളും വന്ദനത്താൽ രോഗങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും സേവനത്താൽ മൃത്യുവിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും വൈകുണ്ഠത്തിലെ ആരാധനയാൽ ആപത്തുകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവളും ഭക്ഷണത്താൽ ജ്ഞാനത്തെ നൽകുന്നവളും പ്രദക്ഷിണത്താൽ ദാരിദ്ര്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും വേരിലെ മൃത്തിക ലേപനത്താൽ മഹാപാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും ഘ്രാണതർപ്പണത്താൽ ആന്തരികമാലിന്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും ആയ തുളസിയെ, ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവൻ വൈഷ്ണവനാകുന്നു.

വ്യർത്ഥമായി ഛേദിക്കരുത്. കണ്ടാൽ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യണം. ദ്വാദശിയിൽ സ്പർശിക്കരുത്. പർവ്വങ്ങളിൽ പറിക്കരുത്. പറക്കുന്നവൻ വിഷ്ണുഹന്താവാകുന്നു. ശ്രീതുളസിക്കു സ്വാഹാ. വിഷ്ണുപ്രിയയ്ക്കു സ്വാഹാ. അമൃതയ്ക്കു സ്വാഹാ.

ശ്രീതുളസിയെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. വിഷ്ണുപ്രിയയായവളെ ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു. ആ അമൃത ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.

അമൃതേ, നീ അമൃതരൂപിണിയാകുന്നു. അമൃതത്വത്തെ നൽകുന്നവളാകുന്നു. ക്ഷീരസാഗരകന്യകേ, നീ എന്നെ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്ധരിക്കേണമേ.

ശ്രീസഖീ, നീ എക്കാലവും ആനന്ദസ്വരൂപിണിയും മുകുന്ദന്റെ സദാ പ്രിയയും ആകുന്നു. ദുർല്ലഭേ, വരദയും അഭയവുമായ ഹസ്തങ്ങളാൽ എന്നെ കടാക്ഷിക്കേണമേ.

വൃക്ഷമല്ലാത്ത വൃക്ഷരൂപിണിയായ നീ എന്റെ വൃക്ഷത്വത്തെ (സംസാരവൃക്ഷത്തെ) നശിപ്പിക്കേണമേ. തുളസീ, നീ അതുല്യരൂപിണിയും കോടിക്കണക്കിനു തുലാകൾക്കു സമാനയും ജരയില്ലാത്തവളും ആകുന്നു.

അതുല്യേ, നിനക്കു തുല്യയായി ഹരി മാത്രമേയുള്ളു; മറ്റൊന്നുമില്ല. നീ തന്നെ ജഗത്തുകളുടെ ധാത്രിയും നീ തന്നെ വിഷ്ണുവല്ലഭയും ആകുന്നു.

നീ തന്നെ ദേവന്മാരാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നവളും നീ തന്നെ മോക്ഷദായിനിയും ആകുന്നു. നിന്റെ നിഴലിൽ ലക്ഷ്മി വസിക്കുന്നു. നിന്റെ മൂലത്തിൽ അവ്യയനായ വിഷ്ണുവും. ചുറ്റും എല്ലാ ദേവതകളും സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും നാഗങ്ങളും വസിക്കുന്നു.

ഏതളുടെ മൂലത്തിൽ സർവ്വതീർത്ഥങ്ങളും, ഏതളുടെ മധ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവും ദേവതമാരും, ഏതളുടെ അഗ്രത്തിൽ വേദശാസ്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടോ, ആ തുളസിയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

തുളസീ, ശ്രീസഖീ, ശുഭേ, പാപഹാരിണീ, പുണ്യദേ, നാരദനാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവളേ, നാരായണമനസ്സിനു പ്രിയേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ബ്രഹ്മാനന്ദാശ്രുവിൽ നിന്നു ജനിച്ചവളേ, വൃന്ദാവനത്തിൽ വസിക്കുന്നവളേ, സർവ്വാവയവങ്ങളാലും പൂർണ്ണയേ, അമൃതോപനിഷദ്രസമേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

കല്യാണീ, മഹാപാപമെന്ന കടത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ ഉദ്ധരിക്കേണമേ. സകല പാപങ്ങൾക്കും പ്രായശ്ചിത്തം നീ തന്നെയാണ്. ദേവന്മാർക്കും ഋഷികൾക്കും പിതൃക്കൾക്കും നീ എപ്പോഴും പ്രിയയാകുന്നു.

ശ്രീതുളസിയെ കൂടാതെ വിപ്രന്മാർ ശ്രാദ്ധം ചെയ്താൽ, ആ ശ്രാദ്ധം വ്യർത്ഥമാകുന്നു; അതു പിതൃക്കളിൽ എത്തുന്നില്ല.

തുളസീപത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് ആരെങ്കിലും പൂജ ചെയ്താൽ, ആ പൂജ ആസുരീയമാകുന്നു; വിഷ്ണുപ്രീതികരമാകുന്നില്ല.

യജ്ഞം, ദാനം, ജപം, തീർത്ഥം, ശ്രാദ്ധം, ദേവതാരാധന, തർപ്പണം, മാർജ്ജനം (ശുദ്ധികർമ്മം) എന്നിവ തുളസിയെ കൂടാതെ ചെയ്യരുത്.

തുളസീദാരുമണികളാൽ (ജപമാല) ചെയ്യുന്ന ജപം എല്ലാ അർത്ഥങ്ങളെയും സാധിപ്പിക്കുന്നു. ഇതു അറിയാത്ത ബ്രാഹ്മണനും ശ്വപചന്റെ (പട്ടിമാംസഭോജിയുടെ) അധമനാകുന്നു.

ഇങ്ങനെ ഭഗവാൻ നാരായണൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് അരുൾ ചെയ്തു. ബ്രഹ്മാവ് നാരദൻ, സനകാദികളോടും. സനകാദികൾ വേദവ്യാസനോടും. വേദവ്യാസൻ ശുകനോടും. ശുകൻ വാമദേവനോടും. വാമദേവൻ മുനികളോടും. മുനികൾ മനുക്കളോടും പറഞ്ഞു.

ഇപ്രകാരം അറിയുന്നവൻ സ്ത്രീഹത്യയിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു. അവൻ വീരഹത്യയിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു. അവൻ ബ്രഹ്മഹത്യയിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു. അവൻ മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു. അവൻ മഹാദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു. ദേഹാന്ത്യത്തിൽ വൈകുണ്ഠത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു, വൈകുണ്ഠത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഇതു ഉപനിഷത്ത്.

ഇതാണ് തുളസ്യുപനിഷത്ത് സമാപ്തം.