ഈശാവാസ്യോപനിഷത്ത്

ആ പരബ്രഹ്മം പൂർണമാണ്; ഈ പ്രത്യക്ഷ പ്രപഞ്ചവും പൂർണമാണ്. പൂർണത്തിൽനിന്നാണ് പൂർണം ഉദിക്കുന്നത്. പൂർണത്തിൽനിന്ന് പൂർണം എടുത്താലും പൂർണം തന്നെ ശേഷിക്കുന്നു. ഓം, ശാന്തി, ശാന്തി, ശാന്തി.

ഈ പരിവർത്തനശീലമായ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ചലിക്കുന്നതായി നിലനിൽക്കുന്നതെല്ലാം ഈശ്വരനാൽ ആവൃതവും വ്യാപ്തവുമാണ്. ത്യാഗത്തിലൂടെയും വൈരാഗ്യത്തിലൂടെയും നിങ്ങളുടെ യഥാർഥ ആത്മാവിനെ സംരക്ഷിക്കുകയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുക. ആരുടെയും ധനത്തിൽ മോഹിക്കരുത്.

ഈ ലോകത്ത് നിഷ്കാമമായ ധർമകർമങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്തുകൊണ്ട് നൂറു വർഷം പൂർണായുസ്സോടെ ജീവിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കണം. നിന്നെപ്പോലെയുള്ള മനുഷ്യന് ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു വഴിയില്ല; ഇതിലൂടെ കർമം ആത്മാവിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കുകയോ അതിനെ മലിനമാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.

സൂര്യനില്ലാത്തതും ആനന്ദരഹിതവും അസുരസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ആ ലോകങ്ങൾ അന്ധകാരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടവയാണ് — ആത്മീയ അന്ധകാരത്താൽ ആവൃതമായവ. അന്തരാത്മാവിലെ ദിവ്യാത്മാവിനെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് സ്വന്തം ആത്മാവിനെ കൊല്ലുന്നവർ മരണശേഷം അവിടേക്ക് പോകുന്നു.

ആത്മാവ് ചലനരഹിതമാണ്, എന്നാൽ ഏകമാണ്; മനസ്സിനെക്കാൾ വേഗമുള്ളത്. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ (ദേവന്മാർ) ഒരിക്കലും അതിനെ പിടിക്കാനാവില്ല, കാരണം അത് അവയ്ക്കു മുന്നിലാണ് നീങ്ങുന്നത്. നിശ്ചലമായിരിക്കെത്തന്നെ അത് ഓടുന്ന മറ്റെല്ലാറ്റിനെയും മറികടക്കുന്നു. അതിൽ മാതരിശ്വാവ് (പ്രാണവായു) എല്ലാ പ്രവൃത്തികളെയും ജീവനെയും താങ്ങിനിർത്തുന്നു.

അത് ചലിക്കുന്നു, അതേസമയം ചലിക്കുന്നതുമല്ല. അത് വളരെ ദൂരെയാണ്; എങ്കിലും അത് അടുത്തുമാണ്. ഇതിനെല്ലാം ഉള്ളിൽ അത് ഉണ്ട്; ഇതിനെല്ലാം പുറത്തും അത് ഉണ്ട്.

എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും ആത്മാവിൽ കാണുകയും ആത്മാവിനെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും കാണുകയും ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനിയായ ദർശകൻ ഒരിക്കലും ഒന്നിനോടും വെറുപ്പും ജുഗുപ്സയും അന്യതാബോധവും അനുഭവിക്കുന്നില്ല.

സത്യജ്ഞാനിയായ ബുദ്ധിമാന് സകല ജീവജാലങ്ങളും ആത്മാവ് മാത്രമായി മാറുമ്പോൾ, ആ ഏകത്വം എല്ലായിടത്തും കാണുന്നവന് എന്ത് മോഹവും എന്ത് ദുഃഖവുമുണ്ടാകും?

ആ ആത്മാവ് സർവവ്യാപിയും തേജോമയനും ശരീരരഹിതനും ക്ഷതമില്ലാത്തവനും സ്നായുക്കളില്ലാത്തവനും പരിശുദ്ധനും പാപത്താൽ സ്പർശിക്കപ്പെടാത്തവനുമാണ്. സർവദ്രഷ്ടാവും മനീഷിയും സർവോന്നതനും സ്വയംഭൂവുമായ അവൻ ശാശ്വതകാലങ്ങളിലുടനീളം ഓരോന്നിനും വേണ്ട കർത്തവ്യങ്ങളും വസ്തുക്കളും യഥോചിതം വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.

അവിദ്യയെ (ജ്ഞാനരഹിതമായ കേവല ലൗകിക കർമത്തെ) ഉപാസിക്കുന്നവർ ഘോരമായ അന്ധകാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. പ്രായോഗിക സാക്ഷാത്കാരമില്ലാതെ കേവലം സൈദ്ധാന്തിക ജ്ഞാനത്തിൽ മാത്രം മുഴുകുന്നവർ അതിലും വലിയ അന്ധകാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.

ഒരു ഫലം വിദ്യയാൽ ലഭിക്കുന്നു എന്നും മറ്റൊന്ന് അവിദ്യയാൽ ലഭിക്കുന്നു എന്നും അവർ പറയുന്നു. ഈ സത്യം ഞങ്ങൾക്ക് പഠിപ്പിച്ചു വിശദീകരിച്ചുതന്ന ജ്ഞാനികളായ ഋഷിമാരിൽനിന്ന് ഇങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങൾ കേട്ടത്.

വിദ്യയെയും അവിദ്യയെയും ഒരുമിച്ചു ശരിയായി അറിയുന്നവൻ, അവിദ്യയാൽ (നീതിപൂർവകമായ കർമത്താൽ) മരണത്തെ മറികടക്കുന്നു; വിദ്യയാൽ (ആധ്യാത്മിക ജ്ഞാനത്താൽ) അമൃതത്വം നേടുന്നു.

അവ്യക്ത കാരണത്തെമാത്രം ഉപാസിക്കുന്നവർ ഗാഢമായ അന്ധകാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. വ്യക്തമായ സൃഷ്ടഫലങ്ങളിൽ മാത്രം ആനന്ദിക്കുന്നവർ അതിലും വലിയ അന്ധകാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.

വ്യക്തത്താൽ (സംഭൂതി) ഒരു ഫലം ലഭിക്കുന്നു എന്നും, അവ്യക്തത്താൽ (അസംഭൂതി) മറ്റൊരു ഫലം ലഭിക്കുന്നു എന്നും അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയ ധീരരായ ഋഷിമാരിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

സൃഷ്ടിയും (സംഭൂതി) നാശവും (വിനാശം) ഒരുമിച്ച് അറിയുന്നവൻ, നശ്വരമായതിലൂടെ മർത്യമായ ക്ഷയത്തെ കടക്കുകയും, അമൃതമായ മൂലത്തിലൂടെ നിത്യജീവൻ നേടുകയും ചെയ്യുന്നു.

പരമസത്യത്തിന്റെ മുഖം ലൗകിക പ്രഭാവത്തിന്റെ തിളങ്ങുന്ന സ്വർണപാത്രത്താൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സർവത്തിന്റെയും പോഷകനായ, ഹേ സൂര്യദേവാ (പൂഷൻ), സത്യത്തിലും ധർമത്തിലും സമർപ്പിതനായ എനിക്ക് യാഥാർഥ്യം ദർശിക്കാൻ അതിനെ അനാവൃതമാക്കണമേ.

ഹേ പൂഷൻ, ഏകാകിയായ സഞ്ചാരീ, നീതിയുടെ വിതരണക്കാരാ, സൂര്യാ, പ്രജാപതിയുടെ പുത്രാ! അന്ധമാക്കുന്ന രശ്മികൾ പിൻവലിച്ച്, തീക്ഷ്ണമായ പ്രകാശം ഒതുക്കിയാലും. അങ്ങയുടെ ഏറ്റവും മംഗളകരവും കൃപാപൂർണവുമായ രൂപം ഞാൻ ദർശിക്കുന്നു. സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്ന ആ പരമപുരുഷൻ — അവൻ തന്നെയാണ് ഞാൻ (സോഹമസ്മി)!

എന്റെ പ്രാണവായു അനശ്വരവും സർവവ്യാപിയുമായ പ്രാണനിൽ ലയിക്കട്ടെ; ഈ മർത്യശരീരം ഭസ്മമാകട്ടെ. ഓം! ഹേ സങ്കൽപവാനായ മനസ്സേ, ഓർക്കുക! ചെയ്തതെല്ലാം ഓർക്കുക! ഹേ മനസ്സേ, ഓർക്കുക! നിന്റെ കർമങ്ങൾ ഓർക്കുക!

ഹേ അഗ്നിദേവാ, ദിവ്യപ്രകാശമേ, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ മാർഗങ്ങളും കർമങ്ങളും അറിയുന്നവനേ! ഉത്തമമായ ധർമപഥത്തിലൂടെ യഥാർഥവും ശാശ്വതവുമായ ആധ്യാത്മിക സമ്പത്തിലേക്ക് ഞങ്ങളെ നയിച്ചാലും. ഞങ്ങളിൽനിന്ന് എല്ലാ വക്രമായ, അധഃപതിപ്പിക്കുന്ന പാപങ്ങളും നീക്കിയാലും. ഞങ്ങളുടെ ആഴമേറിയതും ആവർത്തിച്ചുച്ചരിച്ചതുമായ വണക്കവാക്കുകൾ അങ്ങേക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.