ശ്രീ ഗണപത്യഥർവശീർഷം

ഓം എന്ന പരമപദത്തോടെ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ ചെവികൊണ്ട് ശുഭമായത് കേൾക്കുമാറാകട്ടെ. യജ്ഞയോഗ്യരായ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ കണ്ണുകൊണ്ട് ശുഭമായത് കാണുമാറാകട്ടെ.

സ്ഥിരമായ അവയവങ്ങളോടും ശരീരങ്ങളോടും കൂടി സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർക്ക് ഹിതമായ ആയുസ്സ് പ്രാപിക്കുമാറാകട്ടെ.

ഓം, വർദ്ധിച്ച കീർത്തിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ. സർവ്വജ്ഞനായ പൂഷാവ് ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ.

അരിഷ്ടനേമിയായ താർക്ഷ്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ. ബൃഹസ്പതി ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ.

ഓം, ആ പരമാത്മാവ് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. അത് വക്താവിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ. അത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. അത് വക്താവിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ഓം, ശാന്തി. ശാന്തി. ശാന്തി.

ഉപനിഷത്ത്. ഹരിഃ ഓം, ഗണപതിക്ക് നമസ്കാരം.

നീയാണ് പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ആ തത്ത്വമായിരിക്കുന്നത്. നീയാണ് ഏകമായ കർത്താവും.

നീയാണ് ഏകമായ ധാതാവും. നീയാണ് ഏകമായ ഹർത്താവും.

നീതന്നെയാണ് ഈ സർവ്വവും, നിശ്ചയമായും ബ്രഹ്മം.

നീ സാക്ഷാൽ ആത്മാവാണ്, നിത്യനും.

ഞാൻ ഋതത്തെ പറയും. ഞാൻ സത്യത്തെ പറയും.

നീ എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ. വക്താവിനെ രക്ഷിക്കേണമേ. ശ്രോതാവിനെ രക്ഷിക്കേണമേ.

ദാതാവിനെ രക്ഷിക്കേണമേ. ധാതാവിനെ രക്ഷിക്കേണമേ.

ഉപദേഷ്ടാവിനെ രക്ഷിക്കേണമേ. ശിഷ്യനെ രക്ഷിക്കേണമേ.

പിന്നിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ. മുന്നിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ.

വടക്കു നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ. തെക്കു നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ.

മേൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ. കീഴിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ.

സർവ്വത്രയും എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ. ചുറ്റിലും നിന്ന് രക്ഷിക്കേണമേ.

നീ വാങ്മയനാണ്. നീ ചിൻമയനാണ്.

നീ ആനന്ദമയനാണ്. നീ ബ്രഹ്മമയനാണ്.

നീ സച്ചിദാനന്ദനും അദ്വിതീയനുമാണ്.

നീ പ്രത്യക്ഷമായ ബ്രഹ്മമാണ്.

നീ ജ്ഞാനമയനും വിജ്ഞാനമയനുമാണ്.

ഈ സർവ്വ ജഗത്തും നിന്നിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നു.

ഈ സർവ്വ ജഗത്തും നിങ്കൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ഈ സർവ്വ ജഗത്തും നിങ്കൽ ലയിക്കും.

ഈ സർവ്വ ജഗത്തും നിന്നിൽ പ്രതീതമാകുന്നു.

നീ ഭൂമിയും ജലവും അഗ്നിയും വായുവും ആകാശവുമാകുന്നു.

നീ നാലു വാക്കിന്റെ പദങ്ങളുമാകുന്നു.

നീ ഗുണത്രയത്തിനും അതീതനാണ്. നീ അവസ്ഥാത്രയത്തിനും അതീതനാണ്.

നീ ദേഹത്രയത്തിനും അതീതനാണ്. നീ കാലത്രയത്തിനും അതീതനാണ്.

നീ മൂലാധാരത്തിൽ നിത്യം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

നീ ശക്തിത്രയത്തിന്റെ ആത്മാവാണ്.

യോഗികൾ നിന്നെ നിത്യം ധ്യാനിക്കുന്നു.

നീ ബ്രഹ്മാവും നീ വിഷ്ണുവും നീ രുദ്രനും നീ ഇന്ദ്രനും നീ അഗ്നിയും നീ വായുവും നീ സൂര്യനും നീ ചന്ദ്രനും നീ ഭൂർഭുവഃസ്വരോം എന്ന ബ്രഹ്മവുമാണ്.

മുൻപ് 'ഗ'ണ എന്നാരംഭിച്ചിട്ട്, അതിനുശേഷം 'അ'കാരം എന്ന വർണ്ണത്തെ ഉച്ചരിച്ചുവേണം.

അതിനുശേഷം അനുസ്വാരം. അർദ്ധേന്ദുവിനാൽ ശോഭിച്ചതും താരകംകൊണ്ട് പൂർണ്ണവുമായിരിക്കുന്നു.

ഇതാണ് നിന്റെ മന്ത്രസ്വരൂപം. 'ഗ'കാരം പൂർവ്വരൂപമാണ്.

'അ'കാരം മദ്ധ്യരൂപമാണ്. അനുസ്വാരം അന്ത്യരൂപമാണ്.

ബിന്ദു ഉത്തരരൂപമാണ്. നാദം സന്ധാനമാണ്.

സംഹിതാസന്ധിയാണ്. ഇതാണ് ഗണേശവിദ്യ.

ഗണകഋഷി. നിചൃത് എന്ന ഗായത്രീഛന്ദസ്സ്.

ഗണപതിയാണ് ദേവത. 'ഓം ഗം ഗണപതയേ നമഃ'.

ഏകദന്തനെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. വക്രതുണ്ഡനെ ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ആ ദന്തി ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.

ഏകദന്തനും നാലു കരങ്ങളും പാശവും അങ്കുശവും ധരിച്ചവനും,

ദന്തവും വരവും കരങ്ങളിൽ ധരിച്ചവനും മൂഷികധ്വജനും,

രക്തവർണ്ണനും ലംബോദരനും ശൂർപകർണ്ണനും രക്തവസ്ത്രധാരിയും,

രക്തഗന്ധം പൂശിയ അംഗങ്ങളോടും രക്തപുഷ്പങ്ങളാൽ നല്ലപോലെ പൂജിക്കപ്പെട്ടവനും,

ഭക്തന്മാരിൽ അനുകമ്പയുള്ള ദേവനും ജഗത്കാരണനും അച്യുതനും,

പ്രകൃതിയിൽനിന്നും പുരുഷനിൽനിന്നും പരനായി സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവനും,

ഇപ്രകാരം നിത്യം ധ്യാനിക്കുന്ന യോഗി യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്്ൻ.

വ്രാതപതയേ നമഃ. ഗണപതയേ നമഃ. പ്രമഥപതയേ നമഃ. ലംബോദരായ ഏകദന്തായ നിനക്ക് നമസ്കാരം.

വിഘ്നനാശിനേ ശിവസുതായ ശ്രീവരദമൂർത്തയേ നമോ നമഃ.

ഈ അഥർവശീർഷത്തെ ജപിക്കുന്നവൻ, അവൻ ബ്രഹ്മപദത്തിന് യോഗ്യനാകും.

അവൻ എല്ലായിടത്തും സുഖം അനുഭവിക്കും. അവന് സർവ്വ വിഘ്നങ്ങളാലും ബാധയുണ്ടാകില്ല.

അവൻ പഞ്ചമഹാപാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനാകും.

വൈകുന്നേരം ജപിക്കുന്നവൻ പകൽ ചെയ്ത പാപത്തെ നശിപ്പിക്കും.

പ്രഭാതത്തിൽ ജപിക്കുന്നവൻ രാത്രിയിൽ ചെയ്ത പാപത്തെ നശിപ്പിക്കും.

വൈകുന്നേരവും പ്രഭാതവും ജപിക്കുന്നവൻ പാപമില്ലാത്തവനാകും.

എല്ലായിടത്തും ജപിക്കുന്നവൻ വിഘ്നമില്ലാത്തവനാകും.

ധർമ്മത്തെയും അർത്ഥത്തെയും കാമത്തെയും മോക്ഷത്തെയും അവൻ പ്രാപിക്കും.

ഈ അഥർവശീർഷം ശിഷ്യനല്ലാത്തവന് കൊടുക്കരുത്.

ആരെങ്കിലും മോഹത്താൽ കൊടുത്താൽ അവൻ പാപിയായിത്തീരും. ആയിരം പ്രാവൃത്തി ചെയ് ംഞാൽ, ഏത് കാമത്തെ ജപി ച്aൽ ആ കാമം ഇതിനാൽ ് പ്രാപി ച്¹കാം.

ഇതിനാൽ ഗണപതിയെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ വാഗ്മിയാകുന്നു.

ചതുർത്ഥിയിൽ ഉപവാസത്തോടെ ജപിക്കുന്നവൻ വിദ്യാവാനാകുന്നു; അവൻ യശസ്വിയാകുന്നു.

ഇതു അഥർവണന്റെ വാക്യമാണ്. ബ്രഹ്മാദി ആവരണത്തെ അറിയുന്നവൻ ഒരിക്കലും ഭയപ്പെടുന്നില്ല.

ദൂർവാങ്കുരങ്ങൾ കൊണ്ട് യജിക്കുന്നവൻ വൈശ്രവണനു (കുബേരനു) സമാനനാകുന്നു.

ലാജങ്ങൾ (വറുത്ത അരി) കൊണ്ട് യജിക്കുന്നവൻ യശസ്വിയാകുന്നു.

അവൻ മേധാവിയാകുന്നു.

ആയിരം മോദകങ്ങൾ കൊണ്ട് യജിക്കുന്നവൻ ഇച്ഛിച്ച ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

നെയ്യിൽ മുക്കിയ സമിധകൾ കൊണ്ട് യജിക്കുന്നവൻ സർവ്വവും നേടുന്നു; അവൻ സർവ്വവും നേടുന്നു.

എട്ടു ബ്രാഹ്മണരെക്കൊണ്ട് ഇതു ശരിയായി ജപിപ്പിച്ചവൻ സൂര്യനെപ്പോലെ തേജസ്വിയാകുന്നു.

സൂര്യഗ്രഹണസമയത്ത് മഹാനദീതീരത്തോ പ്രതിമയുടെ സമീപത്തോ ജപിക്കുന്നവൻ സിദ്ധമന്ത്രനാകുന്നു.

അവൻ മഹാവിഘ്നത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു; മഹാദോഷത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു.

അവൻ മഹാപാപത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു.

അവൻ സർവ്വജ്ഞനാകുന്നു; അവൻ സർവ്വജ്ഞനാകുന്നു.

ഇപ്രകാരം അറിയുന്നവൻ — ഇതാണ് ഉപനിഷത്ത്.

ശാന്തി മന്ത്രം: ഓം. അവൻ നമ്മെ ഇരുവരെയും സംരക്ഷിക്കട്ടെ; അവൻ നമ്മെ ഇരുവരെയും പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ശക്തിയോടെ പ്രവർത്തിക്കാം.

നമ്മുടെ അധ്യയനം തേജസ്വിയാകട്ടെ; നമ്മൾ പരസ്പരം വെറുക്കാതിരിക്കട്ടെ.

ഓം. ഹേ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ ചെവികൊണ്ട് മംഗളം കേൾക്കട്ടെ; ഹേ യജ്ഞാർഹരേ, ഞങ്ങൾ കണ്ണുകൊണ്ട് മംഗളം കാണട്ടെ.

സ്ഥിരമായ അംഗങ്ങളോടും ശരീരങ്ങളോടും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവതകൾക്ക് പ്രിയമായ ആയുസ്സ് ഞങ്ങൾ അനുഭവിക്കട്ടെ.

ഓം. പുരാതന കീർത്തിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ നമുക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ; സർവ്വജ്ഞനായ പൂഷാവ് നമുക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ.

അരിഷ്ടനേമിയായ താർക്ഷ്യൻ നമുക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ; ബൃഹസ്പതി നമുക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ.

ഓം ശാന്തി, ശാന്തി, ശാന്തി. ഇതോടെ ശ്രീ ഗണപത്യഥർവ്വശീർഷം സമാപ്തമായി.