ශ්රී ගණපති අථර්ව ශීර්ෂය (ගණේශ උපනිෂද්)
ගණපති අථර්වශීර්ෂය (ගණපති උපනිෂත්), ගණේශව බ්රහ්මයා හා ආත්මය ලෙස ප්‍රශංසා කරන අථර්වවේද සම්ප්රදායේ පාඨයකි.
ගාථා
දෙවියනි, අපි කන්වලින් යහපත අසමු. යජනීය වූ දෙවිවරුනි, අපි ඇස්වලින් යහපත දකිමු.
පදය 1
ස්ථිර ශරීරාවයවයන්ගෙන් හා ශරීරවලින් ප්‍රශංසා කරමින්, දෙවියන්ට හිතකර වූ යම් ආයුෂක් ඇත්ද එය අපි ලබමු.
පදය 2
ඕම්, වෘද්ධශ්‍රවස් නම් වූ ඉන්ද්‍ර අපට ස්වස්තිය (යහපත) දෙත්වා. විශ්වවේදා නම් වූ පූෂා අපට ස්වස්තිය දෙත්වා.
පදය 3
අරිෂ්ටනේමි නම් වූ තාර්ක්ෂ්‍ය (ගරුඩ) අපට ස්වස්තිය දෙත්වා. බෘහස්පති අපට ස්වස්තිය දෙත්වා.
පදය 4
ඕම්, ඒ (බ්‍රහ්ම) මාව ආරක්ෂා කරත්වා. ඒ වක්තෘවරයාව ආරක්ෂා කරත්වා. මාව ආරක්ෂා කරත්වා. වක්තෘවරයාව ආරක්ෂා කරත්වා. ඕම් ශාන්තිය, ශාන්තිය, ශාන්තිය.
පදය 5
උපනිෂදය. හරි ඕම්. ගණපතියනි, ඔබට නමස්කාර වේවා.
පදය 6
ඔබම ප්‍රත්‍යක්ෂ වූ ‘තත්ත්වමසි’ යන සත්යය වෙහිය. ඔබම එකම කර්තෘ වෙහිය.
පදය 7
ඔබම එකම ධාරකයා වෙහිය. ඔබම එකම හර්තෘ (විනාශ කරන්නා) වෙහිය.
පදය 8
ඔබම මේ සියල්ල වන බ්‍රහ්ම වෙහිය.
පදය 9
ඔබ සාක්ෂාත් වූ නිත්‍ය ආත්මය වෙහිය. (1)
පදය 10
ස්වරූපතත්ත්වය. (මම) ඍතය (සත්යය) කියමි. (මම) සත්යය කියමි. (2)
පදය 11
ඔබ මාව ආරක්ෂා කරන්න. වක්තෘවරයාව ආරක්ෂා කරන්න. ශ්‍රෝතෘවරයාව ආරක්ෂා කරන්න.
පදය 12
දාතෘවරයාව ආරක්ෂා කරන්න. ධාතෘවරයාව ආරක්ෂා කරන්න.
පදය 13
ආනූචාන (ගුරුවරයා) ආරක්ෂා කරන්න. ශිෂ්‍යයා ආරක්ෂා කරන්න.
පදය 14
පසුපසින් ආරක්ෂා කරන්න. ඉදිරියෙන් ආරක්ෂා කරන්න.
පදය 15
උතුරු දිශාවෙන් ආරක්ෂා කරන්න. දකුණු දිශාවෙන් ආරක්ෂා කරන්න.
පදය 16
උඩින් ආරක්ෂා කරන්න. යටින් ආරක්ෂා කරන්න.
පදය 17
හැම පැත්තෙන්ම මාව ආරක්ෂා කරන්න, සම්පූර්ණයෙන් ආරක්ෂා කරන්න. (3)
පදය 18
ඔබ වාක්මය වෙහිය. ඔබ චින්මය (සිත්මය) වෙහිය.
පදය 19
ඔබ ආනන්දමය වෙහිය. ඔබ බ්‍රහ්මමය වෙහිය.
පදය 20
ඔබ සත්-චිත්-ආනන්ද වූ අද්විතීය (දෙවැන්නක් නැති) වෙහිය.
පදය 21
ඔබ ප්‍රත්‍යක්ෂ බ්‍රහ්ම වෙහිය.
පදය 22
ඔබ ඥානමය හා විඥානමය වෙහිය. (4)
පදය 23
මේ සියලු ලෝකය ඔබෙන් උපදී.
පදය 24
මේ සියලු ලෝකය ඔබ කෙරෙහි පවතී.
පදය 25
මේ සියලු ලෝකය ඔබ කෙරෙහි ලය වෙයි (විලීන වෙයි).
පදය 26
මේ සියලු ලෝකය ඔබ කෙරෙහි ප්‍රත්‍යෙති (නැවත ඒකරාශී වෙයි).
පදය 27
ඔබ පොළොව, ජලය, ගින්න, වාතය, අහස වෙහිය.
පදය 28
ඔබ වාක්හි සතර පද (වර්ග) වෙහිය. (5)
පදය 29
ඔබ ගුණත්‍රයට අතීත වෙහිය. ඔබ අවස්ථාත්‍රයට (ජාග්‍රත්, ස්වප්න, සුෂුප්ති) අතීත වෙහිය.
පදය 30
ඔබ දේහත්‍රයට (ස්ථූල, සූක්ෂ්ම, කාරණ) අතීත වෙහිය. ඔබ කාලත්‍රයට (අතීත, වර්තමාන, අනාගත) අතීත වෙහිය.
පදය 31
ඔබ නිත්‍යයෙන් මූලාධාරයෙහි ස්ථිත වෙහිය.
පදය 32
ඔබ ශක්තිත්‍රයාත්මක (ඉච්ඡා, ඥාන, ක්‍රියා යන ශක්ති තුනේ ස්වරූපය) වෙහිය.
පදය 33
යෝගීහු ඔබව නිත්‍යයෙන් ධ්‍යාන කරති.
පදය 34
ඔබ බ්රහ්මයා වෙහිය, ඔබ විෂ්ණු වෙහිය, ඔබ රුද්‍ර වෙහිය, ඔබ ඉන්ද්‍ර වෙහිය, ඔබ අග්නි වෙහිය, ඔබ වායු වෙහිය, ඔබ සූර්යයා වෙහිය, ඔබ චන්ද්‍රයා වෙහිය, ඔබ භූර් භුවඃ ස්වඃ ඕම් යන බ්‍රහ්ම වෙහිය. (6)
පදය 35
ගණේශ මන්ත්රය. පළමුව ‘ගණ’ යන පදය උච්චාරණය කොට, ඉන්පසු (එහි පළමු වර්ණය වන) ‘අ’ යන්න උච්චාරණය කොට.
පදය 36
පසුව අනුස්වාරය (බින්දුව) වේ. අර්ධචන්ද්‍රයෙන් අලංකෘත වේ. තාර (ප්‍රණව ඕම්) සමඟ යුක්ත වේ.
පදය 37
මෙය ඔබගේ මන්ත්‍රයේ ස්වරූපයයි. ‘ග’ කාරය පූර්ව රූපයයි.
පදය 38
‘අ’ කාරය මධ්‍යම රූපයයි. අනුස්වාරය අන්ත්‍ය (අවසාන) රූපයයි.
පදය 39
බින්දුව උත්තර රූපයයි. නාදය සන්ධානය (සම්බන්ධය) වේ.
පදය 40
සංහිතා සන්ධියයි. මේ ගණේශවිද්‍යාවයි.
පදය 41
ඍෂි ගණකයාය. ඡන්දස් නිචෘද් ගායත්‍රියයි. දේවතාවා ගණපතියි. ඕම් ගං ගණපතයේ නමඃ. (7)
පදය 42
ගණපති දේවතාවාය. ඕම් ගං ගණපතයේ නමඃ. (7)
පදය 43
ගණේශ ගායත්රිය. එකදත් ඇති ඔබව අපි දැනගනිමු. වක්‍රතුණ්ඩ (වක් වූ සොඬ ඇති) ඔබව අපි ධ්‍යාන කරමු.
පදය 44
ඒ දන්ති (ඇත්රුව ඇති තැනැත්තා) අපට ප්‍රචෝදනය කරත්වා (අපගේ බුද්ධිය ප්‍රේරණය කරත්වා). (8)
පදය 45
ගණේශ රූපය. එක් දළයක් ඇති, සිව් අත් ඇති, පාශය (තැඹිලි පටිය) හා අංකුශය (හක් ගෙඩිය) දරන්නාවූ.
පදය 46
රදය (දළය) හා වරදය (වර දෙන ඉරියව්) අත්වලින් දරමින්, මූෂක ධ්වජය (මීයා සහිත කොඩිය) ඇති.
පදය 47
රක්ත වර්ණ, ලම්බෝදර (එල්ලෙන බඩ ඇති), ශූර්පකර්ණ (කුල්ල වැනි කන් ඇති), රක්ත වස්ත්‍ර පැළඳි.
පදය 48
රක්ත ගන්ධයෙන් (රතු සඳුන් ආලේපයෙන්) අංග ලිප්ත වූ, රක්ත පුෂ්පයන්ගෙන් මනාව පූජිත වූ.
පදය 49
භක්තින්ට අනුකම්පා කරන දේවතාවා, ජගත්කාරණය, අච්‍යුතය.
පදය 50
සෘෂ්ටියේ ආරම්භයේදී ප්‍රකෘතියට හා පුරුෂයාටත් වඩා උතුම් වූ තැනැත්තා ආවිර්භූත වූ.
පදය 51
මෙසේ යමෙක් නිත්‍යයෙන් ධ්‍යාන කරයිද, ඒ යෝගියා යෝගීන්ගෙන් ශ්‍රේෂ්ඨ වේ. (9)
පදය 52
අෂ්ට නාම ගණපති. ව්රාතපතයේ නමස්කාර වේවා. ගණපතයේ නමස්කාර වේවා. ප්රමථපතයේ නමස්කාර වේවා. ලම්බෝදරය හා එකදන්තය වන ඔබට නමස්කාර වේවා.
පදය 53
විඝ්න නාශකයාට, ශිව පුත්‍රයාට, ශ්රී වරදමූර්තියට නමෝ නමඃ (නැවත නැවත නමස්කාරය). (10)
පදය 54
ඵලශ්‍රැතිය. යමෙක් මේ අථර්වශීර්ෂය කියවයිද, ඔහු බ්‍රහ්මභූය (බ්‍රහ්ම තත්ත්වය) සඳහා යෝග්‍ය වේ.
පදය 55
ඔහු හැමතැනම සුඛයෙන් වැඩෙයි. ඔහු කිසි විඝ්නයකින් නොපෙළෙයි.
පදය 56
ඔහු පංචමහාපාපයෙන් (මහා පව් පහෙන්) මිදෙයි.
පදය 57
සවස (සායම්) කාලයේ කියවන තැනැත්තා දවසේ කළ පාපය නසයි.
පදය 58
උදේ (ප්‍රාතඃ) කාලයේ කියවන තැනැත්තා රාත්‍රියේ කළ පාපය නසයි.
පදය 59
සවස හා උදේ යන දෙකේදීම පාඩම් කරන තැනැත්තා පාප රහිත වේ.
පදය 60
හැමතැනම කියවන තැනැත්තා විඝ්න රහිත වේ.
පදය 61
ඔහු ධර්ම, අර්ථ, කාම, මෝක්ෂ යන සතර ලබයි.
පදය 62
මේ අථර්වශීර්ෂය අශිෂ්‍යයාට (ශිෂ්‍ය නොවන අයෙකුට) දිය යුතු නොවේ.
පදය 63
යමෙක් මෝහයෙන් එය දෙයිද, ඔහු පාපී වේ. දහස් වර කියවීමෙන් යම් යම් කාමනාවක් උච්චාරණය කරයිද, ඒ ඒ කාමනාව ඔහු මෙයින් සාධනය කරගනී. (11)
පදය 64
මෙයින් ගණපතිට අභිෂේක කරන තැනැත්තේ වාග්මි (වාචාල) වේ.
පදය 65
චතුර්ථී දිනයේ (සඳේ හතරවන කලාවේ) අනාහාරයෙන් (නිරාහාරව) ජප කරන තැනැත්තා විද්‍යාවන්ත වේ. ඔහු යශෝවන් (කීර්තිමත්) වේ.
පදය 66
මෙසේ අථර්වණ වාක්‍යයයි. බ්‍රහ්මාදි ආවරණය (බ්‍රහ්ම ආදීන්ගේ වැස්ම) දත යුතුය. කිසිකලෙක බිය නොවේ. (12)
පදය 67
යමෙක් දුර්වා අංකුර (දුරුතණ පැළ) වලින් යජා කරයිද, ඔහු වෛශ්‍රවණ (කුබේරා) හා සමාන වේ.
පදය 68
යමෙක් ලාජ (පුපුඹු) වලින් යජා කරයිද, ඔහු යශෝවන් වේ.
පදය 69
ඔහු මේධාවන් (බුද්ධිමත්) වේ.
පදය 70
යමෙක් මොදක සහස්‍රයකින් (දහසක් මොදක) යජා කරයිද, ඔහු වාඤ්ඡිත ඵලය (කැමති ඵලය) ලබයි.
පදය 71
යමෙක් සාජ්‍ය සමිද් (ගිතෙල් ගැලූ ඉන්ධන) වලින් යජා කරයිද, ඔහු සියල්ල ලබයි, ඔහු සියල්ල ලබයි. (13)
පදය 72
අට දෙනෙකු වූ බ්‍රාහ්මණයන්ට මනාව ග්‍රාහණය කරවා (සම්ප්‍රදානය කොට), ඔහු සූර්ය වර්චස්වි (හිරුගේ තේජස ඇති) වේ.
පදය 73
සූර්යග්‍රහණයේදී මහා නදියක හෝ ප්‍රතිමා සමීපයේදී ජප කොට, ඔහු සිද්ධමන්ත්‍ර (සිද්ධ වූ මන්ත්ර ඇති) වේ.
පදය 74
ඔහු මහා විඝ්නයෙන් මිදෙයි. ඔහු මහා දෝෂයෙන් මිදෙයි.
පදය 75
ඔහු මහා පාපයෙන් මිදෙයි.
පදය 76
ඔහු සර්වවිද් (සියල්ල දන්නා) වේ, ඔහු සර්වවිද් වේ. (14)
පදය 77
යමෙක් මෙසේ දනීද, එය උපනිෂදයයි. (14)
පදය 78
ශාන්ති මන්ත්රය. ඕම්, ඔහු අප දෙදෙනාව ආරක්ෂා කරත්වා. ඔහු අප දෙදෙනාව පෝෂණය කරත්වා.
පදය 79
අපි දෙදෙනා එක්ව වීර්යය (ශක්තිය) උපදවමු.
පදය 80
අපගේ අධ්‍යයනය තෙජස්වී වේවා. අපි එකිනෙකාට වෛර නොකරමු.
පදය 81
ඕම්, දෙවියනි, අපි කන්වලින් යහපත අසමු. යජනීය වූ දෙවිවරුනි, අපි ඇස්වලින් යහපත දකිමු.
පදය 82
ස්ථිර ශරීරාවයවයන්ගෙන් හා ශරීරවලින් ප්‍රශංසා කරමින්, දෙවියන්ට හිතකර වූ යම් ආයුෂක් ඇත්ද එය අපි ලබමු.
පදය 83
ඕම්, වෘද්ධශ්‍රවස් නම් වූ ඉන්ද්‍ර අපට ස්වස්තිය දෙත්වා. විශ්වවේදා නම් වූ පූෂා අපට ස්වස්තිය දෙත්වා.
පදය 84
අරිෂ්ටනේමි නම් වූ තාර්ක්ෂ්‍ය අපට ස්වස්තිය දෙත්වා. බෘහස්පති අපට ස්වස්තිය දෙත්වා.
පදය 85
ඕම් ශාන්තිය, ශාන්තිය, ශාන්තිය. මෙසේ ශ්රී ගණපත්‍යථර්වශීර්ෂය සම්පූර්ණ වේ.
පදය 86
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
පසුබිම
ගණපති අථර්වශීර්ෂය (ගණපති උපනිෂත් ලෙසද හැඳින්වේ) බාධක නාශකයා වූ ගණේශ දේවයාට පුද කරන ගරුබහුමානයට ලක් වූ හින්දු පාඨයකි. එය සාම්ප්‍රදායිකව සතර වේදයන්ගෙන් එකක් වූ අථර්වවේදයට සම්බන්ධ වන අතර, කුඩා උපනිෂත්වක් ලෙස සැලකේ. මෙම පාඨය ප්රඥාව, ආරක්ෂාව හා සාර්ථකත්වය සඳහා ප්රාර්ථනාවක් ලෙස ගායනා කරන අතර, විශේෂයෙන් ගණේශ චතුර්ථි උත්සවයේදී හා දිනපතා නමස්කාරයේදී ජනප්‍රියය. එහි නියම දිනය හා රචකත්වය නොදන්නා නමුත්, ගණේශව අති උසස් දේවතාව ලෙස අවධානය යොමු කරන පුළුල් ගණපත්‍ය සම්ප්‍රදාය තුළ පැරණි හා බල සම්පන්න ශාස්ත්‍රයක් ලෙස පුළුල්ව පිළිගැනේ. ස්ථානය: සංස්කෘත ලේඛන පාඨය එය අථර්වවේදයේ හමු වන බව සටහන් කරයි. එය 'නමස්තේ ගණපතයේ' නමස්කාරයේ සිට ඵලශ්‍රුතිය දක්වා, ආරම්භයේ හා අවසානයේ එකම සාම ආරාධනාවකින් රාමුගත කර, අංක කරන ලද කොටස් දහහතරක් හරහා ගමන් කරයි.
ඔබ දැන සිටියාද?
ගණේශට පුද කළ උපනිෂත්
ගණපති අථර්වශීර්ෂය බාධක නාශකයෙකු ලෙස ගණේශව අති උසස් බ්රහ්මයා—අවසාන, ආකාරයක් නැති සත්යය—දක්වා උසස් කරන පසුකාලීන උපනිෂත්වකි (දාර්ශනික පාඨයකි). එය අථර්වවේද සම්ප්රදායේ කොටසක් වන අතර, එබැවින් 'අථර්වශීර්ෂ' යන නම ලබා ඇත.
ව්යුහය හා ගායන සන්දර්භය
මෙම පාඨය එකම සාන්ති (සාම) මන්ත්රයෙන්, සුභදායක දේ පමණක් ඇසීම හා දැකීම සඳහා ප්රාර්ථනාවක්, ආරම්භ වී අවසන් වේ. එය කොටස් 14ක් (බොහෝවිට ඛණ්ඩ ලෙස හැඳින්වේ) බවට බිඳ ඇත, ඒවාට මන්ත්ර කොටසක්, ගණේශගේ ස්වරූප විස්තරයක්, නම් අටක ලැයිස්තුවක් හා ඵලශ්රුතියක් (ප්රතිලාභ ප්රකාශය) ඇතුළත් වේ.
මූලික මන්ත්රය හා ගායත්රිය
35–42 පද ඕම් ගම් ගණපතයේ නමඃ බීජ මන්ත්රය එහි ස්වර අංග—ග, අ, නාසික ම්, හා බින්දු (තිත) සහ නාද (කම්පනය)—වලට බිඳ විස්තර කරයි. 43–44 පද ඉන්පසු ගණේශ ගායත්රිය දෙයි: ඒකදන්තායෙ විද්මහේ, වක්රතුණ්ඩායෙ ධීමහි, තන්නෝ දන්තිඃ ප්රචෝදයාත්—එක-දළ, වක්ර-ඌරු ස්වාමියාගෙන් ප්රබෝධය සඳහා ප්රාර්ථනාවකි.
ගණේශ අති උසස් අනන්යතාව ලෙස
5–34 පද නැවත නැවත ප්රකාශ කරන්නේ ගණේශ පමණක් අවසාන සත්යය බවයි: ත්වමේව සර්වම් ඛල්විදම් බ්රහ්මාසි ('ඔබම සැබවින්ම මෙම බ්රහ්මය සියල්ලයි'). ඔහු මූලද්රව්ය පහ, ත්රිගුණ, විඥානයේ තත්ත්ව තුන, හා කායත්රය සමඟ හඳුනාගනු ලබන අතර, ඔහුව අද්වෛත, සර්වව්යාප්ත ආත්මය බවට පත් කරයි.
ඵලශ්රුතියේ ප්රතිඥා හා සීමා
අවසාන කොටස (54–77 පද) බලගතු ප්රතිඵල ලැයිස්තුගත කරයි: ගායනය මහත් පාප ඉවත් කරයි, වස්තුව, ප්රඥාව හා මෝක්ෂය පිරිනමයි. එය එසේම අයෝග්ය ශිෂ්යයෙකුට මෙම පාඨය ඉගැන්විය නොයුතු බවට අනතුරු අඟවයි (අශිෂ්යාය න දේයම්), හා මුළාවෙන් දුන්නේ නම්, ගුරුවරයා පාපී වේ. දහසක් මෝදක පූජා කිරීම හෝ ගිතෙල් තැවරූ දර පූජා කිරීම වැනි විශේෂිත චාරිත්ර සියලු අභිලාෂ ඉටු කරන බව කියනු ලැබේ.
Ganesh
හින්දු ධර්මය වෙතින් තවත්
සියල්ල බලන්නසම්බන්ධිත ඉගැන්වීම්
එකම ඉගැන්වීම, විවිධ සම්ප්‍රදායන් හරහා ප්‍රතිධ්වනිත වේ