തീർത്ഥങ്കരന്മാരെ സ്തുതിക്കുന്ന ജൈന ഭക്തി ഗീതങ്ങൾ.
ജൈനമതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന സ്തോത്രമാണിത്. നാല്പത്തിയെട്ട് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഈ കൃതി, ജിനേന്ദ്രനെ (ആദിനാഥനെ) സ്തുതിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യഗുണങ്ങളെ വർണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സ്തോത്രം ചൊല്ലുന്നവർക്ക് എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും സംരക്ഷണം ലഭിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ജൈനമതത്തിലെ 24 തീർത്ഥങ്കരന്മാരെ സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു ഭക്തിഗാനമാണിത്. ഇത് അവരുടെ അനുഗ്രഹം തേടി, ആത്മീയ വിമോചനവും സമാധാനവും ലഭിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഈ സ്തോത്രം ജൈനമതത്തിലെ 23-ാം തീർത്ഥങ്കരനായ പാർശ്വനാഥനെ സ്തുതിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിലെ തടസ്സങ്ങളും ദുരിതങ്ങളും നീക്കാനും മോക്ഷം പ്രാപിക്കാനും ഇത് ചൊല്ലുന്നു.
ജൈനമതത്തിലെ തീർത്ഥങ്കരന്മാരെ (ജിനേന്ദ്രന്മാർ) സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു പുരാതന സംസ്കൃത സ്തോത്രമാണ് ഇത്. ഈ ജിനേന്ദ്രന്മാരുടെ നാമജപവും ധ്യാനവും ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തി നേടാനും മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്താനും സഹായിക്കുമെന്ന് ഈ കൃതി പഠിപ്പിക്കുന്നു.
മണതുംഗാചാര്യർ (മണതുംഗ സൂരി) രചിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്ന ഈ സ്തോത്രം ജൈനപാരമ്പര്യത്തിൽ പ്രധാനമാണ്. പാർശ്വനാഥൻ രാക്ഷസനായ ധനഞ്ജയനെ അടക്കിയതിന്റെ കഥ ഇതിൽ പരാമർശിക്കുന്നു. ഭയവും ദുഃഖവും അകറ്റാൻ ഭക്തർ ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നു.
ജൈനമതത്തിലെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് തീർത്ഥങ്കരന്മാരായ അജിതനാഥനെയും ശാന്തിനാഥനെയും സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു ഭക്തിഗീതമാണിത്. ഓരോ വരിയിലും ഈ ദിവ്യജിനന്മാരെ വന്ദിച്ചുകൊണ്ട്, സംസാരമെന്ന കടൽ കടക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
ജൈനമതത്തിലെ 24-ാം തീർത്ഥങ്കരനായ മഹാവീരനെ (വർദ്ധമാന) സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു ഭക്തിഗീതമാണിത്. ഈ ശ്ലോകം സംസാരസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാനുള്ള മാർഗമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.