ସ୍ତବନ

ଭକ୍ତାମର ସ୍ତୋତ୍ର, ପ୍ରଥମ ତୀର୍ଥଙ୍କର ଋଷଭନାଥଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ୪୮ ଶ୍ଲୋକର ଏକ ଜୈନ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମାନତୁଙ୍ଗଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ଶ୍ରେୟ ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ପାଠ କରାଯାଏ।

ଏହା ଏକ ଜୈନ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯେଉଁଥିରେ ୨୪ ଜଣ ତୀର୍ଥଙ୍କର (ଜିଣ) ଙ୍କ ନାମ ଓ ଗୁଣ ଗାନ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଛି।

ନବସ୍ମରଣର ଅନ୍ତର୍ଗତ ପାଞ୍ଚ ଶ୍ଲୋକର ଏହି ଜୈନ ସ୍ତୋତ୍ର ୨୩ତମ ତୀର୍ଥଙ୍କର ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ଓ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ ପାଇଁ।

ଏହା ଏକ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯେଉଁଥିରେ ଜିନ (ମୁକ୍ତିଦାତା ପରମ ପୁରୁଷ)ଙ୍କ ନାମ ଓ ଚରଣର ମହିମା ଗାନ କରାଯାଇଛି। ଏହି ପଠନ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇ ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।

ଏହା ଏକ ଜୈନ ଭକ୍ତି ସ୍ତୋତ୍ର ଯାହା ୨୩ତମ ତୀର୍ଥଙ୍କର ଭଗବାନ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଏଥିରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଯେ କିପରି ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଏକ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସକୁ ପରାଜିତ କଲା, ଏବଂ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ଜପ ଭୟ ଦୂର କରେ, ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ଏକ ଭଲ ପୁନର୍ଜନ୍ମ କରାଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।

ଏହି ଜୈନ ସ୍ତୋତ୍ର ତୀର୍ଥଙ୍କର ଅଜିତ ଓ ଶାନ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେମାନଙ୍କ ଗୁଣର ପ୍ରଶଂସା କରେ ଏବଂ ସଂସାର ସାଗର ପାର କରିବାରେ ସହାୟତା ମାଗେ।

ଏହି ଶ୍ଲୋକଟି ଜୈନ ଧର୍ମର ତୀର୍ଥଙ୍କର ଭଗବାନ ମହାବୀର (ବର୍ଦ୍ଧମାନ) ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଜଣାଇବା ପାଇଁ ରଚିତ ଏକ ସ୍ତୁତି। ଏହା ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗୁରୁତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।