স্তৱন

ভক্তামৰ স্তোত্ৰ হৈছে জৈন ধৰ্মৰ এটি প্ৰসিদ্ধ স্তোত্ৰ, যি প্ৰথম তীৰ্থংকৰ ঋষভনাথ (আদিনাথ)ৰ স্তুতিৰ ৰচনা। এই স্তোত্ৰ পাঠ কৰিলে শান্তি, সুৰক্ষা আৰু আধ্যাত্মিক উন্নতি লাভ হয়।

এই জৈন স্তোত্রটো (স্তুতি)ত ২৪ গৰাকী তীৰ্থংকৰৰ নাম আৰু গুণগান কৰা হৈছে, যিসকলে জীৱনৰ পৰা সংসাৰৰ বন্ধন কাটি মুক্তি লাভ কৰিছিল। এই স্তোত্র পাঠ কৰিলে তেওঁলোকৰ আশীৰ্বাদ পোৱা যায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এইটো জৈন ধৰ্মৰ এটি প্ৰাৰ্থনামূলক স্তোত্ৰ, য'ত পাৰ্শ্বনাথ তীৰ্থংকৰক সেৱা জনাই তেওঁৰ ওচৰত সংসাৰৰ বাধা-বিপত্তি দূৰ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।

এই স্তোত্ৰটোত জিন (তীৰ্থংকৰ)ৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে, আৰু তেওঁৰ নাম স্মৰণ কৰিলে সংসাৰৰ সকলো দুখ-দুৰ্দশা নাশ হয় বুলি কোৱা হৈছে।

এইটো পাৰ্শ্বজিন (পাৰ্শ্বনাথ) তীৰ্থংকৰৰ প্ৰশংসাত ৰচিত এটি জৈন স্তুতি, যি ভয় আৰু দুখ দূৰ কৰে।

এই স্তোত্রটো জৈন ধৰ্মৰ প্ৰথম তীৰ্থংকৰ অজিতনাথ আৰু ষোড়শ তীৰ্থংকৰ শান্তিনাথৰ প্ৰতি ভক্তিমূলক প্ৰাৰ্থনা। ইয়াত তেওঁলোকক সংসাৰ-সাগৰ পাৰ হোৱাৰ সহায়ক হিচাপে স্মৰণ কৰি ভক্তিয়েৰে নমস্কাৰ জনোৱা হৈছে।

এই শ্লোকটো বৰ্ধমান (মহাবীৰ) ভগৱানৰ উদ্দেশ্যে এটা স্তুতি। ইয়াত তেওঁৰ প্ৰতি নমস্কাৰ জ্ঞাপন কৰি কোৱা হৈছে যে তেওঁ অনাসক্তিৰ পোহৰ প্ৰকাশ কৰিছে আৰু সংসাৰ সাগৰ পাৰ হোৱাৰ বাবে এই শাস্ত্ৰ প্ৰদান কৰিছে।