ଭକ୍ତାମର ସ୍ତୋତ୍ର

ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ମୁକୁଟରେ ଥିବା ମଣିମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାକୁ ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ କରୁଥିବା, ପାପରୂପୀ ଅନ୍ଧକାରର ସମୂହକୁ ବିନଷ୍ଟ କରୁଥିବା, ତଥା ସଂସାରରୂପୀ ଜଳରେ ପଡ଼ୁଥିବା ଜନମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ହୋଇଥିବା ଜିନଙ୍କର ପାଦଯୁଗଳକୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି।

ସମସ୍ତ ବାଙ୍ମୟର ତତ୍ତ୍ୱବୋଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୁଦ୍ଧିରେ ନିପୁଣ ଦେବଲୋକଙ୍କ ଅଧିପତିମାନେ ଯାହାଙ୍କର ତ୍ରିଲୋକର ଚିତ୍ତ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ଉଦାର ଏବଂ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ତୋତ୍ରଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେହି ପ୍ରଥମ ଜିନେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବି।

ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ପାଦପୀଠ! ବୁଦ୍ଧିହୀନ ହୋଇସୁଦ୍ଧା ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଉଛି, ଏବଂ ମୁଁ ଲଜ୍ଜାହୀନ ଅଟେ। ଜଳରେ ରହିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବକୁ ଛାଡ଼ି ଶିଶୁକୁ କେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ହଠାତ୍ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ?

ହେ ଗୁଣସମୁଦ୍ର! ଆପଣଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ୟ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ କହିବାକୁ ଦେବଗୁରୁଙ୍କ ସମାନ ବୁଦ୍ଧିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି। କଳ୍ପାନ୍ତ କାଳର ପବନଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧତ ହୋଇଥିବା ନକ୍ରଚକ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ସମୁଦ୍ରକୁ କେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ବାହୁଦ୍ୱାରା ପାର ହୋଇପାରିବ?

ତଥାପି ହେ ମୁନୀଶ! ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇସୁଦ୍ଧା ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୋଇଛି। ପ୍ରୀତିରେ ନିଜର ଶକ୍ତିର ବିଚାର ନକରି ମୃଗ କ'ଣ ନିଜ ଶିଶୁର ପାଳନ ପାଇଁ ସିଂହ ନିକଟକୁ ଯାଏ ନାହିଁ?

ମୋର ଅଳ୍ପ ଶ୍ରୁତ ଶ୍ରୁତବାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପହାସର ସ୍ଥାନ ଅଟେ; କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ହିଁ ମୋତେ ବଳପୂର୍ବକ ମୁଖର କରୁଛି। କାରଣ ବସନ୍ତ ଋତୁରେ କୋକିଳ ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରେ, ତାହା ଆମ୍ର ମଞ୍ଜରୀସମୂହ ହେତୁ ହୋଇଥାଏ।

ଆପଣଙ୍କର ସ୍ତୁତିଦ୍ୱାରା ଶରୀରଧାରୀ ଜୀବମାନଙ୍କର ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତର ବନ୍ଧନରେ ବଦ୍ଧ ପାପ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ କ୍ଷୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ସମଗ୍ର ଲୋକକୁ କଳୁଷିତ କରୁଥିବା ରାତ୍ରିର ଅନ୍ଧକାର ଶୀଘ୍ର ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ।

ହେ ନାଥ! ଏହା ଜାଣି, ମୁଁ ଅଳ୍ପବୁଦ୍ଧି ହୋଇସୁଦ୍ଧା ଆପଣଙ୍କର ଏହି ସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କରୁଛି। କାରଣ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଭାବରୁ ଏହା ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ଚିତ୍ତ ଆକର୍ଷଣ କରିବ; କମଳପତ୍ରରେ ପଡ଼ିଥିବା ଜଳବିନ୍ଦୁ ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତାଫଳର ଦୀପ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ?

ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ସ୍ତୁତି ଦୂରରେ ରହିଲା; ଆପଣଙ୍କର କଥା ମଧ୍ୟ ଜଗତର ପାପସମୂହକୁ ବିନଷ୍ଟ କରେ। ଦୂରରେ ଥିବା ସହସ୍ରକିରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ କେବଳ ନିଜର ପ୍ରଭାଦ୍ୱାରା ପଦ୍ମାକରମାନଙ୍କର ପଦ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ବିକଶିତ କରେ।

ହେ ଭୁବନଭୂଷଣ! ହେ ଭୂତନାଥ! ଆପଣଙ୍କ ଅତ୍ୟଦ୍ଭୁତ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ସମାନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ କ'ଣ ଅଛି? କାରଣ ଯିଏ ଗୋଟିଏ ବସ୍ତୁର ଆଶ୍ରୟ ନିଏ, ସେ ତାକୁ ନିଜ ସମାନ କରେ।

ଆପଣଙ୍କୁ ଅନିମିଷ ଭାବରେ ଦର୍ଶନୀୟ ଦେଖିବା ପରେ ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ତୃପ୍ତି ପାଏ ନାହିଁ। ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣତୁଲ୍ୟ ଦୀପ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ କ୍ଷୀରସାଗରର ଜଳ ପିଇ, କିଏ ସମୁଦ୍ରର ଲୁଣିଆ ପାଣି ପିଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବ?

ହେ ତ୍ରିଭୁବନର ଏକମାତ୍ର ଲଲାମଭୂତ! ଯେଉଁ ଶାନ୍ତ ରାଗରୁଚି ବିଶିଷ୍ଟ ପରମାଣୁଗୁଡ଼ିକଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ନିର୍ମିତ କରାଯାଇଛି, ପୃଥିବୀରେ ଠିକ୍ ସେତିକି ସଂଖ୍ୟକ ପରମାଣୁ ଅଛନ୍ତି, କାରଣ ଆପଣଙ୍କ ସମାନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରୂପ ନାହିଁ।

ହେ ନାଥ! ଆପଣଙ୍କ ମୁଖ ଦେବ, ନର ଓ ଉରଗମାନଙ୍କର ନେତ୍ରକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ତ୍ରିଲୋକକୁ ନିର୍ଜିତ କରୁଥିବା ଉପମାନବିଶିଷ୍ଟ; ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ରାତ୍ରିର ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ କଳଙ୍କଦ୍ୱାରା ମଳିନ, ଯାହା ଦିବସରେ ପାଣ୍ଡୁ ପତ୍ରତୁଲ୍ୟ ହୋଇଯାଏ — ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁଳନା କାହିଁ?

ହେ ଜଗଦୀଶ! ଆପଣଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଣ୍ଡଳ ଓ ଶଶାଙ୍କକଳାସମୂହତୁଲ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ତ୍ରିଭୁବନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏକମାତ୍ର ଆପଣଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା କିଏ ନିବାରଣ କରିପାରିବ?

ଏଥିରେ କି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ? ଦେବାଙ୍ଗନାମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କ ମନ ଲେଶମାତ୍ର ବିକାରପଥକୁ ନୀତ ହୁଏ ନାହିଁ। କଳ୍ପାନ୍ତ କାଳର ପବନଦ୍ୱାରା ପର୍ବତ ଚଳିତ ହେଲାବେଳେ କ'ଣ ମନ୍ଦରାଚଳର ଶିଖର କେବେ ଚଳିତ ହୋଇଛି?

ହେ ନାଥ! ଆପଣ ଧୂମ, ବର୍ତ୍ତି ଓ ତୈଳପୂରଣରହିତ ଦୀପତୁଲ୍ୟ, ଯିଏ ଏହି ସମଗ୍ର ତ୍ରିଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରନ୍ତି। ଚଳିତ ପର୍ବତମାନଙ୍କର ପବନଦ୍ୱାରା ଯେପରି କେବେ ଗମ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେହିପରି ଆପଣ ଏକ ଅନ୍ୟ ଦୀପ ଅଟନ୍ତି, ଜଗତର ଆଲୋକ।

ହେ ମୁନୀନ୍ଦ୍ର! ଆପଣ କଦାପି ଅସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ରାହୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରାସ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏକ ସଙ୍ଗେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମେଘଗର୍ଭରେ ଅବରୁଦ୍ଧ ମହାପ୍ରଭାବ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ — ଆପଣ ଲୋକରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅତିଶୟ କରୁଥିବା ମହିମା ବିଶିଷ୍ଟ।

ଆପଣଙ୍କର ପଦ୍ମତୁଲ୍ୟ ମୁଖ ଅନଳ୍ପ କାନ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ, ନିତ୍ୟ ଉଦୟଶୀଳ, ମୋହରୂପୀ ମହାନ୍ଧକାରକୁ ବିନଷ୍ଟ କରୁଥିବା, ରାହୁଙ୍କ ମୁଖ କିମ୍ବା ମେଘମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗମ୍ୟ ନ ହେଉଥିବା, ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବତୁଲ୍ୟ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା — ଏହା ଶୋଭା ପାଉଛି।

ହେ ନାଥ! ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ମୁଖରୂପୀ ଚନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ରାତ୍ରିରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଓ ଦିନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କି ଆବଶ୍ୟକତା? ଧାନ୍ୟବନଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଜୀବଲୋକରେ ଜଳଭାରରେ ନମ୍ର ମେଘମାନଙ୍କର କି କାର୍ଯ୍ୟ?

ଆପଣଙ୍କଠାରେ ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ଆବିର୍ଭୂତ ହୁଏ, ନିଜର ସ୍ଥାନ ପାଇ, ହରି ଓ ହର ଆଦି ନାୟକମାନଙ୍କଠାରେ ସେପରି ହୁଏ ନାହିଁ। ମଣିମାନଙ୍କଠାରେ ଯେପରି ତେଜଃ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଏ, କିରଣାକୁଳ କାଚଖଣ୍ଡରେ ସେପରି ହୁଏ ନାହିଁ।

ମୁଁ ମନେ କରେ କି ହରି, ହର ଆଦିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଶ୍ରେୟସ୍କର, କାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ହୃଦୟ ଆପଣଙ୍କଠାରେ ତୃପ୍ତି ପାଏ। ହେ ନାଥ! ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାର କି ଆବଶ୍ୟକତା, ଯେ ଆପଣଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ମନ ଆକର୍ଷଣ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଭବାନ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ?

ଶତଶଃ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଜନନୀ ଆପଣଙ୍କ ସମାନ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦିଗ ସହସ୍ରରଶ୍ମି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବ ଦିଗ ହିଁ ସ୍ଫୁରଦ୍ରଶ୍ମିଜାଲକୁ ଜନ୍ମ ଦିଏ।

ମୁନିମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପରମ ପୁରୁଷ, ଆଦିତ୍ୟବର୍ଣ୍ଣ, ଅମଳ, ତମଃର ପରପାରରେ ଥିବା ବୋଲି କହନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ୟକ୍ ରୂପେ ଉପଲବ୍ଧ କରି ଲୋକମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରନ୍ତି; ହେ ମୁନୀନ୍ଦ୍ର! ଶିବପଦ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ନାହିଁ।

ସନ୍ଥମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅବ୍ୟୟ, ବିଭୁ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅସଂଖ୍ୟ, ଆଦ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶ୍ୱର, ଅନନ୍ତ, ଅନଙ୍ଗକେତୁ, ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ବିଦିତଯୋଗ, ଅନେକ ଓ ଏକ, ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପ ଓ ଅମଳ ବୋଲି କହନ୍ତି।

ହେ ବିବୁଧାର୍ଚ୍ଚିତ! ଆପଣ ବୁଦ୍ଧି ବୋଧରୁ ବୁଦ୍ଧ, ତ୍ରିଭୁବନର ଶଙ୍କରତ୍ୱରୁ ଶଙ୍କର, ହେ ଧୀର! ଶିବମାର୍ଗ ବିଧାନର ବିଧାତା, ଏବଂ ପ୍ରକଟ ରୂପେ ଆପଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଅଟନ୍ତି।

ହେ ନାଥ! ତ୍ରିଭୁବନର ଆର୍ତ୍ତିହରଣକାରୀ, ପୃଥିବୀତଳର ନିର୍ମଳ ଭୂଷଣ, ତ୍ରିଜଗତର ପରମେଶ୍ୱର ଓ ହେ ଜିନ! ଭବସାଗର ଶୋଷଣକାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃ ପ୍ରଣାମ, ପୁନଃ ପ୍ରଣାମ, ପୁନଃ ପ୍ରଣାମ।

ହେ ମୁନୀଶ! ଯଦି ଆପଣ ସମସ୍ତ ଗୁଣଦ୍ୱାରା ଅବକାଶହୀନ ଭାବରେ ଆଶ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ତେବେ ଏଥିରେ କି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ? ଯେଉଁ ଦୋଷଗୁଡ଼ିକ ବିବିଧ ଆଶ୍ରୟ ପାଇ ଗର୍ବିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାପି ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।

ଆପଣଙ୍କର ନିର୍ମଳ ରୂପ, ଅଶୋକ ବୃକ୍ଷର ଆଶ୍ରୟରେ ଥିବା, ଉନ୍ମୁକ୍ତ କିରଣବିଶିଷ୍ଟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହା ମେଘର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟବିମ୍ବତୁଲ୍ୟ, ଯାହାର ସ୍ପଷ୍ଟ କିରଣଗୁଡ଼ିକ ଉଲ୍ଲସିତ ହୋଇ ଅନ୍ଧକାରର ସମୂହକୁ ବିନଷ୍ଟ କରେ।

ମଣିମୟୂଖଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ ସିଂହାସନରେ ଆପଣଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣତୁଲ୍ୟ ଶ୍ୱେତ ବପୁ ଶୋଭା ପାଉଛି। ଏହା ଆକାଶରେ କିରଣଲତାସମୂହଦ୍ୱାରା ବିସ୍ତୃତ ଉଚ୍ଚ ଉଦୟାଚଳର ଶିଖରରେ ଥିବା ସହସ୍ରରଶ୍ମି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବିମ୍ବତୁଲ୍ୟ।

କୁନ୍ଦଫୁଲତୁଲ୍ୟ ଶ୍ୱେତ ଚଳଚ୍ଚାମରଦ୍ୱାରା ସୁନ୍ଦର ଶୋଭାବିଶିଷ୍ଟ ଆପଣଙ୍କର ବପୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସଦୃଶ କାନ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇ ଶୋଭା ପାଉଛି। ଏହା ଉଦୟମାନ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶୁଚି ନିର୍ଝର ଜଳଧାରତୁଲ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ସୁମେରୁ ପର୍ବତର ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଶୃଙ୍ଗ ପରି।

ଆପଣଙ୍କର ତିନୋଟି ଛତ୍ର ଶଶାଙ୍କତୁଲ୍ୟ କାନ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ, ଉଚ୍ଚରେ ସ୍ଥିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣର ପ୍ରତାପକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା, ମୁକ୍ତାଫଳର ସମୂହଦ୍ୱାରା ବର୍ଦ୍ଧିତ ଶୋଭାବିଶିଷ୍ଟ, ଏବଂ ତ୍ରିଜଗତର ପରମେଶ୍ୱରତ୍ୱକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା — ଶୋଭା ପାଉଛି।

ଆପଣଙ୍କର ଯଶଃ ପ୍ରଚାରକ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଆକାଶରେ ଧ୍ୱନିତ ହୁଏ, ଗମ୍ଭୀର ତାରା ସ୍ୱରରେ ଦିଗବିଭାଗକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟର ଲୋକମାନଙ୍କର ଶୁଭ ସଂଗମ ଓ ଭୂତିଦାନରେ ନିପୁଣ, ଏବଂ ସଦ୍ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଜୟଘୋଷଣା କରୁଥିବା ଘୋଷକ ସ୍ୱରୂପ।

ମନ୍ଦାର, ନମେରୁ, ସୁପାରିଜାତ ଓ ସନ୍ତାନକ ଆଦି ପୁଷ୍ପସମୂହର ବୃଷ୍ଟି, ଗନ୍ଧୋଦକବିନ୍ଦୁ, ଶୁଭ ଓ ଧୀର ବାୟୁପ୍ରପାତ, ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ବଚନସମୂହ — ଏସବୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପତିତ ହେଉଛି।

ହେ ବିଭୋ! ଆପଣଙ୍କର ଶୋଭନ ପ୍ରଭାବସମୂହର ବିପୁଳ କାନ୍ତି ତିନି ଲୋକର ଦୀପ୍ତିମାନ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କର ଦୀପ୍ତିକୁ ଆକ୍ଷେପ କରେ। ଏହା ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଅନବରତ ବୃହତ୍ ସଂଖ୍ୟା ଦୀପ୍ତିଦ୍ୱାରା ରାତ୍ରିକୁ ମଧ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ସୌମ୍ୟ କରେ।

ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷର ଗମନମାର୍ଗର ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଇଷ୍ଟ, ତ୍ରିଲୋକୀର ସଦ୍ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱର କଥନରେ ଏକମାତ୍ର ନିପୁଣ, ଆପଣଙ୍କର ଦିବ୍ୟଧ୍ୱନି, ବିଶଦ ଅର୍ଥସତ୍ତ୍ୱ, ଭାଷାସ୍ୱଭାବର ପରିଣାମ ଗୁଣଦ୍ୱାରା ପ୍ରୟୋଜ୍ୟ ହୋଇ ବିଦ୍ୟମାନ।

ହେ ଜିନେନ୍ଦ୍ର! ଆପଣଙ୍କର ଚରଣଦ୍ୱୟ, ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ନବପଦ୍ମର ସମୂହତୁଲ୍ୟ କାନ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ, ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନଖମୟୂଖଶିଖାଦ୍ୱାରା ରମଣୀୟ। ଆପଣ ଯେଉଁଠାରେ ପଦାର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ବୁଧଗଣ ପଦ୍ମମାନ କଳ୍ପନା କରନ୍ତି।

ହେ ଜିନେନ୍ଦ୍ର! ଧର୍ମୋପଦେଶ ବିଧିରେ ଆପଣଙ୍କର ଯେପରି ବିଭୂତି ଥିଲା, ଅନ୍ୟର ସେପରି ନଥିଲା। ଦିନକର (ସୂର୍ଯ୍ୟ)ଙ୍କର ଯେପରି ପ୍ରଭା ଅନ୍ଧକାରକୁ ବିନଷ୍ଟ କରେ, ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ ଗ୍ରହଗଣର ତାହା କାହୁଁ ହେବ?

ହେ ଭଗବାନ! ଆପଣଙ୍କର ଆଶ୍ରିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ମଦଚ୍ୟୁତିଦ୍ୱାରା ଆର୍ଦ୍ର ଓ ଚଞ୍ଚଳ କପୋଳମୂଳ ବିଶିଷ୍ଟ, ମତ୍ତ ଭ୍ରମରର ଗୁଞ୍ଜାରଣଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କ୍ରୋଧଯୁକ୍ତ, ଐରାବତ ହସ୍ତୀତୁଲ୍ୟ ଉଦ୍ଧତ ହସ୍ତୀକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଭୟ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଭଗ୍ନ ହସ୍ତୀର କୁମ୍ଭରୁ ଗଳିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରକ୍ତରେ ଅଙ୍କିତ ମୁକ୍ତାଫଳସମୂହଦ୍ୱାରା ଭୂମିଭାଗ ଭୂଷିତ, ହେ ଜିନେନ୍ଦ୍ର! କ୍ରମଗତ ହରିଣାଧିପ (ସିଂହ) ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କର କ୍ରମଯୁଗଳ (ପାଦ)ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ରିତ ଅଚଳକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ ନାହିଁ।

କଳ୍ପାନ୍ତ କାଳର ପବନଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧତ ଅଗ୍ନିତୁଲ୍ୟ, ଜ୍ୱଳିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲିଙ୍ଗ, ବିଶ୍ୱକୁ ଗିଳିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ପରି ସମ୍ମୁଖରେ ଆସୁଥିବା ଦାବାନଳକୁ ଆପଣଙ୍କ ନାମକୀର୍ତ୍ତନରୂପୀ ଜଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଶାନ୍ତ କରେ।

ରକ୍ତ ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ, ମତ୍ତ କୋକିଳର କଣ୍ଠତୁଲ୍ୟ ନୀଳ, କ୍ରୋଧରେ ଉଦ୍ଧତ, ଫଣା ଉଠାଇ ଆସୁଥିବା ସର୍ପକୁ, ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିର ହୃଦୟରେ ଆପଣଙ୍କ ନାମରୂପୀ ନାଗଦମନୀ (ମନ୍ତ୍ର) ଅଛି, ସେ ନିର୍ଭୀକ ହୋଇ ପାଦଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରେ।

ହେ ଭୂପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳବାନମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ, ବେଗଶାଳୀ ଅଶ୍ୱ ଓ ହସ୍ତୀର ଗର୍ଜନଦ୍ୱାରା ଭୀଷଣ ଶବ୍ଦବିଶିଷ୍ଟ ବଳକୁ, ଆପଣଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣଶିଖାଦ୍ୱାରା ତାଡ଼ିତ ଅନ୍ଧକାର ପରି ଶୀଘ୍ର ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କରେ।

ହେ ଜିନେନ୍ଦ୍ର! ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଯେଉଁଠାରେ କୁନ୍ତାଗ୍ରଦ୍ୱାରା ଭିନ୍ନ ହସ୍ତୀର ରକ୍ତରୂପୀ ଜଳଧାରାର ବେଗରେ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ତରଣରେ ଆତୁର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଭୟାନକ, ଏବଂ ଦୁର୍ଜୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ; ଆପଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରୂପୀ ବନର ଆଶ୍ରୟୀ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।

କ୍ଷୁବ୍ଧ ତଥା ଭୀଷଣ ନକ୍ରଚକ୍ର, ମତ୍ସ୍ୟସମୂହ, ଭୟଙ୍କର ଉଲ୍ବଣ ବାଡ଼ବାନଳ (ସମୁଦ୍ରସ୍ଥ ଅଗ୍ନି) ବିଶିଷ୍ଟ ସମୁଦ୍ରରେ, ଉଚ୍ଚ ତରଙ୍ଗଶିଖରରେ ସ୍ଥିତ ନୌକାଆରୋହୀମାନେ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ମରଣଦ୍ୱାରା ଭୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଗମନ କରନ୍ତି।

ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୀଷଣ ଜଳଭାରରେ ଭଗ୍ନ, ଶୋଚନୀୟ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ, ଜୀବନର ଆଶା ହରାଇଥିବା ମର୍ତ୍ତ୍ୟମାନେ, ଆପଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଧୂଳିରୂପୀ ଅମୃତଦ୍ୱାରା ଲିପ୍ତ ଶରୀର ହୋଇ, କାମଦେବତୁଲ୍ୟ ରୂପ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ପାଦରୁ କଣ୍ଠ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୌହ ଶୃଙ୍ଖଳଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ଅଙ୍ଗ, ବୃହତ୍ ନିଗଡ଼ର ଅଗ୍ରଭାଗଦ୍ୱାରା ଘର୍ଷିତ ଜଘା, ଏପରି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନବରତ ଆପଣଙ୍କ ନାମମନ୍ତ୍ର ସ୍ମରଣ କରି, ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ନିଜେ ବନ୍ଧନଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ମତ୍ତ ହସ୍ତୀ, ସିଂହ, ଦାବାନଳ, ସର୍ପ, ସଂଗ୍ରାମ, ସମୁଦ୍ର ଓ ମହୋଦର ବନ୍ଧନଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟ, ଯେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଆପଣଙ୍କର ଏହି ସ୍ତବକୁ ପଢ଼େ, ତାହାର ଭୟ ହିଁ ଭୟରେ ଶୀଘ୍ର ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ହେ ଜିନେନ୍ଦ୍ର! ଗୁଣଗୁଡ଼ିକରେ ଗ୍ରଥିତ, ଭକ୍ତିଦ୍ୱାରା ମୋଦ୍ୱାରା ବିବିଧ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚିତ୍ରିତ ପୁଷ୍ପଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଆପଣଙ୍କର ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରମାଳାକୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି କଣ୍ଠରେ ଧାରଣ କରେ, ତାହାକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅବଶ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଯେପରି ମାନତୁଙ୍ଗ (ସ୍ତୋତ୍ରକାର)ଙ୍କୁ କରିଥିଲେ।