பக்தாமர ஸ்தோத்திரம்
முதல் தீர்த்தங்கரரான ரிஷபநாதரைப் போற்றும் 48 ஸ்லோகங்கள் கொண்ட சமண ஸ்தோத்திரம்; ஆசாரிய மானதுங்கர் இயற்றியதாகக் கூறப்படுகிறது. பாதுகாப்பும் ஆன்மிக ஆசியும் வேண்டி ஓதப்படுகிறது.
செய்யுள்கள்
பக்தர்களாலும், அடிபணியும் மன்னர்களின் முடியில் உள்ள மணிகளின் ஒளியால் பிரகாசிக்கும், பாவமாகிய இருளை நீக்கும், இந்த யுகத்தின் தொடக்கத்தில், சம்சார சாகரத்தில் வீழ்பவர்களுக்கு ஆதாரமான, ஜினேந்திரரின் திருவடிகளை முறைப்படி வணங்குகிறேன்.
பாடல் 1
சகல வேதாந்தங்களின் உண்மையை அறிந்து உதித்த புத்தியால் திறமை பெற்ற தேவலோகத் தலைவர்களால் மூவுலகையும் மயக்கும் விரிவான துதிகளால் புகழப்பட்ட அந்த முதல் ஜினேந்திரரை, நானும் துதிப்பேன்.
பாடல் 2
அறிவற்றவனாயினும், தேவர்களால் வணங்கப்பட்ட திருவடிப் பீடத்தை உடைய உம்மைத் துதிக்க முனைந்த மனம் கொண்டு, வெட்கமற்றவனாக இருக்கிறேன். நீரில் அமைந்துள்ள சந்திர பிம்பத்தை விட்டுவிட்டு, வேறெவன் அதைப் பிடிக்க விரும்புவான்?
பாடல் 3
குணசாகரரே, சந்திரனைப் போன்ற உமது குணங்களைப் பேச, உமக்கு நிகரானவரும், புத்தியால் தேவகுருவுக்கு ஒப்பானவரும் ஆகிய யாராலும் முடியுமா? யுகாந்த காலத்தில் காற்றினால் கிளர்ந்த முதலைக் கூட்டத்துடன் கூடிய கடலை இரு கைகளால் கடக்க யாரால் முடியும்?
பாடல் 4
முனீச்வரரே, அவ்வாறிருந்தும், உம்மீது பக்தியால் வசப்பட்டு, சக்தியற்றவனாயினும், உம்மைத் துதிக்க முனைந்துள்ளேன். அன்பினால் தன் வலிமையைக் கருதாமல், மான், தன் குட்டியைக் காக்க சிங்கத்திடம் செல்வதில்லையா?
பாடல் 5
கற்றவர்களின் பரிகாசத்திற்கு இடமான சிறிய கல்வியுடையேன். ஆனால் உம்மீதுள்ள பக்தியே என்னைப் பலவந்தமாகப் பேச வைக்கிறது. கொக்கில் வசந்தத்தில் இனிமையாகப் பாடுகிறதோ, அதற்குக் காரணம் மாமரத்தின் அழகிய தளிர்க் கூட்டமே ஆகும்.
பாடல் 6
உம்மைத் துதிப்பதால், பிறவித் தொடர்பில் பிணைக்கப்பட்ட பாவம், சரீரம் கொண்டவர்களுக்கு, சூரிய கிரணங்களால் பிளக்கப்பட்ட இரவின் இருளைப் போல, உடனே அழிந்துவிடும்.
பாடல் 7
நாதரே, இதை அறிந்து, உமது துதி என்னால் தொடங்கப்படுகிறது. அற்பமான அறிவுடையேனாயினும், உமது பிரபாவத்தால், இது நல்லவர்களின் மனத்தைக் கவரும். அல்லி இலைகளில் உள்ள நீர்த்துளி, முத்தின் ஒளியைப் பெறுவதில்லையா?
பாடல் 8
எல்லாத் தோஷங்களையும் நீக்கும் உமது துதி அப்படியானால், உமது கதையே உலகத்தின் பாவங்களை அழிக்கும். ஆயிரம் கிரணங்களை உடைய சூரியன், தூரத்தில் இருந்தே, தாமரைக் குளங்களில் உள்ள தாமரைகளை விரிவடையச் செய்கிறான்.
பாடல் 9
உலகத்தை அழகு செய்பவரே, பூதநாதரே, உம்மைப் பூத குணங்களால் உலகில் துதிப்பவர்கள் உமக்கு ஒப்பாகிறார்கள் என்பது மிகவும் ஆச்சரியமல்ல. ஏனெனில், புகழுக்கு ஆதாரமானவர், தமக்கு ஒப்பானவரைத் தாழ்த்த மாட்டாரே.
பாடல் 10
இமை கொட்டாமல் பார்க்கத்தக்க உம்மைக் கண்ட பின், மக்களின் கண்கள் வேறு எங்கும் மகிழ்ச்சியை அடைவதில்லை. சந்திர கிரணங்களை ஒத்த பால்கடலின் நீரைக் குடித்த பின், கடலின் உப்பு நீரைக் குடிக்க யார் விரும்புவார்?
பாடல் 11
சாந்தமான இராகம் கொண்ட அணுக்களால், மூவுலகுக்கும் ஒரே அணிகலனாக உமது உருவம் உருவாக்கப்பட்டது. அந்த அணுக்கள் மட்டுமே பூமியில் உள்ளன. ஏனெனில், உமக்கு ஒப்பான வேறு உருவம் இல்லை.
பாடல் 12
தேவர், மனிதர், நாகர் ஆகியோரின் கண்களைக் கவரும், மூவுலகையும் வென்ற உவமையில்லாத உமது முகமும், களங்கம் மிகுந்த சந்திர பிம்பமும், எங்கே? பகலில் வெண்மையான இலையைப் போல் ஆகிறதே.
பாடல் 13
முழுமையான மங்கள சந்திர கலா கூட்டங்களைப் போன்று வெண்மையான உமது குணங்கள், மூவுலகையும் கடக்கின்றன. மூவுலகத் தலைவரே, உம்மை ஒருவரையே சரணடைந்தவர்களை, அவர்கள் விரும்பியவாறு நடப்பதை யார் தடுக்க முடியும்?
பாடல் 14
உமது மனம் தேவ மகளிரால் சிறிதும் விகார மார்க்கத்தில் செல்லப்படவில்லை என்றால், இதில் என்ன ஆச்சரியம்? யுகாந்த காற்றினால் மலை அசைந்தாலும், மந்தர மலையின் சிகரம் எப்போதாவது அசைந்ததுண்டா?
பாடல் 15
புகையில்லாத திரி, எண்ணெய் நிரப்புதல் இல்லாமல், இந்த மூவுலகையும் வெளிப்படுத்துகிறீர். நகரும் மலைகளைப் போன்ற காற்றாலும் அணுக முடியாதவர். நாதரே, உலகை ஒளிரச் செய்யும் வேறு விளக்கு நீரே.
பாடல் 16
ஒருபோதும் அஸ்தமிப்பதில்லை; ராகுவுக்கு எட்டாதவர்; உடனடியாக உலகங்களை வெளிப்படுத்துகிறீர். மேகத்தின் வயிற்றில் அடைக்கப்படாத மகா பிரபாவம் கொண்டவர். முனீந்திரரே, உலகில் சூரியனையும் மிஞ்சிய மகிமை உடையவர் நீரே.
பாடல் 17
நித்திய உதயம் உடைய, மோகம் எனும் இருளை நீக்கிய, ராகுவின் வாய்க்கும், மேகத்திற்கும் அணுக முடியாத, உமது திருமுகம், அளவற்ற காந்தியுடன், உலகை ஒளிரச் செய்யும் அபூர்வ சந்திர பிம்பமாக விளங்குகிறது.
பாடல் 18
நாதரே, இரவுகளில் சந்திரனும், பகலில் சூரியனும், உமது முகம் எனும் சந்திரனால் இருள் நீங்கிய பின்பு, நெல் வயல்கள் சிறக்கும் இந்த உலகில், ஜல பாரத்தால் தாழ்ந்த மேகங்களின் வேலை என்ன?
பாடல் 19
உம்மிடம் ஞானம் இடம் பெற்று விளங்குவது போல், ஹரி, ஹரர் முதலிய தலைவர்களிடம் இல்லை. மணிகளில் பளிச்சிடும் ஒளி, பெருமை பெறுவது போல், கிரணங்கள் நிறைந்த கண்ணாடித் துண்டில் இல்லை.
பாடல் 20
ஹரி, ஹரர் முதலியவர்களையே பார்ப்பது நல்லது என்று நினைக்கிறேன். ஏனெனில், பார்த்தவர்களுக்கு மனம் உம்மிடத்தே மகிழ்ச்சி அடைகிறது. நாதரே, உம்மைப் பார்த்த பின், வேறு எவரும் மனத்தைக் கவராததால், உலகில் உம்மைப் பார்ப்தால் என்ன பயன்?
பாடல் 21
நூற்றுக்கணக்கான பெண்கள் நூற்றுக்கணக்கான மகன்களைப் பெற்றாலும், உமக்கு ஒப்பான மகனை வேறு எந்தத் தாயும் பெற்றதில்லை. எல்லா திசைகளும் ஆயிரம் கிரணமுள்ள சூரியனைத் தாங்கினாலும், கிழக்குத் திசை மட்டுமே பிரகாசிக்கும் கிரணக் கூட்டத்தைப் பெறுகிறது.
பாடல் 22
முனிவர்கள் உம்மைப் பரம புருஷன், சூரிய வண்ணன், மலமற்றவன், இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவன் என்று சொல்கிறார்கள். உம்மை நன்றாக உணர்ந்து மரணத்தை வெல்கிறார்கள். முனீந்திரரே, சிவபதத்திற்கு வேறு வழி இல்லை.
பாடல் 23
உம்மை அழியாதவன், வியாபகன், சிந்திக்க முடியாதவன், எண்ணற்றவன், ஆதி மூலம், பிரம்மா, ஈசுவரன், அனந்தன், மன்மதன், யோகீசுவரன், யோகத்தை அறிந்தவன், பலவற்றில் ஒன்று, ஞான சொரூபன், மலமற்றவன் என்று சான்றோர் சொல்கிறார்கள்.
பாடல் 24
புத்த தேவர்களால் வணங்கப்பட்டவரே, புத்தி போதத்தால் நீரே புத்தர்; மூவுலகிற்கும் சங்கரம் (செழிப்பு) தருபவராதலால் நீரே சங்கரர்; தைரியமுள்ளவரே, சிவமார்க்க விதியை விதிப்பதால் நீரே தாதா; பகவானே, நீரே புருஷோத்தமர் என்பது வெளிப்படை.
பாடல் 25
மூவுலகின் துன்பங்களை நீக்கும் நாதரே, உமக்கு நமஸ்காரம். பூமியின் மாசற்ற அணிகலனே, உமக்கு நமஸ்காரம். மூவுலகத்தின் பரமேசுவரரே, உமக்கு நமஸ்காரம். ஜினரே, பிறவிக் கடலை வற்றச் செய்பவரே, உமக்கு நமஸ்காரம்.
பாடல் 26
முனீச்வரரே, எல்லா குணங்களும் உம்மிடம் முழுமையாக குடியேறியிருப்பதில் என்ன வியப்பு? பலவிதமான ஆசாரங்களைப் பெற்று, கர்வம் கொண்ட தோஷங்கள், உம்மை ஒருபோதும் கனவிலும் காணவில்லை.
பாடல் 27
அசோக மரத்தில் அமர்ந்து, மிகுந்த கிரணங்களுடன், உமது மாசற்ற உருவம் மிகவும் பிரகாசிக்கிறது. மேகத்தின் அருகில் நிற்கும் சூரிய பிம்பம், இருளை நீக்கி, தெளிவாக ஒளிர்வது போன்று உள்ளது.
பாடல் 28
மணிகளின் ஒளிச்சிகைகளால் விசித்திரமான சிம்மாசனத்தில், உமது பொன்போன்ற திருமேனி பிரகாசிக்கிறது. வானில் விளங்கும் கிரணக் கூட்டத்துடன், உயர்ந்த உதய மலைச் சிகரத்தில் உள்ள சூரிய பிம்பம் போன்று உள்ளது.
பாடல் 29
முல்லைப் பூப் போன்ற வெண்மையான, அசையும் சாமரங்களின் அழகுடன், உமது திருமேனி வெண்ணிறமாகப் பிரகாசிக்கிறது. உதய சந்திரனின் தூய நீர்வீழ்ச்சி போன்ற, உயர்ந்த மேரு மலையின் பொன்மயமான சிகரம் போன்று உள்ளது.
பாடல் 30
உமது மூன்று மேற்குடைகள், சந்திரனைப் போன்ற காந்தியுடன், உயர்ந்து நின்று, சூரியனின் ஒளிப்பரப்பை மறைத்து, முத்துக்களின் கூட்டத்தால் பெருகிய அழகுடன், மூவுலகின் பரமேசுவரத்துவத்தைப் பறைசாற்றுகின்றன.
பாடல் 31
ஆழமான இனிய ஒலியால் திசைகளை நிரப்பி, மூவுலக மக்களுக்கு நலன் சேர்க்கும் திறன் கொண்ட, சமய தர்மத்தின் வெற்றியை அறிவிக்கும் உமது புகழைப் பாடும் தேவதுந்துபி, வானத்தில் ஒலிக்கிறது.
பாடல் 32
மந்தாரம், சந்தனம், மேரு, பாரிஜாதம், சந்தானம் முதலிய மலர்களின் மழையால் மறைக்கப்பட்ட, கந்த நீர்த்துளிகளால் நனைந்த, மெல்லிய காற்றுடன் விழும் தேவ மலர் மழையே, உமது வசனங்களின் தொகுதியோ?
பாடல் 33
பிரகாசமிக்க உமது பிரபாவ வட்டமானது, மூவுலகில் உள்ள ஒளியுள்ளவைகளின் ஒளியைப் பறித்து, உதய சூரியனின் ஒளிக் கூட்டத்தைப் போல, இரவிலும் சந்திரனின் சாந்தத்தை வென்று ஒளிர்கிறது.
பாடல் 34
சொர்க்கத்திற்கும், முக்திக்கும் செல்லும் வழியை ஆராய்வதில் விருப்பமுடைய, மூவுலகிற்கும் சமய தர்மத்தின் உண்மையைக் கூறும் திறனுடைய, உமது தெய்வீக த்வனி, தெளிவான பொருளுடைய, பாஷைகளின் இயற்கையான மாற்றத்தால் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பாடல் 35
மலர்ந்த பொன் தாமரைக் கூட்டத்தின் காந்தியுடன், மிகவும் பிரகாசிக்கும் நகக் கிரணங்களால் அழகிய உமது திருவடிகள், எங்கு அடியெடுத்து வைக்கின்றனவோ, அங்கு தேவர்கள் தாமரைகளை கற்பனை செய்கிறார்கள்.
பாடல் 36
ஜினேந்திரரே, உமது தர்மோபதேச முறையில் உமது விபூதி இருப்பது போல், மற்றொருவருக்கு இல்லை. சூரியனின் ஒளி இருளைப் போக்குவது போல், ஒளியுள்ள கிரகங்களுக்கும் அந்த ஒளி எங்கே?
பாடல் 37
மதம் சிந்தும் கன்னத்துடன், அசையும் வண்டுகளின் ஓசையால் கோபம் மிகுந்த, ஐராவதம் போன்ற யானை, வெகுண்டு வருவதைக் கண்டும், உம்மைச் சரணடைந்தவர்களுக்குப் பயம் இல்லை.
பாடல் 38
உடைந்த யானைக் கும்பத்திலிருந்து வழியும் சிவந்த இரத்தத்தில் தோய்ந்த முத்துக்களால் பூமி அலங்கரிக்கப்பட்டாலும், சிங்கம் கூட, உமது திருவடி மலையை அடைந்தவர் மீது ஏறி மிதிப்பதில்லை.
பாடல் 39
யுகாந்த காலத்தில் காற்றினால் எழுந்த நெருப்பைப் போன்ற, பற்றி எரியும், பொறி பறக்கும், உலகை விழுங்க வரும் காட்டுத் தீயை, உமது நாமத்தைக் கூறும் நீர் முற்றிலும் அணைக்கிறது.
பாடல் 40
சிவந்த கண்களுடைய, மதம் கொண்ட குயிலின் கழுத்தைப் போன்ற நீல நிறமுடைய, கோபத்தால் வீங்கிய, படம் எடுத்து வரும் பாம்பை, உமது நாமம் எனும் பாம்பு மந்திரம் யாருடைய மனதில் உண்டோ, அவர் அச்சமின்றி காலால் மிதிப்பார்.
பாடல் 41
குதிரை மற்றும் யானை கர்ஜனையின் பயங்கர ஒலியுடன், வலிமை மிக்க மன்னர்களின் படையும், உதய சூரியனின் கிரணங்களால் இருள் அழிவது போல், உமது கீர்த்தனையால் உடனே வென்று அழியும்.
பாடல் 42
ஈட்டி முனையால் பிளந்த யானையின் இரத்த வெள்ளத்தில், வேகமாக இறங்கும் போர்வீரர்களால் பயங்கரமான யுத்தத்தில், வெல்ல முடியாத எதிரிகளை வென்று, உமது திருவடித் தாமரை வனத்தைச் சரணடைந்தவர்கள் வெற்றி பெறுகிறார்கள்.
பாடல் 43
கடலில் கிளர்ந்த பயங்கர முதலைக் கூட்டத்துடன், மீன் முதலியவற்றால் பயமுறுத்தும், கொடிய வடவாக்கினியுடன், அலைகளின் சிகரத்தில் உள்ள படகில் இருப்பவர்கள், உம்மை நினைத்து பயத்தை விட்டு நீங்குகிறார்கள்.
பாடல் 44
மிகுந்த பயங்கர நீர்ப்பெருக்கின் பாரத்தால் தாழ்ந்து, சோகமான நிலையை அடைந்து, உயிர் நம்பிக்கை இழந்த மனிதர்கள், உமது திருவடித் தாமரையின் மகரந்த அமிர்தம் பூசிய உடலுடன், மன்மதனுக்கு நிகரான அழகு பெறுகிறார்கள்.
பாடல் 45
கால் முதல் கழுத்து வரை கட்டப்பட்ட சங்கிலிகளால் உடல் சுற்றப்பட்டு, பெரிய விலங்குகளின் முனைகளால் கால்கள் தேய்ந்தவர்கள், உமது நாம மந்திரத்தை எப்போதும் நினைத்து, உடனே தாமே கட்டற்ற பயமின்றி ஆகிறார்கள்.
பாடல் 46
மத யானை, சிங்கம், காட்டுத்தீ, பாம்பு, போர், கடல், பெருவெள்ளம், விலங்கு ஆகியவற்றால் எழும் பயம், அந்தப் பயத்தாலேயே நாசமாகிறது. எவர் அறிவுடையவராய் இந்த உமது துதியைப் படிக்கிறாரோ, அவருக்கு.
பாடல் 47
ஜினேந்திரரே, குணங்களால் கட்டப்பட்ட, பலவித வண்ணங்களாலும் விசித்திரமான பூக்களாலும் அழகிய உமது துதி மாலையை, பக்தியுடன் எவர் கழுத்தில் அணிந்து கொள்கிறாரோ, அவரை மானதுங்க முனிவரின் சொல் போல, தானே லட்சுமி வந்து அடைவாள்.
பாடல் 48
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
தினசரி அல்லது சுப திதிகளில் (ஏகாதசி, பௌர்ணமி)
பிரம்ம முகூர்த்தம் (காலை 4 - 6) அல்லது அந்திப் பொழுது
நெய் தீபம், தூபம், மலர்கள் மற்றும் நைவேத்தியம்
- மன அமைதி, ஆன்மீக முன்னேற்றம் மற்றும் நேர்மறை ஆற்றல்
பின்னணி
பக்தாமர ஸ்தோத்திரம் சமண மரபில் மிகப் பிரபலமான ஸ்தோத்திரங்களில் ஒன்று; இது பாரம்பரியமாக முனிவர் மானதுங்கருக்குக் (கி.பி. 7ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம்) காரணம் கூறப்படுகிறது; சிறையில் இருந்தபோது இதை இயற்றியதாகச் சொல்லப்படுகிறது. பக்தர்கள் இதைப் பெரும்பாலும் தினமும், குறிப்பாகக் காலையிலும் வழிபாட்டின்போதும், இறை அருளை அழைக்கவும் இடர்களைக் கடக்கவும் ஓதுகின்றனர். இந்த ஸ்தோத்திரம் அதன் கவிதை அழகுக்காகவும் ஆழமான தத்துவக் கருத்துகளுக்காகவும் போற்றப்படுகிறது.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Acharya Manatunga · Jain Acharya · Traditionally 6th–7th century CE
A Jain monk credited with composing the Bhaktamara Stotra, a 48-verse hymn to the first Tirthankara Rishabhanatha. According to tradition, he composed it while imprisoned, with each completed verse miraculously breaking one of his chains — a devotional legend rather than a historically verified event, but central to how the hymn is revered today.
Acharya Manatunga இன் மேலும்
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆசிரியரும் காலமும்
பக்தாமர ஸ்தோத்திரம் சமண முனிவர் ஆசாரிய மானதுங்கருக்குக் காரணம் கூறப்படுகிறது; அவர் கி.பி. 7ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வைக்கப்படுகிறார். திகம்பர மரபு 48 பாடல்களை எண்ணுகிறது; ஸ்வேதாம்பர மரபு 44 எனக் கணக்கிடுகிறது; அறிஞர்கள் 44 பாடல்கள் கொண்ட குறுகிய வடிவமே பழைய மையம் என்று கருதுகின்றனர். பாடல்கள் வசந்ததிலகா சந்தத்தில் அமைந்த நேர்த்தியான சம்ஸ்கிருத வடிவம்.
அமைப்பும் உள்ளடக்கமும்
ஸ்தோத்திரம் முதல் தீர்த்தங்கரரான ஆதிநாதரை (ரிஷபநாதர்) போற்றுகிறது. அவரது உடல் அழகு, ஆன்மிக ஆற்றல், அவரை நினைவுகூர்வதால் கிடைக்கும் பலன்கள் ஆகியவற்றை விவரிக்கிறது. குறிப்பாக, பாடல் 25 அவரை புத்தர், சங்கரர், தாதா, புருஷோத்தமன் என்ற பெயர்களால் அழைக்கிறது — இவை வேறிடங்களில் புத்தருக்கும், சிவன், பிரம்மா, விஷ்ணு ஆகிய இந்து தெய்வங்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்ட பெயர்கள் — அவரது உயர்ந்த நிலையை வலியுறுத்துகிறது.
பெயரின் பொருள்
'பக்தாமர' என்பது முதல் பாடலின் முதல் சொல். 'பக்த' (பக்தர்) மற்றும் 'அமர' (அழியாதவர், தேவர்) ஆகிய சொற்களை இணைக்கிறது; இப்பாடல் ஜினரின் பாதங்களில் வணங்கும் பக்தி மிக்க தேவர்களின் கிரீட ரத்தினங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. நம்பிக்கையுடன் ஓதுபவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு, தடை நீக்கம், ஆன்மிக ஆசி அளிக்கும் என நம்பப்படுகிறது.
விரிவான ஓதுதல்
இந்த ஸ்தோத்திரம் உலகெங்கிலுமுள்ள சமணர்களால், பெரும்பாலும் கோயில்களிலும் இல்லங்களிலும் பாடப்படுகிறது. நோய், ஆபத்து, பயம் ஆகியவற்றின் போது குறிப்பாக ஓதப்படுகிறது; ஏனெனில் பின்னைய பாடல்கள் யானை, சிங்கம், தீ, பாம்பு, போர், பந்தம் போன்ற அச்சுறுத்தல்களைக் கூறுகின்றன; அவற்றை இறைவனின் திருநாமம் சாந்தப்படுத்தும் என்று கூறப்படுகிறது.
சந்தமும் மொழியும்
ஒவ்வொரு பாடலும் வசந்ததிலகா சந்தத்தைப் பின்பற்றுகிறது; ஒவ்வொரு அடியிலும் 14 எழுத்துகள். சம்ஸ்கிருதம் துல்லியமாகவும் கவிதை நயத்துடனும், விரிவான உவமைகளையும் உருவகங்களையும் பயன்படுத்துகிறது. உதாரணமாக, பாடல் 2, தேவர்களின் தலைவர்களும் (சுரலோகநாதர்கள்) மூவுலகையும் கவரும் துதிகளால் இந்தத் தீர்த்தங்கரரைப் போற்றியதாகக் கூறுகிறது.
தத்துவ உறுதிப்பாடுகள்
ஸ்தோத்திரம் பக்தியை சமணத் தத்துவத்துடன் இணைக்கிறது. பாடல் 24 தீர்த்தங்கரரை 'அவ்யயம், விபும், அசிந்த்யம்' (அழியாதவர், எங்கும் நிறைந்தவர், சிந்திக்க இயலாதவர்) என வர்ணித்து, அவரை பரம்பொருளுக்குச் சமமாகக் கருதுகிறது; இத்தகைய சொற்கள் இந்து வேதாந்தத்திலும் காணப்படுகின்றன, ஆனால் இங்கு சமண கட்டமைப்பிற்குள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
Rishabhanatha
சமணம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
