ಭಕ್ತಾಮರ ಸ್ತೋತ್ರ

ಭಕ್ತರ ಮತ್ತು ಅಮರರಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತಲೆಯ ಮಣಿಗಳ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ, ಪಾಪಗಳ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಯುಗಾದಿಯಿಂದಲೂ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ಜನರಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ಜಿನೇಂದ್ರರ ಪಾದಯುಗ್ಮವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಣಮಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಕಲ ವಾಙ್ಮಯದ ತತ್ತ್ವಬೋಧದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಬುದ್ಧಿಪಟುತ್ವವುಳ್ಳ ದೇವಲೋಕದ ನಾಥರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ, ನಾನೂ ಆ ಪ್ರಥಮ ಜಿನೇಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವೆನು.

ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವಿಬುಧರಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ ಪಾದಪೀಠವುಳ್ಳ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವ ನಾನು ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಚಂದ್ರಬಿಂಬವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರು ತಾನೇ ಸಹಸಾ ಹಿಡಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಹೇ ಗುಣಸಮುದ್ರನೇ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶಾಂತವಾದ ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ದೇವಗುರುವಿಗೆ ಸಮಾನನಾದವನೂ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಥನಾಗಲಾರನು; ಕಲ್ಪಾಂತಕಾಲದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದ ಮೊಸಳೆಗಳ ಗುಂಪುಳ್ಳ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತೋಳುಗಳಿಂದ ದಾಟಲು ಯಾರು ಸಮರ್ಥರು?

ಹಾಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿವಶದಿಂದ, ಹೇ ಮುನೀಶ್ವರನೇ, ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಜಿಂಕೆಯು ಸಿಂಹದ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮರಿಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಅಲ್ಪಶ್ರುತನು ಶ್ರುತವಂತರ ನಗೆಗೆ ಈಡಾಗುವವನು; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತದೆ; ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಕೂಗುವುದು ಮಾವಿನ ಚಿಗುರುಗಳ ರಾಶಿಯೇ ಕಾರಣವಲ್ಲವೇ?

ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಭವಸಂತತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತವಾದ ಪಾಪವು ಶರೀರಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೋಕವನ್ನು ಕತ್ತಲೆ ಮಾಡಿದ ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲೆಯು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ತತ್ಕ್ಷಣ ನಾಶವಾಗುವಂತೆ.

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹೇ ನಾಥನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ನಾನು ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯಿಂದಲೂ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ; ಅದು ಸಜ್ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವುದು; ಕಮಲದ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನೀರಿನ ಹನಿಯು ಮುತ್ತಿನ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಅಚ್ಚರಿಯಲ್ಲವೇ?

ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯು ಸರ್ವದೋಷರಹಿತವಾಗಿರಲಿ; ನಿನ್ನ ಕಥೆಯೂ ಜಗತ್ತಿನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಕಮಲದ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳನ್ನು ವಿಕಾಸಗೊಳಿಸುವಂತೆ.

ಹೇ ಭುವನಭೂಷಣನೇ, ಭೂತನಾಥನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುವವರು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಏನು ಆಶ್ಚರ್ಯ? ಏಕೆಂದರೆ ಆಶ್ರಯಿಸಿದವನನ್ನು ತನಗೆ ಸಮಾನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದವನು ಯಾರು?

ನಿನ್ನನ್ನು ಅನಿಮೇಷವಾಗಿ ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಜನರ ಕಣ್ಣು ಬೇರೆಡೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಚಂದ್ರಕಿರಣದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದು ಸಮುದ್ರದ ಉಪ್ಪುನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಯಾರು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಯಾವ ಶಾಂತರಾಗರಾಗದ ಪರಮಾಣುಗಳಿಂದ ನೀನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಏಕಲಲಾಮಭೂತನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತನಾಗಿದ್ದೀಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ಪರಮಾಣುಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಬೇರೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ.

ದೇವ-ಮಾನವ-ನಾಗರಿಗೆ ಕಣ್ಣನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಉಪಮಾನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೀರಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಮುಖ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಕಳಂಕದಿಂದ ಮಲಿನವಾದ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುಪತ್ರದಂತಾಗುವ ಚಂದ್ರಬಿಂಬ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಪೂರ್ಣಮಂಡಲದ ಚಂದ್ರಕಲೆಗಳ ಸಮೂಹದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾದ ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹರಡುತ್ತವೆ; ಯಾರು ಏಕಮೇವ ನಾಥನೆಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವುದನ್ನು ಯಾರು ತಡೆಯಬಲ್ಲರು?

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ದೇವಾಂಗನೆಯರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ವಿಕಾರಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು? ಕಲ್ಪಾಂತಕಾಲದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕದಲಿದ ಪರ್ವತದಿಂದ ಮಂದರಾದ್ರಿಯ ಶಿಖರವು ಎಂದಾದರೂ ಕದಲಿದೆಯೇ?

ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಬತ್ತಿಯ ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯಿಲ್ಲದ ದೀಪದಂತೆ ನೀನು ಈ ಮೂರು ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯ; ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕದಲಿದ ಪರ್ವತಗಳಿಗೂ ನೀನು ಗಮ್ಯನಲ್ಲ; ಹೇ ನಾಥನೇ, ನೀನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಕನಾದ ಬೇರೊಂದು ದೀಪವಾಗಿದ್ದೀಯ.

ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ಅಸ್ತಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ರಾಹುವಿಗೆ ಗಮ್ಯನಲ್ಲ, ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತೀಯ; ಮೇಘದ ಗರ್ಭದಿಂದ ನಿರುದ್ಧವಾದ ಮಹಾಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳವನಲ್ಲ; ಹೇ ಮುನೀಂದ್ರನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳವನು ನೀನು.

ನಿತ್ಯೋದಯವುಳ್ಳ, ಮೋಹವೆಂಬ ಮಹಾಂಧಕಾರವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವ, ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಗಮ್ಯವಲ್ಲದ, ಮೇಘಗಳಿಗೂ ಗಮ್ಯವಲ್ಲದ, ಅನಲ್ಪಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ನಿನ್ನ ಮುಖಕಮಲವು ಅಪೂರ್ವ ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಹೇ ನಾಥನೇ, ನಿನ್ನ ಮುಖೇಂದುವಿನಿಂದ ಕತ್ತಲೆಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಿಂದಲೂ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿಂದಲೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಜೀವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಲಿವನದಿಂದ ಶೋಭಿಸದಿರುವಾಗ, ಜಲಭಾರದಿಂದ ನಮ್ರವಾದ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಏನು ಕಾರ್ಯ?

ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವು ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದು ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆ ಹರಿ-ಹರ ಮೊದಲಾದ ನಾಯಕರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಮಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ತೇಜಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗಾಜಿನ ಚೂರಿನಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಹರಿ-ಹರ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಸಾಕು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ಹೇ ನಾಥನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯದು; ಇನ್ನೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ.

ನೂರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರು ನೂರಾರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೆರುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಪುತ್ರನನ್ನು ಯಾವ ತಾಯಿಯೂ ಹೆತ್ತಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಸಹಸ್ರಕಿರಣನನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕೇ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರಣಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಹೆರುತ್ತದೆ.

ನಿನ್ನನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಪರಮಪುರುಷನೆಂದು, ಆದಿತ್ಯವರ್ಣನೆಂದು, ನಿರ್ಮಲನೆಂದು, ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಅತೀತನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಉಪಲಬ್ಧಿಸಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ಮುನೀಂದ್ರನೇ, ಶಿವಪದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಶಿವನಾದ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.

ನಿನ್ನನ್ನು ಅವ್ಯಯನೆಂದು, ವಿಭುವೆಂದು, ಅಚಿಂತ್ಯನೆಂದು, ಅಸಂಖ್ಯನೆಂದು, ಆದಿಯೆಂದು, ಬ್ರಹ್ಮನೆಂದು, ಈಶ್ವರನೆಂದು, ಅನಂತನೆಂದು, ಅನಂಗಕೇತುವೆಂದು, ಯೋಗೀಶ್ವರನೆಂದು, ವಿದಿತಯೋಗನೆಂದು, ಅನೇಕನೆಂದು, ಏಕನೆಂದು, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನೆಂದು, ನಿರ್ಮಲನೆಂದು ಸಂತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ವಿಬುಧರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ನೀನೇ ಬುದ್ಧಿಬೋಧದಿಂದ ಬುದ್ಧನು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಶಂಕರತ್ವದಿಂದ ನೀನೇ ಶಂಕರನು; ಹೇ ಧೀರನೇ, ಶಿವಮಾರ್ಗವಿಧಾನದಿಂದ ನೀನೇ ಧಾತನು; ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೀನೇ ಭಗವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು.

ಹೇ ನಾಥನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಆರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಿಸುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭೂಮಿಯ ತಳಕ್ಕೆ ನಿರ್ಮಲ ಭೂಷಣನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಜಿನನೇ, ಭವಸಾಗರವನ್ನು ಶೋಷಿಸುವ ನಿನಗೆ ನಮೋ ನಮಃ.

ಹೇ ಮುನೀಶನೇ, ನೀನು ಸಕಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ನಿರವಕಾಶವಾಗಿ ಆಶ್ರಿತನಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು? ವಿವಿಧ ಆಶ್ರಯಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಗರ್ವಿತರಾದ ದೋಷಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಎಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.

ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ, ಉನ್ನತವಾದ ಕಿರಣಗಳುಳ್ಳ, ನಿನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ರೂಪವು ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ; ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರಣಗಳುಳ್ಳ, ಕತ್ತಲೆಯ ಸಮೂಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸೂರ್ಯಬಿಂಬವು ಮೇಘದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವಂತೆ.

ರತ್ನಕಿರಣಗಳ ವಿಚಿತ್ರ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾದ ನಿನ್ನ ವಪುಸ್ಸು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರಣಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸೂರ್ಯನ ಬಿಂಬವು ಎತ್ತರದ ಉದಯಾದ್ರಿಯ ಶಿಖರದ ಮೇಲಿರುವಂತೆ.

ಮಲ್ಲಿಗೆಯಂತೆ ಶುಭ್ರವಾದ ಚಲಿಸುವ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಮನೋಹರವಾದ ಶೋಭೆಯುಳ್ಳ, ಕಲಧೌತದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ನಿನ್ನ ವಪುಸ್ಸು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶುಚಿಯಾದ ಝರಿಯ ನೀರಿನ ಧಾರೆಯುಳ್ಳ, ಎತ್ತರದ ತಟವು ಸುರಗಿರಿಯ ಚಿನ್ನದ ತಟದಂತಿದೆ.

ನಿನ್ನ ಮೂರು ಛತ್ರಗಳು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವು, ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳ ತಾಪವನ್ನು ತಡೆದಿವೆ; ಮುತ್ತಿನ ರಾಶಿಯ ಜಾಲದಿಂದ ವೃದ್ಧವಾದ ಶೋಭೆಯುಳ್ಳ ಅವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪರಮೇಶ್ವರತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತವೆ.

ಗಂಭೀರವಾದ ತಾರಾಧ್ವನಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸುವ, ಮೂರು ಲೋಕದ ಜನರ ಶುಭಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥವಾದ, ಸದ್ಧರ್ಮರಾಜನ ಜಯಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ, ನಿನ್ನ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಚುರಪಡಿಸುವ ದುಂದುಭಿಯು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಂದಾರ, ಸುಂದರ ನಮೇರು, ಸುಪಾರಿಜಾತ, ಸಂತಾನಕ ಮೊದಲಾದ ಪುಷ್ಪಗಳ ಸಮೂಹದ ವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಗಂಧಜಲದ ಬಿಂದುಗಳು ಮತ್ತು ಶುಭ ಮಂದಮಾರುತದಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ; ಅಥವಾ ಅದು ನಿನ್ನ ವಚನಗಳ ಸಮೂಹವೇ ಆಗಿರಬಹುದು.

ಹೊಳೆಯುವ ಪ್ರಭಾವಲಯದಿಂದ ಘನವಾದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ನಿನ್ನ ಪ್ರಭೆಯು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವರ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ; ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ನಿರಂತರವಾದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ದೀಪ್ತಿಯಿಂದ ಇರುಳನ್ನೂ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿಸಿ ಜಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಅಪವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಾದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸದ್ಧರ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವಲ್ಲಿ ಚತುರನಾದ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯಧ್ವನಿಯು, ಸ್ಪಷ್ಟಾರ್ಥಸತ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಭಾಷಾಸ್ವಭಾವದ ಪರಿಣಾಮಗುಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಅರಳಿದ ಹೊಸ ಚಿನ್ನದ ಕಮಲದ ರಾಶಿಯಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಹೊಳೆಯುವ ನಖಕಿರಣಗಳ ಶಿಖೆಗಳಿಂದ ಮನೋಹರವಾದ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತವೋ, ಅಲ್ಲಿ ವಿಬುಧರು ಕಮಲಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹೇ ಜಿನೇಂದ್ರನೇ, ಹೀಗೆ ಧರ್ಮೋಪದೇಶದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ವಿಭೂತಿಯು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತೋ, ಅಷ್ಟು ಬೇರೆಯವರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಭೆಯು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಗ್ರಹಗಣದಲ್ಲೂ ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು?

ಸ್ರವಿಸುವ ಮದದಿಂದ ಕೆಸರಾದ, ಕಂಪಿಸುವ ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಿ ಹಾರುವ ಭ್ರಮರಗಳ ಝೇಂಕಾರದಿಂದ ವೃದ್ಧವಾದ ಕೋಪವುಳ್ಳ, ಐರಾವತದಂತಿರುವ ಆನೆಯು ಉದ್ಧತವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಿತರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.

ಸೀಳಿದ ಮದ್ದಾನೆಯ ಕುಂಭದಿಂದ ಸ್ರವಿಸುವ ಕೆಂಪು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದ, ಮುತ್ತುಗಳ ರಾಶಿಯಿಂದ ಭೂಷಿತವಾದ ಭೂಮಿಯ ಭಾಗವುಳ್ಳ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾದ ಸಿಂಹವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಂದರೂ ನಿನ್ನ ಕ್ರಮಯುಗದಿಂದ (ಪಾದಗಳಿಂದ) ಆಶ್ರಿತನಾದವನನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಲ್ಪಾಂತಕಾಲದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿರುವ, ಉಜ್ವಲವಾದ, ಕಿಡಿಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸುವ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ನುಂಗಲು ಬರುತ್ತಿರುವ ದಾವಾನಲವನ್ನು ನಿನ್ನ ನಾಮಕೀರ್ತನವೆಂಬ ನೀರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ಮದಿಸಿದ ಕೋಗಿಲೆಯ ಕಂಠದಂತೆ ಕಪ್ಪನೆಯ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಎದ್ದು, ಬುಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಪವನ್ನು, ನಿನ್ನ ನಾಮವೆಂಬ ನಾಗದಮನಿಯು (ಗರುಡ) ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಪಾದಗಳಿಂದ ತುಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವ ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಭೀಮನಾದವುಳ್ಳ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಬಲವಂತರಾದ ರಾಜರ ಸೈನ್ಯವು ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳ ಶಿಖೆಯಿಂದ ತರಿದ ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ, ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ತತ್ಕ್ಷಣ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭರ್ಜಿಯ ತುದಿಯಿಂದ ಸೀಳಿದ ಆನೆಗಳ ರಕ್ತದ ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದ ವೇಗದಿಂದ ಇಳಿದು, ದಾಟಲು ಆತುರವಾದ ಯೋಧರಿಂದ ಭೀಕರವಾದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ದುರ್ಜಯರಾದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮವನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕ್ಷುಬ್ಧವಾದ ಭೀಷಣವಾದ ಮೊಸಳೆಗಳ ಗುಂಪು, ಮೀನುಗಳ ಸಮೂಹ, ಭಯಂಕರವಾದ ಬಾಡಬಾಗ್ನಿ, ಮತ್ತು ಏರುವ ಅಲೆಗಳ ಶಿಖರದಲ್ಲಿರುವ ನೌಕೆಗಳು - ಇವುಗಳಿಂದ ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಭೀಕರವಾದ ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದ ಭಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದ, ಶೋಚನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಜೀವಿತಾಶೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯರು, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಧೂಳೆಂಬ ಅಮೃತದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ಶರೀರವುಳ್ಳವರಾಗಿ ಮಕರಧ್ವಜನಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪಾದದಿಂದ ಕಂಠದವರೆಗೆ ಬಲವಾದ ಸಂಕಲೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕೋಲೆಯ ತುದಿಯಿಂದ ಉಜ್ಜಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲುಗಳುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯರು, ನಿನ್ನ ನಾಮಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ತಕ್ಷಣವೇ ಬಂಧನದ ಭಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತೇರಿದ ಆನೆ, ಸಿಂಹ, ದಾವಾನಲ, ಸರ್ಪ, ಯುದ್ಧ, ಸಮುದ್ರ, ಮಹಾಪ್ರವಾಹ ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯವು, ಈ ನಿನ್ನ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಓದಿದರೆ, ಭಯದಿಂದಲೇ ತತ್ಕ್ಷಣ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೇ ಜಿನೇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ, ವಿವಿಧ ವರ್ಣಗಳ ವಿಚಿತ್ರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಸ್ತೋತ್ರಮಾಲೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ರಚಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಇದನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು ಮಾನತುಂಗನು (ಶ್ರೀ) ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಸ್ವಯಂವಶವಾಗಿ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾಳೆ.