ஒழுக்க வாழ்க்கைக்கான பாடல்
பண்டித் ஜுகல் கிஷோர் முக்தார் 1916இல் இயற்றிய இந்தி மொழி ஜெயின் பிரார்த்தனை இது; எல்லோருடனும் நட்பு, கருணை, சமநிலை, உறுதியான நற்குணம் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது.
செய்யுள்கள்
பற்று, வெறுப்பு, காமம் முதலியவற்றை வென்று உலகம் முழுவதையும் அறிந்தவர்; எல்லா உயிர்களுக்கும் மோட்ச மார்க்கத்தை ஆசையின்றி உபதேசித்தவர். புத்தர், வீரர், ஜினர், ஹரி, ஹர, பிரம்மா என்றோ அல்லது சுயாதீனர் என்றோ அவரை அழையுங்கள். பக்தி உணர்வால் தூண்டப்பட்டு இந்த மனம் அவரிடமே லயித்திருக்கட்டும்.
பாடல் 1
விஷய இன்பங்களில் ஆசை இல்லாதவர்கள், சமநிலையையே செல்வமாகக் கொண்டவர்கள், தன் மற்றும் பிறர் நன்மைக்காக இரவும் பகலும் முயல்பவர்கள், சுயநலத் தியாகம் என்ற கடின தவத்தை வருத்தமின்றி செய்பவர்கள் — அத்தகைய ஞானிகளே உலகின் துன்பக் கூட்டங்களைப் போக்குகிறார்கள்.
பாடல் 2
எப்போதும் நல்லோர் சங்கத்தில் இருக்கட்டும்; அவர்களையே தினமும் தியானிக்கட்டும்; அவர்களைப் போன்ற ஒழுக்கத்தில் இந்த மனம் எப்போதும் ஈடுபட்டிருக்கட்டும். எந்த உயிரையும் துன்புறுத்தமாட்டேன்; பொய் சொல்லவே மாட்டேன்; பிறர் பொருளிலும் மனைவியிலும் ஆசை கொள்ளமாட்டேன்; திருப்தி என்ற அமுதத்தை அருந்துவேன்.
பாடல் 3
அகங்கார உணர்வை வைத்திருக்கமாட்டேன்; யார் மீதும் கோபப்படமாட்டேன்; பிறர் முன்னேற்றத்தைக் கண்டு பொறாமை கொள்ளவே மாட்டேன். என் எண்ணம் இப்படியே இருக்கட்டும் — எளிமையாகவும் உண்மையாகவும் நடந்துகொள்வேன்; இந்த வாழ்வில் முடிந்தவரை பிறருக்கு உதவி செய்வேன்.
பாடல் 4
உலகில் எல்லா உயிர்கள் மீதும் என் நட்புணர்வு என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்; ஏழை, துன்புறும் உயிர்களைக் கண்டு என் இதயத்திலிருந்து கருணை நீரூற்று பெருகட்டும்; தீயவர்கள், கொடியவர்கள், தவறான வழியில் செல்பவர்கள் மீது எனக்குக் கோபம் வரக்கூடாது; அவர்கள் மீதும் சமநிலை வைத்திருப்பேன் — இப்படிப்பட்ட மனநிலை எனக்கு ஏற்படட்டும்.
பாடல் 5
நல்லவர்களைக் கண்டால் என் இதயத்தில் அன்பு பொங்கி வரட்டும்; முடிந்தவரை அவர்களுக்குச் சேவை செய்து இந்த மனம் இன்பம் பெறட்டும். நான் என்றும் நன்றி மறக்கமாட்டேன்; என் உள்ளத்தில் துரோகம் வரக்கூடாது; நல்ல குணங்களைக் கற்கும் எண்ணம் என்றும் இருக்கட்டும்; குறைகளின் மீது பார்வை செல்லக்கூடாது.
பாடல் 6
யாராவது கெட்டவன் என்று சொன்னாலும் நல்லவன் என்று சொன்னாலும், செல்வம் வந்தாலும் போனாலும், லட்சக்கணக்கான வருடங்கள் வாழ்ந்தாலும் இன்றே மரணம் வந்தாலும், அல்லது யாராவது எப்படிப்பட்ட பயத்தையோ ஆசையையோ கொடுக்க வந்தாலும் — நியாய மார்க்கத்திலிருந்து என் கால் ஒருபோதும் விலகக்கூடாது.
பாடல் 7
இன்பத்தில் மூழ்கி மகிழ்ச்சியால் பொங்கக்கூடாது; துன்பத்தில் ஒருபோதும் திகைக்கக்கூடாது; மலை, நதி, சுடுகாடு, பயங்கர காடு — இவற்றால் பயப்படக்கூடாது. இந்த மனம் உறுதியாகவும் அசைக்க முடியாததாகவும் ஆகட்டும்; பிரியமானவர் பிரிவிலும், விரும்பத்தகாதவை வருவதிலும் பொறுமையைக் காட்டட்டும்.
பாடல் 8
உலகின் எல்லா உயிர்களும் சுகமாக வாழட்டும்; யாரும் ஒருபோதும் துன்பப்படக்கூடாது; பகை, பாவம், அகங்காரம் ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டு உலகம் என்றும் புதிய மங்களங்களைப் பாடட்டும். வீடுதோறும் தர்மத்தின் பேச்சு நடக்கட்டும்; தீய செயல்கள் செய்வது கடினமாகட்டும்; அறிவையும் ஒழுக்கத்தையும் உயர்த்தி மனிதப் பிறவியின் பயனை அனைவரும் பெறட்டும்.
பாடல் 9
உலகில் துன்பங்களும் அச்சங்களும் பரவக்கூடாது; மழை சரியான நேரத்தில் பெய்யட்டும்; அரசனும் தர்ம நிஷ்டையுடன் குடிமக்களுக்கு நியாயம் செய்யட்டும். நோய், மரணம், பஞ்சம் பரவக்கூடாது; மக்கள் அமைதியுடன் வாழட்டும்; உலகில் மேலான அகிம்சை தர்மம் பரவி எல்லோருக்கும் நன்மை செய்யட்டும்.
பாடல் 10
உலகில் பரஸ்பரம் அன்பு பரவட்டும்; மயக்கம் வெகு தூரத்தில் இருக்கட்டும்; யாரும் வாயால் இனிமையற்ற, கடுமையான, கடினமான வார்த்தைகளைச் சொல்லக்கூடாது. அனைவரும் 'யுகவீரர்களாக' இதயத்துடன் தேச முன்னேற்றத்தில் ஈடுபட்டிருக்கட்டும்; பொருளின் உண்மைத் தன்மையை ஆராய்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் எல்லா துன்பங்களையும் தாங்கட்டும்.
பாடல் 11
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
தினசரி அல்லது சுப திதிகளில் (ஏகாதசி, பௌர்ணமி)
பிரம்ம முகூர்த்தம் (காலை 4 - 6) அல்லது அந்திப் பொழுது
நெய் தீபம், தூபம், மலர்கள் மற்றும் நைவேத்தியம்
- மன அமைதி, ஆன்மீக முன்னேற்றம் மற்றும் நேர்மறை ஆற்றல்
பின்னணி
'மேரி பாவனா' ('என் ஆவல்') என்பது திகம்பர ஜெயின் மரபைச் சேர்ந்த இந்திப் பிரார்த்தனை; இதை பண்டித் ஜுகல் கிஷோர் முக்தார் 'யுகவீர்' (1877–1968) இயற்றினார், முதன்முதலில் 1916 ஏப்ரலில் வெளியிடப்பட்டது. ஜெயின் பிரார்த்தனையிலும் தியானத்திலும் ஓதப்படுகிறது; சமூகத்தைத் தாண்டியும் பரவலாக விரும்பப்படுகிறது. எல்லா உயிர்களிடமும் நட்பு, நற்குணமுடையோரைக் கண்டு மகிழ்ச்சி, துன்புறுவோர் மீது கருணை, அடங்காதவர்கள் மீது சமநிலை ஆகிய அதன் விருப்பங்கள், அகிம்சை, பற்றின்மை ஆகிய மதிப்பீடுகளுடன், தத்துவார்த்த சூத்திரம் 7.11 (திகம்பர எண்ணிக்கை) கூறும் நான்கு வகை மனப்பான்மையை எதிரொலிக்கின்றன.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Jugal Kishore Mukhtar 'Yugvir'
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
உலகளாவிய ஞானி
தொடக்க செய்யுள் வேண்டுமென்றே புத்தர், வீரர், ஜினர், ஹரி, ஹரர், பிரம்மா ஆகிய பெயர்களைப் பட்டியலிடுகிறது; இவை பௌத்த, ஜெயின், இந்து மரபுகளைக் கடந்து நிற்கும் பெயர்கள். சிறந்த ஞானி எந்த ஒரு பிரிவையும் கடந்தவர் என்பதைக் காட்டுவதே இதன் நோக்கம். பக்தன் மனத்தை அந்த உலகளாவிய இலட்சியத்தில் நிலைநிறுத்துமாறு வேண்டப்படுகிறான்.
ஜெயின் தொடர்பு
அகிம்சை (அகிம்சா), சமநிலை (சாம்ய பாவம்), பிறரின் செல்வத்தையோ மனைவியையோ விரும்பாமை ஆகியவற்றை இச்செய்யுள்கள் வலியுறுத்துவது ஜெயின் நெறிமுறைப் போதனைகளைப் பெரிதும் பிரதிபலிக்கிறது. முதல் செய்யுளில் உள்ள 'ஜினர்' (வெற்றியாளர்) என்ற சொல், ஞானம் பெற்ற ஆசிரியர்களுக்கு ஜெயின் மரபு இட்டுள்ள பெயரை நேரடியாகச் சுட்டுகிறது.
தனிப்பட்ட உறுதிமொழி
மூன்று முதல் ஆறு வரையிலான செய்யுள்கள் ஒரு தனிப்பட்ட ஒழுக்க நெறியை உருவாக்குகின்றன: பொய் சொல்லாமை, துன்புறுத்தாமை, பிறர் வெற்றியைக் கண்டு பொறாமைப்படாமை, நற்குணமுடையோருக்கு எப்போதும் சேவை செய்தல். சாதாரண இல்லறத்தாருக்கு அருவமான தத்துவத்தை நடைமுறை அன்றாட ஒழுக்கமாக மாற்றுகின்றன.
எல்லா நிலைகளிலும் உறுதி
ஏழாம் செய்யுள் ஒரு வியக்கத்தக்க உறுதிமொழியை அளிக்கிறது: புகழப்பட்டாலும் இகழப்பட்டாலும், செல்வராக இருந்தாலும் ஏழையாக இருந்தாலும், ஒரு லட்சம் (100,000) ஆண்டுகள் வாழ்ந்தாலும் இன்றே இறந்தாலும், அச்சத்தையோ சோதனையையோ எதிர்கொண்டாலும், தர்மத்தின் பாதையிலிருந்து ஒருபோதும் விலகுவதில்லை என்று பக்தன் உறுதி கூறுகிறான்.
சிறந்த உலகம்
இறுதிச் செய்யுள்கள் ஓர் இலட்சிய உலகக் காட்சியை வரைகின்றன: காலத்தில் பெய்யும் மழை, நீதியுள்ள அரசன், நோய் மற்றும் பஞ்சத்திலிருந்து விடுதலை, உலகளாவிய அன்பு, தேசிய மேம்பாட்டிற்காக உழைக்கும் 'யுகவீரர்கள்' (யுகத்தின் வீரர்கள்) கொண்ட ஒரு தேசம். தனிப்பட்ட பக்தி இயல்பாகவே சமூக, தேசிய நலனுக்கும் விரிவடைகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.
ஆசிரியரின் கையொப்பம்
கடைசிச் செய்யுளில் உள்ள 'யுகவீர்' என்ற பெயர், கவிஞரும் அறிஞருமான பண்டித் ஜுகல் கிஷோர் முக்தாரின் (1877–1968) புனைபெயர். இவர் ஜெயின் வரலாற்றாசிரியரும் சீர்திருத்தவாதியும் ஆவார்; இந்தப் பிரார்த்தனையை 1916இல் எழுதினார். இது தொழிலதிபர் ஜுகல் கிஷோர் பிர்லா அல்ல.
Mahavira
சமணம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
