ସଦାଚାର ଏବଂ ଭକ୍ତିର ଭଜନ

ଯିଏ ରାଗ, ଦ୍ୱେଷ, କାମ ଆଦିକୁ ଜୟ କରି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଜାଣିପାରିଛନ୍ତି। ସବୁ ଜୀବଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗର ଉପଦେଶ ନିଃସ୍ପୃହ ଭାବରେ ଦେଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧ, ବୀର, ଜିନ, ହରି, ହର, ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ସ୍ୱାଧୀନ ବୋଲି କୁହ — ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଏହି ଚିତ୍ତ ସେହି ପରମାତ୍ମାରେ ଲୀନ ରହୁ।

ଯାହାଙ୍କର ବିଷୟଭୋଗରେ ଆଶା ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ସମତା ଭାବକୁ ଧନ ରୂପେ ରଖନ୍ତି। ନିଜର ଓ ପରର ହିତ ସାଧନରେ ଯେଉଁମାନେ ଦିନରାତି ତତ୍ପର ରୁହନ୍ତି। ସ୍ୱାର୍ଥତ୍ୟାଗରୂପ କଠିନ ତପସ୍ୟାକୁ କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ ହୋଇ ଯେଉଁମାନେ କରନ୍ତି — ଏପରି ଜ୍ଞାନୀ ସାଧୁମାନେ ଜଗତର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରାଶିକୁ ହରଣ କରନ୍ତି।

ସର୍ବଦା ସତ୍ସଙ୍ଗରେ ରହେ, ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ନିତ୍ୟ ରହେ। ତାଙ୍କ ପରି ଆଚରଣରେ ଏହି ଚିତ୍ତ ସର୍ବଦା ଅନୁରକ୍ତ ରହେ। କୌଣସି ଜୀବକୁ ନ ସତାଉ, କେବେ ମିଥ୍ୟା କହି ନାହିଁ। ପରଧନ ଓ ପରସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ଲୁଭାଇ ନାହିଁ, ସନ୍ତୋଷରୂପ ଅମୃତକୁ ପାନ କରେ।

ଅହଂକାରର ଭାବ ନ ରଖେ, କାହା ଉପରେ କ୍ରୋଧ ନ କରେ। ଅନ୍ୟର ଉନ୍ନତି ଦେଖି କେବେ ଈର୍ଷାଭାବ ଧାରଣ ନ କରେ। ମୋର ଭାବନା ଏପରି ରହୁ — ସରଳ ଓ ସତ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯେତେ ଦୂର ସମ୍ଭବ ଏହି ଜୀବନରେ ଅନ୍ୟର ଉପକାର କରେ।

ଜଗତରେ ମୋର ମୈତ୍ରୀଭାବ ସବୁ ଜୀବଙ୍କ ପ୍ରତି ନିତ୍ୟ ରହୁ। ଦୀନ ଓ ଦୁଃଖୀ ଜୀବଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋ ହୃଦୟରୁ କରୁଣାର ସ୍ରୋତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ଦୁର୍ଜନ, କ୍ରୂର ଓ କୁମାର୍ଗରତ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର କ୍ଷୋଭ ନ ଆସୁ। ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମଭାବ ରଖେ — ଏପରି ପରିଣତି ହେଉ।

ଗୁଣୀ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ମୋ ହୃଦୟରେ ପ୍ରେମ ଉମୁଡ଼ି ଆସୁ। ଯେତେ ଦୂର ସମ୍ଭବ ସେମାନଙ୍କ ସେବା କରି ଏହି ମନ ସୁଖ ପାଉ। କେବେ କୃତଘ୍ନ ନ ହୁଏ, ମୋ ହୃଦୟରେ ଦ୍ରୋହଭାବ ନ ଆସୁ। ଗୁଣ ଗ୍ରହଣର ଭାବ ନିତ୍ୟ ରହୁ, ଦୃଷ୍ଟି ଦୋଷ ଉପରେ ନ ପଡ଼ୁ।

କେହି ଭଲ କୁହୁ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ କୁହୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆସୁ କିମ୍ବା ଯାଉ। ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚେ କିମ୍ବା ଆଜି ହିଁ ମୃତ୍ୟୁ ଆସୁ। ଅଥବା କେହି ଯେକୌଣସି ଭୟ କିମ୍ବା ଲୋଭ ଦେବାକୁ ଆସୁ — ତଥାପି ନ୍ୟାୟମାର୍ଗରୁ ମୋର ପାଦ କେବେ ବିଚ୍ୟୁତ ନ ହେଉ।

ସୁଖରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ଫୁଲି ନ ଯାଏ, ଦୁଃଖରେ କେବେ ବ୍ୟାକୁଳ ନ ହୁଏ। ପର୍ବତ, ନଦୀ, ଶ୍ମଶାନ କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ଅରଣ୍ୟରୁ ଭୟ ନ ପାଏ। ଅଟଳ ଓ ଅକମ୍ପ ହୋଇ ନିରନ୍ତର ଏହି ମନ ଦୃଢ଼ତର ହୋଇଯାଉ। ଇଷ୍ଟଜନଙ୍କ ବିୟୋଗ ଓ ଅନିଷ୍ଟର ଯୋଗରେ ସହନଶୀଳତା ପ୍ରକାଶ କରୁ।

ଜଗତର ସବୁ ଜୀବ ସୁଖୀ ରୁହନ୍ତୁ, କେହି କେବେ ବ୍ୟାକୁଳ ନ ହୁଅନ୍ତୁ। ବୈର, ପାପ ଓ ଅଭିମାନ ତ୍ୟାଗ କରି ଜଗତ ନିତ୍ୟ ନୂତନ ମଙ୍ଗଳ ଗାନ କରୁ। ଘରେ ଘରେ ଧର୍ମର ଚର୍ଚ୍ଚା ରହୁ, ଦୁଷ୍କର୍ମ ଅସମ୍ଭବ ହେଉ। ଜ୍ଞାନ ଓ ଚରିତ୍ରକୁ ଉନ୍ନତ କରି ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଜନ୍ମର ଫଳ ସବୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ।

ଜଗତରେ ବିପଦ ଓ ଭୟ ବ୍ୟାପ୍ତ ନ ହେଉ, ସମୟରେ ବୃଷ୍ଟି ହେଉ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହୋଇ ରାଜା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜାଙ୍କ ପ୍ରତି ନ୍ୟାୟ କରୁ। ରୋଗ, ମହାମାରୀ ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ବ୍ୟାପ୍ତ ନ ହେଉ, ପ୍ରଜା ଶାନ୍ତିରେ ବଞ୍ଚୁ। ପରମ ଅହିଂସା ଧର୍ମ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ହିତ ସାଧନ କରୁ।

ଜଗତରେ ପରସ୍ପର ପ୍ରେମ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଉ, ମୋହ ଦୂରରେ ରହୁ। ଅପ୍ରିୟ, କଟୁ ଓ କଠୋର ଶବ୍ଦ କେହି ମୁଖରୁ କହି ନ ପାରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ 'ଯୁଗବୀର' ହୋଇ ହୃଦୟରୁ ଦେଶୋନ୍ନତିରେ ରତ ରୁହନ୍ତୁ। ବସ୍ତୁର ସ୍ୱରୂପ ବିଚାର କରି ଆନନ୍ଦର ସହିତ ସବୁ ଦୁଃଖ ଓ ସଙ୍କଟ ସହ୍ୟ କରନ୍ତୁ।