ဗာလဝဂ် - လူမိုက်အခန်း (ဂါထာ ၆၀–၇၅)

အိပ်မက်မကင်းသော သူအတွက် ည သည် ရှည်သည်။ ဆင်းရဲသော ခရီးသွားအတွက် လမ်းသည် ရှည်သည်။ မိုက်မြုတ်သော တရားကို မသိသော မိုက်သော သူများအတွက် သံသရာသည် ရှည်သည်။

ခရီးသွားသူသည် ကိုယ်ထက်ကောင်းလျှင် သို့မဟုတ် ကိုယ်နှင့်ညီညာသောသူကို မတွေ့လျှင်၊ တစ်ယောက်တည်း ခိုင်လုံစွာ သွားလျှင် သည့်တကာ ကောင်းသည်။ မိုက်သော သူနှင့် အကျီးခုံတစ်ခုမျှ မရှိသည်။

ကျွန်တော်၏ သားသမီးများ ရှိသည်။ ကျွန်တော်၏ ဒြီန်များ ရှိသည်ဟု မိုက်သော သူသည် ကိုယ်ကိုယ်ကို ပူပန်စေသည်။ ၎င်းကိုယ်ကိုယ် ၎င်း၏ မဟုတ်လျှင်၊ သားသမီးများသည် အဘယ်ကနေ ရှိနိုင်မည်နည်း။ ဒြီန်သည် အဘယ်ကနေ ရှိနိုင်မည်နည်း။

မိုက်သော သူသည် ၎င်း၏ မိုက်မြုတ်မှုကို သိလျှင် အဆိုပါအခါတွင် ဉာဏ်ရှိသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်ကိုကိုယ် ဉာဏ်ရှိသူဟု ထင်မြင်သော မိုက်သော သူသည် အမှန်တကယ် မိုက်သော သူဟု ခေါ်ဆိုသည်။

မိုက်သော သူသည် ဉာဏ်ရှိသူ၏ အနီးအငါးတွင် အသက်လုံးလုံး နေထိုင်သည်ပင်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် တရားကို နားလည်မည်မဟုတ်။ ဆီးချုပ်သည် ခါယ်အရသာ ခံစားမည်မဟုတ်ကဲ့သို့။

အသည်းပါ သူသည် ဉာဏ်ရှိသူ၏ အနီးအငါးတွင် တစ်ကြိုးခြွင်းခြင်းသာ နေထိုင်သည်ပင်။ ၎င်းသည် တရားကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သည်။ လျှာသည် ခါယ်အရသာ ချက်ချင်း ခံစားသည်ကဲ့သို့။

ဉာဏ်ငယ်သော မိုက်သော သူများသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ရန်ဖြစ်စေလျက် လည်ပတ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အဆိုးအကျိုးမည့်သော လုပ်ငန်းများ ပြုလုပ်သည်။ ထိုလုပ်ငန်းများသည် ခါယ်ဆုံးမုံးသော အကျိုးအခြင်းများကို ရသည်။

ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဆန္ဒကင်းသော အလုပ်သည် ကောင်းမွန်သော အလုပ်မဟုတ်။ ယင်း၏ အကျိုးအရှိသုံးခွင့်သည် ငိုခြင်းနှင့် တွေ့ရှိသည်။

ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဆန္ဒမကင်းသော အလုပ်သည် ကောင်းမွန်သော အလုပ်ဖြစ်သည်။ ယင်း၏ အကျိုးအရှိသုံးခွင့်သည် ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် စိတ်ကူးလှပခြင်းတွေ့ရှိသည်။

အကျိုးအရှိသုံးမည့်မကင်းသည့်အခါ မိုက်သော သူသည် အမုန်းစကုံးကို ပျားသည့်အတုံးပြားကဲ့သို့ ချိုမြိုင်သည်။ သို့သော်လည်း အမုန်းစကုံးအကျိုးအရှိသုံးနိုင်လျှင် မိုက်သော သူသည် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ဆင်းသက်သည်။

မိုက်သော သူသည် လတစ်လ ကုသ အမြုံ၏ အနယ်အထိ အစာစားမည်ပင်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် တရားကို နားလည်သူများ၏ ဆယ့်ခြောက်ခုထဲက တစ်ခုအညီ တည်းဝယ်မည်မဟုတ်။

အမုန်းစကုံးသည် ခြီးမြီးတည်းဖြာသည့် ပွားကဲ့သို့ အလျင်အမြန် သည်မည်မဟုတ်။ ၎င်းသည် ဖြူမြေ၏ အောက်တွင် ခိုထားသော မီးကဲ့သို့ မိုက်သော သူ၏ နောက်တွင် လိုက်ပြီး အလယ်အလတ်တွင် ယုံခါယ်သည်။

မိုက်သော သူ၏ သိလိုခြင်းသည် သူ၏ အကျိုးအလုံးအစုံကို ဖျက်ကွက်စေသည်။ ယင်းသည် သူ၏ ကောင်းမွန်ခြင်းကို ဖျက်သိမ်းကာ သူ၏ ဉာဏ်ခွန်အားကို နှစ်ခွဲစေသည်။

မိုက်သော သူသည် မရသင့်သော အဆင့်အကျေးဆက်၊ ခါယ်ယုံများအတွင်း အဦးအကျ၊ သင်္ဂဟတုံးချည်ထဲတွင် လုံ့ဆိုင်းခြင်း နှင့် အိမ်တင်များအတွင်း ရိုသေခြင်းဆီသို့ စုံလိုသည်။

ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းသည် ယင်းအလုပ်များ ပြုလုပ်သည် ဟု အိမ်တင်များ နှင့် ခါယ်ယုံများက ထင်မြင်စေ။ အလုပ်တိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် ကျွန်တော်အောက်သို့ လိုက်စေ ဟု သည်တကယ် မိုက်သော သူ၏ စဉ်းစားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ၎င်း၏ အလိုက္ခီမှုနှင့် အဆင့်မြင့်သောသဘောထားသည် တိုးပွားသည်။

တစ်လမ်းသည် ကမ္ဘာ့ အကျိုးအမြတ်သို့သည့် လမ်းဖြစ်သည်။ အခြားတစ်လမ်းသည် နိဗ္ဗာန်သို့သည့် လမ်းဖြစ်သည်။ ယင်းခွဲခွာမှုကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သော ဗုဒ္ဓ၏ ကျောင်းသူ ခါယ်ယုံသည် ကမ္ဘာ့ စာလုံးချုံးယုံခါယ်ခြင်းအသုံးမှ ကွာသွားပြီး အိမ်တင်ခြင်းထဲတွင် လုံ့ဆိုင်းသည်။