ဗုဒ္ဓဝဂ် - ဗုဒ္ဓရှင်အခန်း (ဂါထာ 179-196)

အသက်အဆုံးသို့ အသိုင်းအဝိုင်း လည်ပတ်သည့် ပြစ်တင်ခြင်း နှင့် အတူ ပြီးဆုံးသည့် အရှင်ဗုဒ္ဓ၊ ကမ္ဘာ၏ မည်သည့် သူမျှ ကျေးဇူးတင်သည့် အသက်အဆုံးသို့ အသိုင်းအဝိုင်း သွားမည် မဟုတ်၊ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ဒြပ် အန္တရာယ်မှ လွှတ်မြောက်သောအရှင်ဗုဒ္ဓကို သည်သည့် အသိုင်းအဝိုင်းကြီးမည် မည်သည့် အသိုင်းအဝိုင်းအားလျှောက်။

မည်သည့် သူ၏ အတွင်းရှိ အသိုင်းအဝိုင်း ကဲ့ဖုံ့ဖြစ်သော ပကတိ ကာ အပြစ်တင်ခြင်းသည် လည်ပတ်သည့် အသိုင်းအဝိုင်း မဆိုသည့် အရှင်ဗုဒ္ဓခွင့်၊ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ဒြပ် အန္တရာယ်မှ လွှတ်မြောက်သောအရှင်ဗုဒ္ဓကို သည်သည့် အသိုင်းအဝိုင်းကြီးမည် မည်သည့် အသိုင်းအဝိုင်းအားလျှောက်။

သည်ခွင့်သည်ခံ ဆည်းပူးခြင်းစွာ စမ္မာဓိုင် ပြုပြင်ခြင်းရှိသောဝီမည်တို့၊ ဗုဒ္ဓခွင့်သည်ခံခြင်း ပျော်လည်း မှုရှိသောဂါထာများကို ဒဲ့ဒုံ မြတ်ဟီး အရှင်ဗုဒ္ဓများ နှင့် သူ၏ အုပ်စုများက စုံစမ်းခြင်း ရှိသည်။

လူ့အဖြစ်အသက် ရခြင်း မုံခဲ့၏၊ သတ္တဝါများ၏ အသက်တက်ခြင်း ခက်ခဲ၏၊ အမှန်တကယ် ဗုဒ္ဓဒေသနာ နားလည်ခြင်း မုံခဲ့၏၊ အရှင်ဗုဒ္ဓများ၏ အဖြစ်စတင်ခြင်း အလွန် မုံခဲ့သည်။

အပြစ်တစ်ခုကိုမျှ မပြုလုပ်ရန်၊ တရားဝတ်ကျ၏ အမှုကြီးများကို စီမံခန့်ခွဲရန် နှင့် သူ့ကိုယ်သူ၏ စိတ်ကို အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းရန်—ဤသည်မှာ အရှင်ဗုဒ္ဓများ၏ သင်ခန်းစာ ဖြစ်သည်။

သည်ခွင့်သည်ခံခြင်း နှင့် ခွင့်သည်ခံခြင်း အမြင့်ဆုံး အသည်းမုံချက် ဖြစ်သည်၊ အရှင်ဗုဒ္ဓများက နိဗ္ဗာန်ကို အမြင့်ဆုံး အခွင့်များ ကြေးမုံသည်။ အခြားသူကို နစ်နာအန္တရာယ်ပေးသူ ရဟန်မဟုတ်၊ အခြားသူကို ဆန့်ကျင်သူ တရားစာ မဟုတ်။

အခြားသူကို ကဲ့ရဲ့မသုံးခြင်း၊ အခြားသူကို နစ်နာမပေးခြင်း၊ တရားဝတ်ကျ စည်းမျဉ်းများ လိုက်နာခြင်း အသိုင်းအဝိုင်းခြင်း နှင့် စမ္မာဓိုင်ပြုလုပ်ခြင်းသည် ကုသလ ရဟန်များ၏ အခြင်းအခြာ ဖြစ်သည်။

ရွှေတုံပုံရိုက် မိုးရွာခြင်းမျိုးအားလျှောက် ဗုဒ္ဓခွင့်သည် အကျ်အခိုင် လုံလောက်သည် မဟုတ်၊ 'ဗုဒ္ဓခွင့်သည် အနည်းငယ်သောကျိုးကြောင်း ရှိ၊ များသောအဆင် ဒုက္ခရှိ'—ဤအရာများနှင့် လူဉာဏ်သည် ထိုအရာများ စွန့်ပစ်သည်။

သုံးအနီးအပတ်သောဗုဒ္ဓခွင့်သည်အကျ်အခိုင်းများတွင် စိတ်ကြိုက်မှုမရှိ၊ အရှင်ဗုဒ္ဓ၏ အမှန်တကယ် ယောကျ်ားချင်း ကဲ့ သည္ခုံစိတ်ကြိုက်မှု မှုကွ်တည်သည်။

ကြောက်လန့်မှုအားလျှောက်စွာ လူများသည် အမျိုးမျိုးသော အကျ်အခိုင် ရှာဖွေကြ—တောင်တန်း၊ သစ်တောများ၊ သန့်စင်သော စဉ်း ဆိုင်ရာ နေရာများ၊ ပင်ပန်းသော အဆင်အဆာ ဘုံများ။

ထိုအရာသည် မည်သည့် ခွင့်သည် အကျ်အခိုင် မဟုတ်၊ ထိုအရာသည် မည်သည့် အမြင့်ဆုံး အကျ်အခိုင် မဟုတ်၊ ထိုကဲ့သို့သော အကျ်အခိုင်အား အခိုင်းခြင်းအားလျှောက် လူ သည္ခုံအဆင် ဒုက္ခမှ လွှတ်မြောက်ခွင့် မရ။

အရှင်ဗုဒ္ဓ၊ ဗုဒ္ဓဒေသနာ နှင့် သံဃာ၏ အကျ်အခိုင်ခံယူသည့် သူသည် အမှန်တကယ် ဉာဏ်ဒြပ်အားလျှောက် စတုရီယတ်ကျ အမှန်တရား ရယူမည်:

ဒုက္ခ၊ ဒုက္ခ၏ အမြစ်အရင်း၊ ဒုက္ခ ၏ အပြည့်အစုံ သတ္တိ၊ ဒုက္ခမှ လွှတ်မြောက်စေသည့် အရီယတ်ကျ အလုံးအစုံ မာၠ်္နာ။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အန္တရာယ် ခွင့သည် အကျ်အခိုင်၊ ဤသည် အမြင့်ဆုံး အကျ်အခိုင်၊ ဤ တြိရတ္န အကျ်အခိုင်းအား အခိုင်းခြင်းအားလျှောက် လူသည္ခုံ ဒုက္ခမှ အပြည့်အစုံ လွှတ်မြောက်ကုန်သည်။

သာမန်မဟုတ်သော မြတ်သို့မြတ်တည်သည့် မဟာပုရုဂ္ဂလ အရှင်ဗုဒ္ဓ၏ ကျေးဇူးတင်လည်း အလွန် အခက်အခဲ လုံလောက်သည်၊ သူ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ မည်သည့် အရပ်အရပ်သို့မျှ မဖွားမည်။ အဆင့်အတန် ပညာရှင် မဟာမဆ အရှင်ဗုဒ္ဓမြတ်တည်သည့် အရပ်၊ ထိုရိုးရင်း သင်္ဂဠုံများသည် ကျေးဇူးတင်၍ ဂုဏ်ကျေးဇူးတင်သည်။

အရှင်ဗုဒ္ဓများ၏ အဖြစ်စတင်ခြင်း ကျေးဇူးတင်၊ အမှန်တကယ် ဗုဒ္ဓဒေသနာ မြတ်ဆိုခြင်း ကျေးဇူးတင်၊ သံဃာ၏ သည်ခွင့်သည်ခံခြင်း ကျေးဇူးတင်၊ ကျေးဇူးတင်သူများ၏ တည်ထောင်ခြင်း ကျေးဇူးတင်သည်။

ကျေးဇူးတင်သည့် မဟာမဆ အရှင်ဗုဒ္ဓ သို့မဟုတ် ကျေးဇူးတင်သည့် သူ၏ အုပ်စုများ၏ ကျေးဇူးတင် ပြုလုပ်ခြင်း—အဆင်အဆာ သည္ခုံရုံ မကျေးဆုံးသည့် သူများ ကျေးဇူးတင်ခြင်း၏ မရဏ သည္ခုံဝင် ကျေးဇူးတင်သည် အကုသုိလ်။

ဤ နိဗ္ဗာန်တည်သည့် နှင့် ဒုက္ခမှ လွှတ်မြောက်သည့် မဟာမဆ အရှင်ဗုဒ္ဓများ၏ ကျေးဇူးတင်ခြင်း၏ မရဏ သည္ခုံ ချိန်ခွင်းခြင်း အကုသုိလ် အခုံများ မရှိ—ထိုအရာသည် အကုသုိလ် သည္ခုံအစဥ်အလာ ဖြစ်သည်။