ဒုမ္မေဓဇာတ်

ပါဠိပိဋကတ်၏ ဇာတ်တော် အမှတ် ၅၀ ကို ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ လောကတစ်ခုလုံး၏ အကျိုးငှာ ပြုသော ကံများနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ဒုက္ခမရှိဘဲ အကျိုးကောင်း ပြည့်စုံစေနိုင်သော ဥပါယ်ကောင်းကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ကံသည် မည်သို့ ပေါ်လာသည်ကို ပြရန် ဘုရားရှင်သည် ဗာရာဏသီ မင်းသားတစ်ပါး၏ ရှေးဟောင်းဇာတ်ကို ပြန်ဆိုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုမင်းသားသည် ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ထားသော ကြေညာချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် နိုင်ငံ၏ ရက်စက်မှုကို ရပ်စဲစေခဲ့သည်။

ဗြဟ္မဒတ်မင်းက ဗာရာဏသီကို အုပ်စိုးစဉ်၊ ပြည်သူတို့သည် ဘာသာရေးပွဲတော်များကို ဆိတ်၊ သိုး၊ ဝက်နှင့် ကြက်တို့ကို အမြောက်အမြား သတ်ဖြတ်၍ ကျင်းပကြသည်။ မိမိတို့ ကံကြမ္မာကို အုပ်ချုပ်သည်ဟု ယုံကြည်ရသော နတ်ဘုရားများအား ၎င်းတို့၏ သွေးနှင့် အသားကို ပူဇော်ကြသည်။ ဘုရားလောင်းဖြစ်လာမည့် မင်းသား ဗြဟ္မဒတ်သည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဤသတ္တဝါဖျက်ဆီးမှုကို ကြည့်ရှု၍ စိတ်နာကျင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဖခင်၏ ပြည်သူများကို ချက်ချင်း ရပ်ရန် အမိန့်ပေးပါက ၎င်းတို့၏ ပူဇော်မှုများကို ရပ်စဲစေမည်မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ရာသို့ သာ ရောက်သွားမည်ကို သိတော်မူခဲ့သည်။

နိုင်ငံ အုပ်ချုပ်ခွင့်ရရှိသည့်အခါ ဤသတ်ဖြတ်မှုကို ရပ်စဲရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ၊ ငယ်ရွယ်သော မင်းသားသည် မြို့ဘေးရှိ ကြီးမားသော ညောင်ပင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုပင်တွင် လူထုက ရှေးကတည်းက ရိုသေလေးစားသော နတ်တစ်ပါး ရှိနေသည်။ သူသည် ပူဇော်ပစ္စည်းများ ယူဆောင်သွားပြီး ညောင်ပင်အား ထင်ရှားစွာ ရိုသေခဲ့သည်။ သက်သေများရှေ့တွင် ခမည်းတော်၏ နောက်မှ ထီးနန်းဆက်ခံရလျှင် ကိုယ်တော်တိုင် ထိုနတ်အား ကြီးမားသော ယဇ်ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံအတွင်း ငါးပါးသီလ ဖောက်ဖျက်သူအားလုံးကို ထိုယဇ်အဖြစ် ပူဇော်မည်ဟု သစ္စာဆိုခဲ့သည်။

ခမည်းတော် ကွယ်လွန်ပြီး မင်းသား မင်းမြှောက်တင်ခံရသောအခါ၊ ညောင်ပင်တွင် ပြုခဲ့သော ကတိကို မေ့သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဝန်ကြီးများ၊ ပုဏ္ဏားများနှင့် ဗာရာဏသီ နိုင်ငံသားများကို ခေါ်ယူ၍ ၎င်းတို့၏ မင်းသစ်၏ ပထမဆုံး ကြေညာချက်ကို နားထောင်စေခဲ့သည်။ သက်ရှိသတ္တဝါကို သတ်သူ၊ သူတစ်ပါး ပစ္စည်းကို ခိုးသူ၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတော်မတရား ပြုကျင့်သူ၊ မုသားပြောသူ သို့မဟုတ် မူးယစ်ဆေးဝါး သောက်သူ အားလုံးကို ယဇ်အဖြစ် ပူဇော်မည်ဟု ကိုယ်တော်က သစ္စာဆိုထားကြောင်း ကြေညာသည်။ ထိုသို့သော ပြစ်မှုကျူးလွန်သူကို ယဇ်ပလ္လင်သို့ ဖမ်းဆီးရန် ၎င်း၏ အရာရှိများ အသင့်ရှိနေကြောင်းလည်း မိန့်ကြားသည်။

ဤကြေညာချက်သည် ဗာရာဏသီတွင် ဒဏ်ပေးမှု အမိန့်တစ်ခုမှ ကျော်လွန်၍ အမြန်ဆုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ နိုင်ငံသားတစ်ဦးမျှ မူးယစ်ဆေးဝါးကို မထိရဲ၊ ဒင်္ဂါးတစ်ပြားမျှပင် မခိုးရဲ၊ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ခုခုကို လက်ဖြင့် မထိရဲတော့ပေ။ မင်းသစ်က ယဇ်ပူဇော်ရန် ကတိပြုထားသော လူတစ်ထောင်တွင် ပါဝင်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ နတ်ရာသီပွဲတော်အတွင်း သွေးစွန်းခဲ့သော သားသတ်ရုံများ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ နှစ်စဉ် သတ္တဝါအသက်အများအပြားကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည့် ဘာသာရေးယဇ်ပူဇော်မှုများ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

မင်းသည် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ တစ်ထောင်ကို ယဇ်ပူဇော်ရန် ကတိပြုခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ နိုင်ငံတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ငါးပါးသီလကို ပြင်းထန်စွာ ဖောက်ဖျက်၍ ယဇ်ပလ္လင်အတွက် ဖမ်းဆီးခံရလောက်သူ မရှိခဲ့ပေ။ ကြေညာသည့်နေ့က ထိုကတိသည် မင်းတစ်ပါးက မိမိ၏ ပြည်သူများကို ပေးသော အကြမ်းဖက်ဆုံး ခြိမ်းခြောက်ချက်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းဖော်ပြခဲ့သော ကံကြမ္မာမှ နိုင်ငံရှိ သတ္တဝါတိုင်းနှင့် လူတိုင်းကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သော အရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ငယ်ရွယ်သော မင်းသည် မင်းမြှောက်တင်သည့်နေ့၌ ယဇ်ပူဇော်မှုကို တိုက်ရိုက် တားမြစ်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်း၏ လူထုသည် ကိုယ့်ဘေးကင်းမှုနှင့် ကြွယ်ဝမှုအတွက် လိုအပ်သည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲ ဓလေ့များကို စွန့်ပစ်ရန် အမိန့်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ ကိုးကွယ်သည်ဟု ထင်ရသော နတ်ဘုရားများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုက၊ နတ်၏ အမျက်တော်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မလိုလားဘဲ အများစုကို လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်လုပ်စေခဲ့မည်။ ယင်းအစား၊ ၎င်းတို့ ကြောက်ရွံ့သော ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ဆက်စပ်သည့် ကံကြမ္မာဖြင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကိုသာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းဖြင့်၊ မင်းသည် ပြည်သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဘာသာရေးစိုးရိမ်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ဓလေ့ကို ဆန့်ကျင်ရာသို့ လှည့်ပြန်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပူဇော်မှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် နတ်ဘုရားများကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ အမိန့်ကို လိုက်နာခြင်း ဟု ခံစားလာရသည်။

ဘုရားလောင်းသည် အာဏာကို ထိန်းချုပ်ခွင့် မရမီ ညောင်ပင်သို့ သွားခဲ့သော နှစ်များသည် ကြေညာချက်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ပင် အရေးကြီးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်များက မင်းသားအား ခမည်းတော်၏ ပြည်သူတို့ မည်သို့ တွေးခေါ်ပြီး မည်သို့ ကြောက်ရွံ့သည်ကို အကဲခတ်ရန် အချိန်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်မှ ထိုကြောက်ရွံ့မှုကို ကရုဏာရှိသော အရာသို့ လမ်းလွှဲရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သည်းခံမှုနည်းသော အုပ်စိုးသူသည် ထီးနန်းရသည်နှင့် တူညီသော တားမြစ်ချက်ကို ထုတ်ပြန်ပြီး ပြည်သူတို့ တိတ်တဆိတ် ဆန့်ကျင်သည့်အခါ ဒဏ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးရန် အတင်းအကြပ် ဖြစ်လာမည်။ ဘုရားလောင်း၏ တိတ်ဆိတ်စွာ လေ့လာခဲ့သော နှစ်များက၊ လူတစ်ဦးကိုမျှ ဒဏ်မပေးရဘဲ အလုပ်ဖြစ်မည့် ကြေညာချက်တစ်ခုကိုသာ ရွေးချယ်နိုင်စေခဲ့သည်။

ဇာတ်ကြောင်း အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်သည် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်ကို ဗာရာဏသီ၏ ပညာရှိမင်းနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ဇေတဝန်တွင် စုဝေးနေသော ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များကို ထိုရာဇပလ္လင်နားတွင် တစ်ချိန်က ရပ်နေခဲ့သည့် ဝန်ကြီးများနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့ပြီး၊ ယဇ်ပူဇော်မှုကို ဆန့်ကျင်သော သာမန်တရားဟောမှုများဖြင့် ဘယ်တော့မှ ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိသည့်အရာကို ကြေညာချက်တစ်ခုတည်းက ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်သာ ပြီးမြောက်စေခဲ့ပုံကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။