सन्त एकनाथ

सन्त एकनाथको यो अभङ्ग वेदान्त र भक्तिको अनुपम संगम हो। तीर्थ बाहिर कतै छैन, साधककै देहभित्र छ—यो शरीर नै पवित्र पंढरी हो, अन्तरात्मा नै साक्षात् विट्ठल हुन्, र निरन्तर ध्यान नै चन्द्रभागा नदी हो।

सन्त एकनाथ महाराजको यो परम भावुक अभङ्गले पण्डरपुरलाई भक्तको साँचो 'माइतीघर' (माहेर) भनी वर्णन गर्दछ। विट्ठल मेरा पिता, रुक्मिणी मेरी आमा र पुण्डलीक मेरा भाइ हुन् भनी उहाँले गाउनुभएको छ।

यो प्रार्थना सन्त ज्ञानदेवले आफ्नो ग्रन्थको अन्त्यमा गरेको विश्वकल्याणको माग हो। यसमा सबै प्राणीहरूको सुख, शान्ति, मैत्री र धार्मिक मार्गमा प्रगतिको कामना गरिएको छ।