ଭକ୍ତି
(भक्ति)ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ
ଭକ୍ତି, ପ୍ରେମମୟ ଶରଣାଗତି
ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ
ସଂସ୍କୃତ ଧାତୁ 'ଭଜ୍' ରୁ — ବାଣ୍ଟିବା, ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବା କିମ୍ବା ସମ୍ପର୍କିତ ହେବା — ଯାହା କେବଳ ଆଚାର ନୁହେଁ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରେମମୟ ସହଭାଗିତାର ସମ୍ପର୍କକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମମୟ ଭକ୍ତିର ମାର୍ଗ, ଆଚାର କିମ୍ବା ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଯୋଗ୍ୟତା ଉପରେ ନିର୍ଭର ନ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ଓ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଖୋଲା — ଏହା ଉପମହାଦେଶ ସାରା ଚାଲିସା, ଆରତି, ଭଜନ ଓ କୀର୍ତ୍ତନ ପଛରେ ଥିବା ମୂଳ ସାଧନା।