समापनम्
शब्दार्थः
पूर्णता समापनम् च
व्युत्पत्तिः संस्कृतमूलं च
संस्कृतस्य 'सम्' 'आपन' ('प्राप्तिः' 'समापनं च') इति धातुभ्यः — पाठस्य विधिवत् समापनक्रिया।
आध्यात्मिकभावार्थः सन्दर्भः च
पाठं विधिवत् पूर्णं कुर्वन्ति समापनपद्यानि — यानि प्रायः अभ्यासस्य पुण्यं दैवे समर्पयन्ति, भक्तस्य भक्तिं अविरतां भवतु इति प्रार्थयन्ति च।