శ్రీ శివ సహస్రనామ స్తోత్రము

శ్లోకం 1 భగవానుడైన శివుడిని స్థిర (ఎల్లప్పుడూ చలించనివాడు); స్థాణు (లోకాక్షం వద్ద కదలని స్తంభం); ప్రభు (సార్వభౌమ ప్రభువు); భీమ (విస్మయం కలిగించే, భీకరుడు); ప్రవర (అత్యుత్తముడు); వరద (వరాలను ప్రసాదించువాడు); వర (పరమోన్నతుడు, వరమే తానైనవాడు); సర్వాత్మ (సర్వ ప్రాణులలో నివసించే ఆత్మ); సర్వవిఖ్యాత (ప్రతి లోకంలోనూ ప్రసిద్ధుడు); సర్వ (సమస్తం యొక్క సంపూర్ణత); సర్వకర (సకల వస్తువులను సృష్టించువాడు); మరియు భవ (సమస్త ఉనికి ఉద్భవించే మూలం)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 2 శివుడిని జటీ (జటాజూటధారి); చర్మీ (జంతు చర్మం ధరించినవాడు); శిఖీ (శిఖ కలవాడు); ఖడ్గీ (ఖడ్గధారి); సర్వాంగ (సమస్త సృష్టియే తన అవయవాలుగా కలవాడు); సర్వభావన (సకల ప్రాణులను పోషించి సృష్టించువాడు); హర (అంత్యకాలంలో అన్నింటినీ ఉపసంహరించువాడు); హరిణాక్ష (లేడి కన్నుల వంటి సౌమ్య దృష్టి కలవాడు); సర్వభూతహర (ప్రళయంలో సకల ప్రాణులను తనలోనికి ఉపసంహరించువాడు); మరియు ప్రభు (ప్రభువు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 3 శివుడిని ప్రవృత్తి (బాహ్య కార్యశక్తి); నివృత్తి (దానికి విరుద్ధమైన విరమణ మరియు త్యాగ శక్తి); నియత (తన స్వీయ నియమంతో బద్ధుడైన స్వయం నియంత్రిత ప్రభువు); శాశ్వత (నిత్యుడు, ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉండువాడు); ధ్రువ (ధ్రువ నక్షత్రం వలె స్థిరుడు); శ్మశానవాసి (శ్మశానంలో నివసించువాడు); భగవాన్ (పూజ్యుడైన, మహిమాన్వితుడైన ప్రభువు); ఖచర (ఆకాశంలో సంచరించువాడు); గోచర (ఇంద్రియాలకు గోచరించువాడు); మరియు అర్దన (దుష్టత్వాన్ని అణచి శిక్షించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 4 శివుడిని అభివాద్య (నమస్కారానికి అర్హుడైనవాడు); మహాకర్మ (మహత్తర కార్యాలు చేయువాడు); తపస్వి (తపస్సులో నిమగ్నమైన మహా తపస్వి); భూతభావన (సకల ప్రాణులను ఉత్పన్నం చేసి పోషించువాడు); ఉన్మత్తవేషప్రచ్ఛన్న (ఉన్మత్తుని వేషంలో తనను దాచుకునువాడు); మరియు సర్వలోకప్రజాపతి (సమస్త లోకాలకు ప్రజాపతియు ప్రభువునూ అయినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 5 శివుడిని మహారూప (విశాల, మహత్తర రూపం కలవాడు); మహాకాయ (మహాకాయుడు); వృషరూప (వృషభ రూపం ధరించువాడు); మహాయశస్ (గొప్ప కీర్తి కలవాడు); మహాత్మ (మహా ఆత్మ); సర్వభూతాత్మ (ప్రతి ప్రాణిలో నివసించే ఆత్మ); విశ్వరూప (విశ్వమే ఆయన రూపమైనవాడు); మరియు మహాహను (బలమైన దవడలు కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 6 శివుడిని లోకపాల (లోకాలకు రక్షకుడు); అంతర్హితాత్మ (తన నిజస్వరూపం లోపల అప్రకటితంగా దాగి ఉన్నవాడు); ప్రసాద (అనుగ్రహ స్వరూపుడు, కృపను ప్రసాదించువాడు); హయగర్దభి (జీవులలో గుర్రం, గాడిద రూపాలు ధరించువాడు); పవిత్ర (పవిత్రుడు, శుద్ధి చేయువాడు); మహాన్ (మహానుభావుడు); నియమ (క్రమశిక్షణ మరియు పవిత్ర ధర్మ స్వరూపుడు); మరియు నియమాశ్రిత (వ్రతాలు ఆచరించువారికి ఆశ్రయమైనవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 7 శివుడిని సర్వకర్మ (సమస్త కర్మలు చేయువాడు); స్వయంభూ (తనంతట తానే ఉద్భవించినవాడు); ఆది (ఆదికారణం, ఆరంభం); ఆదికర (ఆరంభాన్ని కలిగించే మూలకర్త); నిధి (సమస్తానికి నిక్షేపం); సహస్రాక్ష (వేయి కన్నులు కలవాడు); విశాలాక్ష (విశాల నేత్రుడు); సోమ (చంద్రునికి ప్రభువు); మరియు నక్షత్రసాధక (నక్షత్రమండలాలను నియమించి పాలించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 8 శివుడిని చంద్ర (చంద్రుడు); సూర్య (సూర్యుడు); శని (శని గ్రహం); కేతు (కేతువు); గ్రహ (ఇతర గ్రహాలను నియంత్రించేవాడు); గ్రహపతి (గ్రహాలకు ప్రభువు); వర (శ్రేష్ఠుడు); అత్రి (అత్రి మహర్షి స్వరూపుడు); అద్ర్యనమస్కర్త (పర్వతాలచే నమస్కరింపబడువాడు); మృగబాణార్పణ (ప్రాచీన పురాణంలో పారిపోతున్న యజ్ఞాన్ని నిరోధించేందుకు జింకపై బాణం వేసినవాడు); మరియు అనఘ (నిష్కళంకుడు, దోషరహితుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 9 శివుడిని మహాతపస్ (గొప్ప తపస్సు కలవాడు); ఘోరతపస్ (ఘోరమైన, భయంకరమైన తపస్సు చేసినవాడు); అదీన (దీనత్వం లేనివాడు, దుఃఖరహితుడు); దీనసాధక (పీడితులను, పేదలను ఉద్ధరించువాడు); సంవత్సరకర (సంవత్సరాన్ని నిర్మించి కాలాన్ని నియమించువాడు); మంత్ర (పవిత్ర మంత్రమే ఆయన స్వరూపం); ప్రమాణ (సత్యానికి కొలబద్ద అయినవాడు); మరియు పరమం తపః (పరమ తపస్సు స్వయంగా ఆయనే)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 10 శివుడిని యోగి (గొప్ప యోగసాధకుడు); యోజ్య (యోగ సమాధికి లక్ష్యమైనవాడు); మహాబీజ (గొప్ప బీజం, విశాల సృజన మూలం); మహారేతస్ (గొప్ప వీర్యశక్తి, సృజనాత్మక శక్తి కలవాడు); మహాబల (మహాబలుడు); సువర్ణరేతస్ (బంగారం వంటి వీర్యతేజం కలవాడు); సర్వజ్ఞ (సర్వజ్ఞుడు); సుబీజ (శుభకరమైన బీజం కలవాడు); మరియు బీజవాహన (సృష్టి బీజాన్ని మోసేవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 11 శివుడిని దశబాహు (పది చేతులు కలవాడు); అనిమిష (రెప్ప వేయని, నిరంతరం జాగరూకుడు); నీలకంఠ (విషాన్ని మ్రింగిన కారణంగా నీలి కంఠం కలవాడు); ఉమాపతి (ఉమాదేవికి పతి, ప్రభువు); విశ్వరూప (విశ్వమే రూపమైనవాడు); స్వయంశ్రేష్ఠ (తనంతట తానే శ్రేష్ఠుడు); బలవీర (బల వీరుడు); బల (బలమే స్వరూపం); మరియు గణ (తన గణాల పరివారానికి ప్రభువు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 12 శివుడిని గణకర్త (తన గణ సమూహాలను సృష్టించినవాడు); గణపతి (గణాలకు అధిపతి); దిగ్వాస (దిక్కులనే వస్త్రంగా ధరించిన ఆకాశవస్త్రుడు); కామ (కామ స్వరూపుడు, దానిని తీర్చువాడు); మంత్రవిత్ (మంత్రాలు తెలిసినవాడు); పరమో మంత్ర (పరమ మంత్రమే ఆయన); సర్వభావకర (ప్రతి స్థితికి కారకుడు); మరియు హర (హరించి నాశనం చేయువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 13 శివుడిని కమండలుధర (తపస్వి కమండలం ధరించువాడు); ధన్వి (విల్లు ధరించువాడు); బాణహస్త (చేతిలో బాణాలు ధరించువాడు); కపాలవాన్ (కపాలం ధరించువాడు); అశని (వజ్రాయుధం ధరించువాడు); శతఘ్ని (“శతఘ్ని” అనే ముళ్ల గద ధరించువాడు); ఖడ్గి (ఖడ్గధారి); పట్టిశి (ఈటె ధరించువాడు); ఆయుధి (ఆయుధాలు ధరించువాడు); మరియు మహాన్ (మహానుభావుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 14 శివుడిని స్రువహస్త (చేతిలో యజ్ఞపు గరిటె పట్టినవాడు); సురూప (అందమైన రూపం కలవాడు); తేజస్ (తేజస్సే స్వరూపం); తేజస్కర (తేజస్సును కలిగించువాడు); నిధి (నిధి); ఉష్ణీషి (తలపాగా లేదా కిరీటం ధరించువాడు); సువక్త్ర (అందమైన ముఖం కలవాడు); ఉదగ్ర (ఉన్నతుడు, ఉత్కృష్టుడు); మరియు వినత (వినయంగా వంగి నమస్కరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 15 శివుడిని దీర్ఘ (విస్తరించిన, పొడవైనవాడు); హరికేశ (బంగారు వర్ణపు కేశాలు కలవాడు); సుతీర్థ (తీర్థయాత్రకు నిజమైన పవిత్ర రేవు); కృష్ణ (నల్లని వర్ణం కలవాడు); శృగాలరూప (నక్క రూపం ధరించువాడు); సిద్ధార్థ (లక్ష్యం ఎల్లప్పుడూ సిద్ధించినవాడు); ముండ (గుండు చేసిన శిరస్సు కలవాడు); మరియు సర్వశుభంకర (సమస్త శుభాలను కలిగించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 16 శివుడిని అజ (జన్మ లేనివాడు); బహురూప (అనేక రూపాలు కలవాడు); గంధధారి (సుగంధాన్ని ధరించువాడు); కపర్దీ (శంఖాకార ముడిలో జటలు కట్టినవాడు); ఊర్ధ్వరేతస్ (తపోబలంతో వీర్యశక్తిని ఊర్ధ్వముఖంగా నిగ్రహించినవాడు); ఊర్ధ్వలింగ (నిగ్రహించిన సృజన శక్తికి ఊర్ధ్వ చిహ్నం కలవాడు); ఊర్ధ్వశాయి (ఊర్ధ్వముఖంగా శయనించువాడు); మరియు నభఃస్థల (ఆకాశమే నివాసంగా కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 17 శివుడిని త్రిజటి (మూడు జటలు కలవాడు); చీరవాస (వల్కలం, చిరిగిన వస్త్రం ధరించువాడు); రుద్ర (ఉగ్రుడు, గర్జించువాడు); సేనాపతి (తన సైన్యానికి సేనాపతి); విభు (సర్వవ్యాప్త ప్రభువు); అహాచర (పగలు సంచరించువాడు); నక్తంచర (రాత్రి సంచరించువాడు); తిగ్మమన్యు (తీవ్ర కోపం కలవాడు); మరియు సువర్చస (ప్రకాశవంతమైన తేజస్సు కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 18 శివుడిని గజహ (గజాసురుడనే ఏనుగు రాక్షసుని సంహరించినవాడు); దైత్యహ (దైత్యులను సంహరించువాడు); కాల (కాలస్వరూపుడు, నల్లని వర్ణుడు); లోకధాత (లోకాలను ధరించి నియమించువాడు); గుణాకర (సద్గుణాలకు గని, మూలం); సింహశార్దూలరూప (సింహ, పులి రూపాలు ధరించువాడు); మరియు ఆర్ద్రచర్మాంబరావృత (తాజాగా ఒలిచిన చర్మాన్ని వస్త్రంగా ధరించినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 19 శివుడిని కాలయోగి (యోగం ద్వారా కాలాన్ని వశం చేసుకున్న యోగి); మహానాద (మహా విశ్వనాదం చేయువాడు); సర్వకామ (సమస్త కోరికలను తీర్చువాడు); చతుష్పథ (నాలుగు దారుల కూడలిలో నివసించువాడు); నిశాచర (రాత్రి సంచరించువాడు); ప్రేతచారి (ప్రేతాత్మల మధ్య సంచరించువాడు); భూతచారి (ప్రాణుల మధ్య సంచరించువాడు); మరియు మహేశ్వర (మహా ప్రభువు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 20 శివుడిని బహుభూత (అనేక ప్రాణులలో ఉన్నవాడు); బహుధార (అనేక రూపాలను ధరించువాడు); స్వర్భాను (స్వర్గ తేజస్సు); అమిత (అపరిమితుడు); గతి (పరమ గమ్యం, ఆశ్రయం); నృత్యప్రియ (నృత్యాన్ని ప్రేమించువాడు); నిత్యనర్త (నిత్య నర్తకుడు); నర్తక (నర్తకుడు); మరియు సర్వలాలస (సమస్తాన్ని ఆనందంగా కోరుకునువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 21 శివుడిని ఘోర (భయంకరుడు, భీకరుడు); మహాతపస్ (గొప్ప తపస్సు కలవాడు); పాశ (పాశం, బంధం); నిత్య (శాశ్వతుడు); గిరిరుహ (పర్వతంపై నివసించువాడు); నభః (ఆకాశ స్వరూపుడు); సహస్రహస్త (వేయి చేతులు కలవాడు); విజయ (విజయ స్వరూపుడు); వ్యవసాయ (దృఢ సంకల్పం); మరియు అతంద్రిత (అలసట లేని, నిరంతరం జాగరూకుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 22 శివుడిని అధర్షణ (ఎవరూ జయించలేనివాడు); ధర్షణాత్మ (సమస్తాన్ని అధిగమించే స్వభావం కలవాడు); యజ్ఞహ (దక్షుని యజ్ఞాన్ని నాశనం చేసినవాడు); కామనాశక (కాముని దహించి కోరికను నశింపజేసినవాడు); దక్షయాగాపహారి (దక్షుని యాగాన్ని భంగం చేసినవాడు); సుసహ (గొప్ప సహనం, ఓర్పు కలవాడు); మరియు మధ్యమ (మధ్యలో నిలిచి మధ్యవర్తిగా ఉండువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 23 శివుడిని తేజోపహారి (ప్రళయంలో సమస్త తేజస్సును ఉపసంహరించువాడు); బలహ (కపట బలాన్ని నాశనం చేయువాడు); ముదిత (ఆనందమూర్తి); అర్థ (నిజమైన లక్ష్యం, ప్రయోజనం); అజిత (జయించబడనివాడు); అవర (తనకంటే ఉన్నతుడు లేనివాడు); గంభీరఘోష (గంభీరమైన స్వరంతో మ్రోగువాడు); గంభీర (అగాధుడు, అంతుచిక్కనివాడు); మరియు గంభీరబలవాహన (గంభీరమైన, మహాబలాన్ని వాహనంగా కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 24 శివుడిని న్యగ్రోధరూప (మర్రి చెట్టు రూపం ధరించువాడు); న్యగ్రోధ (మర్రి చెట్టు స్వరూపుడు); వృక్షపర్ణస్థితి (చెట్టులోనూ ఆకులోనూ నివసించి వృక్షజాలమంతటా వ్యాపించువాడు); విభు (సర్వవ్యాప్త ప్రభువు); సుతీక్ష్ణదశన (తీక్ష్ణమైన దంతాలు కలవాడు); మహాకాయ (మహాకాయుడు); మరియు మహానన (గొప్ప ముఖం కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 25 శివుడిని విశ్వక్సేన (దిక్కులన్నిటికీ ముఖం తిప్పిన సైన్యం కలవాడు); హరి (పాపాన్ని హరించువాడు); యజ్ఞ (యజ్ఞ స్వరూపుడు); సంయుగపీడావాహన (యుద్ధంలో ధరించే చిహ్నాన్ని వహించువాడు); తీక్ష్ణతప (తీవ్రమైన తపస్సు కలవాడు); హర్యశ్వ (గోధుమ వర్ణపు గుర్రాలు కలవాడు); సహాయ (సహాయకుడు, సహచరుడు); మరియు కర్మకాలవిత్ (కర్మకు సరైన సమయం తెలిసినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 26 శివుడిని విష్ణుప్రసాదిత (విష్ణువుచే ప్రసన్నం చేయబడినవాడు); యజ్ఞ (యజ్ఞం); సముద్ర (సముద్రం); వడవాముఖ (గుర్రపు ముఖ రూపంలో ఉన్న సముద్రాగ్ని); హుతాశనసహాయ (యజ్ఞాగ్నికి సహచరుడు); ప్రశాంతాత్మ (పూర్ణ ప్రశాంత ఆత్మ కలవాడు); మరియు హుతాశన (హవిస్సులను దహించే అగ్ని)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 27 శివుడిని ఉగ్రతేజ (ఉగ్ర తేజస్సు కలవాడు); మహాతేజ (మహా తేజస్సు కలవాడు); జన్య (జన్మ, బంధుత్వాలకు లోనయ్యేవాడు); విజయకాలవిత్ (విజయానికి తగిన సమయం తెలిసినవాడు); జ్యోతిషాం అయనం (సమస్త జ్యోతిర్మయ వస్తువుల గమన మార్గం); సిద్ధి (ఆధ్యాత్మిక సిద్ధి స్వరూపుడు); మరియు సర్వవిగ్రహ (ప్రతి రూపాన్ని, శరీరాన్ని ధరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 28 శివుడిని శిఖి (జూలు కలవాడు); ముండి (గుండు చేసిన శిరస్సు కలవాడు); జటి (జటలు ధరించువాడు); జ్వాలి (ప్రజ్వలించువాడు); మూర్తిజ (దేహధారిగా జన్మించినవాడు); మూర్ధగ (శిరస్సు శిఖరంపై నివసించువాడు); బలి (బలవంతుడు); వేణవి (వేణువు వాయించువాడు); పణవి (చిన్న డోలు వాయించువాడు); తాళి (తాళాలతో లయను పాటించువాడు); ఖాలి (ధాన్య నూర్పిడి కళ్లం వద్ద ఉండువాడు); మరియు కాలకటంకట (మరణ ఘడియలో భయంకరుడైన కాల స్వరూపుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 29 శివుడిని నక్షత్రవిగ్రహమతి (నక్షత్రాల రూపంలో ఆకారం గలవాడు); గుణబుద్ధి (మూడు గుణాలను విచక్షించే బుద్ధి కలవాడు); లయ (ప్రళయ స్వరూపుడు); గమ (మార్గం, గమనం); ప్రజాపతి (ప్రాణుల ప్రభువు); విశ్వబాహు (విశ్వాన్ని ఆవరించిన బాహువులు కలవాడు); విభాగ (సర్వ వస్తువులను పంచి ఇచ్చువాడు); మరియు సర్వగోముఖ (సమస్త ప్రాణుల వైపు ముఖం తిప్పినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 30 శివుడిని విమోచన (బంధాల నుండి విడిపించువాడు); సుశరణ (నిజమైన ఆశ్రయం); హిరణ్యకవచోద్భవ (బంగారు కవచంతో ఉద్భవించినవాడు); మేధ్రజ (లింగ చిహ్నంతో అనుబంధం కలవాడు); బలచారి (బలంతో సంచరించువాడు); మహీచారి (భూమిపై సంచరించువాడు); మరియు శ్రుత (పవిత్ర శాస్త్రాలలో కీర్తించబడినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 31 శివుడిని సర్వతూర్యనినాది (అన్ని వాద్యాల నాదంతో మ్రోగువాడు); సర్వతోద్యపరిగ్రహ (అన్ని వాద్యాలనూ ధరించి వాయించువాడు); వ్యాళరూప (సర్ప రూపం ధరించువాడు); గుహావాసి (గుహలలో నివసించువాడు); గుహ (హృదయ గుహలో దాగి ఉన్నవాడు); మాలి (మాలలు ధరించువాడు); మరియు తరంగవిత్ (సముద్ర అలలు, చైతన్య తరంగాలను తెలిసినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 32 శివుడిని త్రిదశ (ముప్పై దేవతలకు ప్రభువు); త్రికాలధృత్ (భూత, వర్తమాన, భవిష్యత్ త్రికాలాలను ధరించువాడు); కర్మసర్వబంధవిమోచన (సమస్త జీవులను కర్మబంధాల నుండి విడిపించువాడు); బంధన (దుష్టులను, రాక్షస ప్రభువులను బంధించువాడు); మరియు యుధి శత్రువినాశన (యుద్ధంలో శత్రువులను నాశనం చేయువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 33 శివుడిని సాంఖ్యప్రసాద (విచక్షణ జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించే అనుగ్రహం కలవాడు); దుర్వాస (దగ్గరకు చేరడానికి కష్టమైనవాడు, ముతక వస్త్రధారి); సర్వసాధునిషేవిత (సమస్త సాధువులచే సేవింపబడినవాడు); ప్రస్కందన (సృజనాత్మక ప్రవాహంలో పొంగి చెదరగొట్టువాడు); విభాగజ్ఞ (విభజన సరిగ్గా తెలిసినవాడు); అతుల్య (సాటిలేనివాడు); మరియు యజ్ఞభాగవిత్ (యజ్ఞంలో తనకు దక్కవలసిన భాగాన్ని తెలిసినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 34 శివుడిని సర్వవాస (సమస్తంలో నివసించువాడు); సర్వచారి (సమస్తంలో సంచరించువాడు); దుర్వాస (దగ్గరకు చేరరానివాడు); వాసవ (ప్రకాశవంతమైన వసు దేవతలకు అధిపతి); అమర (మరణం లేనివాడు); హైమ (బంగారు వర్ణుడు); హేమకర (బంగారాన్ని సృష్టించువాడు); యజ్ఞ (యజ్ఞం); సర్వధారి (సర్వాన్ని ధరించి పోషించువాడు); మరియు ధరోత్తమ (ధరించి పోషించువారిలో ఉత్తముడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 35 శివుడిని లోహితాక్ష (ఎర్రని కన్నులు కలవాడు); మహాక్ష (విశాల నేత్రుడు); విజయాక్ష (విజయవంతమైన నేత్రాలు కలవాడు); విశారద (జ్ఞానవంతుడు, నైపుణ్యం కలవాడు); సంగ్రహ (అన్నింటినీ సమకూర్చి ధరించువాడు); నిగ్రహ (దుష్టత్వాన్ని అణచివేయువాడు); కర్త (ప్రతి కార్యం వెనుక ఉన్న కర్త); మరియు సర్పచీరనివాసన (సర్పాన్ని వస్త్రంగా ధరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 36 శివుడిని ముఖ్య (ముఖ్యుడు, అగ్రగణ్యుడు); అముఖ్య (ఉన్నత స్థానంలో ఉన్నా వినయంగా ఉండువాడు); దేహ (దేహధారి); కహలి (యుద్ధభేరి వాయించువాడు); సర్వకామద (సమస్త కోరికలను ప్రసాదించువాడు); సర్వకాసప్రసాద (ప్రతి బాధను నయం చేసే అనుగ్రహం కలవాడు); సుబల (శ్రేష్ఠ బలం కలవాడు); మరియు బలరూపధృత్ (బల రూపాన్ని ధరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 37 శివుడిని సర్వకామవర (సమస్త కోరికలను తీర్చే పరమ వరం); సర్వద (సర్వం ప్రసాదించువాడు); సర్వతోముఖ (అన్ని దిక్కులకు ముఖం తిప్పినవాడు); ఆకాశనిర్విరూప (రూపరహితుడై ఆకాశమంతటా వ్యాపించువాడు); నిపాతి (కార్యార్థం వేగంగా దిగివచ్చువాడు); అవశ (ఎవరి వశంలోనూ ఉండనివాడు); మరియు ఖగ (ఆకాశంలో సంచరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 38 శివుడిని రౌద్రరూప (రుద్రుని వంటి ఉగ్ర రూపం కలవాడు); అంశు (కాంతి కిరణం); ఆదిత్య (సూర్యుడు); బహురశ్మి (అనేక కిరణాలు కలవాడు); సువర్చసి (అపార తేజస్సు కలవాడు); వసువేగ (ప్రకాశవంతమైన వసువుల వలె వేగవంతుడు); మహావేగ (గొప్ప వేగం కలవాడు); మనోవేగ (మనస్సంత వేగం కలవాడు); మరియు నిశాచర (రాత్రి సంచరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 39 శివుడిని సర్వవాసి (సమస్తంలో నివసించువాడు); శ్రీయవాసి (కీర్తి, సంపదలలో నివసించువాడు); ఉపదేశకర (ఉపదేశం ఇచ్చువాడు); ఆకర (రూపరహితుడు); ముని (మౌన ముని); ఆత్మనిరాలోక (తన నిజస్వరూపం లోపల నుండే ప్రకాశించువాడు); సంభగ్న (తనను తాను తగ్గించుకునువాడు); మరియు సహస్రద (వేయి వరాలు ప్రసాదించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 40 శివుడిని పక్షి (పక్షి); పక్షిరూప (పక్షి రూపం ధరించువాడు); అతిదీప్త (అత్యంత ప్రజ్వలించువాడు); విశంపతి (ప్రజల ప్రభువు); ఉన్మాద (ఉన్మత్తత స్వరూపుడు); మదన (కామోద్రేకం కలిగించువాడు); కామ (కామ స్వరూపుడు); అశ్వత్థ (పవిత్ర రావి చెట్టు); అర్థకర (ధనం, సార్థక ప్రయోజనాన్ని ప్రసాదించువాడు); మరియు యశస్ (కీర్తి, యశస్సు స్వరూపుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 41 శివుడిని వామదేవ (దయామయుడైన దేవుడు, ఆయన సౌమ్య రూపం); వామ (సౌమ్యుడు, ఆయన ఐదు ముఖాలలో ఒకటి); ప్రగ్దక్షిణ (తూర్పు, దక్షిణం రెండు దిక్కులవైపూ ముఖం తిప్పినవాడు); వామన (వామన రూపం ధరించువాడు); సిద్ధయోగి (సిద్ధి పొందిన యోగ గురువు); మహర్షి (మహా ఋషి); సిద్ధార్థ (లక్ష్యం నెరవేరినవాడు); మరియు సిద్ధసాధక (సాధకులకు సిద్ధిని ప్రసాదించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 42 శివుడిని భిక్షు (భిక్షాటన చేయు సన్యాసి); భిక్షురూప (భిక్షువు రూపం ధరించువాడు); విపణ (సంతలో నిధిలా కోరబడువాడు); మృదు (సౌమ్యుడు); అవ్యయ (నాశనం లేనివాడు); మహాసేన (గొప్ప సైన్యానికి అధిపతి; ఈ నామం ఆయన కుమారుడు స్కందునితో పంచుకోబడుతుంది); విశాఖ (అనేక శాఖలు కలవాడు; ఇదీ స్కందునితో పంచుకునే నామం); షష్టిభాగ (యజ్ఞ హవిస్సులో అరవయ్యో భాగాన్ని స్వీకరించువాడు); మరియు గవాంపతి (భూమికి, పశువులకు ప్రభువు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 43 శివుడిని వజ్రహస్త (చేతిలో వజ్రాయుధం ధరించువాడు); విష్కంభి (విశ్వాన్ని ఆధరించే స్తంభం); చముస్తంభన (సైన్యాలను స్తంభింపజేయువాడు); వృత్తావృత్తకర (వృత్తాకార, అవృత్తాకార రూపాలను సృష్టించువాడు, సమస్త ఆకారాల కర్త); తాల (లయను కాపాడువాడు); మధు (మాధుర్య స్వరూపుడు); మరియు మధుకలోచన (తేనె వంటి మృదువైన నేత్రాలు కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 44 శివుడిని వాచస్పత్య (వాక్కుకు అధిపతి, వాగీశ్వరుడు); వాజసన (బలాన్ని, పోషణను ప్రసాదించువాడు); నిత్యమాశ్రమపూజిత (ఆశ్రమాలలో నిత్యం పూజింపబడువాడు); బ్రహ్మచారి (పవిత్ర జ్ఞానానికి అంకితమైన బ్రహ్మచారి); లోకచారి (లోకాలలో సంచరించువాడు); సర్వచారి (సమస్తంలో సంచరించువాడు); మరియు విచారవిత్ (సరైన వివేచనను తెలిసినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 45 శివుడిని ఈశాన (ఆజ్ఞాపించు పాలకుడు); ఈశ్వర (పరమ ప్రభువు); కాల (కాలస్వరూపుడు); నిశాచరి (రాత్రి సంచరించువాడు); పినాకవాన్ (పినాకం అనే విల్లు ధరించువాడు); నిమిత్తస్థ (నిమిత్త కారణంగా నిలిచివుండువాడు); నిమిత్త (సంఘటనలన్నింటికీ కారణమైనవాడు); నంది (ఆనందాన్ని ప్రసాదించువాడు); నందికర (ఆనందాన్ని కలిగించువాడు); మరియు హర (పాపాన్ని హరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 46 శివుడిని నందీశ్వర (ఆనందానికి ప్రభువు); నంది (ఆనందమూర్తి); నందన (ఆనందించువాడు); నందివర్ధన (ఆనందాన్ని వృద్ధి చేయువాడు); భగహరి (దక్ష యజ్ఞ కథలో కపట భాగ్యాన్ని హరించినవాడు); నిహంత (సంహారకుడు); కాల (కాలం); బ్రహ్మ (సృష్టికర్త); మరియు పితామహ (ఆది పితామహుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 47 శివుడిని చతుర్ముఖ (నాలుగు ముఖాలు కలవాడు); మహాలింగ (విశ్వాన్ని స్తంభింపజేసే మహా జ్యోతి స్తంభ రూపమైన లింగం కలవాడు); చారులింగ (అందమైన లింగ స్వరూపుడు); లింగాధ్యక్ష (సృష్టి సూక్ష్మ రూపాలకు అధ్యక్షుడు); సురాధ్యక్ష (దేవతలకు అధ్యక్షుడు); యోగాధ్యక్ష (యోగానికి అధ్యక్షుడు, గురువు); మరియు యుగవాహ (యుగాలను తీసుకువచ్చి మోసేవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 48 శివుడిని బీజాధ్యక్ష (సృష్టి బీజానికి అధ్యక్షుడు); బీజకర్త (బీజాన్ని సృష్టించువాడు); అవ్యయాత్మ (నాశనం లేని ఆత్మ కలవాడు); అనుగత (అందరిచేత అనుసరింపబడువాడు); బల (బలమే స్వరూపం); ఇతిహాస (పవిత్ర సంప్రదాయ స్వరూపుడు); సకల్ప (సంకల్ప స్వరూపుడు); గౌతమ (గౌతమ మహర్షితో గుర్తింపబడువాడు); మరియు నిశాకర (రాత్రిని సృష్టించువాడు, అంధకార ప్రభువు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 49 శివుడిని దంభ (గర్వ స్వరూపుడు); అదంభ (గర్వ రహితుడు); వైదంభ (అహంకార పతనంతో సంబంధం కలవాడు); వశ్య (భక్తులకు అందుబాటులో ఉండువాడు); వశకర (ఇతరులను వశపరచుకునువాడు); కలి (కలహ స్వరూపుడు); లోకకర్త (లోకాలను సృష్టించినవాడు); పశుపతి (ప్రాణులకు ప్రభువు); మహాకర్త (మహా కర్త); మరియు అనౌషధ (ఏ ఔషధమూ అవసరం లేనివాడు, సమస్త రోగాలకు అతీతుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 50 శివుడిని అక్షర (నాశనం లేని అక్షరం); పరమం బ్రహ్మ (పరమ బ్రహ్మమే స్వయంగా); బలవత్ (బలవంతుడు); శక్ర (బలంలో ఇంద్రునితో గుర్తింపబడువాడు); నీతి (నైతిక ధర్మమే స్వరూపం); అనీతి (సంప్రదాయాలను కూడా అధిగమించువాడు); శుద్ధాత్మ (పరిశుద్ధ ఆత్మ కలవాడు); శుద్ధ (పవిత్రుడు); మాన్య (పూజనీయుడు); మరియు గతాగత (నిష్క్రమణ, పునరాగమనం రెండూ అయినవాడు, జనన మరణ చక్రం)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 51 శివుడిని బహుప్రసాద (అపార అనుగ్రహం కలవాడు); సుస్వప్న (శుభకరమైన కలలను ప్రసాదించువాడు); దర్పణ (సమస్తాన్ని ప్రతిబింబించే అద్దం); అమిత్రజిత్ (శత్రువులను జయించువాడు); వేదకర (వేదాలను రచించినవాడు); మంత్రకర (పవిత్ర మంత్రాలను రచించినవాడు); విద్వాన్ (సర్వజ్ఞుడు); మరియు సమరమర్దన (యుద్ధంలో శత్రువులను అణచువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 52 శివుడిని మహామేఘనివాసి (మహా మేఘాలలో నివసించువాడు); మహాఘోర (అతి భయంకరుడు); వశీకర (అందరినీ తన వశంలో ఉంచుకునువాడు); అగ్ని (అగ్ని); జ్వాల (జ్వాల); మహాజ్వాల (మహా జ్వాల); అతిధూమ్ర (తీవ్రమైన పొగ కలవాడు); హుత (అర్పించబడిన హవిస్సు); మరియు హవిః (యజ్ఞ హవిస్సు స్వయంగా)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 53 శివుడిని వృషాణ (వీర్యవంతుడు, సృజనకారుడు); శంకర (సుఖాన్ని ప్రసాదించువాడు); నిత్య (శాశ్వతుడు); వర్చస్వి (తేజోవంతుడు); ధూమకేతన (పొగ ధ్వజం కలవాడు); నీల (నీలవర్ణుడు); అంగలుబ్ధ (తన రూపం చేతనే ప్రేమింపబడువాడు); శోభన (ప్రకాశవంతుడు); మరియు నిరవగ్రహ (ఏ నియంత్రణలకూ లోబడనివాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 54 శివుడిని స్వస్తిద (క్షేమాన్ని ప్రసాదించువాడు); స్వస్తిభావ (క్షేమమే స్వభావం కలవాడు); భగి (తనకు న్యాయంగా దక్కే భాగాన్ని కలిగినవాడు); భగకర (భాగాలను పంచువాడు); లఘు (తేలికైన, చురుకైనవాడు); ఉత్సంగ (ఒడిలో సమస్తం విశ్రమించువాడు); మహాంగ (మహా అవయవాలు కలవాడు); మరియు మహాగర్భపరాయణ (విశ్వ మహాగర్భానికి ఆశ్రయమైనవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 55 శివుడిని కృష్ణవర్ణ (నల్లని వర్ణం కలవాడు); సువర్ణ (బంగారు వర్ణం కలవాడు); ఇంద్రియం సర్వదేహినాం (సర్వ దేహధారుల ఇంద్రియ శక్తియే స్వరూపమైనవాడు); మహాపద (మహా పాదాలు కలవాడు); మహాహస్త (మహా హస్తాలు కలవాడు); మహాకాయ (మహా కాయుడు); మరియు మహాయశస్ (గొప్ప కీర్తి కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 56 శివుడిని మహామూర్ధ (మహా శిరస్సు కలవాడు); మహామాత్ర (మహా పరిమాణం కలవాడు); మహానేత్ర (మహా నేత్రాలు కలవాడు); నిశాలయ (రాత్రియే నివాసం కలవాడు); మహాంతక (మరణాన్ని తెచ్చే మహా అంతకుడు); మహాకర్ణ (మహా చెవులు కలవాడు); మహోష్ఠ (మహా పెదవులు కలవాడు); మరియు మహాహను (బలమైన దవడలు కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 57 శివుడిని మహానాస (మహా ముక్కు కలవాడు); మహాకంబు (శంఖం వంటి అందమైన కంఠం కలవాడు); మహాగ్రీవ (మహా కంఠం కలవాడు); శ్మశానభాక్ (శ్మశానంలో తిరుగువాడు); మహావక్ష (విశాల వక్షస్థలం కలవాడు); మహోరస్క (విశాల ఛాతీ కలవాడు); అంతరాత్మ (అంతరాత్మ); మరియు మృగాలయ (లేడి నివాసంగా కలవాడు, లేదా సూక్ష్మ ఇంద్రియాల నివాసం)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 58 శివుడిని లంబన (వేలాడే స్వరూపుడు); లంబితోష్ఠ (క్రింది పెదవి వేలాడుతున్నవాడు); మహామాయ (మహా మాయా శక్తికి అధిపతి); పయోనిధి (జలాల నిధి, సముద్రం); మహాదంత (మహా దంతాలు కలవాడు); మహాదంష్ట్ర (మహా కోరలు కలవాడు); మహాజిహ్వ (మహా నాలుక కలవాడు); మరియు మహాముఖ (మహా ముఖం కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 59 శివుడిని మహానఖ (మహా గోళ్ళు కలవాడు); మహాలోమ (దట్టమైన దేహ రోమాలు కలవాడు); మహాకేశ (మహా కేశాలు కలవాడు); మహాజట (మహా జటాజూటధారి); ప్రసన్న (ప్రశాంతుడు, కృపామూర్తి); ప్రసాద (అనుగ్రహ స్వరూపుడు); ప్రత్యయ (నిజమైన విశ్వాసం, నిశ్చయం); మరియు గిరిసాధన (పర్వతంపై సాధన ఫలించినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 60 శివుడిని స్నేహన (ప్రేమను ప్రసాదించువాడు); అస్నేహన (లౌకిక అనుబంధాలు లేనివాడు); అజిత (జయించబడనివాడు); మహాముని (మహా మౌనముని); వృక్షాకర (చెట్టు రూపం ధరించువాడు); వృక్షకేతు (వృక్షం ధ్వజంగా కలవాడు); అనల (అగ్ని); మరియు వాయువాహన (గాలిపై ప్రయాణించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 61 శివుడిని గండలి (గొప్ప కపోలాలు, బలం కలవాడు); మేరుధామ (మేరు పర్వతం నివాసంగా కలవాడు); దేవాధిపతి (దేవతలకు అధిపతి); అథర్వశీర్ష (అథర్వ వేదం శిరస్సుగా కలవాడు); సామాస్య (సామవేదం ముఖంగా కలవాడు); మరియు ఋక్సహస్రమితేక్షణ (ఋగ్వేదపు వేయి మంత్రాలతో కొలవబడే నేత్రాలు కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 62 శివుడిని యజుష్పాదభుజ (యజుర్వేదం పాదాలు, భుజాలుగా కలవాడు); గుహ్య (రహస్య తత్త్వం); ప్రకాశ (ప్రకాశ స్వరూపుడు); జంగమ (చలించే, ప్రాణంగల ప్రపంచం); అమోఘార్థ (లక్ష్యం ఎన్నడూ వ్యర్థం కాని వాడు); ప్రసాద (అనుగ్రహం); అభిగమ్య (భక్తితో చేరదగినవాడు); మరియు సుదర్శన (చూడముచ్చటైనవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 63 శివుడిని ఉపకర (అందరికీ సహాయం చేయు ఉపకారి); ప్రియ (ప్రియుడు); సర్వ (సమస్తం); కనక (బంగారం); కాంచనచ్ఛవి (బంగారు కాంతి కలవాడు); నాభి (విశ్వానికి నాభి, కేంద్రం); నందికర (ఆనందాన్ని ప్రసాదించువాడు); భవ (ఉనికి స్వరూపుడు); పుష్కరస్థాపతి (పద్మంపై స్థితుడైన ప్రభువు); మరియు స్థిర (స్థిరుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 64 శివుడిని ద్వాదశ (పన్నెండు ఆదిత్యులతో గుర్తింపబడిన ద్వాదశాత్మకుడు); త్రాసన (దుష్టులను వణికించువాడు); ఆద్య (ఆది కారణం); యజ్ఞ (యజ్ఞం); యజ్ఞసమాహిత (యజ్ఞంలో పూర్తిగా లీనమైనవాడు); నక్తం (రాత్రి); కలి (కలహ, కలియుగ స్వరూపుడు); కాల (కాలం); మకర (మకరం, మొసలి); మరియు కాలపూజిత (కాలచక్ర ఋతువులను అనుసరించి పూజింపబడువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 65 శివుడిని సగణ (తన గణ పరివారం కలవాడు); గణకర (గణాలను సృష్టించువాడు); భూతవాహనసారథి (ప్రాణుల మధ్య తన వృషభ వాహనాన్ని నడిపే సారథి); భస్మశయ (పవిత్ర భస్మంపై శయనించువాడు); భస్మగోప్త (పవిత్ర భస్మం ద్వారా రక్షించువాడు); భస్మభూత (భస్మంతో ఏకమైనవాడు); తరు (వృక్షం); మరియు గణ (గణాలకు ప్రభువు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 66 శివుడిని లోకపాల (లోకాలకు రక్షకుడు); లోక (లోకం స్వరూపం); మహాత్మ (మహా ఆత్మ); సర్వపూజిత (సమస్తంచే పూజింపబడువాడు); శుక్ల (తెల్లని, పవిత్రుడు); త్రిశుక్ల (ఆలోచన, మాట, చర్యలలో పవిత్రుడు); సంపన్న (పరిపూర్ణుడు); శుచి (శుచియైన, ప్రకాశించువాడు); మరియు భూతనిషేవిత (సమస్త ప్రాణులచే గౌరవింపబడువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 67 శివుడిని ఆశ్రమస్థ (జీవితంలోని ప్రతి ఆశ్రమంలోనూ నిలిచివుండువాడు); క్రియావస్థ (ఆచార కర్మలలో స్థిరంగా నిలిచినవాడు); విశ్వకర్మమతి (సమస్త విశ్వ కార్యాన్ని తన బుద్ధిలో ఇముడ్చుకున్నవాడు); వర (శ్రేష్ఠుడు); విశాలశాఖ (విశాల శాఖలు కలవాడు); తామ్రోష్ఠ (రాగి వర్ణ పెదవులు కలవాడు); అంబుజాల (పద్మ జలాల మధ్య నివసించువాడు); మరియు సునిశ్చల (అత్యంత స్థిరుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 68 శివుడిని కపిల (ఎర్రని గోధుమ వర్ణుడు); కపిష (ఎరుపు గోధుమ వర్ణుడు); శుక్ల (తెల్లని, పవిత్రుడు); ఆయుః (ఆయువు, జీవశక్తి స్వరూపుడు); పర (పరమాత్ముడు); అపర (సమీపంగా ఉన్న సర్వవ్యాపి); గంధర్వ (దివ్య సంగీతకారుడు); అదితి (దేవతల అపరిమిత మాతగా గుర్తింపబడువాడు); తార్క్ష్య (మహా గరుత్మంతునితో గుర్తింపబడువాడు); సువిజ్ఞేయ (జ్ఞానులచే సులభంగా తెలియబడువాడు); మరియు సుశారద (శరదృతువు వంటి స్వచ్ఛ కాంతి కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 69 శివుడిని పరశ్వధాయుధ (గొడ్డలి ధరించువాడు); దేవ (ప్రకాశించు దేవుడు); అనుకారి (ప్రతి రూపాన్ని ధరించువాడు); సుబాంధవ (అందరికీ నిజమైన బంధువు); తుంబవీణ (తుంబవీణ వాయించువాడు); మహాక్రోధ (మహా కోపం కలవాడు); ఊర్ధ్వరేతస్ (తపోబలంతో వీర్యశక్తిని ఊర్ధ్వముఖంగా నిగ్రహించినవాడు); మరియు జలేశయ (జలాలపై శయనించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 70 శివుడిని ఉగ్ర (ఉగ్రుడు); వంశకర (వంశాన్ని పెంచువాడు); వంశ (వంశం స్వరూపుడు); వంశనాద (వేణు నాదం, లేదా వంశపరంపర స్వరం చేసేవాడు); అనింధిత (నిర్దోషి); సర్వాంగరూప (సృష్టి ప్రతి అవయవాన్ని తనలో ఇముడ్చుకున్న రూపం కలవాడు); మాయావి (మాయకు అధిపతి); సుహృద్ (నిజమైన మిత్రుడు); అనిల (వాయువు); మరియు అనల (అగ్ని)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 71 శివుడిని బంధన (బంధించువాడు); బంధకర్త (బంధాలను సృష్టించువాడు); సుబంధనవిమోచన (కృపతో బంధనాల నుండి విడిపించువాడు); సయజ్ఞారి (అనుచిత యజ్ఞాలకు శత్రువు); సకామారి (కామానికి శత్రువు); మహాదంష్ట్ర (మహా కోరలు కలవాడు); మరియు మహాయుధ (మహా ఆయుధాలు కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 72 శివుడిని బహుధానింధిత (అన్ని విధాలుగా నిర్దోషి); శర్వ (దుఃఖాన్ని నాశనం చేసే ధనుర్ధారి); శంకర (సుఖాన్ని ప్రసాదించువాడు); అధన (ధనరహితుడైన విరాగి తపస్వి); అమరేశ (అమరులకు ప్రభువు); మహాదేవ (మహాదేవుడు); విశ్వదేవ (విశ్వ దేవుడు); మరియు సురారిహ (దేవతల శత్రువులను సంహరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 73 శివుడిని అహిర్బుధ్న్య (లోతైన సముద్రంలోని సర్పం, రుద్రుని ప్రాచీన వైదిక రూపం); అనిలాభ (వాయువు వంటి కాంతి కలవాడు); చేకితాన (ఎల్లప్పుడూ జాగరూకుడైన దర్శకుడు); హవిః (యజ్ఞ హవిస్సు); అజైకపాత్ (“ఏకపాత్ అజ” అనే రుద్రుని ప్రాచీన వైదిక నామం); కపాలి (కపాలపాత్ర ధరించువాడు); త్రిశంకు (స్వర్గ, భూమి మధ్య నిలిచిన రాజర్షి త్రిశంకుతో గుర్తింపబడువాడు); అజిత (జయించబడనివాడు); మరియు శివ (శుభకరుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 74 శివుడిని ధన్వంతరి (దివ్య వైద్యునితో గుర్తింపబడువాడు); ధూమకేతు (పొగ ధ్వజం కలిగిన ధూమకేతువు); స్కంద (తన కుమారుడు, యుద్ధ దేవుడు స్కందునితో గుర్తింపబడువాడు); వైశ్రవణ (ధనాధిపతి కుబేరునితో గుర్తింపబడువాడు); ధాత (ఆదిత్యులలో పోషకుడు); శక్ర (ఇంద్రునితో గుర్తింపబడువాడు); విష్ణు (సర్వవ్యాప్త పోషకుడు); మిత్ర (ఒప్పందం, స్నేహానికి వైదిక దేవుడు); త్వష్ట (దివ్య శిల్పి); ధ్రువ (స్థిరుడు); మరియు ధర (భూమిని ధరించి పోషించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 75 శివుడిని ప్రభవ (సమస్త శక్తికి, ఉద్భవానికి మూలం); సర్వగ (సర్వత్రా వ్యాపించువాడు); వాయు (గాలి); ఆర్యమ (గౌరవానికి వైదిక దేవుడు); సవిత (సమస్త ప్రాణులను కార్యోన్ముఖం చేసే వైదిక సూర్యుడు); రవి (సూర్యుడు); ఉషంగు (ప్రాచీన ఋషి రూపం); విధాత (విధిని నిర్దేశించువాడు); మాంధాత (పురాణ ధర్మరాజుతో గుర్తింపబడువాడు); మరియు భూతభావన (సమస్త ప్రాణులను పోషించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 76 శివుడిని విభు (సర్వవ్యాప్త ప్రభువు); వర్ణవిభావి (ప్రతి వర్ణాన్ని, రూపాన్ని ప్రకటించువాడు); సర్వకామగుణవాహ (కోరిన సమస్త గుణాలను ప్రసాదించువాడు); పద్మనాభ (నాభి నుండి పద్మం ఉద్భవించినవాడు); మహాగర్భ (విశ్వ మహాగర్భం కలవాడు); చంద్రవక్త్ర (చంద్రముఖుడు); అనిల (వాయువు); మరియు అనల (అగ్ని)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 77 శివుడిని బలవాన్ (బలశాలి); ఉపశాంత (గాఢ ప్రశాంతుడు); పురాణ (ప్రాచీనుడు); పుణ్యచంచురి (పుణ్య కార్యాలలో వేగంగా కదిలేవాడు); కురుకర్త (కురుక్షేత్రంతో ముడిపడిన పవిత్ర కర్మను చేయువాడు); కురువాసి (కురుక్షేత్రంలో నివసించువాడు); కురుభూత (పవిత్ర కర్మక్షేత్రంగా మారినవాడు); మరియు గుణౌషధ (సద్గుణమే రోగహర ఔషధమైనవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 78 శివుడిని సర్వాశయ (సమస్త సంకల్పాలు ఆయనలో నిలిచివుంటాయి); దర్భచారి (పవిత్ర దర్భ గడ్డి మధ్య సంచరించువాడు); సర్వేషాం ప్రాణినాం పతి (సమస్త ప్రాణులకు ప్రభువు); దేవదేవ (దేవతలకు దేవుడు); సుఖసక్త (సుఖాన్ని ప్రసాదించుటలో నిమగ్నమైనవాడు); మరియు సదసత్సర్వరత్నవిత్ (వ్యక్తమైన, అవ్యక్తమైన సమస్త రత్నాలను తెలిసినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 79 శివుడిని కైలాసగిరివాసి (కైలాస పర్వతంపై నివసించువాడు); హిమవద్గిరిసంశ్రయ (మంచుతో కప్పబడిన హిమాలయ శిఖరాలను ఆశ్రయించువాడు); కులహారి (నదీతీరాలను, సరిహద్దులను తీసుకుపోవువాడు); కులకర్త (వంశాన్ని, సరిహద్దులను నిర్దేశించువాడు); బహువిద్య (అనేక విద్యలు కలవాడు); మరియు బహుప్రద (అనేక వరాలు ప్రసాదించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 80 శివుడిని వణిజ (వర్తకుడు); వర్ధకి (వడ్రంగి, నిర్మాత); వృక్ష (వృక్షం); బకుల (సుగంధభరితమైన బకుల వృక్షం); చందన (చందన వృక్షం); ఛద (ఆశ్రయం, కప్పు ఆకు); సారగ్రీవ (బలమైన, నరాల కంఠం కలవాడు); మహాజత్రు (మహా భుజాలు కలవాడు); అలోల (చలించని, స్థిర చిత్తుడు); మరియు మహౌషధ (మహా ఔషధం, పరమ ఔషధం)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 81 శివుడిని సిద్ధార్థకర (ప్రతి ప్రయోజనాన్ని సిద్ధింపజేయువాడు); సిద్ధార్థ (ప్రయోజనం నెరవేరినవాడు); ఛందోవ్యాకరణోత్తర (వైదిక ఛందస్సు, వ్యాకరణంలో పరమ ఆచార్యుడు); సింహనాద (సింహ గర్జన కలవాడు); సింహదంష్ట్ర (సింహం వంటి కోరలు కలవాడు); సింహగ (సింహంవలె సంచరించువాడు); మరియు సింహవాహన (సింహం వాహనంగా కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 82 శివుడిని ప్రభవాత్మ (సమస్త శక్తికి మూలమైన ఆత్మ కలవాడు); జగత్కాలస్థల (ప్రపంచ కాలానికి ఆధారం, పునాది); లోకహిత (సమస్త లోకాలకు హితుడు); తరు (ఆశ్రయమిచ్చే వృక్షం); సారంగ (వేగవంతుడు, అనేక వర్ణాల వాడు); నవచక్రాంగ (దేహంలోని తొమ్మిది సూక్ష్మ చక్రాలే అవయవాలుగా కలవాడు); కేతుమాలి (ధ్వజం ధరించువాడు); మరియు సభావన (చక్కగా పోషించి సృష్టించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 83 శివుడిని భూతాలయ (సమస్త ప్రాణులకు నివాసం); భూతపతి (సమస్త ప్రాణులకు ప్రభువు); అహోరాత్ర (పగలు, రాత్రి స్వరూపుడు); మరియు అనింధిత (నిర్దోషి)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 84 శివుడిని వాహిత సర్వభూతానాం (సమస్త ప్రాణులను మోసి నడిపించువాడు); నిలయ (సమస్తానికి విశ్రాంతి స్థానం); విభు (సర్వవ్యాప్త ప్రభువు); భవ (ఉనికి స్వరూపుడు); అమోఘ (ఎన్నడూ విఫలం కాని వాడు); సంయత (ఆత్మనిగ్రహం కలవాడు); అశ్వ (సర్వత్రా వ్యాపించువాడు); భోజన (పోషణే స్వరూపం); మరియు ప్రాణధారణ (ప్రాణశ్వాసను ధరించి నిలిపేవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 85 శివుడిని హిరణ్యబాహు (బంగారు బాహువులు కలవాడు); గుహాపాల ప్రవేశినాం (లోనికి ప్రవేశించువారికి గుహను కాపాడువాడు); ప్రకృష్టారి (దుష్టత్వానికి ప్రధాన శత్రువు); మహాహర్ష (మహా ఆనందం కలవాడు); జితకామ (కోరికను జయించినవాడు); మరియు జితేంద్రియ (ఇంద్రియాలను జయించినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 86 శివుడిని గాంధార (గాంధార రాగానికి ప్రభువు); సువాస (మధురమైన సుగంధం కలవాడు); తపస్సక్త (తపస్సులో నిమగ్నమైనవాడు); రతి (ఆనందమే స్వరూపం); నర (ఆదిపురుషుడు); మహాగీత (మహా గానం కలవాడు); మహానృత్య (మహా నృత్యం కలవాడు); మరియు అప్సరోగణసేవిత (అప్సరసల సమూహాలచే సేవింపబడువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 87 శివుడిని మహాకేతు (మహా ధ్వజం కలవాడు); మహాధాతు (మహా ఆదిమ భూతం); నైకసానుచర (పర్వత శిఖరాలపై అనేక అనుచరులచే సేవింపబడువాడు); చల (చలించువాడు); అవేదనీయ (వెల్లడి ద్వారా తెలియబడువాడు); ఆదేశ (దివ్య ఆజ్ఞ); మరియు సర్వగంధసుఖావహ (ప్రతి సుగంధంతో సుఖాన్ని తెచ్చువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 88 శివుడిని తోరణ (తోరణం, ద్వారబంధం); తారణ (అవతలి తీరానికి చేర్చువాడు); వాత (వాయువు); పరిధి (చుట్టూ ఆవరించే దిగంతం); పతికేచర (ఆకాశంలో సంచరించు ప్రభువు); సంయోగ (ఐక్యత స్వరూపుడు); వర్ధన (వృద్ధి చేయువాడు); వృద్ధ (పురాతనుడు, పూజ్యుడు); అతివృద్ధ (అత్యంత పురాతనుడు); మరియు గుణాధిక (సమస్త గుణాలలో ఉత్కృష్టుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 89 శివుడిని నిత్య (శాశ్వతుడు); ఆత్మసహాయ (తన స్వీయ ఆత్మనే సహాయకుడిగా కలవాడు); దేవసురపతి (దేవతలకు, దానవులకు ప్రభువు); పతి (ప్రభువు); యుక్త (నియమబద్ధుడు); యుక్తబాహు (ధర్మకార్యానికి సిద్ధంగా ఉండే బాహువులు కలవాడు); దేవ (ప్రకాశించు దేవుడు); మరియు దివి సుపర్వణ (స్వర్గంలో నివసించే సుందర రూపుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 90 శివుడిని ఆషాఢ (స్థిరుడు, లొంగనివాడు); సుషంద (క్షీణించని శ్రేష్ఠ శక్తి కలవాడు); ధ్రువ (స్థిరుడు); హరిణ (వేగవంతుడు, లేడి వంటివాడు); హర (హరించువాడు); వపురవర్తమానేభ్యః (సృష్టిలో చిక్కుకున్న ప్రాణుల కొరకు దేహధారి అయినవాడు); వసుశ్రేష్ఠ (వసువులలో శ్రేష్ఠుడు); మరియు మహాపథ (ముక్తికి గొప్ప మార్గం)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 91 శివుడిని శిరోహరి (బ్రహ్మ యొక్క ఐదవ శిరస్సును ఖండించినవాడు); వివర్శ (లోతైన ఆలోచన, వివేచన); సర్వలక్షణలక్షిత (సమస్త శుభలక్షణాలతో గుర్తింపబడువాడు); అక్ష (చలించని అక్షం); రథయోగి (రథంపై యోగ సాధకుడు); సర్వయోగి (సమస్త యోగ రూపాలకు అధిపతి); మరియు మహాబల (మహా బలవంతుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 92 శివుడిని సమామ్నాయ (శాస్త్రాల ద్వారా అందించబడిన సంప్రదాయం); అసమామ్నాయ (శాస్త్ర సంప్రదాయాన్నీ అధిగమించువాడు); తీర్థదేవ (పుణ్యక్షేత్రాల దేవుడు); మహారథ (మహా యోధుడు); నిర్జీవ (జీవనానికి అతీతుడు); జీవన (జీవమునిచ్చువాడు); మంత్ర (పవిత్ర మంత్రం); శుభాక్ష (శుభ నేత్రాలు కలవాడు); మరియు బహుకర్కశ (మాయకు, పాపానికి అత్యంత కఠినుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 93 శివుడిని రత్నప్రభూత (రత్నాలతో నిండినవాడు); రత్నాంగ (రత్నాలంకృత దేహం కలవాడు); మహార్ణవనిపానవిత్ (మహా సముద్రపు గర్భ రహస్యాలు తెలిసినవాడు); మూల (ఆదిమూలం); విశాల (విశాలుడు); అమృత (అమరత్వమనే అమృతం); వ్యక్తావ్యక్త (వ్యక్త, అవ్యక్త స్వరూపుడు); మరియు తపోనిధి (తపస్సుకు నిధి)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 94 శివుడిని ఆరోహణ (ఉన్నతికి కారణమైన ఆరోహణ); అధిరోహ (ఎక్కి అతిక్రమించువాడు); శిలాధారి (ధర్మానికి ఆధారుడు); మహాయశస్ (గొప్ప కీర్తి కలవాడు); సేనాకల్ప (సేనాపతి వంటివాడు); మహాకల్ప (మహా యుగ కాలం స్వరూపుడు); యోగ (యోగ స్వరూపుడు); యుగకర (యుగాలను సృష్టించువాడు); మరియు హరి (పాపాన్ని హరించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 95 శివుడిని యుగరూప (యుగ స్వరూపమే ఆయన రూపం); మహారూప (విశాల రూపం కలవాడు); మహానాగహన (మహా సర్పాన్ని సంహరించువాడు); వధ (ప్రాణాంతక దెబ్బ కొట్టువాడు); న్యాయనిర్వాపణ (న్యాయాన్ని, ధర్మ క్రమాన్ని ప్రసాదించువాడు); పద (ఆధారం, పునాది); పండిత (విద్వాంసుడు); మరియు అచలోపమ (చలించని పర్వతంతో సమానమైనవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 96 శివుడిని బహుమాల (అనేక మాలలు ధరించువాడు); మహామాల (మహా మాల ధరించువాడు); శశి (చంద్రుడు); హరసులోచన (అందమైన నేత్రాలు కలిగిన హరుడు); విస్తార (విస్తారమైన వ్యాప్తి); లవణ (ఉప్పు సముద్రం వంటి, కృపామయుడు); కూప (లోతైన బావి, సమస్తానికి మూలం); త్రియుగ (మూడు యుగాలను వ్యాపించువాడు); మరియు సఫలోదయ (ఉదయించిన చోట ఫలం కలిగించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 97 శివుడిని త్రిలోచన (మూడు కన్నులు కలవాడు); విషణ్ణాంగ (గంభీర ధ్యాన స్థితిలో ఉన్నవాడు); మణివిద్ధ (రత్నాలతో అలంకరించబడినవాడు); జటాధర (జటాజూటధారి); బిందు (సృష్టి ఆదిమ బిందువు); విసర్గ (సృజనాత్మక ప్రవాహ కార్యం); సుముఖ (అందమైన ముఖం కలవాడు); శర (బాణం); సర్వాయుధ (సమస్త ఆయుధాలను ధరించువాడు); మరియు సహ (బలమైన, సహనశీలుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 98 శివుడిని నివేదన (సమస్త నైవేద్యాలు సమర్పింపబడువాడు); సుఖజాత (సుఖాన్ని కలిగించువాడు); సుగంధర (సుగంధం కలవాడు); మహాధను (మహా విల్లు ధరించువాడు); గంధపాలి (సుగంధాన్ని రక్షించువాడు); భగవాన్ (పూజ్యుడైన ప్రభువు); మరియు ఉత్థాన సర్వకర్మణాం (ప్రతి కార్యం వెనుక ఉన్న ఉత్థాన శక్తి)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 99 శివుడిని మంథన (సృష్టి సముద్ర మథనం వంటి మథనం); బహుల (సమృద్ధి కలవాడు); వాయు (గాలి); సకల (అన్ని భాగాలను ఆవరించువాడు); సర్వలోచన (సమస్తాన్ని చూసే నేత్రాలు కలవాడు); తల (పునాది); తాల (లయను కాపాడువాడు); కరస్థలి (చేతిలో తాళం ధరించువాడు); ఊర్ధ్వసంహనన (ఊర్ధ్వముఖ, దృఢ శరీర నిర్మాణం కలవాడు); మరియు మహాన్ (మహానుభావుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 100 శివుడిని హర్యక్ష (పసుపు వర్ణ, సింహ నేత్రాలు కలవాడు); కకుభ (అన్ని దిక్కులలో వ్యాపించువాడు); వజ్ర (వజ్రం); శతజిహ్వ (నూరు నాలుకలు కలవాడు); సహస్రపాత్ (వేయి పాదాలు కలవాడు); సహస్రమూర్ధ (వేయి శిరస్సులు కలవాడు); దేవేంద్ర (దేవతల ప్రభువు); సర్వదేవమయ (సమస్త దేవతలతో కూడినవాడు); మరియు గురు (గురువు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 101 శివుడిని బ్రహ్మదండవినిర్మాత (పవిత్ర తపోశాసన దండాన్ని సృష్టించినవాడు); శతఘ్నిపాశశక్తిమాన్ (గద, పాశం, శక్తి ఆయుధాలను ధరించిన బలవంతుడు); పద్మగర్భ (పద్మ గర్భం కలవాడు); మహాగర్భ (విశ్వ మహాగర్భం కలవాడు); బ్రహ్మగర్భ (బ్రహ్మదేవుడే గర్భంలో ఉంచబడినవాడు); మరియు జలోద్భవ (ఆదిమ జలాల నుండి ఉద్భవించినవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 102 శివుడిని గభస్తి (కాంతి కిరణం); బ్రహ్మకృత్ (బ్రహ్మను సృష్టించినవాడు); బ్రహ్మి (బ్రహ్మ స్వరూపుడు); బ్రహ్మవిత్ (బ్రహ్మ జ్ఞానం తెలిసినవాడు); బ్రాహ్మణ (పవిత్ర జ్ఞానం తెలిసినవాడు); గతి (పరమ గమ్యం); అనంతరూప (అనంత రూపం కలవాడు); నైకాత్మ (అనేక ఆత్మలు కలవాడు); తీక్ష్ణతేజ (పదునైన, తీవ్ర తేజస్సు కలవాడు); మరియు స్వయంభూ (తనంతట తానే ఉన్నవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 103 శివుడిని ఊర్ధ్వగాత్మ (ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ ఊర్ధ్వముఖంగా సాగువాడు); పశుపతి (సమస్త ప్రాణులకు ప్రభువు); వాతరంహ (వాయువువలె వేగవంతుడు); మనోజవ (మనస్సు వలె వేగవంతుడు); చందనీ (చందనం పూయబడినవాడు); పద్మనాలాగ్ర (పద్మ నాళపు చివర ఉన్నవాడు); సురభ్యుత్తరణ (మధుర కృపతో ఉద్ధరించువాడు); మరియు నర (ఆదిపురుషుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 104 శివుడిని కర్ణికారమహాస్రగ్వి (కర్ణికార పుష్పాల మహా మాల ధరించువాడు); నీలమౌళి (నీలి కిరీటం కలవాడు); పినాకధృత్ (పినాకం అనే విల్లు ధరించువాడు); ఉమాపతి (ఉమాదేవికి పతి, ప్రభువు); ఉమాకాంత (ఉమాదేవికి ప్రియుడు); జాహ్నవీధృత్ (శిరస్సుపై గంగను ధరించువాడు); మరియు ఉమాధవ (ఉమాదేవి భర్త)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 105 శివుడిని వర (శ్రేష్ఠుడు); వరాహ (వరాహ రూపం ధరించువాడు); వరద (వరాలను ప్రసాదించువాడు); వరేణ్య (అత్యంత ఆరాధ్యుడు); సుమహాస్వన (మహా ప్రతిధ్వని కలిగిన స్వరం కలవాడు); మహాప్రసాద (గొప్ప అనుగ్రహం కలవాడు); దమన (అణచువాడు); శత్రుహ (శత్రువులను సంహరించువాడు); మరియు శ్వేతపింగల (లేత పసుపు-తెలుపు వర్ణం కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 106 శివుడిని పీతాత్మ (బంగారు, ప్రకాశించు ఆత్మ కలవాడు); పరమాత్మ (పరమాత్ముడు); ప్రయతాత్మ (నియమితమైన ఆత్మ కలవాడు); ప్రధానధృత్ (ఆదిమ ప్రకృతిని ధరించువాడు); సర్వపార్శ్వముఖ (అన్ని వైపులా ముఖం కలవాడు); త్ర్యక్ష (మూడు కన్నులు కలవాడు); ధర్మసాధారణ (ధర్మానికి అందరికీ సాధారణ ఆధారం); మరియు వర (శ్రేష్ఠుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 107 శివుడిని వ్యాస (మహా వ్యాఖ్యాత); సర్గ (సృష్టి స్వరూపుడు); సుసంక్షేప (సర్వార్థాల సుందర సంక్షిప్తత); విస్తార (పూర్ణ విస్తరణ); పర్యాయ (పునరావృత చక్రం); నర (ఆదిపురుషుడు); ఋతు (ఋతువు); సంవత్సర (సంవత్సరం); మాస (మాసం); పక్ష (చంద్ర పక్షం); మరియు సంఖ్యాసమాపన (సమస్త సంఖ్యా గణనను పూర్తిచేయువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 108 శివుడిని కాల (కాలంలో అతి చిన్న భాగం); కాష్ఠ (పెద్ద కాల కొలమానం); లవ (క్షణ మాత్రం); మాత్ర (కాలం, శబ్దం యొక్క ప్రాథమిక కొలమానం); ముహూర్త (శుభ ఘడియ); అహః (పగలు); క్షపా (రాత్రి); క్షణ (గడిచే క్షణం); విశ్వక్షేత్ర (సమస్త విశ్వ క్షేత్రం); ప్రజాబీజ (సమస్త సంతాన బీజం); లింగ (సృష్టి సూక్ష్మ సృజన చిహ్నం); ఆద్య (ఆదిమ మొదటివాడు); మరియు నిర్గమ (సమస్తం ఉద్భవించే మూల బిందువు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 109 శివుడిని సదసత్ (సత్, అసత్ స్వరూపుడు; వ్యక్త, అవ్యక్త రూపాలు రెండూ కలవాడు); పిత (తండ్రి); మాత (తల్లి); పితామహ (తాత); స్వర్గద్వార (స్వర్గ ద్వారం); ప్రజాద్వార (సంతాన ద్వారం); మోక్షద్వార (ముక్తి ద్వారం); మరియు త్రివిష్టప (స్వర్గమే స్వయంగా)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 110 శివుడిని నిర్వాణ (ముక్తి స్వరూపుడు); హ్లాదన (ఆనందింపజేసి చల్లబరచువాడు); బ్రహ్మలోక (బ్రహ్మ లోకం); పరగతి (పరమ గమ్యం); దేవాసురవినిర్మాత (దేవతలను, దానవులను సృష్టించినవాడు); మరియు దేవాసురపరాయణ (దేవతలకు, దానవులకు అంతిమ ఆశ్రయం)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 111 శివుడిని దేవాసురగురు (దేవతలకు, దానవులకు గురువు); దేవ (ప్రకాశించు దేవుడు); దేవాసురనమస్కృత (దేవతలచే, దానవులచే నమస్కరింపబడువాడు); దేవాసురమహామాత్ర (దేవతలకు, దానవులకు మహా మంత్రి); మరియు దేవాసురగణాశ్రయ (దేవ, దానవ గణాలకు ఆశ్రయం)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 112 శివుడిని దేవాసురగణాధ్యక్ష (దేవ, దానవ గణాలకు అధ్యక్షుడు); దేవాసురగణాగ్రణి (దేవ, దానవులకు అగ్రనాయకుడు); దేవాతిదేవ (దేవతలకు మించిన దేవుడు); దేవర్షి (దివ్య ఋషి); మరియు దేవాసురవరప్రద (దేవతలకు, దానవులకు వరాలు ప్రసాదించువాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 113 శివుడిని దేవాసురేశ్వర (దేవ, దానవులకు ప్రభువు); విశ్వ (విశ్వం స్వయంగా); దేవాసురమహేశ్వర (దేవ, దానవులకు మహా ప్రభువు); సర్వదేవమయ (సమస్త దేవతలతో కూడినవాడు); అచింత్య (ఊహింపరానివాడు); దేవతాత్మ (దైవత్వ సారమైన ఆత్మ కలవాడు); మరియు ఆత్మసంభవ (స్వయంభువుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 114 శివుడిని ఈడ్య (స్తుతింపదగినవాడు); హస్తీశ్వర (ఏనుగుల ప్రభువు); వ్యాఘ్ర (పులి); దేవసింహ (దేవతలలో సింహం); మరియు నరర్షభ (మానవులలో శ్రేష్ఠుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 115 శివుడిని విబుధ (పూర్తిగా మేల్కొన్న, జ్ఞానవంతుడు); అగ్రవర (సమస్తంలో ముఖ్యుడు, ఉత్తముడు); సూక్ష్మ (సూక్ష్మ స్వరూపుడు); సర్వదేవ (సమస్త దేవతల స్వరూపుడు); తపోమయ (తపస్సే స్వరూపమైనవాడు); సుయుక్త (చక్కగా నియమితుడు); శోభన (ప్రకాశించువాడు); వజ్రి (వజ్రాయుధధారి); ప్రసానాం ప్రభవ (సమస్త ఆయుధాలకు మూలం); మరియు అవ్యయ (నాశనం లేనివాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 116 శివుడిని గుహ (హృదయ గుహలో దాగి ఉన్నవాడు); కాంత (ప్రకాశవంతమైన ప్రియుడు); నిజ (తన నిజ స్వరూపం); సర్గ (సృష్టి); పవిత్ర (పవిత్రుడు); సర్వపావన (సమస్తాన్ని పవిత్రం చేయువాడు); శృంగి (కొమ్ము లేదా పర్వత శిఖరం కలవాడు); శృంగప్రియ (పర్వత శిఖరాలను ప్రేమించువాడు); బభ్రు (ఎర్రని గోధుమ వర్ణుడు); రాజరాజ (రాజులకు రాజు); మరియు నిరామయ (సమస్త రోగాలకు అతీతుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 117 శివుడిని అభిరామ (అత్యంత ఆనందదాయకుడు); సురగణ (దేవగణం); విరామ (సమస్త ప్రయత్నాల అంతిమ విరమణ); సర్వసాధన (సమస్తాన్ని సాధింపజేసే సాధనం); లలాటాక్ష (నుదుటిపై నేత్రం కలవాడు); విశ్వదేవ (విశ్వ దేవుడు); హరిణ (లేడి వంటి చురుకుదనం కలవాడు); మరియు బ్రహ్మవర్చస (పవిత్ర బ్రహ్మ తేజస్సు కలవాడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 118 శివుడిని స్థావరాణాం పతి (చలించని వాటికి ప్రభువు); నియమేంద్రియవర్ధన (ఇంద్రియ నియమాన్ని పెంచువాడు); సిద్ధార్థ (లక్ష్యం నెరవేరినవాడు); సిద్ధభూతార్థ (సర్వ ప్రాణుల సత్యాన్ని సిద్ధించినవాడు); అచింత్య (ఊహింపరానివాడు); సత్యవ్రత (సత్యమే వ్రతంగా కలవాడు); మరియు శుచి (పవిత్రుడు)గా కీర్తించబడ్డాడు.

శ్లోకం 119 శివుడిని వ్రతాధిప (సమస్త పవిత్ర వ్రతాలకు ప్రభువు); పరం బ్రహ్మ (పరమ బ్రహ్మం); భక్తానాం పరమా గతి (తన భక్తులకు పరమ ఆశ్రయం); విముక్త (ముక్తుడైనవాడు); ముక్తతేజ (ముక్తమైన, స్వేచ్ఛాయుత తేజస్సు కలవాడు); శ్రీమాన్ (తేజోమయ, గౌరవనీయుడు); శ్రీవర్ధన (సంపద వృద్ధి చేయువాడు); మరియు జగత్ (విశ్వం స్వయంగా)—ఈ విధంగా శివుని వేయి నామాలు ముగుస్తాయి.