సమర్పణ శ్లోకం - నారాయణార్పణం
సంపూర్ణ శరణాగతిని తెలిపే సంస్కృత శ్లోకం: శరీరం, వాక్కు, మనస్సు, ఇంద్రియాలతో చేసే ప్రతి కర్మను శ్రీమన్నారాయణునికి అర్పిస్తుంది; ఇది శ్రీమద్భాగవతం 11.2.36ను ప్రతిధ్వనిస్తుంది.
శ్లోకాలు
శరీరంతోనైనా, వాక్కుతోనైనా, మనస్సుతోనైనా, ఇంద్రియాలతోనైనా, బుద్ధితోనైనా, ఆత్మతోనైనా, లేక ప్రకృతి స్వభావంవల్లనైనా నేను చేసే ప్రతి కార్యాన్ని సమస్తమును పరమాత్ముడైన శ్రీమన్నారాయణునికే సమర్పిస్తున్నాను.
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ప్రతిరోజూ లేదా శుభ తిథులలో (ఏకాదశి, పూర్ణిమ)
బ్రహ్మ ముహూర్తం (ఉదయం 4 - 6) లేదా సంధ్యా సమయం
నెయ్యి దీపం, ధూపం, తాజా పువ్వులు, నైవేద్యం
- మనశ్శాంతి, ఆత్మిక ఉన్నతి, ఇంట్లో అనుకూల శక్తి
నేపథ్యం
ఈ శ్లోకం వైష్ణవ సంప్రదాయంలో ఒక ముఖ్యమైన ప్రార్థన. భక్తులు తమ ప్రతి కార్యాన్ని భగవంతునికి సమర్పించే భావాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది. సాధారణంగా పూజ ముగింపులో, భోజనానికి ముందు లేదా ఏదైనా పని ప్రారంభించే ముందు దీన్ని పఠిస్తారు. ఇది భక్తి యోగంలోని 'సమర్పణ' భావానికి ప్రతీక.
ఈ పాఠం గురించి
రచయిత: Maharishi Vedavyasa · Ancient Vedic Rishi · Traditional antiquity
Traditionally credited as the compiler of the four Vedas and the author of the Mahabharata (within which the Bhagavad Gita appears) and the Puranas — making him one of the most cited authorial figures in the entire Hindu canon, spanning philosophy, epic narrative, and devotional literature.
మీకు తెలుసా?
మూలం
ఈ శ్లోకం శ్రీమద్భాగవతం 11.2.36ను దగ్గరగా ప్రతిధ్వనిస్తుంది; ఇది నవ యోగేంద్రులలో ఒకరైన హవి మహర్షి రాజు నిమికి చేసిన బోధనలో భాగం. హిందూ నిత్య ఆరాధనలో అత్యధికంగా పఠించే సమర్పణ ప్రార్థనలలో ఇది ఒకటి.
అర్థం
శ్లోకం ఇలా చెబుతుంది: 'నేను ఏది చేసినా—శరీరం, మాట, మనస్సు, ఇంద్రియాలు, బుద్ధి, ఆత్మ, లేదా నా సహజ స్వభావంతో కూడా—అదంతా పరమ నారాయణునికి సమర్పిస్తున్నాను.' ఇది కేవలం ఆచార కర్మలకే కాక, ప్రతి పనికీ సంపూర్ణ అంకితం.
నిర్మాణం
ప్రార్థన క్రియల ఏడు సాధనలను పేర్కొంటుంది: శరీరం (కాయ), మాట (వాక్), మనస్సు (మనస్), ఇంద్రియాలు (ఇంద్రియ), బుద్ధి (బుద్ధి), ఆత్మ (ఆత్మ), మరియు సహజ స్వభావం (ప్రకృతి స్వభావం). క్రియకు సంబంధించిన అన్ని మూలాలను కవర్ చేయడం ద్వారా ఏదీ సమర్పించకుండా మిగలదు.
వాడుక
భక్తులు ఈ శ్లోకాన్ని తరచుగా పూజ చివరలో, భోజనానికి ముందు, లేదా ఏదైనా ముఖ్యమైన కార్యం తర్వాత పఠిస్తారు—సాధారణ పనులను భక్తి రూపంగా మార్చడానికి. ఇది నారాయణ ఉపనిషత్ పఠన క్రమంలో కూడా ముఖ్యమైన భాగం.