સર્વસમર્પણનો મંત્ર
સંપૂર્ણ શરણાગતિનો એક સંસ્કૃત શ્લોક: શરીર, વાણી, મન અને ઇન્દ્રિયોના દરેક કર્મને ભગવાન નારાયણને અર્પણ કરવો, જે શ્રીમદ્ ભાગવત ૧૧.૨.૩૬ નો પડઘો છે.
શ્લોકો
હું મારા શરીર, વાણી, મન, ઇન્દ્રિયો, બુદ્ધિ અથવા પ્રકૃતિના સ્વભાવથી જે કંઈ પણ કરું છું, તે સર્વસ્વ હું પરમાત્મા નારાયણને સમર્પિત કરું છું.
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
દરરોજ અથવા શુભ તિથિઓ પર
બ્રહ્મ મુહૂર્ત (સવારે 4 થી 6) અથવા સંધ્યા વેળા
ઘીનો દીવો, ધૂપ, તાજાં ફૂલો અને નૈવેદ્ય
- માનસિક શાંતિ, આધ્યાત્મિક પ્રગતિ અને સકારાત્મક ઊર્જા
પૃષ્ઠભૂમિ
આ શ્લોક શરણાગતિની પ્રાર્થના છે, જેમાં ભક્ત શરીર, વાણી, મન, ઇન્દ્રિયો કે હૃદય દ્વારા થતાં દરેક કર્મને પરમ પ્રભુ નારાયણને સમર્પિત કરે છે. તે નિઃસ્વાર્થ ભક્તિની પ્રબળ અભિવ્યક્તિ છે, જે યાદ કરાવે છે કે આપણા બધા પ્રયત્નો દૈવીને અર્પણ છે.
આ પાઠ વિશે
રચયિતા: Maharishi Vedavyasa · Ancient Vedic Rishi · Traditional antiquity
Traditionally credited as the compiler of the four Vedas and the author of the Mahabharata (within which the Bhagavad Gita appears) and the Puranas — making him one of the most cited authorial figures in the entire Hindu canon, spanning philosophy, epic narrative, and devotional literature.
શું તમે જાણો છો?
સ્રોત
આ શ્લોક શ્રીમદ્ ભાગવત ૧૧.૨.૩૬ નો નજીકથી પડઘો છે, જે નવ યોગેન્દ્રોમાંના એક ઋષિ હવિ દ્વારા રાજા નિમિને આપેલા ઉપદેશમાંથી છે. તે દૈનિક હિંદુ ઉપાસનામાં સૌથી વધુ પઠન થતી શરણાગતિની (સમર્પણ) પ્રાર્થનાઓમાંની એક છે.
અર્થ
શ્લોકનો ભાવ છે: 'શરીર, વાણી, મન, ઇન્દ્રિયો, બુદ્ધિ, આત્મા કે મારા સ્વભાવ સાથે પણ જે કંઈ હું કરું છું, તે બધું હું પરમ નારાયણને અર્પણ કરું છું.' તે માત્ર વિધિ-કર્મો નહીં, પણ દરેક કર્મનું સંપૂર્ણ સમર્પણ છે.
રચના
આ પ્રાર્થના કર્મના સાત સાધનો કે અંગો ગણાવે છે: શરીર (કાય), વાણી (વાચા), મન (મનસ), ઇન્દ્રિયો (ઇન્દ્રિય), બુદ્ધિ (બુદ્ધિ), આત્મા (આત્મા) અને જન્મજાત સ્વભાવ (પ્રકૃતિ સ્વભાવ). કર્મના બધા સંભવિત સ્ત્રોતોને આવરી લેતાં, કશું અર્પણ વિના રહેતું નથી.
ઉપયોગ
ભક્તો ઘણીવાર આ શ્લોક પૂજાના અંતે, ભોજન પહેલાં, અથવા કોઈ મહત્ત્વપૂર્ણ કાર્ય પછી બોલે છે, જેથી સામાન્ય કર્મો ભક્તિનું રૂપ લે. તે નારાયણ ઉપનિષદના પઠનક્રમનો પણ મુખ્ય ભાગ છે.
