গুৰু ৰামদাস জী

এইটো শিখ ধৰ্মৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰাৰ্থনা, য’ত দহজন গুৰু, পঞ্চ প্ৰিয়াৰ, শহীদসকল আৰু সমগ্ৰ খালছা জনগোষ্ঠীক স্মৰণ কৰা হয়। সাধাৰণতে গুৰুদ্বাৰাত সমাপ্তিৰ সময়ত বা কোনো শুভ কাৰ্যৰ আৰম্ভণিত এই প্ৰাৰ্থনা পঠন কৰা হয়।

এই গীতিখন শিখ ধর্মৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ গুৰু গ্ৰন্থ সাহিবৰ পৰা লোৱা হৈছে। ইয়াত ঈশ্বৰৰ নাম সুমৰণৰ জৰিয়তে পোৱা আধ্যাত্মিক আনন্দ আৰু শান্তিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই সংকলনটো গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব আৰু দশম গ্ৰন্থৰ পৰা লোৱা ভক্তিমূলক শ্লোক, য'ত পৰমেশ্বৰৰ স্তুতি, প্ৰাৰ্থনা, আৰু আধ্যাত্মিক শিক্ষা আছে।

এইটো গুৰু নানক আৰু অন্যান্য গুৰুসকলে ৰচনা কৰা এক পবিত্ৰ স্তোত্ৰ যি শোৱাৰ আগতে পঢ়া হয়। ইয়াত ঈশ্বৰৰ স্তুতি আৰু জীৱনৰ সাৰ্থকতাৰ ওপৰত আলোচনা কৰা হৈছে।

এইখন গুৰু গ্ৰন্থ সাহিবৰ পৰা লোৱা এক ভজন, যিটো গুৰু অমৰ দাস জী ৰচিত। ইয়াত ভক্তৰ আনন্দ আৰু প্ৰভুৰ লগত একাত্ম হোৱাৰ ভাৱ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।