Bhajan

এই অংশটো হৰে কৃষ্ণ মহামন্ত্ৰ, যিটো ভগৱান কৃষ্ণ আৰু ৰামৰ নামৰ পৱিত্ৰ উচ্চাৰণ। ইয়াক ভক্তই ধ্যান আৰু কীৰ্তনত ব্যৱহাৰ কৰে।

এইটো ভগৱান গণেশৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক আৰতী (পূজাৰ সময়ত গোৱা ভক্তিমূলক গীত), য'ত তেওঁৰ ৰূপ, গুণ আৰু ভক্তসকলৰ প্ৰতি কৃপা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই স্তোত্ৰখন শিৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্যৰ ভয়ংকৰ আৰু মনোমোহা ৰূপ, তেওঁৰ জটা, গলৰ সাপ, ললাটৰ অগ্নি, আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ওপৰত তেওঁৰ কৰ্তৃত্বৰ বৰ্ণনা কৰা এটি প্ৰাচীন সংস্কৃত স্তুতিগীত। ইয়াত শিৱৰ লীলা আৰু তেওঁৰ ভক্তিক প্ৰাৰ্থনাৰে শিৱৰ শান্তি আৰু ঐশ্বৰ্য লাভৰ কামনা কৰা হৈছে।

এই ভজনটো ভগৱান ৰাম আৰু সীতাৰ প্ৰশংসাত ৰচিত। ইয়াত তুলসীদাসৰ ৰামচৰিতমানসৰ পৰা লোৱা শ্লোকবোৰ গোৱা হৈছে, যিয়ে ধৈৰ্য, ধৰ্ম, সত্য আৰু ভগৱানৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ কথা শিকায়।

এই স্তোত্ৰটো ভগৱান বিষ্ণুৰ বিভিন্ন অৱতাৰ, বিশেষকৈ শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ নাম আৰু গুণৰ স্তুতি। ইয়াত তেওঁলোকৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰকাশ কৰা হৈছে।

এইটো গোস্বামী তুলসীদাসে ৰচনা কৰা ভগৱান শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক ভজন। ইয়াত ৰামৰ ৰূপ, গুণ, আৰু পৰাক্ৰমৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, আৰু ভক্তসকলে তেওঁক নিজৰ হৃদয়ত স্থান দিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছে।